Lezen

Graag

Ik graaf Ik graaf graag Graaf graag in het verleden   Graaf graag naar de verlegen veertienjarige De verlegen veertienjarige die verlangde naar aandacht Verlangde naar aandacht van vreemden Vreemden die zonder vragen haar verdriet zouden verstaan Haar verdriet zouden verstaan en doen vergeten  Doen vergeten om haar vervolgens te verlossen  Te verlossen van veel te volwassen overpeinzingen Veel te volwassen overpeinzingen voor een verlegen veertienjarige Een verlegen veertienjarige die verondersteld werd veertien te zijn Veertien en vrolijk Vrolijk en vrij Vrij en met volste vertrouwen in een verrukkelijke toekomst Een verrukkelijke toekomst die verschrikkelijk veraf leek Verschrikkelijk veraf en niet verenigbaar met waar haar verstand zich bevond Verstopt tussen verstikkende vertwijfelingen en verwarrende vragen Al was er een vraag die volstond   Ik vraag Ik vraag graag Ik vraag graag gezien te worden.

Zanshine
8 0

Splinterglinster

met geluk flirt ze als een meikever op zoek naar een rode stip in een zwart gat       P.S. eigen tekening

Fatiha Berrazi
28 1

Verzinnen

Ik zal de fluistering zijn in je hals Een woordspeling op je borst Ik geef een smeekbede aan je handen Zing een serenade voor je hart Ik heb een limmerick voor je navel En een haiku voor je billen Maar ik heb woordjes, zoete woordjes  Voor tussen je benen En laat ze trillen tot aan je tenen Ik schrijf zinderende zinnen neer om je te laten smeken voor meer

Wonderwoord444
33 1

Ziektetoeristen

Heb je een kwaaltje hier of daar Rinkel, rinkel, dan zijn zij daar Het trekt hen aan, heel raar Een bindmiddel, zowaar Tussen hun kwelling en die van jou, ziedaar Miserie, miserie   Zij hoppen van de ene kwaal naar de andere, kerend Waar dan ook, naderend Zij kicken daarop, zeer exciterend Hoe meer ongemakken, begerend Des te beter, typerend Miserie, miserie   Kwaaltjes, een bron van gesprek, namelijk Het hoofdthema eigenlijk Eigen leed delen met soortgenoten, dadelijk om medeleven vragen, ergerlijk Het blijft duren zolang de aandacht blijft, pijnlijk Miserie, miserie   Ik voel mij goed, woehoe Hoef niet van dat gedoe   Weg met de ziektetoeristen, foetsie Miserie, miserie, 't is maar een illusie

Guy Van Damme
24 2

Mijn hart

Hier is mijn hart, dat is dan 17 euro 50 alstublieft. Alles wat ik je kan geven, gesneden in fijne plakjes en gedresseerd op een bordje. Mijn hart te rauw gebakken, te vroeg geserveerd, mijn longen geschild en aangebrand, en een glas met versgeperste tranen. Smakelijk.  Zeg meZeg me dat mijn goed hart aan al het rotten is, dat de houdbaarheidsdatum al lang verstreken is, dat ik het dringend weg moet gooien, dat het schimmelt. Zeg me dat de geur niet te verdragen is. Zeg me dat het moet stoppen met kloppen, dat irritante geluid. En gooi het dan weg, want zelf kan ik er ook niet mee leven. 

Damien Gallet
20 0

Sorry

Sorry. Hier is het. Pak het aan, stamp erop, spuug erop, eet het op, geef het over, vloek en neuk mijn verontschuldigingen. Penetreer de O van mijn sorry. Maar neem ze toch gewoon tenminste aan. blijf er niet naar kijken. 

Damien Gallet
20 0

week genoeg

week genoeg een ton gevuld met week voedsel een hele klus, niet half mijn kluts wel stond het er, voor mijn neus een vinger, mijn nieuwe normaal   week genoeg was ik, ton noch klus niet mijn kluts, me prijzen mocht voor mij hield op, een neus had ik voor zaken, beter nieuwe normaal   beide vingers stak ik, in neusgaten ton noch voedsel, niet mijn klus heel of halve kluts, niet mijn zaken me prijzen mocht, ik week genoeg  

de jutte acrobate
4 0

Don't fake, be yourself

Het is niet gemeend, al dat schijnheilig toneelspelen Steeds andere rollen moeten spelen om andermans ego te strelen   Alleen maar om te bekoren te scoren en te gloren   Maar langzamerhand val je door de mand en beland je in niemandsland   Niemand zal je nog geloven en daarenboven willen vertrouwen, dat wil ik jou beloven   Don't fake, be yourself

Guy Van Damme
25 0

When in Rome ...

