Lezen

Chrysanten II

In Athene staat de pot met kleurrijke chrysanten, wit met geel, te pronken op het balkon. Het is vrijdag drie november 2023. De vrolijke bloemenzee stelt de winter nog even uit. In t-shirt en short in de zon denk ik aan jou. Ik voel me niet triest, eerder blij, opgewekt. Ik zie voor me hoe we samen op de dijk wandelen in Heist-aan-Zee. Een warme herinnering. Enkele dagen later plaats ik een pot chrysanten op jouw graf in Leuven. In datzelfde geel en wit. Er staat een koude noorderwind. De lucht is grijs. Het regent net niet. Zo Belgisch. Ik draag mijn warmste winterjas. Een sjaal, muts, handschoenen. Ik voel me onnoemelijk droef, zou de hele dag dikke tranen kunnen huilen. Er is niets dan gemis en eenzaamheid. In mijn binnenste is het kil. Nooit was het contrast groter. Het lijkt alsof het weer mijn gevoel met opzet wil versterken. Alsof verdriet erger is als de zon niet schijnt.

Melanie Huyghe

20 1

boekenfestijn

Soms moet je meanderen. Soms wil je niets, en wordt net daardoor alles mogelijk. Is vrije wil niet helemaal niets willen?In elk geval, je voeten brachten je naar het boekenfestijn. Een naam dat even hoogstaand klinkt als terug opgewarmde frieten.Natuurlijk kwam ik je het liefst tegen in een andere keten (liefst van al geen keten), maar zo is het tegenwoordig. Je dreef als het ware tussen de commerciële boeken. Marvel stage four. Je wachtte nietsbeseffend op de vonk.De vonk dat de cilinders in je hoofd op en neer deed bewegen. Ik stelde een vraag, je zei niets. En ja, je antwoordde me op automatische piloot, net als je voetstappen bestuurd werden door een joystick. Maar tegelijk bracht het je geest terug naar je lichaam.Ik stelde een vraag. Je zei niets.Ik ging verder. Je stond stil. Je werd wakker. Hier begon je film. Vandaag was de eerste bladzijde uit je dagboek. Ineens was je een lichaam. Jij was helemaal jij. Ik daarentegen glipte langs een wolk menopauze en zocht een boek van een Japanse schrijver. Hij was heel populair. Hoewel hij volgens mij maar één verhaal schreef, schreef hij vele boeken. Misschien was dat het leven, bedacht ik. Eén ding goed kunnen, het duizend maal herhalen.Misschien is kunst wel een slaaplied, en iedereen heeft dezelfde droom. En deze ideeën spookten door jouw hoofd;- Hoe zou de eerste mens die besefte dat de aarde rond was zich voelen?- Wat als al die tijd verkwist op pornosites zou gebruikt worden voor het schrijven van liefdesbrieven?- En dan, wat is een relatie?Zou je bij jezelf in de auto willen zitten? Wat is eigenlijk een vreemde anders dan een familie die je nooit hebt gehad. Is religie niet een oude vorm van ordehandhaving? Een allesomvattende wetboek dat een fantastisch wezen creëert in de geest van de mens? Je stond er ettelijke minuten, want zulke gedachten hebben tijd nodig.Ik keek je nog smalend aan. Ik wist niet eens zeker wat het betekende, maar ik dacht het. Dat ik smalend naar je keek.Jij keek naar de uitgang. Je moest weg uit die boekenwinkel. Je was uit-ge-meandert. Jij was veranderd.

Stelselmatig

11 1

Na Halloween

zwierig mikkend in de mand op zijn rug, bekers - de ninja cleaner ik was een ninja en mijn zusje een hond - postuum Halloween de pompoenen vervangen door kerstbomen - begin november

Margaretha Juta

15 0

#novembervers2023 - Derde keer

Ontdek een halte in je contactloze carrière Betaal in vastgoed: een renovatietest

