Lezen

Verdriet

Vandaag ben ik verdrietig De tranen breken in mijn stemIk verberg mijzelf in huisEn doe alsof ik niemand ken De zon schittert in de lucht En kleurt alle dagen blauw Er is geen plaats voor zwartDe kleur waarvan ik houDus sluit ik de ramen en de deuren Emijn ogen doe ik dicht Ik leef nu in het donker En vermijd echt elk licht Want vandaag ben ik verdrietig Ik zing mijn eigen droevig liedEn misschien is morgen alles beter Maar vandaag is morgen niet.

Katrien Vandeginste
42 2

Liefde

Wandel over mij mijn liefStippel je route maar uit Op de lijnen van mijn huid Laat ons samen ademen Bloed stroomt sneller als het samen loopt en neem maarMijn handen en mijn hoofd Ik leg ze aan jouw voeten neer Bevrijd mij wantEr sluipen wolven rond Hun gehuil bevriest de hoop dieIn mijn ogen ontwaakt Hou van mijMisschien is liefde wel bevrijding.            

Katrien Vandeginste
4 0

Stolen time

We leven in gestolen tijd, dag wijktvoor nacht, het uur waaropsterren waken, mensen slapendieren de aarde bevolken. Zij weten niet beter danbeschutting van schaduw,de zoete smaak van dauw op grasalleen nueen maag die knort,een vacht die klit en gewassen moet,een web dat trilt, een prooi gevangen,scherpe tanden met de geur van bloed. We leven in gestolen tijd, het doven van je stem op het einde van je zinals je een vraag stelt maar je wildat ik het antwoord schuldig blijf.Uren gaan voorbij,ik tel ze op mijn vingers, vlecht ze in elkaareen mandje dat ik onder het verdriet plaats, tranen banen zich een weg doorheen de mazen. Ik vertel je dat je niet alleen bent,morgen zal er ook zon zijn, wat wolken misschien zelfs regen, weet je noghoe het vroeger kon stormen? En dan knik je,weet je,vergeet je. Alleen nuben je zeker.

Elfi Vandenabeele
72 2

IRRITANTE IRRELEVANTE HARTSLAG

we eten bloemkool, schaamte?, die kans komt niet meer terug, zelf een woord verzinnen dat niemand kent, als er geen passie is, drie graden Celsius en bewolkt, het wordt niks, moeder meldt dat de verwarming wel degelijk aanstaat, I feel so far away, leeft die nog?, daarnet pipi gedaan, ikzelf honderdtwintig, veel herrie, in haar ondergoed pannenkoeken bakken, waar ken jij Henk van?, een crisis in het ongewisse, ga niet in klootzak-modus, ik wil wel nieuwe mensen ontmoeten, je kan daar mee gooien, ik eet Cheetos Chipito met kaassmaak, met Jan en alleman leuteren over ongeneeslijke kankers, hij doet het!, een witte cowboy-onderbroek ook bij vijfentwintig graden, zonsopgang om 08:42, geniet ervan!, hij wil voetballer worden, uit verveling laat ik nog een scheet, hoeveel heb ik al gespaard?, wees blijmoedig, een postkaart met een reproductie van Frits van den Berghe, ik hoef er niks voor te doen, Vital heeft vijf dagen dood in zijn zetel gezeten, mooi klassiek concert met mevrouw Faust op de viool, insect dood geklopt, dat hebben ze in de Lidl niet, een overbodige RTBF-reportage, daarna ging ze naar de hemel, Hiccup Boogie, vanzelf, ik heb liever kabeljauw, oefen!, ik stond paf, verveling, de spelende kinderen maken veel lawaai, er zit een inktvlek op het tafellaken, om drie uur ‘s nachts, wie ging er ook alweer naar de Zoo?, een IQ van vijfenzeventig, de wind waait fout, ik moet nog naar de bakker, alles gaat veel trager, hij stinkt naar zweet, waarom zegt ze niks?, Turnhout terminus, een hart is stilgevallen, geen ex-lief, het staat in brand, slechte buschauffeur, wereldleider in trapladders naar hogere sferen, hij klopt altijd, slaap genoeg of lanterfant, de Blauwe Vinvis heeft er twee, hoe pornografische boekskes weggooien?, het eten is klaar, vader is drie jaar dood, ze heeft een spitse neus, heel vrij want alles mag, ik dacht dat mijn moeder biefsteak ging bakken, begeerte troef!, de Kluger Hans-feedback-madam ontmoeten, a gentleman noemt men dat, ik slaap en masturbeer te veel, Toon hang niet de clown uit!, het regent niet, er is geen passie, recht naar huis, besturingssystemen op zelfbouw PC’s installeren is niet leuk als de verwarming niet op staat, ge wilt wel maar ge moogt niet, in vijf minuten is dat geflikt, de pistolets zijn hard, daag jezelf genoeg uit, nog drie euro te goed, irrelevante hartslag, neen, liever niet.              