"Koop vooraf tickets", hadden ze ons gezegd. Zo gezegd, zo gekocht, maar in de luchthaven kregen we het bericht dat er iets mis was met onze tickets voor het Colosseum. "Och, we zien wel”, reageerden we onbezonnen. Op de tweede dag van ons verblijf waren we vroeg op pad. We dachten er als eerste te staan, maar op de verkeersvrije laan naar het Colosseum was het drukker dan op een uitverkocht Rock Werchter. "You want tickets?", sprak een man ons aan. Het leek ons te duur.Aan het Colosseum scande ik een QR-code waar 'Tickets' bij stond, maar een man sprak me aan. Hij droeg een driekwartbroek met een scheur aan de knieën en hij rookte een zelfgedraaide sigaret waar geen rook uitkwam. "No tickets online", vertelde hij, en hij wees naar de lange wachtrij die inderdaad bijna van Milaan tot Rome liep. Hij kon ons tickets met rondleiding bezorgen, maar we waren nog niet overtuigd. Bij de volgende man twijfelden we. "I take you to my manager", zei hij alsof het om een afdeling van een beursgenoteerd bedrijf ging. Die manager bleek opnieuw de man met de driekwartbroek te zijn. "Hey guys”, lachte hij. "He's my partner. I take you to Marco, my boss." Marco zag er niet meteen uit als een CEO, maar hij had wel een envelop vol met briefjesgeld vast. We betaalden en spraken het aanvangsuur af. "You stay here hè?", vroeg ik ongerust. Ik had het Italo-Engels ondertussen overgenomen. Op het afgesproken uur stond Marco er nog met zijn team. "We're gone", lachte de manager met de driekwartbroek. Het was er ondertussen enorm warm geworden. De zon brandde op mijn hoofd. Daarom kocht ik op aanraden van onze jongste maar een strohoed. "Me hot", zei ik tegen de verkoper, waarna hij me ietwat raar aankeek.

Rudi Lavreysen
14 0

Misschien wil ik wel eens alle seizoenen zoenen

De golf is nog lang niet aangespoeld, de storm is nog lang niet gaan stillen, de pen is nog lang niet gaan liggen, mijn hart is nog aan het rodeo’en voor jou, aan het spartelen. En jij, jij vaart verder. Ach, misschien doe ik het allemaal voor de storm. Misschien ben ik de zon beu, dat saaie windstille. Misschien wil ik wel eens alle seizoenen zoenen.   

Damien Gallet
16 1

Waar is de tijd?

Waar, waar is de tijd? Dat we uren konden spelen Met wat takken in het bos Of met afgedankte spullen We verzonnen er op los Wereldreizigers en helden We waren alles tegelijk En de toekomst was nog mooier Want dan werd dat werkelijkheid Waar, waar is de tijd?   Waar is de tijd? Van dromen, fantaseren En leven in ‘t moment Van altijd weer de grens verleggen Om te worden wie je bent Waar, waar is de tijd? De tijd dat alles nog kon   Waar, waar is de tijd? Dat in ’t rijtje lopen saai was En orde een gevaar We speelden foute akkoorden Op een valse gitaar We zouden grootse dingen doen Dingen voor de eeuwigheid We zouden heel de wereld zien Want we hadden zoveel tijd Waar, waar is de tijd?   Waar is de tijd? Van dromen, fantaseren En leven in ‘t moment Van altijd weer de grens verleggen Om te worden wie je bent Waar, waar is de tijd? De tijd dat alles nog kon   En dan denk ik wat maak ik mezelf nu weer wijs Die tijd heeft toch nooit echt bestaan Maar ik zet alles zo graag op z’n kop en ik denk Die tijd is nooit voorbijgegaan   Dit, dit is de tijd Van dromen, fantaseren En leven in ’t moment Van altijd weer de grens verleggen Om te worden wie je bent Dit, dit is de tijd De tijd dat alles kan

