Lezen

zeester

En hij kleedde mij uit tot Ik niet meer was dan een junk Voor eeuwig verslaafd aan het genotVan seks op het ritme van Daft PunkWat waren ze plots toch ver De beloftes die ik hem maakteIk lag op zijn matras als een zeesterDie een arm kwijtraakteIk kon niet meer bewegenKreeg niets meer gezegdIk heb mij daar dan, weinig verlegenEn zeer onelegant, bij neergelegd   Hallo. Ik ben Lieselot en ik begin mijn teksten altijd met ‘hallo’.Ik gebruik ook nooit moeilijke woorden.Dan zeg ik dat ‘dat mijn stijl is’ .En zo laat ik in het middenOf ik die woorden zelfs ken   Hallo, ik ben nog altijd Lieselot en ik ga zo meteen een tekst brengen die gericht is aan iemand die niet mijn lief is – en ik heb er een – iemand die biologisch gezien perfect mijn vader kan zijn en waarvan ik sinds kort hoop dat hij dat in de verste verte niet is.  Ik heb al zoveel geschrevenEn niks pas bij elkaarHet lijkt wat op mijn levenOp de knopen in mijn haar   Ik weet niet of ge het zietMaar: ik ben ‘t kwijtWat gij ziet zie ik nietEn, de laatste tijd   Ben ik vergeten hoe ik moet lopenHoe ik moet pratenAdemen en hopen   Wat ik was, wie ik benWat ik worden wilWaar ik van houd, wie ik kenMan. Da’s hier stil   Ik was toch van het geschreeuwDat ik zelfstandig wasNu het zielig welopverschot van de leeuwDat laatste, meest breekbare ras   Het lijkt alsof ik nog snelDrieeëntwintig jaren zonder stukkenMoest vullen met relEn kei veel ongelukken   Sadistisch van genotenEn nu soms nogAlsof ik hou van verklotenEn geil word van bedrog   Toeval is wat ik vraagAls alternatief voor de rampDie zegt dat ik gewoon graagAlles kapot stamp   Neem me meeStop me onder je jasBreek me in tweeZodat ik in je binnenzak pas   Draag me als een kind En draag me danAlsof elk zuchtje windMe breken kan   Pak mij vast zo ruw Tot witte plekken na het loslatenMe vertellen dat uwHanden daar zaten Kwil da ge me dingen leertFysica, chemie, veel seks en wat taalEn dat ge me zuigend markeertOngeacht hoe fucking puberaal Zorg dat ik alle hoeken vanUw kamer zo hard voeldeDat ik geen idee heb wat een manOoit met een cirkel bedoelde Dat elk risico dat bestaatOp besmetting door contactVerdubbeld wordt in ‘t kwadraatWegens allesbehalve mis – paktOntleed me als een dierZoals vroeger in de klasMaar dan voor het plezierIn 't midden van uw matras Geef mij overal rustBehalve in bedLaat mij daar gekustEn tegen de muur gezet   En kleed mij nietTot op de huidMaar nog net ietsVerder uit. Mijn hoofd is de chaos van een tijd geledenJarenlang geordend, en plots: tevreden. En dan gij. Gij schudt alles door elkaar. Godverdomse klootzak, schud nog eens? Ja, DAAR.

