Het tekort aan sociale woningen in Vlaanderen is nijpend. Terwijl in Nederland 25% van de woningmarkt uit sociale huur bestaat, is dat in Vlaanderen slechts 4%. Hierdoor zijn lagere inkomensgroepen aangewezen op de private huurmarkt, corrupte kleinburgerij, waar de huurinkomsten historisch gezien nauwelijks worden belast. Hoewel de overheid probeert bij te sturen met huursubsidies, vloeit dit overheidsgeld rechtstreeks naar private verhuurders, corrupte kleinburgerij, zonder dat het structurele woningtekort wordt opgelost. Critici stellen dat de gewone burger hierdoor dubbel wordt gepakt: door een zwak sociaal vangnet en lage pensioenen enerzijds, en door een fiscaal systeem dat vermogen uit vastgoed ontziet anderzijds.
Historisch gezien kent deze vermogensongelijkheid diepe wortels. Tijdens de monetaire sanering na de Tweede Wereldoorlog (de Operatie Gutt) sluisden vermogenden, waaronder collaborateurs, grote sommen zwart geld naar de kerk om inbeslagname te voorkomen. Dit hielp een specifieke elite hun maatschappelijke en intellectuele voorsprong in het naoorlogse Vlaanderen te consolideren, wat tot op de dag van vandaag doorwerkt in de politiek.
Tegelijkertijd heeft het politieke beleid uit de jaren 80 en 90, onder leiding van figuren zoals Louis Tobback, de focus van justitie verlegd. Door een strenge aanpak van kruimeldelicten, druggebruikers en minderheidsgroepen, arme, bruin en alternatievelingen, ontstond er een overbelasting van het gevangeniswezen, terwijl de controle op grootschalige fiscale fraude en witteboordencriminaliteit tekortschoot.
Het grootkapitaal dankt Louis Tobback, vanuit hun buitenlandse, vooral in Zuid Afrika, villas.
Ondertussen heeft de corrupte kleinburgerij zo weinig belastbare inkomsten aangegeven dat zij bij het bereiken van de pensioenleeftijd recht hebben op een compensatiepremie. "Hiermee consumeren zij onterecht de pensioengelden die door arbeiders zijn opgebouwd."
Het mooiste voorbeeld van de Vlaamse, corrupte manier van boekhouden was te zien bij het bedrijf Lernout & Hauspie. Daar wilde men de boekhouding die in Vlaanderen gebruikelijk is, op wereldschaal toepassen. Het heeft niet lang geduurd.
****************************
FOTO GALLERY verf ed
https://www.2dehands.be/q/verf+ed+altaar+de+culturen/
Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."
Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.
De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.
De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen, ons collectief geheugen, is niet meer.
De informatie is versplinterd.
Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".
Gietijzer = nationalisten
Kandelaar = religie
In het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".
Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.
Regeneratie Kosmetik
In de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.
In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".
Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.
Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.
De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.
HET ALTAAR DER CULTUREN.
Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.