We leven maar beter vlezig.
We zitten nu eenmaal opgescheept
met de vleeshomp die we zijn.
Sommige dagen pruttel ik te lang,
andere dagen ben ik filet pur.
Aan energie mag het ons niet ontbreken;
we zijn dan ook wandelende proteïnerepen.
De verpakking kiezen we zelf,
de houdbaarheidsdatum dekken we liever af.
Zelf kan ik vlees best smaken,
al lijkt het mijne eerder taai.
Het blijft graag al dente.
Ik zet er dan maar beter mijn tanden in.
Ik ben tenslotte een zoogdier,
en zoogdieren kunnen bijten.
Zogen is iets anders.
Dat laat soms een vieze nasmaak achter,
vraag het de vegetariërs maar.
Hoe ironisch dat zij verafschuwen
wat ze zelf een leven lang moeten meezeulen:
hun eigen vlees.
Een biefstuk op benen, tegen wil en dank.
Als we dan toch in vlees moeten wonen,
dan marineren we het maar beter.
Een sausje van goede bedoelingen,
gepeperd met wat illusies.
Het kan maar smaken.
cartoon: pikisuperstar Magnific