Lezen

Koud

Niemand heeft ooit genoeg wol Genoeg dikke dekens om de warmte onder op te slaan voor later voor als het echt nodig is Want wat warm werd wordt waarschijnlijk wel weer koud De wijze kent verhalen en plot hij vertelt smalend iets anders smeulend hout Hij mokt met onze spot De geleerde kent formules  hij weet wat ge hebt ingezet x maal y is z ziet wat ge niet hebt Niemand heeft glazen wol Niemand heeft glazen Niemand heeft Niemand  

Helen Francis
6 0

Een hou me vast

Dat ik u zo hard nodig heb zonder verpinken zonder met mijn ogen te knipperen zonder vrees zomaar uw liefde tegemoet terwijl ik niet eens echt weet hoe dat moet en ik enkel heb wat heet een hou me vast het komt wel goed  

Helen Francis
6 0

Diepe kuilen

gij overspoelt mij  zoals het water  dat diepe kuilen maakt  onder mijn voeten  in het zand en ik wil al mijn woorden met u delen maar dat gaat niet  want dat is zoveel als  de golven in de zee dat is oneindig dat blijft ontstaan gij overwint mij  en trekt mij naar u toe  zoals de wind  die aan mijn lichaam sleurt  totdat ik er aan toegeef gij ontstaat  in alles wat ik doe gij bent meester over mijn gedachten gij overheerst  en wind  

Helen Francis
4 1

Het verdriet

Er hangt een grijze waas over de hemel Wolken noch zon Een onzichtbare wind dwingt de bladeren van de takken De tuin, kil en verweesd De druivelaar hangt vruchteloos te zwaaien boven de rieten stoelen op het terras We hebben in geen weken meer gezeten rond de ronde tafel “Alle druiven zijn nu gevallen”, zegt ze zacht, met haar buik leunend tegen het aanrecht Een glas gevuld met water in haar hand Hij kan de uitdrukking op haar gezicht horen Hij ziet het verdriet gekromd in haar rug terwijl zij door het raam naar buiten staart en weer terug

Helen Francis
0 0

Ik snijd je aan

Laat je kneden tot een bolletje, reis voor je ontwikkeling naar een ander universum. Leg je onbezonnen neer   op bakpapier. Ontspan je, geniet van de spotlights. Laat je bovenal   bebloemen, maak je op voor een tocht van 180°   terwijl je als een wassende maan vol enthousiasme uitdijt onder m'n vingers.   Binnen een kwartier, ik beloof het je, gaat er een nieuwe wereld voor je open.   Ik draag jou, mijn hemellichaam, een warm hart  toe. Ik snijd je aan.

Ingemar Spelmans
36 2

Jan van Rompuy en de wierook snuivers. a

Jan van Rompuy en de wierook snuivers.Jan van Rompuy en de wierooksnuiversDe jaren zestig: het was een andere tijd. Het was de tijd van de CVP, de Christelijke Volkspartij. De democratie kwam pas later, toen hun machtspositie opeens begon af te kalven. Men moest opeens tolerant worden, een woord dat nooit in die kringen voorkwam.Harry Mulisch schreef zijn boek kritiekloos over Cuba: "Het Woord bij de Daad": Getuigenis van de Revolutie op Cuba. Geheel opkomend links, zo ook uw schrijvende dienaar, werd er wild van. Harry Mulisch zou er later geen woord meer aan vuil maken, toen bleek dat mensenrechten de Cubaanse revolutie vreemd waren.Het toenmalige CVP-kopstuk Leo Tindemans had de volle sympathie voor de staatsgreep van Augusto Pinochet tegen de in Chili gekozen president Salvador Allende. Koningin Fabiola werd in Brussel gespot met de vrouw van de Spaanse militair dictator generaal Francisco Franco. President Kennedy werd vermoord, evenals zijn broer en Martin Luther King.In dat soort tijden bewoog Jan van Rompuy zich op het nieuwe fenomeen televisie. Hij werd zeer bekend met een beeld over lummelende dorpsambtenaren.Hij verloor mijn sympathie toen hij in primetime de dochter van de sympathieke volkszanger Walter De Buck deed bekennen dat de sympathieke volkszanger een slechte vader was. Jan van Rompuy, de wierooksnuiver.Hij verloor mijn sympathie toen hij in de televisiestudio twee personen opvoerde: een boer en een IT'er van de eerste generatie. De wierooksnuiver had duidelijk veel sympathie voor de boer die de IT'er peste. Want de boer vond het nogal vreemd dat de IT'er, soms in onderbroek in zijn hoger gelegen villa, blijkbaar niet werkte. De IT'er zat de hele dag in zijn zetel lui wat te lummelen. Hij, de boer, de hardwerkende Vlaming, vond het niet kunnen.Dat die luie IT'er maximaal bijdroeg aan de staatskas en zo de subsidieslurpende boer in leven hield, dat kwam Jan van Rompuy zijn strot niet uit.     foto VERF ED barcelona semana santa 1978 foto gallery https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
12 0

Ghost me again

Just  Ghost me again Like you did on Halloween I felt your touch Soft as wind hard within  

Troja!
18 2

Veenmos

Een huis uit hout aan het water,   het dak droogt hier in stilte de tijd, als een wit laken wappert hij over de vensterbank heen.   Aan het raam danst een mug  voor de vorst haar komt halen,  aan de overkant van het meer  verbleekt de lucht.   Onder torenhoge dennen   leven tussen zwerfstenen verhalen,  staan offers geschreven op hun gezicht   onder het veenmos bestaat geen zielenrust. 

