Lezen

UIT/IN EEN VER LAND. a

 Het papieren landEen kind wordt geboren in een ver land.Het kind wordt puber, daar in die verre wereld,waar de voornaamste opdracht luidt: breng kinderen voort.Hij geniet van de liefde met zijn vrienden.Maar de vrienden worden volwassen en zoeken vriendinnen.Hij voelt niets bij hen; de aanblik van een vrouwenlichaam laat hem koud.In zijn dromen verlangt hij slechts naar zijn vrienden.De jonge man gaat op weg.Duizend kilometer loopt hij op blote voeten,naar een ander land, een land van werk en vrijheid.Maar vrijheid is niet gratis; hij heeft papieren nodig.In dat papieren land kan hij alleen bestaan door te trouwen.Trouwen met een vrouw.Terwijl de aanblik van een vrouwenlichaam hem niets doet.Terwijl hij in zijn dromen nog steeds bij zijn vrienden is.Wie kan hem weerstaan?De jonge man is krachtig, een vreemdeling uit een ver land.Een vrouw versieren is voor hem een kleine kunst.Maar zijn hart blijft koud bij haar aanblik.In zijn dromen droomt hij van zijn vrienden. De schuldige zoonEen man slaat zijn vrouw.De vrouw, een moeder, zoekt steun bij haar kind.De eerstgeborene, de zoon, wordt bedreigd door zijn eigen vader.In wanhoop ziet het kind hoe zijn geliefde moeder telkens weer breekt.Hij voelt de machteloosheid, de bittere wanhoop.De zoon wordt puber en vlucht in de drugs.Dan verzoenen de man en de vrouw zich weer.Over het slaan wordt niet meer gesproken; de strijdbijl is begraven.Een nieuwe dader is snel gevonden.Het zijn de drugs. De zoon wordt veroordeeld.Hij krijgt levenslang voor zijn vlucht uit de werkelijkheid.      foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
8 0

MIJN GELIEFDE MANNEN. a

Mannen zijn niet gemaakt om teVECHTEN OF TE DODEN.Mannen zijn erom te dansen,te dichten,te sporten,en met elkaar in competitie te gaan.Mannen zijn niet gemaakt omWAPENS te dragenom elkaar te doden,wapens die zij haten.Mannen dienen alleenter entertainment.Hun dansen, dichten, sporten en competitiedienen om vrouwen en meisjeste verblijden, verleiden, verschalken en te behagen.Of elkaar.WIE BEZORGT HEN DIE WAPENS?Misdadigers zijn het.Wapens zijn niet gemaakt voor mannen,omdat mannen zo fragiel zijn,veel kwetsbaarder dan vrouwen.Omdat mannen zo fragiel zijn,zo beeldig, zo kunstig geschapenals pauwen.Maar wie verbiedt hen zich als pauwen te gedragen?De man: zo kunstig, zo schoon,om in een schoot die hen kiestde vooruitgang te maken.Als er te velen zijn die de schoot verlaten,al hun vrouwen in verlangen achterlatend...Slinger hun naakte armen en benen om elkaar,zonder wapens of dolken die de mannen haten.Welke misdadiger geeft hen die wapens,die alleen dienen om elkaar dodelijk te raken?Waarom laat men hen nietzwieren en zwaaien,om zo de vooruitgang te bewaken?     "Alles in de natuur heeft een nut. Misschien is homoseksualiteit wel het middel van de natuur om overbevolking, en daarmee een massale dood, te voorkomen. Denk aan Paaseiland, waar een dodelijke competitie met goden werd gevoerd. Nu de goden van hun voetstuk zijn gevallen, is het tijd om de natuur haar gang te laten gaan.Gooi de wapens weg, haal de schalmeien en gitaren weer tevoorschijn en laat je meevoeren in de bedwelming van het leven. Het grootste drama van de mens is een lichaam dat niet meer als 'lekker' wordt ervaren – of dat nu uit eigen beweging is of omdat het verplicht wordt. Let wel: ieder lijf, hoe het ook gevormd is, is aantrekkelijk. Dat leer ik van mijn 'gehandicapte' vrienden. Die klootzakjes versieren en verslijten meer mannen dan ik; misschien ben ik wel de gehandicapte. Hihi! De grootste gehandicapte is de wapendrager, de doder. De grootste beperking is het doden."Opgedragen aan een van mijn beste vrienden Igor en zijn vriendin Lena. FOTO gallery https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
18 0

Dit zijn geen Berlijnse ballen

  Dat is waar. Fingerspritzengefühl is voor erotiek en de kok die een maaltijdje klaarmaakt waaraan de liefde niet kan weerstaan. Daarna kleedt men zich spontaan uit en laat begaan. Ik heb het over de banaan, die zich telkens weer als dessert aanbiedt op dat festijn van een niet zo heel verlegen pruimpje.  Man, man... ik durf dit schrijven op zondag en de hoogmis is nog niet eens begonnen. Shit, ik krijg dit niet weggekrabd, sprak het ijskrabbertje tegen de elegante wortel in dat zakje met zijn vele groenten, lef, exotisch fruit. Ja, en jou kan ik ook lekker klaarmaken, liefste kreeftje. Ik steek eerst dat mes daar precies in dat ene puntje op je achterhoofd. Horror mag niet op een zondag. Daarom een vleugje stout gezoen, twee passievruchten en wat erotiek. Schatje, ik vraag maar één ding. Neen, niet dat. Ik wil geen saus die al te zoet is. Ja, doe maar! Een scheutje sap van één citroen. Eerst links, dan in mijn rechterroog. Dank je, dat was nodig, anders ging ik nog proberen simpelweg je blik eens te betoveren met simpel zwart van mijn pupillen.  Op goede vrijdag, lieveling, dan zullen we gewoon een stukje vlees eten. Nep mag ook. Daarna de middelvinger afbijten van hem, de tijd die blijft beweren dat we hem moeten laten doen. Zullen we het pittig maken?, vroeg de pepermolen aan het zoutvat. Ik ben het zat dat flets gedoe. Maak het zo straf en hevig dat de tranen niet kunnen geloven dat er een rivier bestond, waar ik je vond. Ja, weerom naakt. Wat is dat toch met jou? Telkens ik je zie, kleed jij je spontaan uit gelijk de maan voor de nacht. De sterren vragen zich intussen af waar hij gebleven is, de kok die eitjes kookt. Zullen ze wel zacht genoeg zijn voor jouw tong, die naar dat warm gevoel verlangt? Ik heb alvast een potje opgezet om in te zwemmen, zegt de pasta die zich hol gemaakt heeft voor hetgeen je wou verbergen. Zullen we dat en nog veel meer, bij kaarslicht, stilletjes serveren met een sausje en wat mild gekruide tederheid?     uit de reeks 'Hormonoloog'

Bernd Vanderbilt
1 0