Lezen

impressie

Ik hoor overal rioolputtekes borrelen De regenpijp tokkelt Een vogeltje piept als een wekkerradio Ik zou wel een frietje willen steken, nu De PostNL camionette staat in de weg Op nieuwjaarsdag is niks open De belachelijke kerstkaartjes gooi Ik bij het restafval Het regent

Casper Hoogenboezem

3 0

Lieben Freunden

Lieben Freunden Am 23.12.2023 esse ich kurz vor dem Schlafengehen noch ein Stück chocolade Ritter Sport mit Nüssen und Sultaninen. Mit einer der Sultaninen stimmt etwas nicht. Diese Sultanine ist so hart wie ein Kieselstein. Ich beiße darauf und ein Stück Zahn bricht ab. Sehr ärgerlich. Es tut nicht weh, aber es macht mich verrückt. Montag 09/01/2024 habe ich einen Termin beim Zahnarzt. Wie werden Sie dieses Leiden kompensieren? Ich danke Ihnen im Voraus. Casper Hoogenboezem

Casper Hoogenboezem

6 0

Meneer Goesting

Het leek er even op zo in de nazomer Meneer Goesting was het afgetrapt hoewel ik het ben en niet hij, een dromer Toch hadden we een toffe relatie niets erotisch of zo noch platonisch of zo een aparte vriendschapssensatie Geen enkel cliché van die aard hij was weg, foetsie ik vond hem niet ik wachtte met een motie van vertrouwen Meneer Goesting was toch van geen kleintje vervaard? Waar is hij dan toch gebleven heeft hij een burn-out, een depressie geen energie meer, uitgeput of ziek, oh help is hij op vakantie, aan het reizen of zelfs verhuisd ik lees nog weinig, noch schrijf ik veel of niks aan het beleven Het is niet de eerste keer hij komt wel terug, is even op rust zelfs meneerkes Goesting raken al eens uitgeblust ik gom kaders uit, van iedereen nu ik toch bezig ben op mijn eiland is het goed; vandaar zwem ik ver heen en weer naar hier en ginds naar hot en daar weer terug, Goesting is een hele meneer. AMK

Anemos

16 2

Waar is Niemand?

Geen nieuwjaarsbrief, ze lijkt te veel op de oudejaarsbrief en dat maakt van mij een mezelf bestolen dief. Veel reflecties en vage inzichten waarover ik U nu niet ga berichten Ik rommel wat tussen mijn gedachten zou ik die kerstboel nú opruimen maar ik ben lui, dus nog even wachten Zo gebeurt het dan weer, te veel woorden als u dat zou weten, help me enkele vermoorden (die woorden) Dus duik ik nog even onder ik leg het niet uit, als u me ergens ziet draai u om of met een grote boog om mij heen vertrouw me, ik kom wel terug, stop met dat gedonder! Ik loop nog graag eens in de regen daar kom ik gelukkig geen kaders tegen alles wat ik daar zeg, wordt mooi gezuiverd het kan bestaan en niemand die er dan van huivert Ik zie het wel, het gaat altijd over Mie, mezelf en ik wat ik echt zou vertellen, interesseert Niemand een sikkepit tenzij het mooi gekaderd is, op Insta past, Smoelenboek of Tiktok zit Er rest mij nog nu nog één vraag: “Kan iemand me vertellen waar Niemand is? Liefst nog vandaag!” AMK

Anemos

16 0

Wat eten we vandaag?

