Lezen

zelden

hij droomt zelden tenzij hij helden droomt in mij   dit is geen misverstand   de ogen blijven in beweging het middenrif gaat op en neer   hij ziet mij in het soort vrouw met een kroon   hij spant zijn hand rond de mijne   tot we beide een vlieg bij het raam de wolk in het hart van de dag        

Ingrid Strobbe
22 0

De zolderkamer

De zolderkamer.   Ooit een toevluchtsoord voor Barbie en Ken, cowboys en indianen, treinsporen en racebanen. Tiny, Harry Potter en Blinker verdrongen naar de hoogste plank van de boekenkast. Winny de Poeh en babysmurf, eens trouwe pyjamabeschermers, liggen weggemoffeld in de kast. Een deuk in de muur, een kras op de vloer en enkele tandafdrukken op de houten trapleuning getuigen van een woelig verleden. De kinderen werden groot, gingen op kot studeren en bleven uiteindelijk in hun studentenstad plakken. Ze kwamen niet meer terug. De kamer lag er eenzaam bij, kreunend onder de stilte en het gemis van kinderstemmen. Tot ik er mijn schrijfplek van maakte. Op zaterdagmorgen trek ik naar boven. Naar mijn nieuw ingericht domein. Om te schrijven, mijn fantasie de vrije loop te laten. Een zoektocht, via blad en papier, naar verlossing van mijn frustraties en ergernis. Correctie, ik probeer creatief te zijn. Gebrek aan Inspiratie? Laptop die weigert op te starten? Stomp potlood? Nee, gewoonweg een tekort aan doorzettingsvermogen. Ik heb geen wil, geen karakter. Mij ontbreekt het simpelweg aan moed. De durf om de volle wasmand te laten staan, de vuile ramen te negeren en de lege koelkast te trotseren. Urenlang ben ik in de weer met het huishouden en de boodschappen. Om dan, midden in de namiddag, eindelijk naar boven te trekken.           Boos. Boos op mezelf. Zoveel verhalen in mijn hoofd, zoveel ervaringen te delen. Het plot is uitgewerkt en het schema neergepend. Maar er komt geen letter op papier. Ik blokkeer. Wis hier een woord, daar een komma. Een synoniem wordt opgezocht, de betekenis van een woord nagekeken. Iedere alinea wordt herlezen, gemerkt en gewist. Niet tevreden. Morgen herbeginnen. Maar dan is er terug de was en de plas, die lege koelkast en de vuile ramen.

Chantal Pauwels
0 1

Zachte handen

Zachte handen In een waas van gedempt licht, relaxmuziek, tientallen kaarsjes en de zinnenstrelende geur van wierook, komt ze naast me staan. ‘En nu genieten,’ fluistert ze in mijn oor. Ze ontbloot mijn rug. Haar handen voelen, wrijven, kneden, volgen het ritme van de muziek. Mijn huid siddert, mijn spieren ontspannen. Haar vingers slorpen alle stramheid op. Stress en spanningen vallen van mijn schouders. Ik laat los. Langzaam maar zeker dommel ik in. Gelukzalige herinneringen en gewichtloze gedachten vullen mijn hoofd. Op flarden van vroeger zweef ik mee, scheer rakelings langs de wolken. Speels dwarrel ik met de vlinders mee. De wereld met zijn problemen, angsten en egotrippers ver achter me. Dan keer ik terug. Aan een lint vol inspiratie en wijsheden daal ik mijn bewustzijn binnen. Een warme stem verwelkomt me. Voorzichtig kom ik recht. Vederlicht, als herboren. Dankbaar knijp ik even in haar handen. Haar Gouden Handen.

