Lezen

De ecologische leugens. a

Het recht op luiheidEen merkwaardige waanzin heeft bezitgenomen van de arbeidersklasse in de landen waar de kapitalistische beschaving overheerst. Deze waanzin brengt individuele en sociale ellende met zich mee die de mensheid al twee eeuwen lang kwelt. Het gaat hier om de liefde voor de arbeid: de morbide hartstocht voor werk, doorgezet tot de uitputting van de levenskrachten van het individu en diens nageslacht. Paul Lafargue schreef dit, maar vandaag zien we een nieuwe vorm van uitsluiting: de L.E.Z. (Lage-emissiezones). Dit is het instrument van een corrupte Europese kleinburgerij die op sociaal-darwinistische wijze verhindert dat minder gegoede Europeanen nog de Europese cultuursteden kunnen betreden. Men is blijkbaar vergeten dat het succes van zowel de nazi’s als de communisten voortkwam uit hun nadruk op gezondheid en de creatie van de 'Nieuwe Mens'. Let wel: het ging hier om hún definitie van gezondheid. Die gezondheid was niets meer of minder dan de fitheid van slaven, die gezond en wel moesten zwoegen voor een nieuw herenras.   In een Afrikaans land heerste een schrijnende hongersnood, hoewel de voorraadschuren gevuld waren met Amerikaans graan. De Europese Groenen — met name de Duitse tak — stelden de lokale leiders echter een ultimatum: als het graan onder de bevolking werd verdeeld, zou de ontwikkelingshulp onmiddellijk worden stopgezet. Omdat deze hulp vooral de elite ten goede kwam, bleven de schuren dicht. Het gevolg was een humanitaire ramp met honderdduizend doden.Een vergelijkbaar moreel dilemma speelt in Azië, waar miljoenen kinderen blind worden door een gebrek aan vitamine A. Een speciaal ontwikkelde rijstsoort, 'Gouden Rijst', had dit tekort kunnen oplossen. De introductie werd echter jarenlang gedwarsboomd door Greenpeace; zij verketterden het project omdat er gebruik werd gemaakt van genetische modificatie (ggo's). Volgens critici heeft dit verzet geleid tot miljoenen onnodige gevallen van blindheid. Deze controverse bereikte in 2016 een hoogtepunt toen 107 Nobelprijswinnaars in een open brief eisten dat Greenpeace haar verzet tegen ggo's, en Gouden Rijst in het bijzonder, zou staken. L.e.z. : Lage emissies en de korte ketenIk ben op zoek gegaan naar de berekeningen achter het aantal doden dat zou vallen door emissies. Die cijfers zijn nergens concreet te vinden, omdat ze gebaseerd zijn op kansberekening en statistische modellen. Het zou kunnen dat ze kloppen, maar stellen dat er geen enkele dode valt, is even onwetenschappelijk.Ondertussen worden er wel harde politieke programma’s mee uitgevoerd. De arme man met zijn oude dieseltje wordt uit de cultuursteden geweerd. Het lijkt er soms op dat men in de ecologische gemeenschap een afkeer heeft van minderbedeelden; alsof armoede de eigen schuld is van de arme. Ondertussen gaat de gepamperde kleinburgerij wel drie keer per jaar op citytrip en trekken ze veertien dagen met de auto de wereld rond.De hypocrisie is stuitend: cruiseschepen, die vele malen meer uitstoten, worden vriendelijk ontvangen. Oldtimers — oude, stinkende voertuigen — mogen de stad in zolang er voor betaald wordt. Wie diep in de buidel tast, rijdt plotseling in een 'schone' auto. Hetzelfde geldt voor de 'korte keten'. Honderden stedelingen bestormen met hun auto het platteland voor een zakje aardappelen. Dat terwijl diepvriesgroenten vaak ecologischer zijn: ze worden wetenschappelijk geteeld, gewassen, gesneden en verpakt, waarbij al het afval wordt gerecycled. Dat is met de minste energie het maximale bereiken. Het idee dat groenten van de korte keten smaakvoller zijn, zit vaak tussen de oren. Weer is de arme mens, die zijn groenten gewoon in de plaatselijke supermarkt koopt, de dupe. Hun eten zou zogenaamd minder gezond of lekker zijn, terwijl het vooral een kwestie is van sociale uitsluiting.       