Lezen

STUDY OF THE MILKY WAY 2025

STUDY OF THE MILKY WAY 2025

Koen Vlerick
13 0

Autocratie

Iemand kwam tot de vaststelling dat hij te autocratisch opereerde Hij besloot eenzaam te worden om zo een pad te creëren dat verlichtend de illusie leidde dat flikflooien langs een fietspad zichzelf verder droeg dan het punt dat je niet meer kon ontkennen dat je al een vriend minder had In de stroom van ons onderbewustzijn vormde zijn beslissing een kaai en pretendeerden wij zijn vriend te zijn Is het liegen om te stellen dat wat ik wil slechts de uitvoering van mijn individu is en jij daar later een beslissing kan tegenover stellen? Als ik mijn eigen poëzie zou herlezen zou dat de lezer bereiken en er volgende keer mee aan de slag gaan Dan zou dat mijn hoofd inlezen iedere keer iemand aan mij denkt Het tegendeel daarvan is poëzie schrijven en dicteren wat de lezer al aan het lezen is Autocratie staat nu tegenover schijnheiligheid Ik heb bij mijn grootmoeder al eens uit een wijwatervat getapt God

Robijn Bodijn
9 0

Dans

op haar kimono wiegt de sierboom zachtjes mee - kabuki dans

Margaretha Juta
2 0

...

Kon ik je maar vertellen, hoe God ook van jou houdt, jij die mijn dromen aan de vogels voert, en mijn hart uit mijn lijf hebt gerukt om het te verstampen, koud en onberoerd.   Kon ik je maar vertellen dat het er niet toe doet dat jij in Hem gelooft - hij gelooft toch in jou. Hij ziet hoe je aan je kinderen geen stenen geeft wanneer ze brood verlangen, en geen slangen wanneer hun kleine vingers je hals omhangen.   Daar, in je cocon van ongeloof, heerst een eindeloze eindigheid, een eenzaamheid die we delen,   Ik kom je tegemoet, want ook ik voel die eenzaamheid, en reik mijn hand, niet om te nemen maar om wat geluk van elkaar te stelen.

Malakh Ahavah
19 1

de leeuw en het welpje

Als een leeuw in een kooi,vol woede en haat.Ik was een welpje,lief, teder, zit in een spagaat.Toen werd ik groot en ruig,maakte iedereen bang.Maar ben vanbinnen kleiner dan ooit,zo verstrooid.Ik kan het niet meer aan,dus verdoofd ik mijzelf.Zit met een constante strijd van dualiteit.Mijn manen zijn wild,mijn ogen vol haat.Het welpje zit diep vanbinnen vast geroest: is het te laat?Ik onderdruk het,zie het als teken van zwakte,maar ik durf het niet,vanbinnen ben ik gebroken, vol hopeloos verdriet.

linda.vile@hotmail.com
17 2

AND THEN THE EAGLES SANG WE ARE ALL JUST PRISONERS HERE

AND THEN THE EAGLES SANG WE ARE ALL JUST PRISONERS HERE

Koen Vlerick
10 0

Tweelingziel

Tweelingziel,één ziel in tweeën gesplitst.Ik ben verblind, in shock, voel weerstand,wat moet ik hier mee? Kijk je aan in jouw ogen, word in je gezogen, deze energie is zo intens.Ik voel, ik ben een ander mens. Onze tegenpolen schreeuwen en vechten,stoten af en trekken aan,jouw mannelijke energie veegt mij compleet van de baan. Bij jouw voel ik de puurste vorm van liefde, vertrouwen  en veiligheid,allemaal vergoten in een jasje vol vriendschap en kwetsbaarheid,vanbinnen is het een ware strijd.  Jij spiegelt mijn angsten,en toch wil ik mij aan je vastklampen.De energie frequentie word te hoog,je loopt weg, separeerd en vlucht.Vind mij te doorvoelt en bevlogen. Ik weet op een dag kruisen onze wegen op een onverwachts moment,tot dan wil ik mijzelf healen,wachten tot jij zover bent.Smelten onze zielen samen, zijn we in harmonie,of deze dag nog komt in dit leven weet ik niet.