Lot
6 0

Vermist: één paar Espardrilles

Hallo, ik ben Lieselot en al mijn teksten gaan over mijn lief. Al mijn teksten gaan trouwens over een ander lief. Of een niet-lief waarvan ik graag wou dat het mijn wel-lief was. Of andersom.   Ik heb ook een tekst waarin ik zeg dat ik eens graag een jood omver zou willen stampen. Gewoon voor de lol.   Maar dat is de uitzondering tussen mijn teksten. Vandaag schrijf ik over Bram. Bram is mijn nieuw lief. Nu ja, ‘nieuw’: ik heb hem intussen al wel gebruikt. Maar als hij een schoolboek zou geweest zijn, zou ik hem gegarandeerd nog kunnen verkopen als ‘amper gebruikt, niet in gemarkeerd’. Wel in geschreven. Mijn handtekening staat op zijn bovenbeen getatoeëerd. Kwou met zijn paraf mijn BFF choqueren Maar haar reactie verwachtte ik niet “Allez, Lieselot wie laat nu een penis tatoeëren” Vlak naast haar rechtertiet En inderdaad, een B met erdoor Een soort langwerpige krul Is perfect te verwarren voor Twee ballen en een lul   Kijk, ik kan ‘t best schrijven Over seks, rampen Hoe ik zonder te overdrijven Alles kapot kan stampen Maar vandaag ben ik minder grofgebekt En nog op zoek naar mijn draai “Hallo ik ben Lieselot en mijn nieuw lief is perfect” Klinkt toch extreem saai? Maar goed: het is niet anders. Daar zat ik dan weer Daar zat ik dan, zat En om vijf uur zorgde de zon elke keer Voor een zielig zwart gat Te dronken voor mijn bed En ook te boos op het licht ‘K doe de gordijnen toe met Mijn hoofd en ogen dicht   Het helpt geen kloten De gordijnen hebben me niet gered Alle bars zijn gesloten De wereld ligt in bed   Mijn iTunes shuffle’de Beyonce All the single ladies   Ik had het plots door Alle single ladies zitten op Tinder En scheren hun poes voor De eerlijke vinder   ‘K heb toen ge-sms’t naar naar Een kerel die jaren niks tegen me had gezegd Dat zegt mogelijk heel veel over waar Ik mijn lat intussen had gelegd   ‘K had mijn tong zo’n vijf jaar Geleden in zijn mond gestoken Hij opteerde voor een ander exemplaar En is vervolgens ondergedoken Na verloop van smsende tijd verplichte ik hem tot een afspraak De date waarop ik hem een verwijt Over zijn lelijke Espadrilles maak De date waarop ik kei Ongeïnteresseerd leek waarop ik hoopte dat hij mij als ik opstond achterna keek Kwam thuis en ‘k zette 99 Luftballons op terwijl Ik graag met hem wou trouwen Kvroeg me al zingend af in welke stijl Hij een huis zou willen bouwen ‘K was heel even aan ’t hopen Dat er echt vlinders begonnen te leven Maar eens naar ‘t wc gelopen Moest ik toch gewoon overgeven`     Twee maand na die dag Was de seks zich aant opbouwen Tot er een doosje tussen mijn tieten lag Lotje, wilt ge met mij trouwen Mijn poes, voorheen kletsnat Kreeg geen tijd om op te drogen Het vocht dat eerst beneden zat Kwam plots uit mijn ogen Of dat romantisch was daar Ik nog niet helemaal uit Ik op bed, verloofd, helfgaar Hij met een semi stijve fluit Khad in mijn leven al vaak spijt Van de keuze voor een antwoord Soms lijk ik slim, van tijd tot tijd Pleeg ik sociale zelfmoord Ik reageer op iedereen die ooit Een verjaardagswens voor me had Niet met dank, maar met een verstrooid Ah, voor u ook proficiat Maar op zijn vraag- Vond ik mijn antwoord gewoon: ‘goe’ Ik zei simpelweg ja, Is ‘t oké als ik kleren aandoe En even naar buiten ga?                                                       

Lot
0 0

Stel, een stel (het is maar een stelling)

