Het is nochtans maar een halfuurtje geleden. Toch voelt het aan als de start van een nieuw leven. Eindelijk nam ik je te grazen.
Ik spoorde je jarenlang op, achtervolgde je doorheen steden en dorpen en werkte het beste plan uit om je uit te schakelen zonder een spoor na te laten.
Het toeval, het moment was te mooi om waar te zijn. Daar was je plots. In een smalle steeg tussen de fabrieken en de magazijnen op dit bedrijventerrein.
Niemand hoeft hier vandaag te werken op deze extra feestdag en al de rest wacht op het vertrek van de Paasparade in het centrum van de stad.
Wie kon het weten dat mijn loft op de bovenste verdieping van deze papierloods zit? Het is gelukt. Ik schakelde je uit, tot nooit meer.