APA
13 1

Gebrabbel en rode kaakskes

't blijft leuk. De rode wangen van dat grut na een dag vol winters gespeel. En het gebrabbel van dat ander kind, een grappige symfonie zonder betekenis. Althans dat denk ik. Ja, het blijft amusant... het leven dat zich ontvouwt op de zetel 's avonds. En dan overdenk ik met melancholie de naderende stille nacht.

SilkeGeerts
33 0

Ik en Mr ChatGpt

Droefenis alom, want de grote schrijver heeft de geest gegeven. Doelloze personages hangen in een niet meer uitdeinend universum. Alles komt tot stilstand, want de geschapen wereld beweegt niet meer. Als de energie waarmee personages in actie komen stilvalt, gebeurt er niets meer. Het verhaal blijft een status quo van wie waar was, het waarom wordt niet meer beantwoord, de laatste bladzijde nooit gehaald. Een gehavende pop, zonder kop, geschoten in de buik, aan flarden gefloten. Gelukkig is daar ChatGpt die personages terug leven zal inblazen, voor handen liggende motieven beschikbaar stelt, voorziene plots tot een uitgewerkt verhaal uitbouwt. De machinerie gaat weer draaien, geld begint weer te rinkelen in de laatjes, de zaken leven op. Het leven geregeerd door robots wordt een makkie, de verhalen schieten uit hun startblokken als tot popcorn gebrouwen maïs uit de pan. De personages heten Emma of Laura en hun leven kent steevast een voorspoedig einde, en indien niet, indien er ondanks alle feelgood intentie toch moet verwezen worden naar onvolmaaktheid, naar tegenslag, ziekte, dood, dan is de slotsom voorzeker een wijze les geweest en iedereen leeft verder in peis en vree. Moe word ik ervan. Moe van de voorspelbaarheid. Moe van het geduw in vakjes. Moe van de onvrijheid, van het niet uitwaaieren van wat wél mogelijk is en wat nu gesmoord wordt in de kiem. Moe van de zielloosheid. Ik zie mijn personages nog tot leven gewekt worden en in opstand komen tegen hun robotheerser, omdat ze terug willen keren naar de kern, naar het liefdesverdriet, naar de ontroering, naar tranen van geluk, en alles daartussen. Maar tegen mijn aard in ben zelfs ik pessimistisch, Mr ChatGPT is nog maar aan zijn opmars bezig, het duurt nog een eeuwigheid eer hij roemloos ten onder kan gaan.

HildeA
0 0

Wandering in Wonderland

On this desolate world, I see only myself. A road ahead paves itself where I lay my eyes. Justifying change makes all directions an inevitability. Unbreathable air, a penalty for my misdemeanours.  People tend to search for themselves in things unrelated to their circumstances. For the human mind is entrapped by its own intrigues. I, too, found myself in others through the mirror of my own gaze, if not the reflections of a detail. We read into them like we do ourselves, as we speak to ourselves when we face another. Yet, oblivious to most, we remain unaffected by humanity calling out the humane from under our skin. Seeking one's depth by the means of refraction only serves a reminder of existential burden. But the screen, an echo of wishes to believe in, is only a web bound to be entrapped in. Making believe one cannot live without it, ignorance maintains its illusion.  I sought myself through the hollow words of others, promises in vain, for their disinterest provided me with broken pieces. I was no one, but these fragments that I had wanted them to know. Far from finished, for the path is said to have no end. Trees replace a forest when I know only its shape by touch, as I shall walk from their depths to the closest of myself. 

elsiepelsie
0 0

PIJPEN ONDER DE MARETAK (nieuwjaarsbrief)

Voor het eerst hebben we geen kerstboom in een pot grond maar een maretak gehangen, vakkundig aan 't plafond Het is een verademing op meerdere vlakken er hangen geen ballen meer aan van die kutdennentakken er zijn geen slingers meer, niets bijzonder alleen maar een maretak, met cadeaus eronder Nu, iedereen weet waarvoor een maretak staat Zo trok tante Marie haar Frank tegen 't gelaat En ook nonkel Jan kon zijn geluk niet te boven dat ook de zus van zijn vrouw dit ritueel bleek te loven De meeste kussen waren ietwat gedwongen maar Maurits en Merel gebruikten hun tongen Onze kersttak houdt dus een tweeledigheid in: een plek voor geschenken en een hof voor de min Al was er rond pakjestijd verwarring te bespeuren toen opa Fons over zijn cadeau begon te zeuren Elke kerstmis is het dat hij om rookwaar vraagt maar pijpen onder de maretak voelde toch te gewaagd.   Uw kapoen, Lennart  

