Lezen

Hop 'till you drop

‘Jobhoppen’: vele trekken er hun neus voor op, maar ik heb het tot mijn specialiteit verheven. Toegegeven, het ‘hoppen’ gaat als dertiger niet meer zo gezwind als toen ik een twintiger was. Ik neem mij ook steeds vaker voor dat dit écht de laatste keer is geweest dat ik van betrekking ben veranderd.Desalniettemin, heb ik door de jaren heen wel wat tips vergaard over hoe je je eerste dag op nieuw werk het beste overleeft. Bij deze dus, mijn handleiding tot succesvol starten op je job. STAP1: Voorbereiding is allesOntbijten is belangrijk, maar vraagt tijd. Je ontbijtmok, de koffie en het brood zet je dus de avond van tevoren klaar op het aanrecht. Zo verlies je ‘s ochtends geen minuut van je kostbare tijd.Ook je outfit kies je best de avond voordien. Niemand wil te laat komen, maar ook niemand wil een foute indruk maken op dag één door een complete mismatch aan te trekken. Er zou zo maar eens een Jani in je team kunnen zitten. STAP2: Op tijd in bedHet spreekt voor zich dat je goed uitgeslapen op het appel dient te verschijnen. Wallen onder je ogen of een ochtendhumeur zijn uit den boze. Neem je lievelingsprogramma dat net dat tikje te laat begint op en kruip op tijd in je nest. STAP3: Vertrek op tijdStressen onderweg naar je eerste werkdag leidt enkel tot migraine. Vertrek op tijd, zodat je je onderweg niet hoeft te ergeren aan elk rood licht of elke trein die vertraging heeft. STAP4: Muziek doet wonderenEr is geen betere remedie tegen beginners stress dan het meekwelen met populaire meezingers. Gooi al je gène dus overboord en zing schaamteloos mee met Clouseau of Milk Inc. Ben je meer van het ruige type dan kunnen Metallica of Dr. Dre ook soelaas bieden. STAP5: Trek je goede humeur aanFake it ‘till you make it. Ook al ben je met totaal het verkeerde been uit bed gestapt, op jouw eerste werkdag ben jij het zonnetje in huis. Speel even de beste versie van jezelf en lach die tanden bloot. Een vriendelijke blik en een ‘goedemorgen’ doen wonderen.  STAP6: Praten helptTrek je mond open en praat met je collega’s. Zo leer je snel de do’s en don’t binnen een bedrijf. Je medewerkers zullen je ook aangenaam en toegankelijk vinden, wat de werksfeer enkel ten goede kan komen. STAP7: Sla de lunch nooit overEerste werkdagen kunnen erg druk zijn, maar sla nooit je lunchbreak over. Ga mee eten met je collega’s en kruip niet met je boterhammen alleen in een hoekje.In het begin zal je nog niet veel kunnen inbrengen in de tafelgesprekken. Je zal misschien sommige oud-collega’s missen en er kan zelfs een gevoel van eenzaamheid de kop opsteken. Vergeet echter nooit dat dit een fase is. Voor je het weet, praat je mee over weekendplannen en het koffiemachine dat alweer stuk is. STAP8: Blijf jezelfAkkoord: de eerste dagen moet je jezelf soms wat forceren tot vriendelijk gedrag, maar het heeft ook geen zin om je grenzen met de voeten te treden omdat je nieuw bent. Uiteindelijk zal je op lange termijn toch in stresssituaties belanden, waar je ware aard naar boven komt. Blijf dus steeds trouw aan jezelf en wat je gevoel je ingeeft. STAP9: Op tijd naar huisHet menselijk brein kan maar een bepaald aantal informatie verwerken op één dag. Het heeft dus geen enkel nut tot laat ‘s avond nog verder te werken in de hoop dat je de dag nadien al geheel weet waar de klepel hangt in je nieuwe werkomgeving. Ga op tijd naar huis, ontspan en begin dag twee met een fris hoofd.STAP10: Verwacht niet te veelWanneer je je bij thuiskomst de eerste avond een beetje down voelt, dan is dat te begrijpen. Ook het gevoel dat je je nieuwe job nooit zal kunnen en dat je alle namen van je collega’s alweer bent vergeten, is volstrekt normaal. Je bent gewoon moe. Laat het los, want het zal nog een paar weken duren eer je in het nieuwe ritme zit. Eens je weer helemaal mee bent, zal je zoals van ouds weer niet meer te stoppen zijn.