De arme mens die vanaf zijn 14e tot zijn 60e als laaggeschoolde in vervuilende fabrieken werkt, krijgt in ons land een van de laagste pensioenen van West-Europa. Dit blijkt uit rapporten die onder meer in De Tijd en De Morgen zijn gepubliceerd. Volgens diezelfde bronnen werkt 18% van de Belgische bevolking voor de overheid; zij ontvangen juist de hoogste pensioenen van West-Europa.Deze kwetsbare gepensioneerden (die afhankelijk zijn van een inkomensgarantie) stuiten bovendien op strikte regels: wie langer dan 29 dagen per jaar in het buitenland verblijft, moet dit melden aan de Pensioendienst. Voor velen voelt dit als een 'kafkaiaanse' administratieve hel die hun bewegingsvrijheid inperkt. Waarschuwingen voor overbevolkingWaarschuwingen voor overbevolking zijn zo oud als de mensheid zelf. In de moderne geschiedenis vinden ze hun oorsprong in de theorieën van de Britse demograaf Thomas Malthus. Hij had het echter bij het verkeerde eind.Uit berekeningen van de wereldbevolking en de beschikbare ruimte blijkt dat, indien alle mensen geconcentreerd op één plek zouden wonen, zij slechts de oppervlakte van Italië en Frankrijk zouden beslaan. De rest van de planeet zou dan mensenvrij zijn. In dit scenario zou ieder mens zelfs nog kunnen beschikken over voldoende woonruimte met een kleine tuin. Er is in principe voldoende voedsel; hongersnoden worden niet veroorzaakt door een tekort aan middelen, maar door politiek gekonkel en logistieke onwil. Misbruik van DarwinDe nazi's hadden veel sympathie voor de theorie dat er 'te veel mensen' waren. Zij misbruikten de leer van Charles Darwin. Darwin stelde dat degenen die zich het best aanpassen aan hun omgeving evolueren (survival of the fittest in de zin van 'best passende'). De nazi's verdraaiden dit naar de 'wet van de sterkste'.Dergelijke theorieën worden vaak gebruikt om een beperkte elite alle macht en middelen te geven, zodat zij de massa kunnen onderdrukken. Dit zien we zowel bij communistische dictators als bij een vorm van ultra-kapitalisme zonder sociale correctie. Ironisch genoeg beroepen communistische dictators zich vaak op het heil van de arbeiders, terwijl zij diezelfde arbeiders juist onderdrukken, monddood maken en de vruchten van hun arbeid opeisen.Het zijn echter niet de sterksten die overwinnen, maar zij die zich het best kunnen aanpassen aan verandering. De geschiedenis bewijst dit: zowel het onveranderlijke nazisme als het rigide communisme zijn in de vuilnisbak van de geschiedenis beland. Wat overblijft is de veranderlijke chaos. Eén ding is zeker bij dictaturen: ze vallen altijd.Ecologie als nieuw Sociaal Darwinisme?Planten, dieren en mensen moeten zich aanpassen om te overleven. Vandaag de dag is ecologie een gevoelig thema dat door sommigen wordt aangegrepen om autoritaire ideeën te promoten. Binnen de ecologische beweging pretenderen sommigen de wereld te willen redden, soms zonder zich op gedegen wetenschap te baseren. De vraag rijst: wordt ecologie het nieuwe sociaal darwinisme?Sociaal darwinisme is een term voor ideeën die de evolutietheorie misbruiken om sociale ongelijkheid, racisme of imperialisme te rechtvaardigen. Het stelt onterecht dat sommige mensen of rassen 'superieur' zijn. Wetenschappelijk onderzoek heeft allang aangetoond dat deze uitgangspunten niet kloppen; daarom wordt het als pseudowetenschap beschouwd. Oorspronkelijk diende het als ideologische rechtvaardiging voor de excessen van het kapitalisme: armoede zou het gevolg zijn van 'erfelijke minderwaardigheid', terwijl rijkdom een bewijs zou zijn van 'voortreffelijkheid'.Vandaag de dag moeten we waakzaam blijven dat ecologische argumenten niet misbruikt worden om opnieuw groepen mensen uit te sluiten of basisrechten in te perken. foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/  