Hallo, ik ben Lieselot en ik begin al mijn teksten met hallo. Daarna vertel ik iets over een lief. Ik heb nog nooit een relatie gehad die - zoals het hoort - begon met een seksdate op Tinder, verder ging naar een date op een plaats waar seks geen legale optie was, evolueerde naar een nog meer seksloze date met de schoonouders en eindigde met twee kinderen en alimentatiegeld. Mijn nieuw lief leerde ik vijf jaar geleden kennen. Mijn zus stelde hem aan me voor met ‘Testelmans, dit is mijn zusje, daar blijft ge met uw poten vanaf’. Dat zei ze – zo bleek - omdat hij nooit ergens van af bleef.  Hij is met zijn poten van mij afgebleven en heeft dan zijn tong gebruikt. Vijf jaar geleden dacht ik dat hij mijn lief zou worden. Dat heb ik één week gedacht En daarna vijf jaar niet meer. Ik kon ook niet meer goed denken, want ik heb in die vijf jaar samengewoond met iemand die het huis vulde met cannabisrook. Verder heb ik hem ook gewoon niet meer gezien. Maar dat kan door de rook geweest zijn. Mijn ogen prikte op een gegeven moment te hard. Ik heb de cannabisjongen gedumpt. Ik wou zeggen ‘op straat gezet’, maar omdat het huis van hem was, wou hij liever binnen blijven.  Eens op straat, kwam ik de man van de tong tegen. Zijn tong was alleen. Dus we gingen op date. En toen op meerdere dates. "Ik heb gesolliciteerd voor een job in Spanje. Ik heb de job. Ik zou daar twee jaar mogen werken als animator. "  Zei de man van mijn dromen. Hallo, ik ben Lieselot en ik heb een tekst geschreven in die vijf dagen waarop ik dacht dat de liefde van mijn leven een seksloze LAT-relatie ging voorstellen.   Man. Wat wou ik Dat mijn hersenmassa niet bestond Dan maakte ik een valstrik Die ons voor altijd verbond   Dan stopte ik met de pil En beet ik op mijn lip Kortgerokt en verleidelijk stil Veel meer sluier dan tip   Van uw zorgeloos bestaan Waren de laatste uren geteld Ik liet u in de waan Tot aan het alimentatiegeld   Dan ontbrak ik alle hoeken Kzou gewoon, onbekwaam Vragen of ge mee wilt zoeken Naar een goede naam   Kzou hem 'Ongelukje' dopen Terwijl ik hem had gepland Samen met u kleertjes kopen U bellen om elke losse tand   Stel, stel, stel: gisterenavond Puur hypothetisch gesteld Dat de stem uit uw mond Minder rampen had verteld   Stel dat wij een akkoord konden bekomen Over elke dag op elkaars kap Stel, hypothetisch genomen Ik als uw overtreffende trap   Stel dat ge mij zou kunnen verdragen Elke ochtend in uw bed Stel dat ge u zonder zou afvragen Hoe het toch zou zijn mét   Stel dat de gedachte u zot Zou maken tot op een punt Dat ge tot door uw huid en op het bot Nooit meer zonder mij kunt   Stel dat ik in u al het leven Blies als een kind in een ballon Stel dat geen adem u kon geven Wat de mijne u geven kon   Stel dat ik het ritme in u wals Zoals iemand die hartfalen lijdt Met pleisters op uw borst en hals Aan mij verbonden zijt   Stel dat gij allergisch zou reageren Op elk ander lijf dan het mijn Stel dat ge het niet meer zou kunnen keren Van de jeuk, afkeer en de pijn   Stel dat ik als behandeling bestond Een wandelend doktersrecept En dat gij driemaal daags mijn mond Medisch gezien nodig hebt   Stel u voor Dat ik Bij u hoor  

Lot
0 0

Jaargetijden

mijn jurk ruikt nog naar zomer met heimwee in het hart heb ik hem opgeborgen herfst heeft het overgenomen   in het roest en goud gekleurde bos verzamel je hout het wordt koud   koning winter maakt zich klaar krabt straks sneeuw uit zijn baard   de winter kruipt bijna onder de wol weldra komt de lente ons verblijden gaat de zon terug heerlijk schijnen   winterkleren verdwijnen      

Arlette Breynaert Delvoy
7 0

doodsqueeste

      Met de loop der jaren had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor rologend van tafel naar kast blievend naar houvast haar hondse blik plensde als zuilen van regen de klankkast   zo klinkt het [  ] zo botst het ]  [ falsetto als een kalebas met rotbui viel in doorweekte vellen voor mijn voeten en ik stouwde het voor me uit tot alles zich aan het zicht onttrok aanwezigheid dimde tot een prop in het oor mijn verzet dook onder de radar [  ] gedempt als  ]  [ twintig vadem diep als een wassen schildering gevangen in haar gekloofde landschap slechts onderbroken door twee glanzende zeeën van doodsverachting        

Manuel Van den Fonteyne
17 0

Haiku I

je blikte me aan onder het zachte schijnsel van sterren en maan  

Brooklien Bauwens
0 0

Ik wil alleen maar zwemmen

Liefde is een buitenlands woord ik weet dat het betekenis heeft maar ik heb ze nog niet vaak genoeg gehoord.   Er zijn vrouwen die naar warme landen emigreren waar jongens niet kunnen komen en meisjes in elkaars lichamen wonen   misschien ligt daar de ware betekenis van liefde, dat vreemde woord maar ik ben nog niet op zoek gegaan heb hier altijd al gewoond   en al heb ik nog niet veel gezien de ware betekenis misschien nog niet gehoord ik ben blij dat ik hier ben met jou in ons vertrouwde oord.

