De snert - zoals onze noorderburen het tegen erwtensoep zeggen - staat op het vuur te pruttelen. Dadelijk nog mixen en daarna stukjes rookworst, spek, wortelen en selder toevoegen. Het ruikt al goed. Zal ik nog croutons maken van oud brood?
Het woord snert zou uit het Fries komen. 'Etymologie onzeker', lees ik. 'Vermoedelijk verwant met snars. Iets van weinig belang.' Snars komt dan weer van een snelle beweging maken, van 'snirren' of 'snarren'.
Het is niet altijd gemakkelijk om de herkomst van onze woorden te begrijpen. Maar we nemen die woordenbrij wel elke dag in de mond.
Ik zie de president van de USA (hij weer), op een beeldfragment met zijn middelvinger ‘snarren’. Het gebaar is bestemd voor iemand die iets heeft gezegd wat hem niet aanstaat. De woordenbrij die hij hierbij uitspreekt (twee woorden, zeven letters) is niet nodig. Iedereen begrijpt het.
Het is te zeggen. Niemand begrijpt het.