De kunstenaar staat niet bekend om zijn gezelligheid. Hij kan nogal cassant uit de hoek komen. Hij straalt een bepaald ‘sérieux’ uit. Zoals een bedrijfsleider die een zware beslissing moet nemen.
We zagen hem op het einde van de expo. De overjas nog aan en volledig in het zwart. Niet te florissant.
Ik heb vaker de kans gemist om iets tegen mijn helden te zeggen. Daarom zei ik “proficiat”. Ik meende het ook. Hij keek heel serieus mijn richting uit. Een seconde dacht ik: hij gaat zeggen dat ik mijn mond moet houden. Maar hij zei vriendelijk “dank u wel”.
“Ik heb toch een goede babbel met de kunstenaar gehad”, zei ik achteraf tegen mijn vrouw. Ik zag ze kijken. “Een babbel?”
“Oké, het waren niet meer dan vier woorden”, zei ik. “Maar het staat toch nergens gedefinieerd, uit hoeveel woorden een babbel bestaat”, zei ik. “Wel serieus blijven hè.”