Wat eten we vandaag? Te veel, te vet, te zoet en te alcoholisch… Na dagen van vreten en schransen kan ik geen eten meer zien. Hoera voor de matigheid. Gezond eten staat dan ook (alweer) met stip op één op mijn lijstje met goede voornemens. Helaas, de intentie is goed maar verwatert vast weer snel in de dagelijkse ratrace. Dan lonkt opnieuw die vettige hap van het frietkot op de hoek en is Dr Oetker weer mijn beste vriend. Is er dan echt geen manier waarop ik mijn goede voornemen kan waarmaken? Er zijn firma’s die beweren de ultieme oplossing te bieden aka de maaltijdbox. Mag ik eerlijk zijn? Het concept is niet aan mij besteed. Agressief met eten Als je nog nooit hebt gehoord van Hello Fresh, Food Bag of Quiso, dan leef je op een andere planeet. Ga maar eens na hoeveel keer je al werd gebeld door een overijverige jobstudent en hoeveel flyertjes met 15 euro korting je al bij het oud papier gooide. Hield je echt nog nooit je voordeur dicht als een promoteam aanbelde? Ik krijg dan trouwens een flashback naar mijn kinderjaren. Toen verstopte ik me onder de keukentafel als de getuigen van Jehovah voor de deur stonden. Omwille van deze agressieve marketingstrategie heb ik het niet voor maaltijdboxen. Die stalkneigingen roepen bij mij weerstand op. Ooit belde zo’n firma me op: “Mevrouw, hebt u even? Mag ik u iets meer vertellen over ons uitzonderlijke aanbod bij het afsluiten van een abonnement?” Ik antwoordde pretentieus dat ik zelf sneller, beter, gezonder én creatiever kan koken, dat ik het te duur en te omslachtig vind. Ik vermoed dat het studentje me toevoegde aan de blacklist want dergelijke telefoontjes kreeg ik niet meer. Dood aan de culinaire creativiteit Eén keer liet ik me toch overtuigen. In de winkelstraat. In een vlaag van emotionele zwakte bestelde ik een kennismakingspakket. Alles werd netjes aan de deur geleverd op het afgesproken moment. In net zo’n fancy box als in de reclame. De ingrediënten waren individueel verpakt en aanwezig in exact de vereiste hoeveelheid voor de bereiding van het voorgekauwde recept. Best grappig om één eenzame preistengel in een plastic hoesje te zien liggen. Hoewel ik dubbel zo lang als aangegeven deed over de bereiding van mijn gerecht, moet ik toegeven dat het resultaat best smakelijk was en er min of meer uitzag als op de foto. Als een braaf schoolmeisje had ik de instructies gevolgd. Flink gedaan, hoor. Kus van de juf en een bank vooruit. Wat me naast de agressieve marketing dus stoort, is de afstomping van mijn eigen culinaire creativiteit. Tegen betaling dan nog wel. Onthaastingsritueel Het bleef bij die ene bestelling. Liever schuim ik voor de sport bewust traag supermarkten en buurtwinkels af, check ik de Too Good to Go apps van deze wereld en duik ik promobakken in. Ik kick op kortingen van -30% tot -50%. Trots overzie ik bij thuiskomst mijn oogst en daag mezelf uit met het verzamelde allegaartje iets creatiefs te maken dat nog lekker is ook. Probeer het eens, zou ik zeggen. Quality time voor jezelf met resultaat voor het hele gezin. Beschouw het als een nieuwe hobby. Vrijheid blijheid Misschien heb jij een superdruk leven en vind je die maaltijdboxen juist de heilige graal. Jij doet misschien een vreugdedansje als de doos van de week voor de deur staat en je weet dat je alweer enkele dagen healthy and safe bent. Of je bent vastbesloten je goede voornemen dit jaar nu eens echt waar te maken en gelooft rotsvast in een maaltijdboxabonnement als partner in crime. Je hebt je vorige week een laatste keer goed overeten aan een grote friet met stoofvleessaus én curryworst in je favoriete frituur en at gisteren weemoedig je laatste diepvriespizza. Nu ga je ervoor! Welke keuze je ook maakt, ik respecteer je beslissing en duim voor jou. Zelf houd ik me ver weg van de maaltijdboxen. Ik blijf trouw aan mijn onthaastingsritueel en hoop stiekem dat ik je heb overtuigd het op zijn minst eens te proberen. Vrijheid blijheid, uiteraard. Is dat niet schoon bij het begin van het nieuwe jaar?