linda.vile@hotmail.com
10 2

ongetemd

Alleenstaande,Onafhankelijke vrouw.Niemand houdt haar klein.Haar krachtige verschijning, echt wauw!  Ze verslindt alle mannen om haar heen! Vecht voor haar rechten,streeft naar meer emancipatie,ze is een echte bron van inspiratie. Houdt zich vast aan haar normen en waarden,Doet wat haar gelukkig maakt. De mannen slaat ze van zich af,Wetende dat ze haar niet dienen.Ze zegt:"Nee, een man, wat moet ik hier mee?" Een vrouw met ballen, pit! Op het einde van de rit,Was dit het 100% waard!Ze heeft maar één doel, één streven,En dat is vrijheid in haar leven.

linda.vile@hotmail.com
8 2

spiegel

ik kijk in de spiegel en zeg. 'Zonder jou, bestaat de wereld niet voor mij.'

Krasslanskyp0⁰
12 1

dood

dood zijn is doodzonde van het bewustzijn.

Krasslanskyp0⁰
20 0

De herinneringen

Het zit in de dingen van elke dag   Hoe langer het duurt hoe zachter de pijn hoe zachter de pijn hoe mooier het beeld van de zon die nooit verdwijnt…    Het zit in de dingen van elke dag Het zit in de koekjes Het zit in de tegenslag   Ook wel bij het slapen gaan En nog in de koekjes Soms zit het in de maan   Hoewel jij vaker de zon was ik denk bij die koekjes Jij meer wél dan niet in je sas   Een artikel, een kribbel, een foto of lied Het zijn ook nog die koekjes Een zonnemoeder vergeet je niet   De unieke herinnering, die jij nog geeft Och, zelfs zonder koekjes, (zoals jouw Jan Klaassen) Jij ben niet dood, jij lééft!   AMK

Anemos
7 0

Costa Fresca

  Prometheus met 2 promille, in zijn linkerhand pastis, zijn rechterpoot verbrand aan ijzerrood aan het strand kijk daar, op een vlotje wordt de as van een verkoolde zot het westen opgestuurd een uur misschien, veel langer zal het echt niet duren of het ding zal kapseizen en de malloot verrijzen naar het niets wat nam ik mee op deze reis, een valies met vals geloof in beterschap, een grap heb ik voorzichtig opgeplooid morgen, aan de kassa van het leugenpaleis, zal ik de cassière in de ogen kijken, licht gehurkt, ik wil de kleinste zijn verkoopt u hier ook reddingsvesten, barbecuehandschoenen groot genoeg voor hem die mensenleed blakeren wil ik heb dat niet en zoek het niet te ver, probeer de overkant niet te bereiken in te schele dromen de zon zij vindt de crème die wij verkopen lang niet straf genoeg, kom vanavond bij me langs help me eerst om eindelijk hetgeen al lang niet meer mocht zijn, voorzichtig op te ruimen meisjelieg, ik wist niet dat je hier in deze winkel werkte, werkelijk bestond, ik koop alvast wat muntjes voor dat fris gezoen meer kan je niet doen, mijn Ricky, ik ben zo blij  dat je gekomen bent, je liep zo wreed verloren, reisde door het dorre land tot je dan die branding zag en hoorde dat grillfestijn niet voor de aangespoelde vreemde was, wel voor de ijverige wezens die met vlees proberen te worden, later willen knagen op het bot intussen wachtte ik op jou, ik had reeds zotte lippenstift gekocht, vanavond schat, teken dan een hartje op mijn buik, duik diep in die toekomst, waar ik je graag vangen zal je vleugels zullen lichter zijn dan dons en soms wanneer mijn oog plots niets meer voelt kus me dan     uit de reeks 'Reizen met Ricky'

Bernd Vanderbilt
2 0

vergast

Voel het gras, hoor mijn brein Alles was ooit even groot Nu is apart zijn o zo klein Vindt u mijn leven vergooid?   Hoor de vogels, laat ons zingen Over een betere tijd - verstoord « Kom nu even niet aandringen, ze hebben zorgen aan hun hoofd!»   Dan kruip ik in de kast Dan graaf ik een hol En strooi ik zout op de sneeuw, dat ik vervang met witte wol   Proef de wereld, voel ze stralen Maar trek ze recht met stukjes lood Anders zullen ze verdwalen In het dal dat jij aanbood   En het kronkelt rond mijn tenen En het kronkelt in het gras Waar zijn mijn dromen gebleven In een wereld zo vergast?

