Lezen

Hoe het is

Veel zijn amateur met mij vergeleken  Blanco strafblad maar beklad geweten  Ruwe diamant niet facet geslepen  Onder druk gecreëerd maar nooit bezweken  Volledig los gekoppeld wie wilt zich nog binden  Heb allang gevonden wat gij nooit zult vinden Innerlijke rust poëtische gedachtes  Gods hand op men brain stuurt men pen geeft me krachten Bepaald men lot men weg geschreven  Onderga men test ups and downs van het leven.

De Wijze
8 2

Geboren winnaar

Geboren winnaar, ben alles verloren  Was liever high en straal bezopen, Liefde voor die jwen ik still men honger  Henny in men hand en smoke in men longen Strompel door de straat men zicht is wazig ben voor het donker thuis maar verdwaal in het maanlicht  Duister is helder en helder is duister nog eene kan geen kwaad word in men oor gefluisterd  Jack zonder ijs rol de een na de ander reset met een lijn ben opzoek naar iets straffers  Klappers die van kop tot teen verdoven shit zo sterk haalt de glans uit men ogen  Ga 1 stap vooruit en 3 naar achter heb een hoge tolerantie  Maar een zware karakter.  

De Wijze
0 1

wereld van zorgen

De zwemster duwt het water opzij met krachtige schoolslag   en met het water duwt zij heel de wereld  van vloeibare muren van haar af de wereld van zorgen gedachteloze flow in haar vacuüm zog

Manuel Van den Fonteyne
1 0

alsof

alsof het was alsof het gisteren waszo dichtbij, van eenzelfde kletsmensen konden het, dreunenhun woorden kapten erinlosjes, vanuit beleving, beperkthun wereld, vaak flamboyantin schittering mondiger, flagranterniet te voelen hoefden zij murenmet alleenrecht worstelen, ook nietzij kletsen maar wat, hun toegestaanimmers voortvarend, sterke schoenenniets knelde, alom vernietigen mocht het was alsof het gisteren waszo dichtbij, die vernietigende kletsflagrant, mijn wereld herschikte zichhun woorden kletsten me teruglosjes schitteren, mensen konden hettussen mijn muren, naar alleenrechtflamboyant, kon ik met hen kappener mondiger worden, er worstelenin verlangen naar sterke schoenenvoortvaren, al knelde veel, er dreunenhet was me er toegestaan, mijn wereldnimmer beperkt, ik was er dichtbij

de jutte acrobate
1 0

haiku a

papier als eetbaar honger naar behapbare mijn pen die lepel

de jutte acrobate
8 0

dit is geen dicht

De epseklepsen snijden de epsen,zwaaien met plakkenkletsen de monden dichtdragen het broden ten berdealles ten brodeom d' espe De dieren der democratiede laagst gemene deler De beklozen zijn filosofenstemrecht zonder woorduiteindeKloefkappers kappen betekenisvan de woorden Isolex solex olexbrommer van dogmaRecht rechts rechtserdat het taant aant aantgeld dat maant aant ant steekde dood straks ookschone lucht in pakjes klimaatzonder beheer amazon comgeen geld val dan dood ook Link links linkserelitaire ridders in een wereldvan wielen zonder moraallijk lijkt op rechts paardvan Caligula media dat geilt eilt ijltdemocratie kalft alft alftaf en wegecho in de fjord van de machtenmistig istig stigmadruppel druppel druppeldrie milliliter vaccinvrome religievaccin accin cijnsop de vrijheid ende woke uiting profetie van de glazen postuurkes  

Manuel Van den Fonteyne
6 1

Bloei

Even krom en voor- overgebogen als de kers, bloeit oma open

Margaretha Juta
7 0

Zwemmen

Een eend valt in het water, een kat vangt de vis.

Kim Stessens
10 2

Schaduwbeeld

Alleen en verschillend, weerkaatst een zwarte spiegel wie ik ben, uniek.

Kim Stessens
10 2

Uitgestelde wraak

Hij was klam van het zweet wakker geworden. Flarden van zijn droom bleven spoken  in zijn hoofd. Bedompte muren in éénkamerflats, ratten op de trappen, treiterende tronies van pestkoppen, hij kende ze, ze kwamen zijn  nachten  bevolken. ’s Nachts is hij weer tien, niet meer dan een kleine jongen woelend onder de dekens, in eenzaam gevecht met zijn demonen, maar morgen, morgen ligt de wereld  aan zijn voeten, morgen geeft hij  bevel tot invasie.