Ans DB
0 0

OpRecht-Mechelen

Dwaze Tsaar, Bonte Roover stelt zich wijzer dan democratie koestert instappen op treinwagon naar controversieel portrettenwand brengt vuilbekkende stiltes   dromerige gouden kindermond smeekt naar irreële fantastische beeldsmederij oog zucht memoriaal van kwetsbare panorama meegezogen tot unieke diversiteit   kwel de schakel van het gigantische sterven sculpturale ruis op onze polyfone dromen fabuleus beroeren van ivoren tafelgenoten creëer de basis naar een raam voorbij de horizon tot een najaar van overlevende liefde

Ans DB
0 0

De 48 Inch Huismus

Zijn ellebogen rusten op de tafel terwijl hij zijn handen in elkaar vouwt. Ik kijk hem onderzoekend aan. Bruine haren en groene ogen. De persoonsbeschrijving die ik via mijn vriendin heb gekregen, klopt wel.Hij is niet meteen mijn type, maar echt een absolute no go is hij ook niet. Beetje gewoontjes misschien. Duf hemd en bruine broek, maar ik heb mezelf voorgenomen om positief te blijven en niet meteen iedere man aan wie ik word voorgesteld met mijn kieskeurige karakter neer te sabelen. Ik ben er al 33, het moet nu wel eens gaan gebeuren, dat tegenkomen van die ware. Daarover moet ik nu ook weer niet te moeilijk gaan doen.‘Ik ben zo wel een beetje wat je noemt een huismus.’ Hij kijkt me aan, bijna alsof hij er trots op is.God neen hé, denk ik, een huismus. Ik glimlach beleefd en drink van mijn drankje.Hij gniffelt zenuwachtig en gaat met zijn hand door zijn vormeloze coupe haar.‘Zo zo, ik las toch dat je zaalvoetbal speelde? Ga je dan nooit eens op stap met je ploegmaten?’ probeer ik.‘Soms tijdens het seizoen, maar dat is nu voorbij dus ligt dat even stil’.‘Dat ligt even stil,’ herhaal ik traag. Deze 38-jarige single man heeft een stilliggend sociaal leven. Vreemd doch intrigerend. Ik drink nog eens van mijn glas frisdrank. ‘Wat doe je dan buiten het seizoen op pakweg een zaterdagavond?’‘Ik hou heel erg veel van film kijken’, zegt hij enthousiast.Eureka, denk ik, een raakvlak en stel hem meteen de vraag die ik altijd aan mijn cinefiele medemens stel: ‘Welke recente film moet ik zeker nog in de bioscoop gaan bekijken?’‘Forrest Gump vind ik wel goed’, antwoordt hij met een uitgestreken gezicht.‘Forrest Gump?’ Ik frons mijn wenkbrauwen.Hij knikt vol overtuiging.‘Die is toch bezwaarlijk recent te noemen,’ zeg ik voorzichtig. ‘Of heb ik een iets gemist en is die film om de één of andere reden weer te bekijken in de bioscoop?’Hij kijkt me betrapt aan. ‘En jij werkt in de media ofzo?’ vraagt hij snel.‘Eh ja’, stamel ik verbaasd door zijn abrupte switch van gespreksonderwerp. ‘Ik verzorg de beeldafwerking van series en films. Het plannen en coördineren van de technische kant van de zaak.’Hij glundert gefascineerd. ‘Ik heb een Samsung 48 inch. 4K, 50 hertz, 11, 4 cm dik. Het ding kan wel geen 3D weergeven. Ik zou liever een 55inch hebben, maar ik weet niet goed of de kleuren daarbij nu effectief beter tot hun recht zouden komen. Wat denk jij als expert?’Ik kuch zenuwachtig en er valt een korte stilte. Tussen de beeldafwerking van tv-series en de mogelijkheden van tv-toestellen ligt er ook voor mij nog een hele wereld aan onbekende techniciteiten. Met een serieuze blik ga ik met mijn vinger langs de rand van mijn glas. ‘Dat denk ik niet,’ zeg ik dan. ‘In België zijn de tv stations nog niet in staat om uit te zenden in die resolutie.’ Ik kijk hem snel aan om te kijken of hij doorheeft dat ik de boel bij elkaar bluf.Hij lijkt mijn uitleg te slikken en knikt instemmend. ‘Goed dat ik daar mijn geld niet aan heb uitgegeven dan.’‘Inderdaad, gelukkig maar’, zeg ik ongemerkt opgelucht. ‘Wil je me even excuseren, ik moet even naar het toilet.’ In de wc steek ik mijn polsen onder koud water en staar naar mezelf in de spiegel: dit is echt de stroefste date die ik ooit onderging. Mocht het kunnen, ik zou stante pede langs het wc-raampje willen ontsnappen. Helaas is er in dit etablissement geen raampje in de wc-ruimtes. Het lot staat vandaag helaas niet aan mijn kant. Ik adem diep in en uit en keer terug naar ons tafeltje.‘Dus geen 3D op jouw televisie?’ glimlach ik gespeeld geïnteresseerd. Nog een uurtje, neem ik mezelf voor, en dan veins ik een dinerafspraak met vriendinnen.Gelukkig schijnt de zon vandaag.

