Hoogsensitief zijn
is geen zegen.
Niemand loopt graag
tussen cactussen,
al zeker niet naakt.
Niet elke plek
is even gevoelig,
maar eelt
kweek je niet overal.
Zo’n cactus plakt,
en wandelt gewoon mee.
Het soort wandelaar
die je niet
afgeschud krijgt,
elke wandelclub
kent er zo wel één.
Zelfs met rugzak
haalt die je nog in.
Met cactussen ben je
maar beter voorzichtig,
die daag je liever
niet uit.
Al stemt het de wereld
misschien wat milder,
wanneer ook wij
vol stekels staan.
Gecamoufleerd
in prikkeldraad,
half mens,
half cactus,
op zachte zolen.
Tot iemand
op je stekels trapt,
je zo prikkelbaar wordt
dat zelfs je eigen stekels
je niet herkennen,
een vergadering
die niet
op de agenda stond,
stekels
die geen notulen
lezen,
prikkelbaarheid
simpelweg
archiveren.
En soms,
verlies je een stekel,
twijfelt je huid, en
herinnert ze zich
hoe traag
een cactus groeit.
(foto Pixabay)