Mini
6 0

dat doel

dat doel   er was misschien een doel een bedoeling die liep als draden doorheen stof zich een weg banend tot waar voor de vorm moest ze hield van waarheid een zwaar log ding hield ze op haar schouders als dat juk door veelheid van vragen niet vooruit geraakte zij zij hield binnensmonds bleef toch onbegrepen   er was misschien een doel dat haar wekte, meesleurde over kletse grond, hobbelige wegen, haar verzuipen deed ondergedompeld hield zij  van die vredige bodem er leek zij niet te bestaan er witmaagdelijk haar vleugels er dronk zij een zoete drank als in een roes verbleef zij er het staven wou zij niet het juk woog genoeg   er was misschien een doel terwijl raasde onrust doorheen haar lieve lijf als even tonen willen die werkelijke wereld haar herinneren hoe wreed die voor haar was, als tussen twee bergen doorliep zij dal schoorvoetend wel, beide stemmen druisten bij haar in er was teveel deur er was teveel berg er was teveel dal   er was misschien een doel dat zij nog niet lezen kon die bril kreeg zij niet opgezet zij kon de woorden niet rijgen uiteen vielen die in letters er was teveel grond, teveel roes er was te weinig waarheid haar ziel liep er voor de vorm verloren tussen huizen en veld geen weg tussenin, er was enkel een misschien en zij er zij miste er stof en die draden

de jutte acrobate
4 0

formele klachtenbrief

Beste, Naar aanleiding van ons telefoongesprek laatstleden, waarbij U aandrong op een formele klachtenbrief, dit summiere schrijven omtrent de aard van mijn grieven. Het moet me van het hart; Ik ben niet graag in de hemel. Het lijkt hier wel een bejaardenhuis. De meesten zijn van zeer hoge leeftijd al, sommigen zitten hier al van voor Christus!  Eerlijk gezegd heb ik mijn bedenkingen hoe de zaken hier lopen. Het is schrijnend om te zien soms. Ze zitten hier allen met rijstpap besmeurde hemden. Men heeft hier blijkbaar nog niet gehoord van wasmachines. Dit tot daaraan toe nog, maar het geroep hier. Een gekrakeel van jewelste! Er zijn hier ook geen technici om de hoorapparaten te herstellen. Laat staan winkeltjes voor verse batterijen. En God heeft voor God gespeeld en aan de hoorapparaten zitten prutsen… Zouden de heren aandeelhouders eens uit hun glazen bureaus willen komen en met eigen ogen komen zien hoe het hier aan toe gaat! Laatst heeft een prehistorische bewoner een truckchauffeur opgegeten die vol rijstpap zat. Hij is hoogstwaarschijnlijk dement en mist een groot deel van zijn ingewanden. Onverzadigbaar is hij, maar niettemin kan dit geen excuus zijn! Tot op heden is daar nog geen gevolg aan gegeven. Van enige laksheid is hier wel sprake! De weinige jongeren die hier zitten zijn meestal slachtoffers van ongevallen, waaronder ook ik ten gevolge van een schrijfongeluk, kunnen niet meer dan wat veelbetekenende blikken wisselen. Een conversatie over het weer aangaan zit er bij deze constante kakafonie gewoon niet in. Er is hier trouwens ook gewoon geen weer om over te praten. Zou daar iets kunnen aan gedaan worden? Ik zit ook met de gedachte te spelen om een ideeënbus te installeren. Wij hebben hier allemaal onze vaste plaats aan tafel. Ik had liever een andere plaats gekregen. Ik zit recht tegenover een man die nooit iets zegt, maar me wel heel de dag met een holle blik zit aan te kijken. Ik word daar nerveus van en krijg het op mijn heupen bij wijze van spreken. Bovendien krijg ik ook letterlijk last van mijn heupen, want de zitting van mijn stoel is versleten. Ik heb wel een nieuwe gouden lepel gekregen. Liever had ik een nieuwe stoel gekregen. In ieder geval zitten deze jongeren, tot de leeftijd van pakweg vijfhonderd jaar, hier gewoon niet op hun plaats. In de hel zouden ze tenminste nog wat lol kunnen trappen.  Bij deze wil ik met aandrang vragen om mijn zaak eens te willen overwegen om alsnog naar de aarde te kunnen terug keren of op zijn minst een nieuwe stoel te krijgen. Alvast bedankt, met de meeste hoogachting,

Manuel Van den Fonteyne
11 0

Para-plu

Op het zebrapad  kruis ik een kind, een para, hij schiet met zijn plu naar ons, de overlopers, grijns onder mijn paraplu: het gaat steeds harder regenen  