Melanie Huyghe

26 1

Elba

Elba Buiten adem arriveert Anna op perron 2. De trein richting luchthaven staat met 22 minuten vertraging op het bord. Daarnet in de app waren het er nog maar 8. Ze focust op haar podcast en probeert zich niet te ergeren. Na zijn mislukte veldtocht in Rusland werd Napoleon in 1814 tot aftreden gedwongen en verbannen naar het eiland Elba. Het eiland behoorde toen tot het Oostenrijkse … 34 minuten al. En geen andere opties. Fuck. Om op te warmen stapt ze dan maar het stationscafé binnen. “Een cappuccino met havermelk en een kaneelbroodje graag.” “Verder nog iets?” “Neen, dank je.” “Dat is dan 8,40 euro, alstublieft.” Ze wappert met haar bankkaart. …Rijk. De Oostenrijkse keizer maakte Napoleon tot soeverein vorst van het eiland. Op Elba leefde hij in een gouden kooi. Het was hem niet toegestaan het eiland te verlaten, maar hij beschikte wel over een luxueuze villa en een leger van 600 man. Toch was dit leven voor hem niet bevredigend. Op 26 februari 1815 ontsnapte hij, keerde terug naar Frankrijk en pleegde een staatsgreep. Napoleon intrigeert haar sinds ze vorige maand de film met haar favoriete acteur Joaquin Phoenix zag. Het is haast een obsessie zonder dat ze goed weet waarom. Ze herinnert zich een schooluitstapje naar de leeuw van Waterloo in het vijfde leerjaar, waarbij de suikerspin later die dag interessanter was. En vaag het schilderij van de keizerskroning in het Louvre. Nu heeft ze in amper een maand twee biografieën gelezen en zit ze middenin de laatste episode van een boeiende podcastreeks. Na episode vier over zijn ballingschap naar Elba boekte ze impulsief tickets naar het eiland. Wat ze er hoopt te vinden, weet ze eigenlijk niet. Napoleon alleszins niet. Waarschijnlijk enkel zon en lekker eten. Hoewel Napoleon amper een jaar op Elba verbleef, liet hij er toch zijn sporen na. Hij maakte van de hoofdstad Portoferraio een bloeiende stad dankzij de modernisering van oude ijzermijnen en een verhoogde wijnproductie en -export. Hij liet ook twee forten en twee paleizen bouwen. De IC-trein met bestemming Kortrijk via Brussel-Nationale luchthaven komt aan op spoor 2. EINDELIJK. Anna wurmt zich de trein in. Met een halve bil op het enige nog vrije bankje leunt ze ongemakkelijk tegen haar grote valies. Ze wil net op play drukken als de trein alweer vertraagt en met piepende remmen tot stilstand komt. Serieus? Geërgerd rukt ze haar koptelefoon af. Ze heeft geen idee waarom ze zo plots stoppen. Tien minuten later weet ze het nog steeds niet. De man naast haar probeert wat op te schuiven zodat ze plaats krijgt voor haar hele zitvlak. Hij is lang en licht kalend, draagt een blauw hemd en een jeans. Geen fotomodel, wel een vriendelijk gezicht. Door haar jarenlange ervaring met Tinderfoto’s schat ze hem 35. “Waarom staan we stil?” “Geen idee. Dat gebeurt de laatste tijd wel vaker.” “Het is uitzonderlijk dat ik de trein neem. Dat doe ik dat enkel als het werk betaalt.” Ze knikt. “Waar ga je heen?” “Naar een congres over cyber security in Londen. Ik ben…” Goedemorgen, dames en heren. Omwille van een aanrijding met een persoon staat deze trein stil. Wij excuseren ons voor het ongemak en houden u op de hoogte. Anna luistert niet meer naar het gekwebbel van haar buurman. Starend naar zijn bewegende lippen overweegt ze haar opties. Terug naar huis? Om wat te doen? Twee weken alleen thuis te piekeren? Ze wil juist weg, weg van de moordende routine van werken, eten, sporten en slapen. Met een vast contract bij de koffiebar om de hoek, drie krachttrainingen per week en een abonnement op een biologisch groenten- en fruitpakket heeft ze haar volwassen leven goed op orde. Ze vindt het gewoon zo saai. Daar veranderen die occasionele dates weinig aan. Die doet ze enkel om zichzelf wijs te maken dat die fijne partner er vroeg of laat zal komen, als ze het maar blijft proberen. Eigenlijk wil ze nu vooral weg van haar eigen gedachten, uit haar eigen hoofd. Ze wil iets avontuurlijks, of toch ten minste al eens iets anders. Via de chatbot op de site van Air Malta probeert ze haar tickets in te ruilen voor een latere vlucht. Ze staat tweede in de wachtrij. “Waar ga je heen? Je lijkt klaar voor een lange reis.” Haar reisgenoot kijkt haar vragend aan. “Naar Elba, maar door die kutvertraging mis ik mijn vlucht naar Pisa. Verdomme, hé. Waarom ben ik ook zo laat vertrokken?” “Elba? Voor werk? Reis je alleen? Heb je daar vrienden?” Dat zijn teveel vragen tegelijk. Ze heeft geen zin om te antwoorden en gebaart dat ze dringend verder moet doen op haar telefoon. Uiteindelijk krijgt ze tickets vast voor de namiddagvlucht. 100 euro extra. Dat moet dan maar. Opgelucht en gefrustreerd tegelijk besluit ze er het beste van te maken. Wachten moet ze toch. Die kerel wil alleen maar vriendelijk zijn. Wie weet waar het toe leidt. “Ik reis Napoleon achterna. En er is zon en pasta.” “Gelukzak. Ik wil mee. Pokkenweer hier. Het is drie jaar geleden dat ik vakantie nam.” “Werk je voor de politie?” “Neen, ik doctoreer en hoop in Londen een uitgever te vinden voor mijn laatste artikel. Dat zou goed staan op mijn CV. Nu riskeer ik de inleidende netwerkreceptie te missen. Gelukkig vertrekt mijn Eurostar pas over drie uur.” Ze zwijgen even. “Wat een toeval. Ik ging vorige week ook naar Napoleon kijken. Hij boeit mij sinds ik als kind met mijn ouders de leeuw van Waterloo bezocht. Heb je het boek van Johan Op de Beeck gelezen trouwens? Dat is echt een aanrader.” “Neen. Op de Beeck zeg je? Bedankt voor de tip. Misschien download ik het boek straks op mijn e-reader. Voor in het vliegtuig.” Dames en heren, deze trein rijdt verder tot Schaarbeek. Daar zullen bussen klaarstaan om u naar de luchthaven of naar het station van Brussel-Zuid te brengen. Wij excuseren ons nogmaals voor het ongemak en wensen u een prettige reis. De trein remt af. Ze ziet het naambord Schaarbeek-Schaerbeeck verschijnen. “Fijne reis. Geniet van Elba. We moeten nog eens afspreken als ik terug ben uit Londen.” “Ja. Dat zou fijn zijn.” “Ik zal je …” Door het plotse geroezemoes kan Anna zijn antwoord niet meer horen. De mensenmassa duwt haar uit de trein. Bij de uitgang van het station staan twee bussen. Die naar de luchthaven is al overvol. Snel perst ze zich nog met bagage en al naar binnen. Ze kijkt om en ziet dat hij hetzelfde doet in de bus naar Brussel-Zuid. Kort steekt ze haar hand op. Hij zwaait terug. Ze bedenkt dat ze niet eens zijn naam heeft gevraagd. Hij de hare ook niet.