Annemie Corens
14 0

Niet verdwijnen

Ik blijf steeds hopenDat waar ik voor geknokt hebVoor eeuwig hier blijft

Deejay
9 0

betere kleur

betere kleur   karmeliet blonk en schonk me de kelder, in zijn ogen, de hemel te grijs de eerste teug deed me weinig, eerder verdronk ik in betere wateren maar eens die zoetjes bij me binnen sijpelde, wist ik te zien het waarom   tot karmeliet me in de ogen keek, te recht naar mijn indruk, donkerder nog dan de kleur van de hel, licht in geloven, was ik, raapte mezelf op liever verkoos ik dan toch, de hemel boven de hel, uit zijn kelder wou ik   weer zoetjes verdrinken in ogen zelfs grijs, recht voor raap, helle waarom in duvel las ik ontsnapping, indruk naar lichtere kleur, die bestelde ik ras  schonk, sijpelde, ik dronk en verdronk, diep in meer ogen, betere kleur

de jutte acrobate
0 0

uit dak

  uit dak   sinds kort aantrok ik, een onalledaagse hemd het luisterde naar gaten en hield me uit slaap als was ik knop, gierig op uit zette het me   bij nacht sneerde hemd, kauwde me tot stil draaide door mijn stoppen, schopte me uit vel grof dak ontrukte het, duwde me bed uit wild   bevreesde grond, als werd nimmer ochtend vaal vuil, over kille grond sleurde hemd me geschopt werd ik, elke trede wist me blauw   hemd haatte ochtenden en hun geur, en koffie hoop nimmere optie, liever grof perste hemd oogwallen tot rauw, verzurende lijf zijn kunst   vloer dweilde ik gewillig, meer dak ontglipte al wist ik wind te gelieven, me overtrof hemd rauwe pact sloot regen, in bakken verzoop ik   vuil, uittrekken kon ik het niet, hemd geliefde grof verweven liet het zich, lijf, rauwe wallen onalledaagse, zure kunst, hield teveel van me  

de jutte acrobate
0 0

De glimlach

In Bali ontmoette ik deze man, dusdanig Heel toevallig   Twee bamboestokken op zijn schouder, welgemoed Eén versleten strooien hoed   Niets speciaals zou je zeggen Edoch… kijk goed, gedegen   Wat een expressie Wat een glimlach, toppie   Deze man straalt leven Vitaliteit en vriendelijkheid, tonen   Veel moet je niet hebben om gelukkig te zijn Velen zijn dit vergeten, hartpijn   Zijn glimlach, spontane uitdrukking Vergeet ik nooit, bezieling

Guy Van Damme
13 0

Gebruik je gezond verstand

Geloof niet steeds wat je hoort, het is niet altijd relevant Zoiets van “men heeft of er wordt“, de mededeling is meestal vaag en niet significant Geloof niet steeds wat je leest, raadpleeg het bronnenbestand Is het betrouwbaar en important? Bewuste desinformatie om te manipuleren, door een dwingeland Meestal voor eigen belang en meer macht, dat is niet elegant Heb vertrouwen in je eigen waarneming, ervaring en redenering, dat is niet pedant Gebruik je gezond verstand, je logische boerenverstand!