Ans DB
1 0

Nazomeren

onbezorgd en onbeschrevenkleine beentjes in ’t lange graslate zomer, warme regenbrengen me terug naar wie ik ooit was fris groen en steeds maar groenerstrelende zon waardoor ik bloosnatte stenen, mulle grondkwakende eenden klieven kroos kon ik nog maar genietengezellig geborgen als toenzacht hout doordrengt van liefdezou ik het zo weer overdoen

Ans DB
13 0

De Heilige Reiziger

Een rustige, luilekkere zondagochtend. Buiten miezert het een beetje, maar ik zit lekker warm binnen en slurp van een zalige kop koffie. Het intense aroma van Arabica en een lekker stuk chocolade, beter kan de laatste dag van de week niet beginnen. God wist wat hij deed toen hij deze dag en Arabica schiep.  Ik ben net voor de vijfde keer de eksters in mijn tuin aan het tellen, wanneer ik word opgeschrikt door mijn telefoon.‘Hallo met Ans.’‘Ja hallo Ans, het is hier met God.’‘God? Als je van de duivel… Euh…Nou ja, ik was net aan je aan het denken.’God kucht en zegt fijntjes: ‘Jaja dat zal wel, je was zeker aan het denken dat het weer lang geleden was dat je bent langs geweest. Waar was je net trouwens tijdens de zondagsmis?’‘Ik euh…’ stamel ik.‘Zeker weer feministisch getinte verhalen aan het neerpennen over je menselijke tegenhanger: de man?’‘Ik? Neen nooit, ik schrijf enkel over de sociologische aspecten van de maatschappij en heel soms over de fauna en flora.’God slaakt een gelukkige zucht: ‘Ha ja, de fauna en de flora, juist. Ik was echt op dreef op dag 5 en 6 van de schepping. Echt fabuleuze dingen gemaakt toen. Top prestatie.’‘Ja echt heel mooi gedaan hoor, God. Dat deed niemand je ooit na’, beaam ik gemeend.‘Goed ter zaken!’ zegt God ineens kordaat, maar dan aarzelt hij even. ‘Nou ja, goed’, gaat hij op een kalmere toon verder. ‘Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik bel je eigenlijk om je een gunst te vragen.’‘Oh’, zeg ik en leun verwonderd achterover in mijn schommelstoel.‘En met welke gunst kan ik U dan van dienst zijn?’‘Wel, je kent toch de Heilige Christoffel?’‘Die met de baard? Patroonheilige van de reizigers toch?’ gok ik in de hoop Gods toorn niet aan te wakkeren.‘Ja die, nu wil die dus zelf ook eens op reis’, zucht God. ‘Ik hoorde dat jij naar Frankrijk ging en ik dacht: Christoffel is dan wel geen God, maar leven als een patroonheilige in Frankrijk, dat kan toch ook lang niet slecht zijn. Zou jij hem niet willen meenemen voor een paar dagen?’Ik draai met mijn ogen, want je moet weten, patroonheiligen zijn geen gewone heiligen. Ze willen steeds vers fruit, volstrekt veganistische maaltijden en als het even kan, elke dag chocolade van Neuhaus.‘Goh God, eigenlijk zit mijn wagen al helemaal vol. Zo een patroonheilige met zo’n mijter en een lang gewaad, dat gaat echt niet meer lukken.’‘Stop toch met liegen!’ buldert God door de hoorn. ‘Ik heb je wel met je ogen zien draaien! Ik ben wel God en God ziet alles! Mocht je nu eens wat meer naar de mis komen, dan zou je dat niet vergeten.’Ik schrik en stoot per ongeluk mijn kopje hete koffie over mijn benen. God straft onmiddellijk, weet je wel. Ik hoor hem gniffelen aan de andere kant van de lijn.‘Verdomme!’ keel ik.‘Hela, jongedame, hier vloekt men niet! Het tweede gebod! Je zou beter wat meer in de Bijbel lezen in plaats van de Humo.’Ik blaas over mijn pijnlijk verbrande benen.‘Bon, dat is dus geregeld: bemin uw naasten zoals uzelf en jij neemt Christoffel mee naar Frankrijk. ’‘Oké, oké’, gehoorzaam ik gedwee.‘Dat is mooi’, zegt God tevreden. ‘Ga dan nu in vrede en neem jezelf misschien ook een nieuw kopje Arabica’.