Melanie Huyghe

26 1

Armen

door opoe alleen wil ze gedragen worden niet genoeg armen

Margaretha Juta

13 0

MMXXIV - MIDLIFE

Terwijl niemand merkt dat het aftellen begonnen is sta ik buiten de jaren aaneen te roken. De hond likt iets van de vloer, dat vele tellen geleden uit mijn dochter haar mond was gevallen toen ik alleen kon denken dat ik nog te nuchter was. Iemand droogt glazen af met een handdoek waarmee mijn andere dochter de krabsla van haar tong had afgeveegd toen ik gevangen zat in een gesprek over mijn afnemend empathisch vermogen. Een barst in de muur hield m’n focus vast. Ze dipt crackers in kaarsvet en doet dat met een artistieke bekommernis die ze maar van mij kan hebben. Ik zie hoe iedereen haar negeert, behalve ik, die vanuit de duisternis achter glas alles in de gaten hou waar binnen licht op schijnt. Als er iets is wat ik het afgelopen jaar geleerd heb, is het wel mijn plaats in de duisternis. Iemand roept dat het nieuwe jaar begonnen is en grijpt naar zijn achterzak om een gelukkig nieuw jaar bijeen te rapen uit berichten die nog moeten onderweg zijn. Terwijl niemand merkt dat het aftellen naar mijn veertigste begonnen is, ga ik naar binnen en ik vul mijn glas met artistieke bekommernissen voor de volgende veertig jaar.

Fanny Wildemeersch

61 2

Schipbreukelingen

Hij zwemt in mijn armen Zijn zachte lippen smaken naar zeevruchten en zeewier Telkens weer halen wij opnieuw adem

Elle Hart

31 0

Boekje

Wat als mijn boekje vol is? Waar schrijf ik dan mijn leegte, Mijn gevoel en mijn angst.. ? Want hier ben ik .. het bangst Ik laat het toe .. Hier kan het .. Daarbuiten is het NIET oké ! Dus doe ik het hier, in mijn eentje, alleen .. in de leegte.

Joosen.N

0 0

Spijt

Gaat er spijt komen? Ga ik het gemis een kans geven? Misschien verdringen, zoals de rest van mijn leven? Want zo, kan ik makkelijker verder dromen..