Tess Declercq
8 1

gelukkig

De kerk slaat middag wanneer ik erlangs loop, de melodie leidt mijn wandeling naar zijn einde. Ik denk dat ik gelukkig ben. Aangezien hoge plafonds en gordijnen de dingen zijn waar ik van hou en hier voor het eerst ook voldoening uit kan halen. Dan sta ik voor de spiegel en zie ik hoe mijn wimpers een voor een op mijn oogleden werden genaaid. Terwijl ik op sokken naar buiten sluip hoor ik mama als een stemopname in mijn hoofd. Ik denk dat ik gelukkig ben.  Ook al hebben bomen niet altijd bladeren, het bos moet geprezen worden. Als een oceaan houdt het vast wat ik niet meer vasthouden kan. Dus raak ik papa’s boom aan en laat ik los. Ik denk dat ik gelukkig ben.  Als ik het water in het bad hoor stromen en de verwarming mijn tenen doet ontdooien, dan ruikt mijn huid naar perzik en amandelen en hoop ik dat zijn huid ook zo ruiken zal. Huizen met klimop en Engelse tuinen doen me denken dat ik gelukkig ben, dus wikkel ik mezelf in een deken en hou me even vast. Sluit mijn ogen om al de kou te trotseren. Voel de zon en hoor de vogels. Ik ben nu en ik denk dat ik gelukkig ben.

Tess Declercq
10 1

'zijn dochter' (fragment)

De honden lijken elkaar op te eten, alle konten lekken ze proper. En allemaal worden ze wild wanneer hij langskomt. Toch vraag niemand zich af waarom. Ze voelen hem, Jane voelt hem. Als hij zich over haar buigt en haar klein en veilig doet voelen. Maar het blaffen verstoort hun moment, net als je denkt dat je echt alleen bent. Haar hart klopt en doet heel de grond trillen, nog nooit heeft ze dit voor iemand gevoeld. Hoe kan haar admiratie groter zijn dan die voor haar vader? Voor hun is ze de koningin, beiden strijden zij om het eerste schot met de boog. Als het aan de honden lag was Rafaël al lang dood. Want zo blijkt kennen zij de werkelijkheid. Het is stil hoewel het huis weent. Het hout kraakt onder elke voetstap die ze samen van de trap naar de kamer maken. Het huis weent en de kamer weent. Ook buiten eten de honden elkaar op. Want binnen kussen ze elkaar en de lakens liggen open. Was dit niet juist wat de kraai wou voorkomen? Als leren jassen de grond met hun ritsen slaan en de zee vindt dat het voor haar tijd is om op te staan. Op datzelfde moment weent het bed en weent de vader op zee. Tranen verzamelen. Over heel het eiland komen de tranen de daken door, zwevend door de schoorsteen hangen ze boven elk huis. Druppel per druppel, als regen die de verkeerde kant keert. Want de wereld draait de foute richting op, en dat vindt ook de kraai. Boven de steden vormt zich een wolk en onder de wolk is een bevolking die goed kijkt. Ze zien allemaal de spelende piano, de houten spelende piano in het huis van Jane. Maar in de kamers van het huis houdt de muziek niemand wakker. Op dat moment sluit Jane de deur van het openstaande huis. En als de opgegeten honden goed luisteren horen ze allemaal de spelende piano, en de toetsen die door de druppels gespeeld worden. Want het verzamelde verdriet valt in bakken terug naar beneden. Ook doorheen de straten vloeien rivieren van zout water, die hoogdringent opweg zijn om zich te vermengen met de zee. Van de honden blijft er karkas over en ook de kraai heeft vele veren achter gelaten. Maar het is de vader waar men zich eerder zorgen om moet maken. Want zijn bootje kan de nieuwe hoeveelheid zout water maar moeilijk aan. Aangezien de zee nog maar net is opgestaan. Haar ogen doet ze dicht, en haar ogen doet ze weer open. En ze kijkt hem aan, het is Rafaël niet meer. Rafaël is het huis nooit binnen geweest, en toch zijn de deuren dicht. Een grote kleverige alg is rond haar lichaam gewikkeld doorprikt met de veren die de kraai verloren heeft. Het is een storm in haar hoofd. Het donker groen kronkelt van tussen haar borsten tot tussen haar tenen. Het is alg, Rafaël is hier nooit geweest. Jane doet haar ogen open, en doet ze weer dicht. Al het zand die ze in gigantische zakken naar het landhuis moet dragen wordt te zwaar. En het donker dat haar al die tijd op de hiel zat, steekt haar voor. Maar het dorp weent niet meer, en de straten zijn terug droog. Een stilte na een storm waarbij de alg de weerspiegeling is van zijn lichaamsvorm.