Ans DB
0 0

Gebaseerd op herkenbare feiten

‘Uw hand in de mijne.’ Het klinkt zo ongelooflijk onnozel normaal. Een evidentie, die zo evident is geworden dat de schoonheid ervan vaak vergeten wordt. De aanraking verloren en de essentie van ‘graag zien’ voorbij. Hij is vertrokken. Na al die maanden, eindelijk met heel zijn hebben en houden mijn hoofd uitgestapt. Ik zou moeten huilen maar ik voel niets.Of neen, ik voel niet niets, maar het voelt niet zoals ik dacht dat het zou voelen. Ik ga niet dood ofzo. Het is eerder een soort teleurstelling, maar dan zo eentje van de ergste soort. Misschien was dood wel minder erg geweest, want dan had ik effectief niets gevoeld. Nu is er enkel een zeurderige leegte. Eén die vreemd genoeg verschrikkelijk vol aanvoelt. Kent ge dat? Dat uw lichaam niets meer wil voelen, maar dat uw hoofd dat niet toelaat? Ge zoekt de uitknop van uw brein, maar die zijn ze bij fabricage vergeten aan te sluiten. Tot dan ineens toch alles donker wordt. En stil. En dan zijn ze daar ineens aan de horizon: die wolken. Het zijn geen kwade, grijze wolken. Neen, ze zijn zacht en roze. Er komt geen regen uit, wel fijne en warme zonnestralen die mijn ziel opwarmen.Een nieuw begin. Nog een beetje wankel op mijn benen, maar ik sta er wel. Er vliegen vogels om mijn hoofd in alle kleuren. In’t begin wilt ik ze wegjagen met al hun storend getjilp. Maar als ik dan begint te luisteren, dan hoor ik ineens dat ze een gevoelig liedje zingen. Een liedje alleen voor mij. Een liedje dat klinkt als het frisse jonge meisje dat ik ooit was. Ik zou zo graag nog eens echt verliefd zijn, in de positieve zin van het woord. Op wie maakt op zich niet uit. Gewoon dat gevoel hebben alsof ik voor de eerste keer de zon zie. Ik kijk er recht in en mijn ogen zijn verblind, maar ik kan er niet mee stoppen. Zo schoon is het. De mooiste verslaving der verslavingen. Mijn benen worden week en ik kan niet meer stappen, terwijl ik in mijn hoofd vlieg. Totaal verloren en toch de weg kennend. Intuïtief op het onbekende doel af.Iemand zijn hand vasthouden, gewoon omdat het kan. Omdat dat niet doen, een gemiste kans zou zijn. Een fout die ik mezelf nooit vergeef als ik er naast zou grijpen. Naast die hand. Ik vind het verschrikkelijk moeilijk om verliefd te zijn. Het is eigenlijk de grootste ramp die mij kan overkomen. Het neemt mijn hele ‘zijn’ over.Onzekerheid wordt een evidentie, zelfzekerheid slechts een vage herinnering.Als ik mezelf niet te dik vind, dan voel ik me zeker wel oninteressant. En als het de twee voorgaande zaken niet zijn, dan is er vast en zeker wel iets anders wat er mis is met mij. Niet goed genoeg, een tweede handsje. Een tweede Ansje. Het is de angst. Het maakt alles kapot en een leven vlak. Angst dat mijn langzaam net opgebouwde ego weer ineen zal stuiken als een kaartenhuis. Angst om op mijn bek te gaan. Mijn gezicht, maar ook mijn zicht te verliezen, verblind door liefde.Angst voor wat gaat komen, voor het onbekende. Xenofobie voor liefde zeg maar. Ze verteert alle positivisme die verliefdheid normaal met zich meebrengt. En dan staat gij daar, totaal overwacht. Onwetend, maar toch wetend. Drie dagen krijgt ge. Drie dagen moogt ge mijn hart vasthouden. Daarna moet ge het teruggeven. Meer dagen kan ik niet zonder, want zonder kan ik niet leven. Zonder kan ik niemand nog graag zien. En eerlijk, wat is een leven zonder graag zien? Wat is een mens zonder een hart om graag te zien?Drie dagen moogt ge er naar kijken en het koesteren.Tenzij ge er goed voor zorgt natuurlijk, dan moogt ge het misschien wat langer vasthouden. Mijn hart.Meer durf ik u voorlopig niet beloven.

Ans DB
0 0

Bezoedeling

gelijnd wit bladzo schoon onaangeroerdik zet mijn penvoorzichtig opje vezels neer en schrijfmijn leven op

Ans DB
17 0

Tiramisu

Laat mij godverdomme allemaal met rust! Ik kan het niet meer, zien jullie dat dan niet? Ik wil roepen, vloeken, wenen, schreeuwen dat ik niet meer kan. Ik ben op. Mijn hoofd zit vol, er kan niets meer bij. Mijn hart nog steeds gebroken, daar kan ik ook niets mee aanvangen. Mijn lichaam is uitgeput. Mijn geest geeft het op. Ik stroom leeg. Kan jij die leegte voor me vullen, alsjeblieft. Ik heb je nodig, ik heb je nodig, ik heb je nodig en aaargh ik word zot. Ik heb jou niet nodig, maar je liefde, want die vult me op, geeft me energie, doet me leven. Zal je me ooit graag zien of heeft mijn gevoel gelijk en zie je enkel mijn lichaam graag? Zeg het me en laat het antwoord dan zijn wat ik wil horen. Dat zou fijn zijn.

Layla Clarke
1 0

sinterklaasgedicht

al geef ik jou nog chocola een varkentje van marsepein wat pepernoten in je vla een glaasje Spaanse rode wijn al geef ik jou nog beltegoed een Uber-maandabonnement twee kaartjes voor de paardenstoet een kijkje in een circustent al geef ik jou eau de toilette een stoombadgeurcatalogus een purperen alpinopet een touwtje uit de brievenbus al krijg je alles op een rij niets maakt jou blijer dan jij mij

Hanneke van Almelo
33 1

Kleine man

Voor mijn zoontje dat net twee jaar is geworden:   Grote bruine ogen, kleine voetjes met adidasjes aanJe springt, nog niet hoog, de wereld in.   Ik, maar ook jijverbaasd van wat je allemaal al kan.   Oh's en ah's en duizend foto'sbevestigen je verhaal.   Spring maar wat hoger,loop maar wat verder.Lach die vampierentandjes bloot.   Ondeugend en afwegend, voorzichtig en vol trots,Ontdek je nieuwe dingen,die ik nadien bij iedereen bestoef.   Ga maar, kleine man.Kies je eigen pad!   Geen angst,Ik zorg er voordat je nooit uit het nest valtdat ik voor je warm houd.

