Hij zat al in de kelder. Dacht hij.
Er waren nochtans genoeg verdiepingen. Een wolkenkrabber krabt niet aan wolken, hoog is hij wel. Toch was hij al in de kelder beland. Erger nog, in de technische ruimte eronder.
Wist hij veel dat er onder elke verdieping nog een andere schuilt.
Hoe was hij daar in godsnaam beland? De foute lift genomen? Die receptioniste vertrouwd, nu die hem de verkeerde richting uitstuurde? Of was het zijn eigen vermoeide hoofd, dat trap opwaarts niet kon onderscheiden van neerwaarts?
Paniek steeg, hoger dan de wolkenkrabber. Kon zijn angst als lift dienen, dan zat hij al op de dakverdieping.
Nu hij begreep dat onder kelders kelders wonen, moest hij te allen prijze de uitgang vinden.
Het zou tijd kosten, donker als het er was. Maar tijd had hij niet, nu de lucht stilaan opraakte.
En hij aan geen wolk kon krabben.
(Afbeelding ImagineThatStudio Pixabay)