Tess Declercq
13 1

Jassen

Late winterzon - de klas stapt op het voetpad jassen in de hand

Bert Depoorter
10 0

Gelukkig zijn

Gelukkig zijn wij allemaal Niet te lang v00r de kist Z0nder meer gel0ven dat we 00it wel eens te b0ven k0men Z0nder verdere d0den En de straatlantaarng0den kleven Aan de trein die verdwijnt In de nacht, Antwerpen stad   Bl0ed 0p de sp0ren J0uw lijf is vernield Je h00fd n0g in je helm Het beeld verstild De eerste z0n de harde feiten Een machinistenmaag keert 0m De g0re details die h0ren we later In het nieuws   Vandaag is het weer te laat 0m alsn0g samen te zijn. Des0ndanks wil ik j0u in mij..

greg
0 0

Open raam

raam weer geopend - na lange tijd van stilte zingen de vogels 

Margaretha Juta
8 1

Solvitur ambulando

  Ik geef mijn gedachten vrijaf  En mijzelf de vrije wandel  Rol bergaf van de kuitenbijter van Moorslede  Pardoes de wijngaard in   Pik achteloos een ingebeelde druif  Laaf mij aan zijn suikers en zijn zuren  En buitel armen gespreid recht de zon in  Wiens herfstwarmte zacht is te verduren    Ik wentel rond  In de melancholie van  Vallende bladeren en vervagende vragen  Wandelen is dromen  Met altijd nog een voet op de grond    En wat het ook was Al lopend lost het op  

Cyclist
0 0

In alle talen van de regenboog (5)

  Freundschaft Prometheus. Geef mij wat vuur en warmte. Stuur mij dan een zeenymf. Dat verzocht ik an Neptunus. Helaas en niets mocht van dit alles. Weinig waarvan ik lang droomde, is ooit mogen zijn. Schenk mij nog een Mort Subite. Zo sprak ik tot Alfred, kreeg het flesje met een glas. Ik daarna terug naar vroeger, wrede plaatsen, soms ook naar mijn moeder. Trek je t-shirt aan! Of je krijgt geen. Het zijn slakjes om volledig leeg te zuigen. Niet uit de zee. Noch de soort die zich boven water redden kan. Dat is zo. Moeders hebben regels. Moeders stellen regels. Ze zijn geregeld creatief in deftigheid. Heldhaftig ook. Ze redden emoe's uit zeer droevige moerassen. Roemloos blijven ze en temmen zwijnen in de man. Wie niet luistert, moet maar wippen met een kangoeroe, zich veilig voelen in die buidel. Intussen, moeder, lik ik mooi mijn bordje schoon, poets ik alle tanden van de kettingzaag. Ik stel me netjes voor aan nare geesten. Ik kom zelden weer naar huis, spreek zeer proper met vier woorden. de oen eet watermeloen groen gazon wil zon ook alle regen drinken weet vergeet dit niet het wicht in evenwicht is niet mijn moeder ik zie ook geen slakken nergens we can eat some seashells far away ginds in de Seychellen the clergyman will never  know, he really won't this words R very cloudy, and you traveller may I ask are you sent from heaven hell or Babylon do however never be afraid to swallow simple pleasure it will allow to breathe and far beneath the earth under its crust new happiness some love will kindly grow please be so nice and leave me now give my regards to her my very dear Mother     uit de reeks 'Residu'   inspired by 'La Coquille et le Clergyman', an French experimental movie, 1928 'Pa', a song by the Dutch band Doe Maar, 1983 'I Fucked a Kangooroo', a personal dream, 2025

Bernd Vanderbilt
0 0
Laad meer ...