Chantal Pauwels
29 0

Mijn zonnehoed

                                               Mijn zonnehoed Elegant hangt mijn zonnehoed aan het rekje in de slaapkamer. Ze vervult haar taak als blikvanger met flair. Niet schreeuwerig, maar eerder subtiel met haar licht oker kleur, hier en daar onderbroken door enkele groene accenten. Een breed, kakigroen lint, achteraan geknoopt in een elegante strik, accentueert haar rieten structuur. De uiteinden van het lint hangen nonchalant over haar rand. Een tweede groen, smal lint, met de precisie van een Zwitsers horloge gestikt aan haar buitenste boord. Niet uitrafelend, zoals die bontgekleurde hoeden, maar een elegant smalle boord, net breed genoeg om het gezicht en haardos te beschermen tegen de felste zon. Ze straalt klasse uit, mijn zonnehoed. Niet opzichtig, trekt geen aandacht maar weet toch te charmeren. Ik herinner me de dag dat ik haar kocht nog als vandaag. Vier jaar geleden, vijf vriendinnen samen op reis naar het zonnige Zuiden. We genoten van de Provence, de zon en de vakantiesfeer. Op dinsdag gingen we shoppen. We pasten de mooiste kleedjes, kozen schoenen met uitdagende stilettohakken, kochten souvenirs en charmeerden mooie mannen met onze ‘Bonjour’. Rond de middag passeerden we een hoedenkraam. We probeerden enkele modellen uit, showden deze voor elkaar, lieten ons de commentaren van toevallige voorbijgangers en enkele toeristen welgevallen. De uitbater speelde het spel gretig mee. Wat als grap bedoeld was, werd ernst. Voor we het beseften, waren we hoeden aan het kopen. Mijn ene vriendin koos voor een rode, uitdagende sexy, de andere voor een koddig, klein hoedje. Besluiteloos stond ik in het rond te gapen. De uitgestalde hoofddeksels waren allemaal even mooi. Een zachte tik op mijn schouder, een oudere man keek me lachend aan. ‘Deze!’ Hij wees naar de elegante hoed met groen lint. ‘Deze zal goed bij u passen mevrouw.’ Sinds die dag reist ze met me mee naar zonnige oorden.

Chantal Pauwels
3 0

Vaarwel kleine, broze bloem

Vaarwel kleine, broze bloem De koude winter is nu voorbij Op je haar lag al wat sneeuw maar de mist der ouderdom is nooit in je hoofd opgedoemd   Je hebt van een lange zomer genoten Gulzig gedronken, ja haast verdronken in de verfrissende regen En nu zullen we je niet meer kunnen ruiken De geur van moederlijkheid en huiselijke liefde En een vleugje sherry op een gezellige Lendeledense voormiddag   Ach wat staat de tuin er nu maar triestig bij Zonder jou buigen wij, de jonge bomen langzaam onze kruinen Voor een klein bloemetje  met een verdomd lange schaduw   Het is moeilijk voor te stellen hoe zo één bloemetje een hele tuin, wild en vrij bijeen kon houden Maar je stond er altijd zelfs als het stortregende, als de wind het land geselde en een wit tapijt je tuin bedekte Want koppig, en een vechter dat was je wel   En het zal je wel hebben getroost je zaadjes in de wind te zien dansen Elk in zijn eigen richting En vervolgens te zien groeien met zo'n prachtige tuin als gevolg   Vaarwel kleine, broze bloem Vaarwel grote, sterke mevrouw