An Spoelders
33 1

De dag dat alles anders werd.

De dag dat alles anders werd.   De dag dat alles anders werd, waarop de waarheid 't daglicht zag, waarop wat eerst verborgen was, heel openlijk voor 't grijpen lag.   De dag dat alles anders werd, waarop de dromen zijn vergaan, waarop de eenheid die er was heel plots de mist is ingegaan.   Die dag dat alles anders werd, toen is er ook iets nieuws ontstaan: de vrijheid die geboren wordt nadat de leugens zijn vergaan.   Die dag dat alles anders werd, al was die dan vervuld van pijn, bleek na het helen door de tijd een bron van nieuw geluk te zijn.   

A. Rivesta
56 1

Blanco

de straten zijn er leeg zoals de mensen die er wonen en de nietigheid die dwaalt en huist in rotte bomen ‘t zoekt een nieuwe woonst en 't ziet iets in mijn dromen op mijn deurmat wachtend begroet ik; welgekomen

Lore
0 0

GenY

Ze zeggen dat wij te gelukkig zijn.  Dat wij alles kunnen – dat wij alles mogen – dat er geen grenzen zijn in ons bestaan.  Wij kunnen kiezen uit honderd verschillende studierichtingen,  na onze sabbatical aan de andere kant van de wereld.  Wij verschuilen ons in hotel mama waar het veilig, lief en zacht is. Of we willen meteen een eigendom met de luxe van een vijfsterrenhotel.  Wij verwachten te veel en weigeren elk compromis. Ze hebben ons geleerd dat we alles kunnen worden als we er maar hard genoeg voor werken. Maar werken willen wij niet. Wij klagen over burn-out terwijl we niet eens weten wat dat eigenlijk is.  Wij lopen de deur plat bij de psycholoog, zonder dat we ook maar iets hebben meegemaakt in ons korte leven.    Wij liggen de hele dag voor de tv te stinken. Of verslijten laveloos ons mooie leven in een ziekenhuisbed na een avondje binge-drinken. Wij zijn een bende vadsige vetzakken, kankerende kuttenlekkers, mongolide maniakken.  Wij zijn in één trek vergroeid met onze smartphone en onze koopverslaving. En we geven geen moer om onze familie. Of om de wereld.  Alleen maar om Pokémons.   Wat hebben ze toch fout gedaan? Wij hebben alle luxe, alle middelen en alle mogelijkheden.  En toch hebben wij het leven niet begrepen.  Wij zijn een verlore, generatie van de intellectuele armoedzaaiers. Van ruggengraatloze nietsnutten. Ons narcisisme is groter dan onze herseninhoud,  Ons zuurverworven stemrecht hebben we met graagte weer overboord gegooid. Hun normen en waarden zijn volledig in rook opgegaan.   In hun tijd was het anders. Zij moesten knokken om het te maken.  Zij, scheppers van de porno-industrie. Eigenaars van wereldwijd gevestigde voedselmultinationals.  Uitvinders van termen als ‘globalisering’ en uitspraken als ‘Grab ‘m by the pussy’. Ooit van nul begonnen, nu eigenaar van alle waterplassen in het oostelijk halfrond. Ze hebben de wereld zo mooi vormgegeven.    Zet u schrap, het is nu aan ons.  

Annelies Leysen
66 0

Zon

Witte plastic zakken markerenlege kamers. Hier poetsen ze morgenverdriet van fraai geverfde wanden. In deze wereld gelden nieuwe wetmatigheden. Onbewustleer ik ze uit het hoofd. Routine verdooft de pijneen beetje - herhaling legt gedachten aan banden. Door het raam vlijt de zonzich in laagjes winter neer:zij omrandt onze wereld.Verzacht haar niet.

Elfi Vandenabeele
38 0

Flair voor de intermediair (lesvoorbereiding)

