Zoveel aanbidders?! Mannen én vrouwen dan nog!
Verbazing en bewondering vechten om de eerste plaats. Bewondering voor de vriendin, die dus aanbeden wordt. Verbazing om mezelf, om zulk laat inzicht. Waarom zij wel, en ik niet. Zoiets.
Ik besluit me in te lezen. Overweeg een plan van aanpak. Kon men charisme kopen, ik kocht niet het huismerk. Daar bezuinig je toch niet op. Prioriteiten stellen, daar draait het in het leven toch om.
Less is more, het moet wel subtiel blijven. Ik besluit klein te proberen. Een blik vasthouden, net lang genoeg tot het onbehaaglijk wordt. Want behagen, daar ga ik dus voor. Die focus mag ik niet verliezen.
Iets meer heupslag? Een blouse die zich nonchalant iets te diep ontknoopt? Lippen die tuiten, of beter, pruilen? Want is dat niet waar mannen van houden? Te mogen troosten, ter hulp snellen? Ridder in nood zijn?
Nog voor ik goed en wel begonnen ben, is het spel nog niet op de wagen. Gelukkig ben ik een snelle denker. Iets van schoenmakers en leesten.
Beter 1 vis in een bokaal dan 10 in de zee. Ik vervoeg mijn goudvis, knus in onze bokaal. Helemaal voor ons alleen.