Simon Sileghem
26 0

Advocaat van Sprookjesslechteriken

 “En ze leven nog lang en gelukkig…” Een slotzin waarmee u allen bekend bent. Het einde van het sprookje, het einde van de slag, het einde van slechte tijden…  Tenminste dat is wat u wenst te geloven. Mijn cliënten, u allen bekend als een jaloerse, boze stiefmoeder, een klein behulpzaam duiveltje of een boosaardige tweeling weigeren om nog langer in de schaduw van hun verlies te vertoeven. Het wordt tijd dat hun kant van het verhaal ook wordt verteld. Ook zij hebben recht op een definitieve en een eerlijke slotzin.   Mij eerste cliënt: de boze stiefmoeder van prinses Sneeuwwitje. U bent allemaal vertrouwd met het overbekende sprookje. Een jaloerse feeks vergiftigt de prachtige prinses, Sneeuwwitje, maar zij wordt gered door een echte liefdeskus. De boze stiefmoeder vindt haar einde in een gruwelijke storm waarbij ze per ongeluk van een klif valt.    Helaas moet ik u melden dat u bent voorgelogen. Het echte sprookje verliep heel anders.   Op de bruiloft van Sneeuwwitje en Charming werd de verslagen stiefmoeder op gruwelijke wijze gestraft. Zij moest dansen voor de bruid en bruidegom met roodgloeiende, ijzeren schoenen aan haar voeten tot ze er dood en verminkt bij neerviel.   Mijn vraag is: waren de intenties van de stiefmoeder wel zo vals als wij willen geloven? In het originele sprookje was Sneeuwwitje slechts veertien - in sommige versies slechts zeven! – jaar oud toen ze in de giftige appel beet. Een jong meisje dat bij zeven oude, vrijgezelle mannen verbleef! Is het dan niet beter om in een diepe slaap te vallen, in de wetenschap dat je enkel terug je ogen zal openen na een kus van je ware liefde.   Hierbij zou ik graag prinses Sneeuwwitje en prins Charming willen beschuldigen van vervalsing, kinderhuwelijk, martelpraktijken en moord.     Mijn tweede cliënt wordt vaak beschreven als een duivel, maar hij wenst aangesproken te worden met zijn naam: Repelsteeltje. Het verhaal is u waarschijnlijk bekend. Een beeldschone molenaarsdochter moet voor de koning hooi tot goud spinnen. Repelsteeltje schiet haar tegen betaling gedurende drie nachten ter hulp, maar op de derde nacht heeft de arme molenaarsdochter niets meer te bieden. De oplossing? Haar eerstgeboren kind zou van Repelsteeltje zijn, maar eenmaal de molenaarsdochter is getrouwd en haar eerste kind op de wereld zet, is ze niet meer bereid om het af te staan. Repelsteeltje geeft haar nog een kans: drie dagen om zijn naam te raden.   We weten allemaal hoe dit sprookje eindigt en, laat ons eerlijk zijn, dit is geen terechte afloop! Vindt u het maar normaal dat de nu koninklijke molenaarsdochter weigert om een afspraak na te komen terwijl Repelsteeltje in feite verantwoordelijk is voor haar rijkdom?   Hierbij beschuldig ik de molenaarsdochter van bedrog en discriminatie naar dwergen toe.     Mijn twee laatste cliënten zijn de stiefzusters van de wondermooie Assepoester. Eerst en vooral wil ik uw aandacht vestigen op de eeuwige discriminatie van aangetrouwde familie. Eenmaal het woord stiefmoeder of stiefzuster valt, worden zij afgeschreven als gewetenloze valse feeksen, maar is dat wel zo? Mag ik er u ook op wijzen dat deze ooit aristocratische familie leefde in tijden waar rijkdom en status de enige houvast bleken en waar trouwen met welgestelde families vaak de enige oplossing was om jouw familie van de ondergang te redden. Dit is precies waar de stiefmoeder naar streefde toen ze hertrouwde met  Assepoesters welgestelde vader. Dat deze wanhopige moeder alle hoop verliest na het overlijden van haar tweede echtgenoot en daarmee opnieuw in armoede terecht komt, is niet zo onbegrijpelijk.   Haar nu twee jongvolwassen dochters nemen echter het roer over. Wanneer de koning een bal aankondigt met als bedoeling een vrouw te vinden voor zijn zoon, grijpen zij hun kans om hun moeder alsnog een mooie toekomst te bieden.   Helaas wordt deze goedhartigheid vaak vergeten bij het aanzien van Assepoesters glanzende jurk en glazen schoentjes, maar als u een kritische blik werpt op het originele verhaal dan zal u hopelijk andere conclusies trekken. In hun wanhoop besloten de twee dochters hun eigen tenen en hielen af te snijden om toch in het glazen schoentje te passen.   Uiteindelijk was het toch Assepoester die wegreed met haar prins op het witte paard en de verminkte tweeling eenzaam achterliet. Bij wijze van straf om hun verraad pikten witte duiven de ogen van de zussen uit. De ooit beeldschone zussen eindigden als blinde, verminkte bedelaars op straat.   Alhoewel prinses Assepoester en haar prins Charming hier simpelweg de dans ontspringen, wil ik u toch wijzen op de onrechtvaardigheid in deze verhalen. Sprookjes zouden bestaan om ons moraal bij te brengen, maar bewegen zich soepel tussen de mazen van het net van goed en kwaad. Daarom smeek ik u als kritische moderne mens om voorbij deze zwart-witte sluier te kijken. Werp eens een blik op het verhaal van de slechterik. De bezorgde stiefmoeder die haar enige dochter wou beschermen, het behulpzame dwergje met toverkracht dat zomaar aan de deur wordt gezet en de wanhopige tweeling die er alles voor over heeft om hun familie een goed leven te schenken. Willen wij de wereld echt moraal bijbrengen, dan bekijkt u beter beide kanten van het verhaal, beide kanten van de medaille, want beide kanten glinsteren net zo hard in het licht van de waarheid.       Bedankt voor uw aandacht.   AN: Dit was orgineel mijn mondeling Nederlands examen 2015, de opdracht: een speech. Bij deze zou ik mij willen excuseren als ik uw kindertijd nu volledig naar de knoppen heb gewerkt! 