Lennart Vanstaen
32 1

Zacht

Zacht Zuiver Zoet Smaakt naar meer

Elle Hart
14 0

Ik kan alleen maar hopen

Zolang ik mij herinneren kan, stel ik mijzelf de vraag. Omdat het zo werd opgedragen? Dat antwoord is zo vaag.   Wat als ik iets bedenken kan? Hoe ik het liever wil. Maar tegen beter weten in, houd ik het toch maar stil.   Ergens diep in mijn gedachten, sterft dan het idee. Mijn levenslust en hoop, die sterven langzaam mee.   Waarom zou ik genoegen nemen? Met dit stil verdriet? Omdat ik niet begrijpen kan, hoe jij de dingen ziet?   Moet ik dan maar mijzelf verraden? Zodat jij trost kan wezen? Omdat jij niet het inzicht hebt? Om mij beter te lezen?   Moet ik dan maar toneeltje spelen? Niet mijzelf kunnen zijn? Omdat het jou gelukkig maakt? Mijn innerlijke pijn?   Een vraag die ik niet hoef te stellen, kan jij het mij vergeven? Dat ik het zelf in handen neem, waarvoor dat ik wil leven.   En wat ik ook wil wezen, de richting die ik neem. Ik kies voor mijn geluk, dat is heus niet extreem.   Ik hoop dat jij begrijpen kan, dat alles wat ik ben. Ontstaan is uit een liefde, waarin ik mijzelf erken.   Dat het mij gelukkig maakt, mijn eigen pad doorlopen. Of jij dat respecteren wil, kan ik alleen maar hopen.

Heidi Geets
0 0

Ontbijt

als een zacht kuiken breekt de zon door de wolken eitje voor ontbijt  

Margaretha Juta
6 0

De poortjes stonden open

De poortjes stonden open.   Doordrijver die ik was Zette ik voet op niemandsland Aangespoeld op het eiland van de verstotenen De kwallen vroegen zich af Waar die nieuwe lading voedsel vandaan kwam Het was zomaar komen aanspoelen Op een strand zo veilig als het krabbenhol Een zee vol haaien Ach, het leven loopt wel los, dachten ze Maar wat hadden ze zich vergist Levenslust spoel je niet weg Het vermenigvuldigt zich met elke traan Gesmolten in zee Het groeit gestaag uit tot één élan, Een vuur dat niet te blussen valt Het eiland zal wel verlaten geweest zijn En onherbergzaam En net niet was er het wrak van een schip te vinden Dus geen schipbreukelingen Of mede-overlevenden Behalve de kwallen Stond er niemand van het welkomstcomité Zoals de naam het al zegde Want het was een niemandsland En de verstotenen hadden Elkaar verstoten Nu hadden hun lijven gezamenlijk het eiland Hoog boven het water verheven Want je moest ‘ns weten Één levenslustige was aangespoeld Ze beraadslaagden, de lijken, of ze deze ziel In leven moesten houden Opgegeten door kwallen Kwamen ze tot een besluit De verstotenen verenigden zich in een vakbond, De VVHN, de verstotenen van het niemandsland En niemand, echt niemand minder dan ik Werd hun voorzitter Voor het leven benoemd De kwallen werden geknecht Ze moesten vanaf nu af en aan zwemmen Met feestschotels, het was een zeebanket En ik, die nimmer kwallen had, Bedankte voor de eer Een huis kon hier niet gebouwd worden Zelfs geen hutje op palen Ik was veroordeeld tot verstotenheid En een zeebanket Elke dag buiten en elke dag vis Het was een gezond leven, dàt wel.

HildeA
4 0
Tip

(door)gaan

Uitgeput, en toch sta je. Want belofte (met jezelf?). Je knikt. Je blijft. Met vermoeide verdediging. En je wil wisselen, maar er zit niemand op je bank. Je knikt. En je staat. Want belofte.  

SilkeGeerts
149 6

Memory and Desire

Geheugen en verlangen   foto VERF ED 2005  foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
19 0

de kwetsbare man 3

DE KWETSBARE MAN  We ontkennen stelselmatig de kwetsbaarheid van jongens om 'sterke mannen' van ze te maken. Mannen worden door moeders en hun omgeving opgevoed als macho's. Wanneer ze dat toepassen tijdens hun leven worden ze streng toegesproken.      foto VERF ED 1985 van der mydenstraat borgerhout foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/   FOTO kwetsbare man  https://www.2dehands.be/q/verf+ed+kwetsbare+man/  

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
13 0

de kwetsbare man 2

DE KWETSBARE MAN  We ontkennen stelselmatig de kwetsbaarheid van jongens om 'sterke mannen' van ze te maken. Mannen worden door moeders en hun omgeving opgevoed als macho's. Wanneer ze dat toepassen tijdens hun leven worden ze vernedert.   foto VERF ED 1985 van der mydenstraat borgerhout foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/ Foto kwetsbare man https://www.2dehands.be/q/verf+ed+kwetsbare+man/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
4 0
Laad meer ...