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
14 0

Nieuwe gordijnen

Na drie dagen dood in bed te liggen, besluit ik een paar berichten te beantwoorden. Intussen laat ik het bad vollopen met nieuw leven en controleer de temperatuur met mijn voeten. Iemand die weken geleden vroeg wanneer ik naar zijn nieuwe gordijnen kom kijken stuur ik dat ik onderweg ben. Ik slik alle soorten vitaminen die ik in de badkamer kan vinden, en van elke soort een stuk of vier omdat ze al lang over datum zijn, net zoals mijn gezicht en het gezicht dat er ooit was tussen mijn benen. Hij weet niet dat het een poging tot een comeback is dus na het bad steek ik mijn haar op tot het past met mijn hoerig rode lippenstift. Ik koop een fles champagne om mezelf te presenteren als fris en bruisend.  Als ik aan de overkant van zijn straat geparkeerd sta, zie ik door het donker in de straat alleen zijn raam met licht dat enkel van langs binnen zijn gordijnen zal tonen. In mijn achteruitkijkspiegel lijk ik wel een pas uit de kast gekomen travestiet. Hij zal zien dat het me moeite gekost heeft en ik hoop dat hem dat zal afschrikken om té persoonlijke vragen te stellen. Ik stap uit en beloof mijn wagen snel terug te zijn.  We zitten in zijn zetel en ik probeer me te herinneren hoe de vriendschap ooit was ontstaan. We doen alletwee onze sokken uit en plots herinner ik me terug alles. Terwijl hij vertelt over zijn nieuwe verwarming krijg ik koud door zijn pezige voeten die steeds dichterbij komen. Zou hij de temperatuur van mijn aanwezigheid willen controleren? Zijn voeten lijken op de bovengrondse wortels van de Bonzaï-boom naast zijn tv. Ik vraag me af waarom de voeten van mannen er altijd uitzien alsof ze al drie dagen dood zijn.  Opweg naar mijn auto zwaait hij me uit vantussen zijn nieuwe gordijnen en ik zwaai terug om hem samen met mijn dode ik voor de laatste keer vaarwel te zeggen.  

Fanny Wildemeersch
113 5

Jan van Rompuy en de wierook snuivers. a

Jan van Rompuy en de wierook snuivers.Jan van Rompuy en de wierooksnuiversDe jaren zestig: het was een andere tijd. Het was de tijd van de CVP, de Christelijke Volkspartij. De democratie kwam pas later, toen hun machtspositie opeens begon af te kalven. Men moest opeens tolerant worden, een woord dat nooit in die kringen voorkwam.Harry Mulisch schreef zijn boek kritiekloos over Cuba: "Het Woord bij de Daad": Getuigenis van de Revolutie op Cuba. Geheel opkomend links, zo ook uw schrijvende dienaar, werd er wild van. Harry Mulisch zou er later geen woord meer aan vuil maken, toen bleek dat mensenrechten de Cubaanse revolutie vreemd waren.Het toenmalige CVP-kopstuk Leo Tindemans had de volle sympathie voor de staatsgreep van Augusto Pinochet tegen de in Chili gekozen president Salvador Allende. Koningin Fabiola werd in Brussel gespot met de vrouw van de Spaanse militair dictator generaal Francisco Franco. President Kennedy werd vermoord, evenals zijn broer en Martin Luther King.In dat soort tijden bewoog Jan van Rompuy zich op het nieuwe fenomeen televisie. Hij werd zeer bekend met een beeld over lummelende dorpsambtenaren.Hij verloor mijn sympathie toen hij in primetime de dochter van de sympathieke volkszanger Walter De Buck deed bekennen dat de sympathieke volkszanger een slechte vader was. Jan van Rompuy, de wierooksnuiver.Hij verloor mijn sympathie toen hij in de televisiestudio twee personen opvoerde: een boer en een IT'er van de eerste generatie. De wierooksnuiver had duidelijk veel sympathie voor de boer die de IT'er peste. Want de boer vond het nogal vreemd dat de IT'er, soms in onderbroek in zijn hoger gelegen villa, blijkbaar niet werkte. De IT'er zat de hele dag in zijn zetel lui wat te lummelen. Hij, de boer, de hardwerkende Vlaming, vond het niet kunnen.Dat die luie IT'er maximaal bijdroeg aan de staatskas en zo de subsidieslurpende boer in leven hield, dat kwam Jan van Rompuy zijn strot niet uit.     foto VERF ED barcelona semana santa 1978 foto gallery https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
12 0