Rumpelstiltskin
21 0
Tip

Begin

Een man en een vrouw ontmoeten elkaar na lange tijd. Tijd die de man heeft gespendeerd aan het ontmoeten van vrouwen in vreemde bars en het wakker worden naast neerslachtige hondenogen. Tijd die de vrouw op haar beurt heeft zien verglijden zonder vermeldenswaardige hoogtepunten, of het moest die millefeuille met calvados zijn geweest, vorig jaar tijdens de koffietafel na de begrafenis van haar schoonmoeder. Daar had ze toen ongegeneerd twee enorme stukken van binnengespeeld. Van de millefeuille, niet van haar schoonmoeder, hoewel ze dat bij leven en welzijn wel eens had overwogen. Ze ontmoeten elkaar op dezelfde plaats waar ze elkaar voor het eerst kruisten: in de Sint-Jan Onthoofdingskerk van Schellebelle. Hij had er al jaren geen voet meer binnen gezet, maar toen hij vanmorgen poedelnaakt ontwaakte naast de zoveelste verwaaide windhond, wist hij dat het tijd was. Tijd om te bezinnen en te zien of er tussen kerk en leven nog dierbaren waren. De vrouw zit net met haar rechterhand in het wijwatervat wanneer het portaal kraakt en zijn hoofd verschijnt: “Gatverdamme, Godelieve!”   (geïnspireerd op Vivian Maier & A.L. Snijders)  

a little bit of soap
36 1

Soms merk ik

Soms merk ik dat ik als ik buiten promeneer af en toe een lach forceer omdat ik anders al te zeer contrasteer met ‘t lenteweer  

Jan August
8 0

Ook de Liefde

en is tenslotte ook de Liefde uit mijn hart verdwenen is dit het resultaat van al dat gepeins of gebeurt zoiets vanzelf komt ze niet meer terug of is het maar voor even een soort rustpunt in mijn leven opdat ik even adem haal na mijn gedachten ook de Liefde weg is dit dan rust is dit dan goed wel slapen 's nachts maar niet meer leven niet ongelukkig maar ook niet blij gans afgeplat en afgezwakt ontstaat zo 's werelds onverschilligheid doordat gedachten en Liefde langzaam wegsijpelen tot alleen een lichaam met wat domme hersens overblijft is dit waarvoor wij zijn geschapen?  