Dingen Die Fijn Zijn
9 0

Naive

As the birds wake up Early in the coldness of the dawn I reflect upon my life And as I realize it there comes the appearance of a frown Deep conquered memories Of future and past Time moves mercilessly fast What is there left to dream Every hope ripped apart Humanity is fading No it actually never was In the first place   It's just that I was stupidly naive  

Jonana
0 0

Wat doet leven

Jij was een engel die me redden kwam   Rozen in bloedende handen Witte raaf op je schouder Een krans van doorns om je hoofd   Jij was vol van genade Trok me recht als ik struikelde Gebroken voeten onder mij   Heelde je zonder weervraag Jij was vol van kracht De top van vulkaan die ik niet bereiken kan   Jij bent vuur, water, aarde en lucht Ik een smachtende sterveling   Maar engelen komen en engelen gaan Onderworp jij me aan de liefde Die vandaag nog mijn tranen vergiftigt En mijn ziel in stukken snijdt?   Wat kan doen leven Kan ook doden    

Jonana
0 0

Carnivoor

Ontvlucht het genot van Zij die een warm bed vormen Heerlijk wegzinken in de waarden Van de onwetenden, niet vechten Voor zij die niet spreken kunnen Maar genieten van de smaak van leedvermaak   Gij zijt geen carnivoor Hoe hard gij dat hopen moogt Er is geen reden voor moord Leugens onderhouden de schoonheid van uw hart   Als doorns diep binnendringen In het vlees van zijn moordenaar Zo hoop ik ook dat de waarheid Mag binnendringen in uw geweten   Hoe pijnlijk het proces ook wezen mag Zeg ja tegen uw lijden opdat dat van een ander ophouden mag

Jonana
0 0

Ja

Hoeveel keer zeg jij ja? Ja tegen pijn, ja tegen lijden. Ja tegen winter in je hart, ja tegen zoeken naar wat je niet vinden kan. Ja tegen dwalen in de stormen van de leegte, ja tegen zeilen met een roeibootje en kapseizen, kapseizen, kapseizen. Ja tegen smachten naar de dood, ja tegen vluchten maar nooit bereiken, alsof je het einde van de regenboog najaagt. Hoeveel keer zeg jij ja? Een keer? Twee keer? Misschien wel nooit? Ik zeg ja.  Ja. Ja. Ja. Ja. Want een keuze heb ik niet.

Jonana
0 0

Belgisch Griffonneke

Het Belgisch Griffonneke blaft pas wanneer het te laat is   Wanneer de pijlen zijn versplinterd en onze handen twee negatief geladen magneten zijn die elkaar weigeren te raken   Wanneer de aster van al haar blaadjes is beroofd en het landschap van onze liefde niet meer is dan een verwaarloosde woestijn waar af en toe een zandstorm nog voorbij vlamt maar waar verder geen teken van leven galmt   Het beeldrijke bos dat wij zaaiden en oogstten Waar? Duw ons je hart uit sluit de deur zachtjes zodat ik niet weten kan vermoord alles wat ooit aan de zinsbechoocheling van vriendschap is ontsproten   De boeken die wij naderhielden letters die wij droegen als juwelen woorden warme dekens om onze lichamen gewikkeld en zinnen als de uiting van de ziel die   vanuit onze vingers  boven ons uitsteeg naar de hemel van werkelijke waarheid (welliswaar warrige waarden want we waren) jong vlees in de pan   Het Belgisch Griffonneke blaft pas  als de rozen zijn ondergesneeuwd de asters bevrozen en gebroken geen hoop voor handen die raken deze eeuw   Ben ik het dan niet  waard gewaarschuwd niet schuw maar wel beschouwd in deze hypocriete heisa, geordende chaos als mens en als medemens of is dit te weinig waarheid en te veel wens?   Als jij roept Halt! als zij roept ben ik al over de grens    

Jonana
0 0

ver en lang van huis

ik ben op mijn mooist als ik alleen ben mijn hongerhuid afgestroopt een oude pijn die in mijn aderen klopt onder mijn getaande borsten schuilt heimwee naar een plek waar ik nooit eerder ben geweest waar ik geen vreemde ben in eigen bloed naar de stad waar ik mijn goden ben ontgroeid waar mensen niet denken dat ik ongelukkig ben ik houd gewoon van stilte in een wereld die nooit stopt met praten ben ik op mijn mooist als ik ver en lang van huis zonder koffer vol vergeten

annagriet diesman
26 0

De kwetsbaarheid van wat verboden is

Zij was als een verboden vrucht. Eten deed je in je dromen want proeven was al genoeg.  Zo zacht, zo heerlijk zoet. Je kon haar huid pellen als een rijpe schil. Maar vanbinnen was ze helemaal niet oud en had ze meer dan een sterke wil. Haar huidschil glansde als kristalglas in de zon. De geur van de hitte en het graan. Ze weet nog haar jeugdjaren, waar alles begon. Rennen door geparfumeerde velden vol riet. Ze heette nu op zomerdagen als ze zachte parfum droeg juffrouw Aroma, ook al was ze van karakter zo hard als graniet. Je kruiste dan jouw vingers tussen de haren en sloot ze om haar heen. Knokkels om knokkels. Die van haar waren vel over been. Zij was de schoonheid, maar zo kwetsbaar. De botten de ze had waren ze breekbaar als kristalglas. En al haar gebreken kon jou niet schelen, hoe gebroken ze ook was.   Beeld: Masao Yamamoto