Joosen.N

3 0

Villa Politica

omdat in 2024, 40 jaar na het "verstrijken van 1984", politiek belangrijker is dan ooiten omdat satire MOET in tijden van Big Brother en andere totalitaire nonsens De Master of Ceremonies, zelfverklaard equilibrist,houdt de koord als teugel strak gespannentussen de linker- en de rechterzijde van de piste. Alsnog vergaapt men zich aan dit kunststukjeen de eerste selfie is een feit. Anderen twixxenbij hun koffie al lustig de lopende zaken de wijde wereld in wanneer de eerste jeune premierzijn buiksprekerspop naar het spreekgestoelte stuurten luid applaudisseert bij elk punt dat hij maakt. "Dit lijkt wel een wedstrijd", lacht zijn buurmangroen terwijl hij de rest van zijn fractiegeduld recycleert als echo van zijn mantra. Intussen worden achter de coulissen de messen gewet.Houdini's sleutelen aan nieuwe ontsnappingsacts,honden oefenen er grommend hun strike. Consternatie echter wanneer iemand uit het centrumvan de tent zich gewillig doormidden laat zagenwaarna de onafhankelijke delen doodleuk reïncarneren als wit konijn, respectievelijk schimmelpaard.Hilariteit! Gegrinnik slaat over in puberaal gehinnik.Er is geen houden meer aan: De geplande stemming valt in het ijskoude watervan het zwembadje van de duikshow. Een clownmet het schaamrood op de neus, mist een trapeze, belandt ternauwernood in het vangnet van onschendbaarheid.Een makke leeuw komt in het publiek terecht (gejoel!).De blauwgeschilderde slangenmens wringt zich in bochten, verdwijnt net niet in de smurfdoos van Pandoraen les extrêmes se touchent dankzij het ronduit schitterendewormgat dat de illusionist tevoorschijn tovert. "Dit is geen circus!", roept de MC nu overstuur. Voorbij de wandelgangen, in het achterafzaaltjejongleert de messcherpe interviewer, houdt vlot drie brandende kwesties hoog. Spuwt vuur.

Erwin Evens

21 0

Praten

Voor sommigen praat je te vlug en ben je niet te volgen . Praat je tergend traag dan ben je’n verdomde zaag. Praat je aan een stuk door en krijgt men er niets tussen, dan noemt men je praatziek, een kletskous of gestoord. Je bent een vervelend wijf , onbeschaafd en ordinair. als je hard praat en vulgair . Men houdt niet van gekijf . Schreeuw je als ’n wilde brulaap, hysterisch en koleriek en heb je'n grote bek dan vindt men je vast gek. Kan je je mond niet houden en geef je altijd commentaar, dan noemt men je smalend ’n wereldverbeteraar. Val je steeds in herhaling of ben je te lang van stof Dan luistert men niet meer naar je eindeloos gezeur. Wanneer je wat zachter praat dan ben je de mompelaar, de konkelfoezend,fezelende achterbakse roddelaar. Als je dzn besluit om te zwijgen Dan wil men weten wat je denkt. De blikken vragend op je gericht men leest fronsend je gezicht Dan praat je “zwijgend” toch nog lekker door en doe je je verhaal dan maar even non- verbaal.

Alma lavado

12 2

De drie krijgers en de verloren stad

Het verhaal begint in het Kyushu Historical Museum dat nu geen museum is maar een trainingskamp om een krijger te worden als je een echte meester erin bent geworden. Er waren drie broers die deze droom wilden waarmaken. Tom, Julius en Kasper. Ze moesten taken doen van hun meester die hen leerde om een krijger te worden. Zoals houthakken in de bossen, de meester zijn kleren wassen. Zo ging het er elke dag aan toe. Op een dag werden ze het zat en vroegen ze wanneer het echte werk kwam.De meester zei dat ze op zoek moesten naar iets niet zo ver hiervandaan. Het was ergens in het bos dat ze moesten zoeken waardoor ze in een andere wereld terechtkomen. Toen verdween hun meester, hij vervaagde.Ze moesten het nu zelf uitzoeken. Ze waren nu onderweg in het bos. Tom en Kasper hadden geen idee welke weg ze op moesten dus ze volgden Julius die het wel wist. Ineens waren ze omsingeld door papegaaien. Maar Tom had een net om hen te vangen, zo konden ze verder zonder dat er papegaaien achter hen aan zaten. Onderweg vonden ze een hol. Ze sprongen erin en kwamen in een nieuwe wereld terecht. Die wereld was onbewoonbaar. Dus de broers hadden dit voor hen alleen. “dachten ze”. Want twee maanden later, toen ze het al wat hadden ingericht met alles dat ze er vonden, kwam er plots iets in hun wereld. Iemand had hun onbewoonde plek gevonden, die persoon wist veel over de verloren stad waar ze waren. Dus hij leerde hen kennen en vertelde dat hij hier ook plots was terechtgekomen. Hij was alleen de weg kwijt. De drie broers vroegen of hij hun kon trainen om krijger te worden. Dus hij deed dat, want hij wou niet dat ze faalden. Ze leerden elke dag iets. De ene na de andere werd er sterker in. Op een dag waren ze er klaar voor en werden ze tot krijger genoemd. Ze konden hun eigen weg op, ze bleven in groep. Hun doel was om krijger te worden en de natuur te beschermen dus sommige dagen gingen ze ook terug naar het bos om te kijken of er geen sluikstorters waren want de nieuwe persoon vertelde hun dat er op dit moment veel sluikstorters waren. Dus ze moesten het vuil maar bij hem brengen. Hij had toch verschillende vuilbakken staan in de verloren stad waarvan ze nog niet wisten. Ze bleven bij de nieuwe persoon wonen die ze hebben leren kennen in de verloren stad. Het was een soort vader voor hen. Zo leefden ze nog lang en gelukkig. Einde.