Jan August
8 0

IC

Onverstoord zwerft het zwerfvuil in het lelijk lamplicht der stationslantaarns   Omhuld door duisternis lijkt het lege perron zinloos lang zinloos licht verlaten   En toch op bank zeventien hij en zij zwijgend moe alleen wachtend op de allerlaatste avondtrein koud   Hij – per definitie niet gelukkig – zuigt verbitterd het laatste gif uit zijn sigaret voor hij ze neerwerpt bij haar lotgenoten   Zij – gelaten – vraagt zich af of de plavuizen zich niet eenzaam voelen tussen zoveel sigarettenpeuken kijkt naar hem hij naar de sporen die glimmen in het vuile licht   Een klok tikt weet niet of zij middag danwel middernacht aangeeft   Stil Koud Donker   Vijftien banken verder wacht een man – eenzaam – niet op de trein maar op het doven van het licht zodat hij eindelijk kan slapen hij staart kijkt al lang niet meer   Niets te zien   Koud Twee gele lichten zoeken hun weg door de ijzervlakte Een eenzame luidspreker ratelt redundant geruis   Daar is de trein   naar huis  

Jan August
7 0

Oorinslag

diepste meteoorinslag het eindpunt       in de verte lag en dichter komt       (en dichter komt)   verstomt   doch in de verte gromt       het ding en lacht mensenvolk wacht   mensenvolk hoopt tijd verloopt   kringloop weer opnieuw begint mensenvolk       snel bezint   schouwspel staakt behoedzaam waakt       (behoedzaam waakt) een kreet zich slaakt   diepste meteoorinslag trompetgeschal   en hoongelach  

Jan August
9 0

Kastanjes

Het regende dat het goot en ze haalde de kastanjes uit het vuur en de bolsters waren zo zuur   Het vriesde dat het kriek en de krieken waren zoeter dan de bolsters waren zo zuur in het vuur   Keek verslagen naar het zoemen der kastanjes in het vuur maar de bolsters waren zo zuur   Telde gelaten het honderdduizendste uur sinds de val van nonkel Tuur (en van de Berlijnse Muur)   Zag het krieken van de avond Haalde samen met de krieken de kastanjes uit het vuur   Nooit was iemand ooit zo zondig in zijn allerlaatste uur als nonkel Tuur   En ze gooide nog wat kolen op het eeuwenoude vuur en ze dacht aan haar verleden (dat lag achterin de schuur)   De wind gierde de wind tierde en ze baalde van kastanjes en van bolsters in het vuur   En de schuur van nonkel Tuur zag zij kletteren en kraken en ze kraakte alle krieken met een kriekenkraker   En ze zuchtte en toen haalde zij de kolen uit het vuur in het honderdduizendste uur   En de kolen met wat krieken smieken bijna even goed als de bolsters waren zo zuur in het vuur van nonkel Tuur   En toen slaapte zij in vrede in het allerlaatste uur en al slapend nam zij afscheid van dat vreselijke vuur    

Jan August
17 0

In het verlegen gras

    ik vrees zede mensendie kleine beesten verwensen ik lachsamen met de wezen in het achterhuisdie tweeeenzame luizenin mijn kervelsoepje lieten zwemmen ik huil watvoor de wolfspindie alle droge muren kentalle dozen zelfgemaakte doodszantjeshier op zolder liggen weet ik vrees zegrote bloemenbreekbare vazenmensen die met glazen ogenniet meer kunnen zien waar het verlegen gras groeitwaar het nooit komen zalhet inzicht van de blindehet is tijdom mij neer te leggengek gewordenvan die cassetjes met geluidenparende walrussen een pluche leeuwhet gebrul van het verleden heb ik al de smoel gesnoerdgeprobeerd dan tochhij lachte me uit de duizendpoot mijn ene voetgehavend door een sluwe slang  de andere verslonden door de hellehondmijn hart kent het kloppenhet blijft springen te jong voor kreupele gedachtenik zal evenwelmoeten toekijkenhoe jij me hier nooit vinden zulthoe enkel de tijd passeertin een retro rokjezonderslip de teugelseen kriebelende eindstreepin zijn binnenzakik zal hem danomhelzenhijdie de maden van het hedennietversmadenkan         uit de reeks  'Majnun, het gebrabbel van een gek'  

Bernd Vanderbilt
0 0

Vraag jij al naar het goedkoopste geneesmiddel?