Thomach

11 1

ANONIEM ANNO NU

tijd van terroristen van religieuze extremisten wereld-mis-leidende narcisten legers van vermisten hier en daar wat pacifisten en ontelbaar veel egoïsten tijd van criminele mensensmokkelaars gewetenloze wapenhandelaars oorlogzuchtige volkerenmoordenaars tijd van vluchtelingenkampen waar het aangedane onrecht gist waar mensen een tochtige tent enkel ruilen voor een kist we steunen gul het goede doel we zijn overtuigd, we doen ons best, we geven een steuntje in de rug … toch niet alleen voor het attest staalkaart van het menselijk ras dat sinds Kaïn nooit meer anders was we weten wel dat echte ellende bestaat we kennen niet alleen maar het woord we weten niet of bidden nog baat en of we wel ooit worden verhoord maar nooit kunnen wij nog zeggen dat wij hier niets van wisten

mopoltoch

10 1

Chrysanten I

Begin november tooien kleurrijke chrysanten jouw graf, trieste bloemenpracht in de gietende regen. Vanonder mijn paraplu huil ik met de wolken mee in dikke, druppende tranen. Die bloemen weten niet welke wrede pijn ze trachten te verzachten.

Melanie Huyghe

13 1

Dagen zonder jou

Soms gaat het is de dag gewoon kom ik hem door zonder kleerscheuren denk ik plots aan iets kleins vanille-ijs of jouw favoriete bloem en ik breek Soms ook de godganse dag aan je denken huilen zonder echte oorzaak huiveren maar het is niet koud dat je er niet bent altijd weer in verschillende gedaanten en ook een steeds terugkerende gedachte die ik niet wil hebben maar toch komt was je er maar nooit geweest dan kon ik je ook niet missen

Melanie Huyghe

26 1

Een dag schreeuwt je ...

Vandaag schreeuwt je moederziel en alleen de oren in, waarna je weer even kan ademen: er is groen en licht genoeg, alsof je ochtenden vreedzaam en natuurlijk verlopen. Er is genoeg dat schreeuwt.Er is blauw dat fluistert. Er is mijzelf die vertelt.Vanaf dan begint een leven. Poëzie wil altijd een leven beginnen te leiden; al wat je kan doen is het doen ontbolsteren uit pure verbetenheid. Ik ben gepassioneerd omdat ik meer van het gedicht wil.En plots kan het lijken alsof we uitbollen, kracht verliezen. En ik ben dan nog jong. Ik word mid 20s begin December. Oud komt snel genoeg, jongen. Dit is het gedicht te veel over mezelf.Op dagdagelijkse basis ventileren over jezelf, wie neem je daarin mee?Jou alvast, gedragen op mijn vingertoppen, geleid ik ons de energie in.Of de geschiedenis in; het is hoe je het wikt of keert, dat de onze namen legendarisch kunnen worden. Je kijkt naar jezelf in de spiegel en verwacht iets.Niets gebeurt, totdat de achtergebleven jou een teken geeft, en je iets lijkt te willen toevertrouwen. Ik ben op een missie omdat ik meer uit mezelf wil halen dan het gedicht, en dat besefte ik zonet. Je kan jezelf al lachend nakijken, de spiegel in of uit, of vereeuwigd geworden hoopje mens, ontdaan van een vergeten bestaan. Zo worden wij soms ook eens niet vergeten.

Dries Verhaegen

39 1

ik hoop aan zee # novembervers

vandaag moet ik aan je denken je was zo klein toen je zomaar wegstroomde ik hoop naar zee ja laten we de zee denken misschien wilde je weg omdat ik al veel moest dragen dat is waar en je was welkom kijk daar dein je op warme golven

Ann Henri

7 1

Dit gedicht kun je blijven lezen

denk ik somsdat het nooit eindigt omdat de regen nooit het einde wasmaar wat als de zonneschijn nooit voor mij komt opdagen? in boeken eindigt het met zonneschijn na regenmaar mijn leven is geen sprookje misschien komt er geen puntmaar een vraagteken achter de zin wat als mijn boek geen achterflap heeft?dat mensen me uit het wilde weg lezen-misschien zelfs halverwege stoppen- ik heb nooit gedacht aan mijn laatste zinmisschien was -ie er wel maar is hij nat geregenden weggespoeld daardoor

Ayla

17 1

Bouwen #NovemberVers

#NovemberVersKranen en huizenBouwen het groen weg en deNatuur trekt terug3

littlebelgianwriter

8 0

Amistad II / Acrostichon (NovemberVers)

Nooit nog komt de tijdook maar in de buurtvan een zeeEvenveel uren staken wij in een middag als er zijn in een etmaalBij de buren de bal gaan halenElke keer opnieuwRadio luisteren voor het slapengaanEn snoep kopen bij de Roemeen om de hoekSamen voor altijd in het nu