Ik en Mr ChatGpt

Droefenis alom, want de grote schrijver heeft de geest gegeven. Doelloze personages hangen in een niet meer uitdeinend universum. Alles komt tot stilstand, want de geschapen wereld beweegt niet meer. Als de energie waarmee personages in actie komen stilvalt, gebeurt er niets meer. Het verhaal blijft een status quo van wie waar was, het waarom wordt niet meer beantwoord, de laatste bladzijde nooit gehaald. Een gehavende pop, zonder kop, geschoten in de buik, aan flarden gefloten. Gelukkig is daar ChatGpt die personages terug leven zal inblazen, voor handen liggende motieven beschikbaar stelt, voorziene plots tot een uitgewerkt verhaal uitbouwt. De machinerie gaat weer draaien, geld begint weer te rinkelen in de laatjes, de zaken leven op. Het leven geregeerd door robots wordt een makkie, de verhalen schieten uit hun startblokken als tot popcorn gebrouwen maïs uit de pan. De personages heten Emma of Laura en hun leven kent steevast een voorspoedig einde, en indien niet, indien er ondanks alle feelgood intentie toch moet verwezen worden naar onvolmaaktheid, naar tegenslag, ziekte, dood, dan is de slotsom voorzeker een wijze les geweest en iedereen leeft verder in peis en vree. Moe word ik ervan. Moe van de voorspelbaarheid. Moe van het geduw in vakjes. Moe van de onvrijheid, van het niet uitwaaieren van wat wél mogelijk is en wat nu gesmoord wordt in de kiem. Moe van de zielloosheid. Ik zie mijn personages nog tot leven gewekt worden en in opstand komen tegen hun robotheerser, omdat ze terug willen keren naar de kern, naar het liefdesverdriet, naar de ontroering, naar tranen van geluk, en alles daartussen. Maar tegen mijn aard in ben zelfs ik pessimistisch, Mr ChatGPT is nog maar aan zijn opmars bezig, het duurt nog een eeuwigheid eer hij roemloos ten onder kan gaan.

HildeA
0 0

De poortjes stonden open

De poortjes stonden open.   Doordrijver die ik was Zette ik voet op niemandsland Aangespoeld op het eiland van de verstotenen De kwallen vroegen zich af Waar die nieuwe lading voedsel vandaan kwam Het was zomaar komen aanspoelen Op een strand zo veilig als het krabbenhol Een zee vol haaien Ach, het leven loopt wel los, dachten ze Maar wat hadden ze zich vergist Levenslust spoel je niet weg Het vermenigvuldigt zich met elke traan Gesmolten in zee Het groeit gestaag uit tot één élan, Een vuur dat niet te blussen valt Het eiland zal wel verlaten geweest zijn En onherbergzaam En net niet was er het wrak van een schip te vinden Dus geen schipbreukelingen Of mede-overlevenden Behalve de kwallen Stond er niemand van het welkomstcomité Zoals de naam het al zegde Want het was een niemandsland En de verstotenen hadden Elkaar verstoten Nu hadden hun lijven gezamenlijk het eiland Hoog boven het water verheven Want je moest ‘ns weten Één levenslustige was aangespoeld Ze beraadslaagden, de lijken, of ze deze ziel In leven moesten houden Opgegeten door kwallen Kwamen ze tot een besluit De verstotenen verenigden zich in een vakbond, De VVHN, de verstotenen van het niemandsland En niemand, echt niemand minder dan ik Werd hun voorzitter Voor het leven benoemd De kwallen werden geknecht Ze moesten vanaf nu af en aan zwemmen Met feestschotels, het was een zeebanket En ik, die nimmer kwallen had, Bedankte voor de eer Een huis kon hier niet gebouwd worden Zelfs geen hutje op palen Ik was veroordeeld tot verstotenheid En een zeebanket Elke dag buiten en elke dag vis Het was een gezond leven, dàt wel.

HildeA
4 0