LESVOORBEREIDING CREATIEVE SCHRIJFOPDRACHTEN RIET EVERS   ONDERWERP   Flair voor de intermediair – workshop toegankelijk schrijven.   DOELGROEP Onderzoekers die materialen maken voor ‘gezondheidsprofessionals’ (preventieadviseur, leerkracht, tabakoloog, gezondheidsambtenaar gemeente) + doelgroepen (jongeren, kansengroepen, senioren). Waarom volgen ze de cursus? De doelgroep maakt materialen zoals een stappenplan om gezond te eten in een bedrijf, website met tips over stoppen met roken, tool om de veerkracht van jongeren een boost te geven, brochure, … Ze moeten dus schrijven voor zeer uiteenlopende soorten publiek. De deelnemers zijn het niet gewoon om wervende en toegankelijke teksten te schrijven op maat van een doelgroep.   Beginsituatie Groep van 15 collega’s. Ze kennen mekaar redelijk goed en zijn op hun gemak bij elkaar. De groep is onzeker over schrijven en heeft concrete tips nodig + wil van academische stijl af.   LEERDOELEN Uit keurslijf wetenschapper komen, meer durven schrijven met gevoel, niet gewichtiger doen dan nodig, doelgroep letterlijk voor ogen houden, lezers / gebruikers als mensen zien. Denkkaders doorbreken, eenvoudige taal is oké. Afstappen van ‘moeilijk en meer is beter’. Na de workshop moeten ze niet de perfecte tekst kunnen schrijven. Eerder zich inleven in een doelgroep en op maat durven schrijven.   ORGANISATIE   Voor de workshop   De week voor de workshop hangen er in het bedrijf posters (portretten) aan de muur. Niemand weet wie de personen op de affiche zijn of waarom ze er hangen. De personages komen op het eind van de workshop aan bod (zie verder). De week voor de workshop krijgen de deelnemers praktische info via mail. Waar (grote vergaderzaal), wanneer, duur (voormiddag 9.30 u – 12.30 u), wat meebrengen (balpen, blocnote). Met ook teaser (op het gemak stellen en tonen dat het geen ‘droge taalles’ zal zijn).   Setting workshop   In cirkel zitten in vergaderzaal (reserveren) Er staan ook tafels om aan te schrijven Ruimte buiten het lokaal (bistro) is ook vrij. Daar kunnen ze ook     schrijven of rustig nadenken.   Materialen   Affiches met ‘gezocht’ Schema voor associatieoefening PowerPoint schrijfcursus (laptop + beamer) Cursus schrijven (geprinte exemplaren theorie om uit te delen) Tekst voedingsdriehoek Portretten intermediairs (zelfde als affiche ‘gezocht’)     DE WORKSHOP IN STAPPEN Intro Groep welkom heten, ze begeleiden naar stoelen. Indeling workshop aangeven en enkele praktische afspraken maken.   https://www.youtube.com/watch?v=0WNOPW63k3o (versie inkorten, vanaf min. 2) Publiek smaakt dj-set niet en blijft tam staan kijken. Verkeerde set voor dit publiek? Zo gaat ook een schrijfboodschap soms verloren als je niet weet voor wie je aan het schrijven bent. 15 minuten   Midden   Deel 1: associëren en scène schrijven (55 minuten) Stap 1 Vanavond komen je collega’s op bezoek, jij kookt, maar hebt niet meer de tijd om naar de winkel te gaan. Welk ingrediënt dat nog in de koelkast ligt, zou je zeker in je topgerecht willen? Hou dit in je achterhoofd. Stap 2 Ik geef jullie nu een schema met pijlen. Noteer in het schema jouw gekozen product bij het woord ‘ingrediënt’. Je gaat daarna met dat woord associëren. Dat doe je met werkwoorden (doe-woorden) en zelfstandige naamwoorden (het-woorden). Het rode vakje vul je zelf niet in. Je krijgt hiervoor 10 minuten. Klaar? Als je schema is ingevuld, zie je 5 woorden op je papier. Het rode vakje is nog leeg. Geef je papier aan je buurman en laat hem of haar het ontbrekende woord invullen. Doet dat snel, denk niet te lang na. 5 minuten Stap 3 Nu je schema volledig is, schrijf je (je mag zitten waar je wilt) een tekstje van maximum 15 regels over een jongen van 17 die wil stoppen met roken. Hij is op bezoek bij een tabakoloog.   De eerste zin luidt: Ruben heeft vandaag zijn eerste afspraak bij de tabakoloog. Hij is zenuwachtig, want …   In de tekst moeten volgende woorden aan bod komen: de kleur van jouw favoriete ingrediënt in de koelkast en 2 woorden uit je associatieschema. Je kiest zelf welke 2 woorden. Smokkel ook 1 zin uit een wereldhit in de scène. Uit een lied dus dat we ‘allemaal’ wel kennen.   Je mag dialogen gebruiken.   Jullie krijgen hiervoor 20 minuten. Stap 4 Wie leest zijn tekst voor? 3 à 4 personen.   Vraag aan groep: waarom spreekt de tekst die net werd voorgelezen aan?   Je vat daarna de feedback van de groep samen en somt enkele sterkten van de voorgelezen teksten op. Herhaling dus van wat de groep zelf zei. Zo kom je bij toegankelijk schrijven = overstap naar theorie.   20 minuten Voor we overgaan naar wat theorie houden we 15 minuten pauze.   Deel 2: theorie toegankelijk schrijven (40 minuten) Bundel met basisregels schrijven in de vorm van praktische tips. Kort via PowerPoint, de oefeningen zelf kunnen de deelnemers meevolgen in een invulboekje. Deel 3: tekst herschrijven op maat doelgroep (40 minuten)   Stap 1 Na theorie schrijven de deelnemers een tekst over de nieuwe voedingsdriehoek.   De opdracht luidt: schrijf een beknopt online artikel over de vernieuwingen van de voedingsdriehoek. Het artikel wordt via een newsflash verspreid naar intermediairs. Voor de info baseer je je op de tekst die je krijgt. Denk aan de tips die we bespraken.   Je krijgt 20 minuten om het bericht te schrijven.   Stap 2   Als de deelnemers klaar zijn krijgen ze enkele portretten van mensen te zien. Het zijn dezelfde portretten die de week voordien aan de muur hingen. Je geeft via ID wat meer info over de mannen en vrouwen die op de affiche staan.   Vraag voor groep: zouden deze personen jouw tekst over de voedingsdriehoek begrijpen? Zou je de tekst, nu je de persoon ziet, herschrijven? Hoe aanpassen? Waarom?   20 minuten   Slot   De personen op de affiches zijn zeer uiteenlopende types. Ze zijn wel allemaal intermediair. Op die manier duidelijk maken dat ‘dé intermediair die alles weet over gezondheid’ niet bestaat. 10 minuten

