Van geboorte ben ik een herfstmens. Begin oktober, een paar maanden nadat Neil Armstrong op de maan landde en Eddy Merckx zijn eerste Tour won, zag ik het herfst- en levenslicht. Oude foto’s uit de analoge wereld bewijzen dat er najaarsgerechten op de verjaardagstafel stonden. Zo bakte ons ma wafels voor het kinderfeestje. Ze stonden als een toren op de keukentafel. We zagen elkaar amper zitten. Maar heel groot waren we ook nog niet.
Ook bakte ze een verjaardagstaart met crème au beurre en muizenkeutels. Wij kenden dat als een gateau.
Maar daarboven wordt blijkbaar gemorreld aan de volgorde van de seizoenen. Dit jaar viel mijn verjaardag nog altijd op dezelfde dag, maar plots was het hoogzomer. Korte broeken waren in het straatbeeld talrijker aanwezig dan lange pantalons. Zonnebrillen alom. De terrasjes puilden uit.
We hebben buiten geaperitiefd tot het te fris werd.
Toen had ik zin in een wafel.