"Doen ze geen pijn, al die woorden?" vroeg men.
"Die woorden?" grinnikte ik. "Nee, het zijn de gedachten erachter."
woorden zijn enkel een adem zucht
een kras op papier
gedachten
erachter
doen
pijn
pij
pi
p
pppppppppppp
pppppppppppppp
pppppppppppp
p
pi
pij
pijn
doen
erachter
gedachten
een kras op papier
woorden zijn als een uitgestoken tong
zoOOOOOOOOOOOO kinderachtig
zooooooooooo CoBrA
cobra
cobr
bra
bra
bra
bra
bra
ra
ra
ra
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahah
HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAAHHAHAHHAAHHAHAH
... "Die is gek, net een kind," ...
Men keek vanachter het bedompte, BLINKENDE glas naar die havenloze bedelaar.
Daar zat hij, in de BLINKENDE bistro.
Voor hun neus: in BLINKEND porselein geschonken, smakeloze koffiedrab.
"Het zal wel een armtierig dichter wezen," kraste de KRAAI.
FOTO GALLERY VERF ED