Casper Hoogenboezem
14 0

Tussenmoment

wat er zich daar afspeelt, groot, vlezig en van omgestoten gehalte bevloog me  en werd zienderogen groter in de Ruimte  zonder barrières kan er een ik opstaan hieruit  een progressie maken langzaam afdalend  en dan weer eindigend   lang duurt het nooit

Dries Verhaegen
7 0

het kraakbeen tussen de gewrichten

zonder schokkende gebeurtenissen in het diepste geheim had hij altijd alles alleen gedaan de zwijgzame vrouw in het laboratorium helpen deed hij niet telefoon uit Louisiana teruggebeld, maar ze nemen niet op “ Weer een flauwe plezante aan de hand.” vanzelfsprekend had de uitvinder een hekel aan het gedoe lijken gaan niet meer tot verbinding over zelfs het kraakbeen tussen de gewrichten blijft fonkelnieuw hij interesseerde zich niet meer voor onbeduidende abstract kennis kennis als een reusachtig doolhof van de vloer tot aan het plafondf

Casper Hoogenboezem
19 0

De zoektocht

Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen Met standaard woorden en gekende vragen Een elektronische snelweg van verloren dagen Met leugens, gefake, afwerpen van meerdere lagen Zo naakt en zo bloot Zo klein en zo groot Ik zocht en verloor Geen liefde, maar goor Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen Versleten mijn jeugd, mijn jonge adonis dagen Het was geen verhaal Het was heel banaal Veel verdriet en veel pijn Waar ik niet hoor te zijn Het zoeken, het vragen, het snel willen behagen Een verslaving van begeerte die velen beklagen Een dondere ziel komt zomaar naar boven Waar men alles en meer zal gaan geloven Een muisklik, een sweep Om aandacht hij riep Doch bespot door een creep Zijn vertrouwen een vergiet   https://autismestorm.home.blog

Autisme Storm
4 0

De kans

Het blijven zoeken naar een verleden Met elk laagje overhoop gelegen Met zoveel vragen, zoveel zorgen Altijd gisteren, nooit eens morgen Het harde metaal krast over zieke zielen Ze hielden ons voor gek en randdebielen Ze deden ons wat aan, elke dag en elk jaar Achter elke hoek angst voor ieder gevaar Verscholen in een schelp zo diep Die onder zee om hulp riep Tranen gelaten, smart en veel pijn Waarom nog leven, waarom nog zijn De stekker eruit, de stekker erin Afscheid genomen, een nieuw begin Laat ons de zorgen, laat ons het verleden We beginnen opnieuw, we kijken naar heden Wat was komt nooit meer helemaal goed Maar herpak je met kansen en nieuwe moed Kijk nu vooruit, vergeef hen die kwaden Ze wisten niet beter met domme domme daden Spring er zelf in, het leven opnieuw Je hebt nu een kans, je hebt nog een ziel   https://autismestorm.home.blog

Autisme Storm
0 0

Sultan Qaboos (1940-2020)

Sultan Qaboos At elke dag chocomouse Toen zag hij in zijn tuin Verrezen uit het woestijnpuin Oliebronnen onder dat zand Ze maakten van Oman een rijk land En toen gaf hij de wijze raad Nergens een papiertje op de straat Nergens veiliger dan in mijn staat Olie verkoop ik voortaan vat na vat   https://autismestorm.home.blog

Autisme Storm
3 0

deja-vu

Je weet alles en ook niets  kiest wat je wilt onthouden, wat belangrijk is Je denkt dat ik denk u te kennen liever niet te kwetsbaar Ik zie door u en jij door haar DEJA-VU Ik loop met haar door de straten van een dode stad. Ik heb het koud en ze weet dat ik het niet graag koud heb. Ik loop chagrijnig ma ze weet dat ik het niet op haar heb. Voor de vijfde keer op rij bij haar slapen. Ik viel in slaap in haar schoot maar zij was niet moe. Ze wou gaan dansen net als haar vrienden maar wou mij niet alleen laten. Ik werd wakker, vroeg me af waar dat ik was. In de armen van een meisje die u graag heeft. En u graag geeft. Zij wordt wakker met de vraag of ik het gesprek nog weet.  