Riet
0 0

Reisverhalen schrijven (Inne De Pooter)

Doelgroep: leerlingen in de onthaalklas voor anderstalige nieuwkomers (OKAN) Beginsituatie: deze leerlingen zijn al een tijdje in België, de meesten van hen al een jaar. Ze hebben al eerder kennisgemaakt met woordenschat over kleuren, dingen om mee te nemen op reis, zintuigen. Het is een groep van ongeveer 12 jongeren tussen 12 en 18 jaar oud. Doelstellingen: De leerlingen zijn bereid naar elkaar te luisteren. De leerlingen zijn bereid om voor de hele groep te spreken. De leerlingen zijn bereid om samen te werken in kleine groepjes. De leerlingen kunnen een elfje schrijven aan de hand van theorie en schrijfhulp. De leerlingen kunnen zintuiglijk schrijven. Deze les duurt 3 lesuren of 150 minuten in totaal.   1) Wat voor een reiziger ben jij?   Tijd: 5 minuten uitleg + 5 minuten kiezen en zin voorbereiden + 10 minuten spreken = 20 minuten   Kennismaking   Er liggen diverse voorwerpen op de tafel: een spiegeltje, een plastic zak, een cactus, een nagelknipper,...   De opdracht: Wat voor een reiziger ben jij? Kies een voorwerp en beschrijf het in één zin.   2) Onderweg   Tijd:  20 minuten fase 1 + 40 minuten fase 2 + 20 minuten fase 3 = 80 minuten   Fase 1: elfje schrijven   Start: uitleg van een elfje = gedicht van 11 woorden en 5 regels 1 2 3 4 1   → toelichten met een voorbeeld: water wie gaat ik ben eerst wat is het lekker vakantie   Situatie: Er liggen kaartjes omgekeerd op de tafel. Op de kaartjes staan dingen die je meeneemt op reis: een tandenborstel, een handdoek, een boek,... Het is telkens een foto en een woord.   Opdracht: Trek een kaartje Schrijf een elfje aan de hand van volgende schrijfhulp:   1 woord Schrijf hier het woord dat op je kaartje staat. 2 woorden Beschrijf het woord. Wat is het? Waarvoor gebruik je het? 3 woorden Stel een vraag. 4 woorden Beantwoord je vraag. 1 woord Maak een samenvatting.   → we maken bovenstaande oefening eerst samen met de klas als voorbeeld   Iedereen klaar? Enkele leerlingen lezen hun gedicht voor. De leerkracht heeft er oog voor dat iedereen aandachtig luistert.   Fase 2: Zintuiglijk schrijven   Groepsverdeler: wat heb je zeker nodig op reis? Schoenen om te wandelen! Iedereen gooit 1 schoen in het midden, de leerkracht maakt duo’s van schoenen en zo ook van mensen. De volgende opdracht is per twee.   Situatie: We gaan naar buiten, liefst in een omgeving met veel natuur, zoals een bos of een park.   Opdracht 1: “Op deze plek zijn schatten verborgen. Ze zitten verstopt in filmkokertjes. Ga ze zoeken! Als je er één gevonden hebt, kom je terug naar hier. Je mag het nog niet open doen! De kokertjes gaan pas open als iedereen terug is.”   De leerlingen komen terug. Ze mogen allemaal samen hun kokertje openen. Wat zit erin? Niets! En wat hebben ze te vertellen over de weg ernaartoe? Hebben ze iets gezien, geroken, gevoeld, geproefd, gehoord? Conclusie: soms is onderweg zijn belangrijker dan je eindpunt. Daarom doen we de oefening opnieuw.   Opdracht 2: Elke groep neemt het volgende mee: een kokertje, de 2 elfjes, een balpen, een leeg blad papier en een instructieblad.   De leerlingen gaan op stap in de omgeving. Onderweg observeren ze hun omgeving met hun zintuigen. Op het instructieblad staan de zintuigen, ondersteund met pictogrammen. Bijvoorbeeld:   De zintuigen:   Horen Zien Proeven of smaken Voelen Ruiken   Eerste keer fluiten: verstop de koker Tweede keer fluiten: kom terug   De leerlingen vertrekken en voeren waarnemingen uit volgens de zintuigen op hun instructieblad. Als de leerkracht een eerste keer fluit, denken ze per twee na over 1 woord dat hun ervaring beschrijft. Bijvoorbeeld ‘vogel’ als ze een vogel gezien hebben of ‘trein’ als ze een trein hebben gehoord. Voor een doelgroep met een hoger niveau van Nederlands zou je hier ook met associaties kunnen werken. Ze scheuren het woord van hun blad en stoppen het in de koker. Op de plaats waar ze dan zijn, verstoppen ze de koker.   Vanaf dan gaan ze op zoek naar elkaars koker. Het idee? Als je een koker vindt, mag je het woord erin meenemen. Je moet er wel een ander woord voor in de plaats steken. Dat woord is opnieuw gebaseerd op je zintuiglijke waarnemingen. Je moet dus blijven observeren.   Vergeet niet: iedereen heeft ook zijn elfjes op zak. Je mag ook een elfje in plaats van een woord achterlaten.   Als de leerkracht fluit, komt iedereen terug met woorden en elfjes op zak. De inspiratie voor de volgende lesfase!   Fase 3: Beschrijf een reiziger   Opdracht: leg je verzameling woorden en elfjes voor je. Lees ze. Je kiest minstens 3 woorden of woordgroepen om voor de opdracht te gebruiken.   Maak een profiel van een reiziger, aan de hand van volgend schrijfkader:   Aangenaam, ik ben …………………………………. Ik ben ….. jaar oud en ik woon in ………………….. Mijn favoriete reisbestemming is ……………………… omdat …………………………………………………………………………………. Ik hou van ……………………………………………………………………. Als ik op reis ga, neem ik altijd …………………………………………….. mee. Op mijn laatste reis naar ……………… heb ik iets heel leuks / grappigs / stom / raar / gênant / triests meegemaakt: …………………………………………………………………………………………...…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………   3) Afsluiter: reisquotes   Tijd: 20 minuten woordspin + 10 minuten quote maken + 20 minuten voorlezen   Groepsverdeler:   Situatie: elke groep gaat aan een tafel zitten. Op de tafel ligt een groot blad met in het midden het woord ‘reizen’ op.   Opdracht:   “Je ziet in het midden het woord ‘reizen’. Waar denk je aan bij dit woord? Denk aan je eigen ervaringen, maar ook aan wat we allemaal al gezien hebben over dit thema. Belangrijk: detail: je hebt per groep maar 1 balpen en niemand mag praten. Dat betekent dat je op elkaar moet wachten, zo krijg je de kans om alle woorden aandachtig te lezen.” “Omcirkel elk 2 woorden.” “Ga nu verder op de woorden die je omcirkeld hebt. Waar denk je aan? Wat associeer je hiermee? Met dezelfde beperkingen als daarnet: 1 balpen, niet praten.” “Kies samen 3 woorden. Nu mag je wel spreken.” “Maak een quote over reizen.” We lezen er eerst nog enkele ter inspiratie:   "De wereld is onze speeltuin."   "Bezoek elk jaar een plek waar je nog nooit bent geweest." (Dalai Lama)   "Oost west, thuis best"   "Verzamel momenten, geen dingen"   "Het is beter een mijl te reizen dan duizend boeken te lezen"