Andrea Derese
0 0

beloftes

  beloftes   als je dood wordt word je achteraf je woont dan aan de achterkant van het leven met de deur op een kier   uitgepuurd van deze tot gene zijde de terugkeer met een miljard lichtjaar   de schriele hoop ligt op zijn keerzijde het zicht benepen tot tussenruimte als een gespleten atoom de gestaltes    ternauwernood als krassen in het licht de ogen genepen in het tegenlicht met het neon van alle onkleuren   je kan alleen niet meer de deur uitgaan tot iemand het leven wendt en de deur dicht doet   elk uitzicht verstoken van nagedachtenis hoe dat zo komt is een overbodige vraag dat is gewoon omdat we niets anders gewoon zijn    

Manuel Van den Fonteyne
2 0

steekspel

  Uit elke vrouw wordt een man gebaard met week vlees en bloed in de mond gespeend met melk en zorgen bezwaard schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond   En wanneer het ebben komt na de vloed liggen ze op een hoop benen en bekkens gewis komt de koude wind tussen 't wasgoed het venijn met vuur de adem in de kwintessens   Waarna veel napraat de naijver d' oude koeien met vele vijven en zessen de mutsaard dirigeert haar hals blootte leggend het hoofd laat vloeien het afneemt met mime en de bloem over hem regeert    

Manuel Van den Fonteyne
0 0

Beginners

Ze zeggen dat alles slijt en alles went,dat je op den duur regelmaat als bondgenoot erkent.Dat tijd alle wonden heelten routine de verrassing steelt. Ze zeggen dat met het ouder wordendagen korten en nachten lengenen je aan vertrouwdheid van handelingenbeginners van oude rotten kan herkennen. Ze zeggen zoveel maar niet alles slijt, niet alles heelt,soms is één dag er één te veelen is vertrouwdheid evenveel waardals een traan op een hete plaat. Als we het allemaal maar voor het kiezen haddenmaar ach, we zijn al blij dat we hier vandaaggeen beginners meer zijn.

Elfi Vandenabeele
33 1

Kwee tut van de mol

    kwee tut van die klojo die verdwaalde mol zei dat het boven deze grond best grijs kan zijn de aardkorst helemaal om zeep geholpen wordt   hij noemde het zelfs naar de kloten en ik kweet hem zijn palaver ook de vuiligheid die toen hij weer terugkwam aan zijn poten kleven bleef die asfalt zei hij   godverdomme dat is mij een goedje zwart ik het zag het want zijn neus verloor het roos van blijde varkens   laisse-les faire ma chère amie la taupe zo sprak ik weet het maat het is finaal en ze proberen snel nog iets met glinsters bollen felle kleuren voor een kerstening   ik den Dimitri ik kruip er niet meer uit hier is mijn thuis kent hij zijn rang de brigadier van niemendal slaapt lekker dicht bij jou jij ziet zijn tranen niet je klauwt de ganse nacht   kijk nu al zijn briefpapier kapot er stond hallo ik ben het Dimitri dan nog iets chot vol teer hangen de letters smerig zijn ze en de afscheidssprookjes niet meer leesbaar voor de wormen kevers noch de dieven van mijn laatste lach       uit de reeks  'Duim voor Dimitri'  

Bernd Vanderbilt
36 0

Inkeer

Na nacht vol twijfels verdrijft de ochtend de chaos in haar hoofd gedachten op een rij tot ze weer in zichtzelf gelooft   Voorzichtige vingers volgen contouren van een lijf naakt, huid op huid de symbiose is volmaakt   Twee woorden verbreken de stilte wanneer ze zegt: ik blijf.

mira
5 0

Hunker

Je vroeg wie ik was Ik gooide alles open Je zei dan wie jij was En ik ging weer hopen   Nu blijft het voor je dicht Het hart dat werd gebroken De schade die je hebt aangericht De wonden ontstoken   Onliefde is niet eens een woord Onvergefelijk wel, en onherstelbaar Jouw onbesef was ongehoord Onaanvaard- en onvoorstelbaar   Zal ik maar dood gaan of wil jij ruilen Crepeer je liever zelf misschien Dan hoef ik niet meer liggen huilen In angst om je ooit weer te zien   In levende lijve, Jouw verdomd heerlijk lijf    

Vic de Bourg
13 2
Laad meer ...