Vraag jij al naar het goedkoopste geneesmiddel? Geneesmiddelen kunnen een flinke hap uit je budget nemen. Het goedkoopste geneesmiddel, dat is dezelfde kwaliteit tegen de laagste prijs. Niet alleen voor geneesmiddelen die de dokter voorschrijft, maar ook voor vrij verkrijgbare medicatie zoals pijnstillers, neusspray, ontsmettingsmiddel, geneesmiddelen tegen allergie... Durf zelf naar het goedkoopste geneesmiddel te vragen bij je apotheker. Je bespaart er heel wat mee. Op doktersvoorschrift of niet Geneesmiddelen zijn ofwel op voorschrift van de dokter ofwel vrij verkrijgbaar. Als de dokter medicatie voorschrijft, dan is hij/zij verplicht om een van de drie goedkoopste producten op de markt te kiezen. Als je bij de apotheker om een vrij verkrijgbaar middel vraagt, dan kiest de apotheker welk product hij/zij je geeft. Denk eraan dat jij ook zelf naar het goedkoopste middel kan vragen. Dat werkt net zo goed. Dezelfde kwaliteit tegen de laagste prijs Door goedkopere geneesmiddelen te kopen bespaar je op de prijs, maar niet op de kwaliteit. Goedkopere geneesmiddelen bevatten dezelfde werkzame bestanddelen als duurdere geneesmiddelen en werken dus even goed. De kwaliteit, de veiligheid en de werkzaamheid van elk geneesmiddel wordt grondig gecontroleerd. Duur of goedkoop, elk geneesmiddel dat in België verkocht wordt bij de apotheker is gecontroleerd en goedgekeurd. Zoek op en bespaar! Ook jij kan besparen op je pijnstillers, neusspray, ontsmettingsmiddel, geneesmiddelen tegen allergie… Wil je weten hoeveel? Het goedkoopste geneesmiddel kun je eenvoudig en snel zelf opzoeken. Surf naar onze website www.goedkoopstegeneesmiddel.be of download onze app “Goedkoopste Geneesmiddel”. Zo ben je altijd zeker van de juiste prijs. Vraag ernaar bij je apotheker. Vragen is besparen.   [Kaderstukje] Reisapotheek De vakantie staat voor de deur en jij vertrekt graag veilig en voorbereid op reis. Een reisapotheek meenemen is dan geen slecht idee. Kies ook bij de samenstelling van je reisapotheek altijd voor het goedkoopste geneesmiddel. Zo houd je geld over voor de leuke dingen op vakantie. Wij geven je hier een voorbeeld. Een volledige checklist vind je bij je apotheker. Geneesmiddel Ander merk Goedkoopste geneesmiddel Jouw voordeel Pijnstiller 3,24 euro 2,00 euro 1,24 euro Middel tegen diarree 8,31 euro 4,71 euro 3,60 euro Middel tegen allergie 5,21 euro 3,33 euro 1,88 euro Laxeermiddel 11,36 euro 9,09 euro 2,27 euro Neusspray 7,04 euro 5,59 euro 1,45 euro Brandwondenzalf 10,13 euro 5,85 euro 4,28 euro Ontsmettingsmiddel 5,20 euro 3,00 euro 2,20 euro Gel bij ontsteking 13,60 euro 11,80 euro 1,80 euro Totaal 64,09 45,37 18,72   Onze leden getuigen… Norbert Maes (75) uit Marke In het blaadje en de nieuwsbrieven van de Socialistische Mutualiteiten lees ik regelmatig dat je naar het goedkoopste geneesmiddel moet vragen. Ik ben Secretaris-Penningmeester van de Ouderenadviesraad van Kortrijk. Daar praten we ook vaak over goedkopere medicatie. Daarom heb ik er enkele jaren geleden voor het eerst met mijn