Inne
0 0

mijn opa

zou u een engeltje zijn hoog tussen de wolken, in de lucht. zou u me horen als ik om u huil en om u zucht.   ik wil u terug bij mij alstublieft, ik wil u terug, heel lang het allerliefst.   ik wil u nog steeds niet loslaten, ik wil nog uren met u praten.   ookal zou ik u laten gaan, u zal altijd in mijn hart blijven bestaan.   ik zie u nog altijd zitten in u favoriete sofa, ook al bent u er niet meer, ik zal u nooit vergeten mijn beste vriend, mijn opa.

Maikel
0 0

Geef me één nacht

Geef me één nacht één nacht, waarin het licht van je ogen mijn lichaam vol doet lopen waarin muren blozen en gordijnen weg kijken Geef mij één nacht één nacht waarin we snuffelend door de stilte heen het leven aanhoren waarin we op de getijden van ons bestaan pompend en pompeus ten onder gaan   Geef mij één nacht één nacht waar we op de branding van ons verlangen onze vleugels intrekkenwaarin alles mogelijk is meer dan ooit geef me één nacht ik wacht

Stijn
0 0

12

Diep verzonken in een zee van twijfel. Ik twijfel. Aan alles wat ik ben, ooit zal zijn. Ik ben bang. Voor de pijn en het verdriet dat me nog te wachten staat. Het zal pijn doen, dat weet ik zeker. Het is alsof ik het nu al kan voelen. Ik weet dat je me pijn zal doen, me weer zal straffen omdat ik de foute keuze heb gemaakt. Mag ik je smeken om dat niet te doen? Straf me niet omdat ik zo snel verliefd word. Straf me niet omdat het me eigenlijk niet zo zeer om jou gaat, maar om wat je me kan geven. Straf me niet omdat je me nooit zal kunnen geven wat ik wil, maar misschien wel wat ik nodig heb. Leer me graag te zien. Dat zal ik dan ook proberen.

Layla Clarke
0 1

Tijd

De tijd heeft me ingehaald Ik kijk graag de andere kant op Reflectoren op mijn bagegedrager Wachtend op een auto in de verkeerde richting 

Anna Borodikhina
15 0
Laad meer ...