Wijk dan niet

26 feb 2024 · 13 keer gelezen · 2 keer geliket

Wie dan wiegt niet zijn leed

zijn gekreukte pech

zijn leeglopende leven?

 


In de verwrongen woordenzuil 

verkrampt de noodzaak tot verdoken garens

de schimmelgeur raast door de roosters van pijn.

Het lijf roest nooit.

 


De slag van het veld dwingt voort

duwt het hoofd neer

wil het hart doen ploffen

tot waar stopt elk bereik.

 


De zuil vloert uit tot de damp de oren verlaat

danst nevel in versleten ogen.

 


Wijk dan niet

wijk dan niet.

 


Wieg dan je leven weer vol.

In de dampende soep vind je de letters.

Klop die op tot kraken je vingers.

 


Leer hoe weerbarstig je bent

hoe drijvende letters kleven.

 


Waar de pech het effen laken kreukt

de noodzaak je emmer vol dweilt

klampt het leven je verdoken terug

tot nieuwe zoete zwavelstokken.

 


Word gewaar je bereikte geur

wieg je dan weer vol licht.

Het lijf roest nooit.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

26 feb 2024 · 13 keer gelezen · 2 keer geliket