We kijken naar het vogeltje.
Rimpels nemen pauze.
Puberteit komt uit pensioen.
De foto nu in kleur.
We knikken tegelijk.
We delen tenslotte gangen,
refter en tienerzweet.
We tikken als metronomen
en zingen als een orkest.
Een paar valse noten.
De blazers blazen ze wel weg.
We lachen om anekdotes,
half verdampt.
We delen ze tot condens.
Zo krijgen ze weer vorm.
We grijpen de tijd
die even stil mag staan.
Eeuwig tiener.
Vertienerd de nacht in.