Lennart Vanstaen

13 0

November word vooral een opbouw richting de Wintercliffhanger

Hier zitten we dan, alweer in november, en met deze maand komt de nieuwste trailer vol met intriges en onthullingen. Het lijkt erop dat november een maand van anticipatie wordt, een opwindende opbouw naar wat komen gaat. Onlangs kondigde GTST aan dat we dit jaar op 28 december weer kunnen genieten van een wintercliffhanger, zonder de gebruikelijke winterstop. Dat betekent dat we op 4 januari meteen de ontknoping mogen aanschouwen! Natuurlijk hebben de abonnees van Videoland het voorrecht om als eerste te kunnen kijken. Het is geweldig om te horen dat de wintercliffhanger weer op het programma staat voor dit jaar. Het voegt een extra dosis spanning toe aan het begin van het nieuwe jaar, midden in het seizoen. Hoewel de wintercliffhanger misschien niet zo grootschalig zal zijn als de zomercliffhanger, is dat begrijpelijk. "November wordt een maand van opbouw." Afgelopen woensdag kregen we de trailer voor de maand november te zien. Hierin zagen we Ludo die streeft naar gerechtigheid voor Margriet, Bing die ontvoerd wordt door agent Kaan en Julian en Saskia die hun huwelijk een nieuwe kans geven. Toch moet ik eerlijk zijn, deze trailer voelde voor mij minder spannend dan die van voorgaande maanden, en dat kan maar één ding betekenen: november dient als opmaat naar de spannende gebeurtenissen die ons te wachten staan in december, met Sinterklaas en kerst die alles met elkaar verbinden. Wat weten we al over de wintercliffhanger? Nou, er staat opnieuw een bruiloft op de agenda! Ja, je leest het goed, weer een bruiloft. Dit keer is het de beurt aan Luuk en Linda. Linda is al druk bezig met afvallen en heeft haar zinnen gezet op een prachtige witte trouwjurk. Maar wat staat hen te wachten? Herinner je je nog dat Marcel onlangs in de Rozenboom hartproblemen kreeg? Deze keer lijkt het erop dat ober Marcel rondom de bruiloft getroffen wordt door een hartaanval. Wie zullen er aanwezig zijn? Shanti keert terug, Jeff komt langs voor Sinterklaas, en natuurlijk alle gasten op de bruiloft. De begrafenis is al in september opgenomen, wat suggereert dat dit een belangrijk thema zal zijn in januari. De twee meest intrigerende verhaallijnen van deze maand lijken te draaien om de rechtszaak tegen Margriet en de ontvoering van Bing. De rest lijkt te fungeren als een opmaat voor wat er komen gaat.

GTST Spoilers-account 2021

144 0

Ciarán I (NovemberVers)

Een kraai zoekt wat extra sterke takjesen wij met z’n vieren de tijd om nog snelhet groen op te zoekenvoor het donker Een onderhoudend gesprek tussen twee oma’svoor een Andersoniaans voorbijrijdend raameen bries door het nieuwsvan morgen We volgen de paaltjes met libellenZe herkent een oog in een knoestIs dit het oogvan Ciarán? Haar sokken zijn nat door de plassenZe vraagt wat ik schrijf op mijn handIk zeg haar: stiltevoor de storm.

Lennart Vanstaen

8 2

Kracht

zijn gezichtstrekken vervaagd, maar niet zijn kracht; helende Boeddha

Margaretha Juta

6 0

#novembervers toertje rond de blok dag 2

@novembervers2023 geen toertje rond vandaag paste ik voor een toertje rond in nederige stek, me teveel musketiers er verzameling koekjes van eigen deeg vliegende uitnodiging, verbond sprak aanstormende schaar, vergat onderweg wind en tijd, zon en maan, en wortels met zonder eiwitten werd, rijmde niet maar lucht loste op, toch eetbare bakte schaar musketiers en genoeg onderweg huiselijke uitwaai en vliegende schotels toch storm in eigen hoofd, rijmde niet hart en huiselijke geluk, kon ik nog zien en eetbare en wortels en eiwitten vloer en wind dan wegwaaide musketiers mee of gemis, of geluk werd, lucht loste op verhaal, werd vliegende novembervers @linde20231102 #novembervers2023#2

de jutte acrobate

7 1