Hypochonder
Er is dan wel de melanoomstabiel tot nu, dat is heel gewoonverder is het wel okédat valt dan weer mee
Wat een wonder, wat een wondervoor de rest ben ik alleen maar hypochonder
Op dat akkefietje na toen, die pijneven niet meer in evenwicht zijndat adertje in mijn kopsprong zomaar kapot
Wat een wonder, wat een wondervoor de rest ben ik alleen maar hypochonder
Alleen ben ik echt al tweemaalonder ’t grote mes gegaandie kleintjes doen niet meeplaatselijk doof was het idee
Wat een wonder, wat een wondervoor de rest ben ik alleen maar hypochonder
Wat met mijn hoogsensitieve kantdat is soms wel iets te plezantzo zegt mij mijn migrainewat is dat toch een chagrijn
Wat een wonder, wat een wondervoor de rest ben ik alleen maar hypochonder
Als ik het zo bezie, is dat litteken op mijn knieof dat jeukje op mijn vel, waarover ik nooit vertelof de droge huid die krasjes laat en het niezen mij zelden verlaatof de kromtrekkende rug, de energie van olifant tot mug
helemaal niet zo bijzonder, al dat gedonderwant …
Wat een wonder, wat een wondervoor de rest ben ik alleen maar hypochonder