Guy Van Damme
9 0

Schrijffouten

Ik dacht altijd dat ik best goed was in onze Nederlandse taal. Dat ik best wist hoe en waar ik komma’s en hoofdletters moest gebruiken. Tenslotte word ik altijd redelijk narrig als mensen het hebben over me boek en zich irriteren aan mijn commentaar daarop. Natuurlijk maak ik ook fouten, dat weet ik echt wel. En soms krijg ik ook opmerkingen, zelfs van professionals, dat ik iets te veel spreektaal gebruik in mijn blogs. Ik probeer er op te letten. Maar, ik vond dat ik toch altijd wel aandacht schonk aan de manier waarop ik mijn teksten op papier zette. Totdat een echte redacteur het verhaal dat ik heb geschreven voor de Texel-verhalenbundel Voetsporen onder ogen kreeg. En ik het weer terug ontving. Poeh, tijd voor een lesje nederigheid. Want er zat niet één fout in, er zaten ettelijke tientallen fouten in. Zeker, over het algemeen weet ik wel wanneer ik deetjes en teetjes moet gebruiken maar mijn interpunctie is echt om te huilen. Komma’s waar punten moesten, kleine letters die toch echt een hoofdletter moesten zijn. Oei, het was niet mals.  Het leuke en leerzame er van is, dat je ook zelf je fouten moet herstellen. En dan heel goed moet kijken of je geen nieuwe fouten maakt. Dat je een zin herschrijft omdat er een fout in zit, maar dat je dan bijvoorbeeld weer twee nieuwe maakt. Want dat kan zomaar gebeuren. En dan maak je je werk niet beter maar slechter. Door al deze ervaringen krijg ik toch steeds meer ontzag voor alles dat komt kijken bij het proces van het uitgeven van een boek. Want dan is het verhaal geschreven en dan begint het pas. De schrijver denkt dat hij of zij een helder en duidelijk relaas op papier heeft gezet. Tenslotte kan de schrijver in het hoofd van de personages kijken, hij heeft ze immers zelf bedacht. Maar de lezer kan dat niet. Want die ziet alleen wat de schrijver laat zien. En die kan in zijn ongeduld of arrogantie nog wel eens denken, ‘nou, dat snap je toch wel.’ Ik ben erg blij dat ik aan het avontuur van de schrijfweek ben begonnen. Natuurlijk ook omdat het mijn allereerste vakantie alleen was. Maar ook omdat er ongelooflijk veel van leer. En wie weet, misschien lukt het me om het boek dat in mijn hoofd zit echt op papier te krijgen. Een boek, hoeveel fouten zullen daar dan wel niet in zitten. Arme redacteur.    

Machteld
6 0

Gratis en toch zeer kostbaar!

Zeg eens “hello” of “dag” Geef af en toe een schouderklop Een knipoog kan geen kwaad alledag Glimlach even daarbovenop Vraag eens “hoe gaat het met je ?” met een lach Gauw gezegd “bel me eens op” Een helpende hand bieden, dat mag Een zoen er bovenop “Kom erbij!”, goeiendag “Wat wens je?” dat is top “Dat heb je goed gedaan”, het is geen uitputtingsslag “Blijf nog even”, krullenkop! Maak een praatje, zonder beklag “Voor jou heb ik al de tijd”, het wordt geen flop “Kom even langs”, dat mag “Goedemorgen, goedenavond”, zonder getob “Doe maar”, het is geen klusjesdag “Na U”, je bent wereldtop “Neem plaats”, het is burendag “Het kan geen kwaad”, zeg het luidop “Graag gedaan”, verwendag “Sorry”, ook al ben je doodop “Neem nog een stuk”, ach! “Drink nog een slok”, op is op “Dank U”, dankdag “Alles OK?” dat geeft geen prop Een handdruk, is geen vuistslag   Dat apprecieer ik! Jij toch ook ?

Guy Van Damme
18 0

het verschil

het verschil   gezien wil ik worden, als evenwaardig beschouwd onder stoelen, noch banken, naar waarde geschat  en niet in een of andere etalage prijk ik, onderweg ben ik en weet wat te zeggen, iets te bieden heb ik   onderweg wil ik me voelen nooit nog als kleiner denken die mindere te zijn, maakt waarlijk verschil en niet in een of andere etalage prijk ik, onderweg ben ik en ik weet, het verschil vertrekt bij mezelf  

de jutte acrobate
2 0

matte weg

matte weg   lampionnen hingen in bomen, dicht paden verslingerden een matte weg huizen uitnodigden, al leek verlaten  het deel van de stad, kil werd het al   waar we landden, niemand keek op wij best, doodgewoon, onopvallende matte paden verslingerd, naar bomen dicht, in lampionnen leefde ons lied   middelpunt werd, ons overstroomde  waarheid, potdichte tent, geen speld  valavond viel, applaus niet onze weg al illusie, geen poort hoefde gedicht   in oprollen matten, onzichtbare punt er was een weg terug, refrein drong door rauwe huid, ongewone klanken eigen kleur, niet meer en niet minder   aldus hielden we het en op meer lied mat kaboutermodel, niemandse blik onze onderweg, naam doodgewoon in spel dichte pionnen, andere kleur  

de jutte acrobate
4 0
Laad meer ...