Margaretha Juta
17 0

2023 (ziet er zo uit) (2)

In het kleine het grote vinden. 2023 ziet er zo uit.Doen we het niet allemaal? In 2023 was het continu vervagen en dan daarover vertellen. Tegen de stroom in vindt men iets dat al dood is. Ik wilde weer Dries genoemd worden. Zonder jou is het stil waar de stilte voordien nog leek te ontbreken. Niet iedere zin in het gedicht hoeft tot iets te komen. Soms is het ook de opbouw naar iets. En soms laat je het na, meer te weten te komen. Ik wil alles behalve dat er niets van af hangt.  In het kleine begint het grote. Hoe spreekt het gedicht tot je? Met welke stilte is het?Ik begon verandering in de status quo te zien. Niet bepaald een vrolijk zicht.We moeten al het saaie opnieuw beoordelen, het voordeel van de twijfel geven. Toch mis ik je. Zonder jou is het even waanzinnig als met. Dat is het punt net. Het is niet omdat zonder kan, dat je zonder moet. Dat blijf ik mezelf zeggen. Dit jaar is grotesk, op zijn zachtst uitgedrukt.Een rampenjaar, zoals alle andere jaren. Ik hoef dat niet te verantwoorden, en jij kan daarmee verder. Soms, wil ik meer dan enkel weemoed van een kunstwerk. Gelukkig maar. Soms wil ik dat alles samenhangend is. Alles, buiten het gedicht.  Als ik naar buiten kijk, word ik treurig. Ik zie dat de buurt in mij zit verweven. Ik kan niet kijken zonder daarna mezelf in te beelden. Willen we dat de omstandigheden zelfstandiger worden of afhankelijker? Het heeft beiden z'n voordelen. Nochtans spreek je niet zonder trilling in je stem meer. Je twijfelt. Want wil je vergeten, nog voor het gezegd is?

Dries Verhaegen
25 2

niet onbelangrijk

Ik zou niet willen sterven  terwijl ik aan het klussen ben in een versleten T-shirt  ik zou het niet willen gedroomd hebben dat dit het laatste T-shirt was dat ik droeg

Manuel Van den Fonteyne
18 0

Regendag

Vogelvrij en lang geleden Dwalend in mijn boetekleed Vroeg ik velden naar hun wegen Vond niet wat er was verweven.   Het licht keek grijs, hield niet van spreken Kromde wolken naar de grond, in tranen Treurde mist vol weemoed Zaaide twijfels in het rond.   Transparant en niet te grijpen Liepen oude geesten mee Samen verder naar de kroeg Uit de wind en uit de regen,   Zijn we toch te lang gebleven.

Tadorna
11 3

De blik van een gebarsten oor

in je stem wil ik graag lezen wie je bent   de schors van het gezegde is gebarsten voor het oor   ik streel niet eens mijn neus wil slechts de jouwe raken   ben je nog bang je tong denkt aan een woord mijn keel zalft zacht een ondertoon   als ik iets prevel straks dan mag je wang een kus verdragen   de vraag is onbestaand ja is wat ik fluister   zij brandt nu al de gloeilamp is er voor het ongeboren lam   ik kan geen droom zinnetje bouwen noch een tafereel beschrijven want beduidend weinig is voorzien   omdat het bed zich vleit voor open armen spreek ik liefst zo warm ik kan   haast slaapt graag diep in een slakkenhuis en bochten heeft de nacht bepaald voor een komeet   de ster zij fonkelt nu al in je ene oog   terwijl het ander zo veel dieper kijken mag       uit de reeks 'Residu'

Bernd Vanderbilt
21 0

Eieren

Geborgen, onder moeder's verenkleed, kleinschalig geluk. 

Sarah
15 3

Voor altijd

En plots stopt de tijd, een milliseconde, eindeloze nacht, voor altijd ... Het had zomaar een van onze jongens kunnen zijn, of een vriendje uit de straat; zo ondraaglijk dichtbij is de pijn van een kind dat ons verlaat. Machteloos voelen wij mee, de schok surreëel, het leed te immens om alleen te dragen, te hartverscheurend intens. Voor altijd elf in menig verhalen zal nu je ster stralen, hoog daar vanboven, ver weg bij ons vandaan, toch meer dan ooit nabij, als beschermengel aan je zusjes' zij. Slaap zacht, lieve Jack, voor altijd.   #voorjack

Sabine M.
44 2

Shaduw

Als ik kon ruilen  met mijn schaduw: wat een rust als de zon weg is!  

Margaretha Juta
12 1
Laad meer ...