ikbenboris

3 0

Stop het praten!

Ik praat van hier naar daar, Maar geraak nooit niet klaar, Nooit begrepen , nooit voldaan. Dan maar stoppen met praten.. En gewoon.. blijven doorgaan!

Joosen.N

9 0

Draak

lange rijen voor de eettentjes het jaar van de draak

Margaretha Juta

11 0

De trein

Voor iedereen transport. Ooh,wat een comfort. bijvoorbeeld de trein. Zo makkelijk kan ‘t zijn. Van station tot station. Op je luie kont. Ik wacht op het perron. Mijn reis loopt weer niet vlot. Ik wordt er op gewezen de website eerst te lezen. Een geannuleerde trein Want er wordt gestaakt! Een technisch probleem een leiding werd geraakt ! Ik plan nu maar en hoop dat de reis toch vlotter loopt. Maar eenmaal op de baan heb ik er niet veel aan. Heb ik dat goed gehoord? Verandering van spoor! Drie koeien uitgebroken, die op de sporen lopen ! De trein komt niet op tijd De aansluiting ben ik kwijt. Ik voel alweer de spanning dat stond niet in de planning! Voor iedereen transport. Ooh,wat een comfort. bijvoorbeeld de trein. Zo makkelijk kan ‘t zijn. Van station tot station. Op je luie kont. Voor iedereen transport. Oooh Wat een comfort.

Alma lavado

9 0

Hoe gaat het nu met u?

Hoe gaat het nu met u? Ik schrijf en drink me lazarus. Het herstel duurt gemiddeld veertien uur. David Bowie sprak van the Kiss of Death. ‘Ik ben een alcoholicus.’ Ik ook. Wanneer ben ik het weer beu? Opletten voor verbittering. Niet de weg van de frustratie kiezen. Ik wacht geduldig op erkenning en kritiek. Ik doe de gordijn toe. Het zou dodelijk kunnen zijn. Spreken en vertellen kiezen? Ik ga morgen de braambessen van Juan snoeien. Hij heeft tijd genoeg gehad. Oma heeft geen idee.

Casper Hoogenboezem

9 1

Woensdag zestien augustus

De oortjes van de iPhone werken slecht. De onbekenden zingen een liedje. Een kar met vers schepijs rijdt voorbij. Mijn dunne darm rochelt. Ik pis pis. Het stinkt naar bière d’hiver in de zomer. Het boek ‘De Vogels’ ligt onder een dunne, rare dichtbundel. In Hollywood gebruiken junkies een paardenmiddel. Ik ben tevreden met trappist uit Westmalle. Zombie ben ik nooit. Ik ben geen mythisch wezen. Ik ben dichterlijk drankorgel.

Casper Hoogenboezem

6 0

engelse les

‘eat this’ said the priest pissed Ooh, ooh, ohoh, I couldn’t get it right Away Away from the flames Love Ooh, ooh, ohoh, It burns Down my soul Luckily it’s raining cats and dogs It goes without saying Fuck her I see stars And Stripes and birds and cows and girls and demons and fish and chips Fuck them All ‘till I weigh an ounce And Bounce off the beaten track Life is too short Down And Out

Casper Hoogenboezem

9 0