Jill De Waele
6 0

tijdloos

Joints gerookt en gepraat en gepraat Tijd bestond niet - Ik heb het licht niet gezien Ik sta op en de koffie staat klaar "zwart als mijn ziel" snapje, das lief maar ik denk niet echt na soms praat hij te veel maar ook dat heb ik graag    

Jill De Waele
8 0

Brussel

Jij zag een ster vallen en ik zei dat je een wens mocht doen Ik heb geleerd dat niet alles iets betekend en dat dat ook niet nodig is Dat 'Ik zie u graag' vaak niet gemeend is Dat vertrouwen nogal moeilijk is Dat verwachtingen u afschrikken omdat het harde feiten zijn Dat liefde complex is en nooit ongeremd Losbandige levens gevaarlijk zijn, omtrent Brussel de stad van het alles, Ik ga u missen

Jill De Waele
10 0

zonder titel

Ben aan het genieten omdat je aan me denkt als ik ooit een vzw opricht dan noem ik ze empathetik associopath... of zowietzzlaapzacht  

Jill De Waele
5 0

euforie

EU FO RIE EUFORIE! EUFOOOORIEEEEEE neen ik heb geen xtc op alleen een lach op mijn gezicht een leeg hoofd? laat ik mijn blije ik het schrijven ook eens overnemen als dat op iets slaat "I don't think all writers are sad, she said. I think It's the other way around - all sad people write." ik denk dat ik gewoon schrijf om te schrijven wees mijn vrijwillig publiek maar maar voor de rest...        

Jill De Waele
8 0

De goudvis

wanneer je dit leestweet ik niet meervoor wieop wiens wenkenwerken wijlankmoedigelakeienen lippendienstin shift ofin concertowanneer weten wijvergeten wijeen omwentelingvan zeventig jaarschiet niet op- de goudvis

Gert Vanlerberghe
28 0

niet in Van Dale

zoals de top van een ijsberg verbergt groeikracht alle onderliggende pijn onzichtbaar is er eerst groeipijn maar dan langzaam groeit onze eigen pijnkracht onze eigen sterkte geput uit pijn om te worden wie we zijn

saskia van laere
10 1

Glas

Op een stukje aangrenzend landgoed leg ik de benen en strek mijn lichaam willekeurig uit over de ondergrond; zonder toeval zal ik deze keuze aan landschap overleven. Mijn lichaam mag niet groter zijn dan mij.   Mijn lichaam is een grijs menselijk wijkje binnenin deze aan - en afvoer aan  'dingen', 'dingen' die leven en ademen en pulseren en mij atmosferisch liefdevol omgeven en ik strek me willekeurig erover uit in tweeën, voor of  na de val is er altijd de verbazing waaruit het beeld voortkomt en dan komt de splitsing: benen eerst en je lichaam zal altijd volgen.    Mijn lichaam is een aandenken aan beweging en motoriek zonder mechanisch vergaan en het werkt, dat kan ik bewijzen door spastisch te overleven.  Je herinnert je je wegen maar vergeet de afgelegde paden die in  rotsvaste tonen rotsvast blijven: ze bewegen zich niet en staan herinnerd in je geheugen gegrift, zo geblust ben je van  een vuur vol beeld.    Een tempo dat omhoog gegooide weg is.  Een bloedslijn die je kan terugvinden in België. Je dwaalt en daalt terug de tijd in op zoek naar je verwante zinnen.    Een grijs menselijk ademen dat mee beweegt in de geschiedenis.    Philip zegt me dat het te laat is, en als ik de tv aansluit is er slechts ruis, zoals er in mijn spraak die ook is, en in mijn per toeval gedachte gedachten ook is. Glas verwijdert zich door er door te kijken. Even maar. Een lucht vliegt op maar je zal hem niet zien.Omdat je niet kijkt.  Je verwijdert je door ernaar te kijken. In deze vlucht naar terug raak je jezelf aan.(Dit keer ben je alleen aangekomen). Zonder jezelf heb je geen wijd verlangen meer naar een andere ik.  Bovenaan: alleen maar lucht.  Onder je uit strekt zich een lichaam, de benen wijken uit, je werpt je ... Ik lig op een vaste ondergrond en weg ben ik. De benen onderaan, waar ze overigens horen, het lichaam een kameo zonder kleur en ik kijk er transparant tegenaan om je terug te zien. 

Dries Verhaegen
8 0

Hij die achterstevoren droomt

Geboren in bloed ontwaakt hij, Nu is zijn tijd, hij Grijpt de navelstrop en bijt, Het beest in hem voorgoed bevrijd.   Hij groeit op in donkere oorden, Alleen, in schimmel en in kilte, Geplaagd door giftige woorden, En al zijn dromen baren moorden.   Droom achterstevoren is Moord – en dat ene woord Weerspiegelt wat hij werkelijk is.   Van regen wordt hij blij, Wie hem ziet, vindt hem macaber, Langs verlaten wegen sluipt hij, Op zoek naar dode dieren, Pakt een tak, prikt in kadavers, En altijd is hij, Sneller dan de gieren.   Hij doolt door brandende huizen, Langs kattenbotjes, waar maden en muizen Knagen aan alles wat hij achterlaat: Pijn, leegte, maar bovenal haat.   Tegen alles en iedereen, Het leven in het algemeen.   Hij tracht zijn schaduwzijde te onderdrukken, Duizend pogingen, die allemaal mislukken.   Hij is ontzettend moe, En geeft hoofdschuddend toe.   Aan de onstilbare honger, Verafschuwd door wat hij doet, Gekweld door de troost van bloed.   Zelfs van een onschuldig meisje, veel jonger Dan hij, angstig, weldra bleek van kleur, Zoekt hij vrede in haar geur, In haar laatste adem, in haar stromend bloed.

Tom Thys
39 0

een anatomie van de wereld (mijn tijd)

al mijn dagen zijn neergelegd voor me in wegvluchtende lijnen al mijn dagen zijn lichtelijk uitgestrooid voor me ik heb mijn tijd neergelegd in morgen en morgen en morgen en waar is mijn tijd vandaag   ik heb mijn tijd in de tien uren licht in december ik heb mijn tijd in de zonsondergang om vier in de namiddag   er zit tijd in de pagina’s die ik lees afgedrukt fysiek gemaakt zodat ik de  verborgen tijd kan onderlijnen   een organisatie van alle manifestaties van hetzelve  monotone blok van differentiatie allemaal spul en relatie princes, subject, moeder, dochter, zijn vergeten zaken want elke vrouw alleen denkt dat ze  een fenix moet zijn, en dat ze dan niets van dat alles kan zijn, van wat ze is, behalve zichzelf   wat wakker is zijn de kinderen op de straat die afsteken bliksem en rook alles bestaat maar opgegeten door rook en verwarring en hangende ogen die vooruitkijken   er is geen gezondheid; dokters zeggen dat we op z’n best een neutraliteit genieten en kan er een ergere ziekte zijn dan te weten dat we nooit wel zijn, en nooit zo kunnen zijn? we worden geruïneerd geboren: arme moeders huilen dat hun kinderen niet juist gekomen zijn, en niet klaar zijn maar dat ze met snelheid komen en dat ze zonder voorbedachte rade  vallen op een dreigende nervositeit

Camilla Peeters
30 0

high road

The High Road - The Feelies is een stukje dat leidde tot het binnengaan van me/mij.   je wordt koud vanbinnen als je weet dat aanraken aanstootgevend kan zijn en weet dit je wordt koud vanbinnen en steekt je daarachter daarachter is een overdreven beeld gestoken zonder opdelen verscheurd in zijn beeld blijvende dragersschap   als het een klank is die aanzet geeft tot woorden  weet je hoe laat het is natuurlijk je     doelt               op jezelf als je groter wil zijn dan wijzelf/ons.   vanbinnen kan je jezelf ook aanraken  en vanbinnen heb je daar iets aan    je slaat een beeld buiten het kader als je groter wil zijn 

Dries Verhaegen
6 0
Laad meer ...