huisdokter over gesproken. Zij zei dat goedkope geneesmiddelen evenwaardig zijn. Ik neem vijf soorten medicatie: tegen hartritmestoornissen, te hoge cholesterol, te hoge bloeddruk, maagklachten en suikerziekte. En inderdaad, ik ondervind zelf dat de goedkope medicatie juist hetzelfde effect heeft. Mijn huisapotheker kent mij ondertussen en weet dat ik in het goedkoopste geneesmiddel geïnteresseerd ben. Wanneer ik bijvoorbeeld verkouden ben, krijg ik automatisch de goedkoopste neusdruppels. Van sommige geneesmiddelen bestaat er nog geen goedkoop product, maar wanneer het kan, kies ik voor het goedkoopste. Ronald Ketsman (34) uit Zandbergen Van kleins af aan ben ik allergisch voor van alles en nog wat. Na jaren van intensieve behandelingen zijn die allergieën plots weggegaan, maar rond mijn 25ste doken ze even plots weer op. Onder een andere vorm deze keer, en het begon erger en erger te worden. Ik at een appel en mijn keel zwol op. Ik had altijd last van een lopende neus en gezwollen ogen. ’s Nachts deed ik geen oog dicht, omdat ik nauwelijks kon ademen. Ondertussen weet ik dat ik allergisch ben voor berkenpollen en verschillende soorten fruit, maar de oorzaak van de allergieën is nog altijd niet bekend. Ik ben altijd op zoek geweest naar een middel dat het draaglijk maakt, zodat ik ermee kan leven. Nu neem ik drie verschillende geneesmiddelen. Na die jarenlange zoektocht heb ik eindelijk een combinatie gevonden die werkt. Elk jaar bij het begin van de lente ga ik naar de dokter om mijn medicatie te bespreken. Vorig jaar stelde mijn huisarts voor om de goedkoopste variant voor te schrijven. In het begin was ik daar een beetje bang voor. Toen ik eindelijk een geneesmiddel gevonden had dat echt werkte, wou ik natuurlijk niet zomaar veranderen. De dokter verzekerde mij dat het middel dezelfde samenstelling had, en al snel merkte ik zelf dat het effect hetzelfde was. Het helpt, en dat is het belangrijkste. Wanneer ik een zware verkoudheid heb, neem ik soms een pijnstiller. Ik vraag bij de apotheker nooit naar een bepaald merk, maar ik leg uit wat mijn klachten zijn. Mijn apotheker geeft mij dan automatisch het goedkoopste middel. Ik vertrouw op mijn arts en apotheker en ben blij als zij mij het goedkoopste geneesmiddel geven.

Gwen Muylaert
1 0

Vacuum king

  vandaag is hij te rijk koning Nilfix is zijn naam   hij bezoekt in de uitgerokken Pontiac het rampgebied waar alle pret gesneuveld is de romantiek twee reactoren en een kaars gesmolten zijn   hij trekt een droeve smoel neuriet zwaar melancholiek het volkslied van zijn niemandsland   op de weg terug gewoon weer frieten bij Alfred mayonaise make-up koopt hij elders voor zijn trouwe opblaaspop   in het paleis danst hij met zijn lieve Miele en die zuigt gedwee precies zoals de handleiding verzwijgt zijn ballen leeg   Freddy lacht herboren  langs de boorden van de borrelende Styx lopen godinnen weer een dag voor koning Nilfix te verzinnen overvol met gore treurnis schijngeluk   de stofzuiger hij krijgt een nieuwe zak een echte klootzak deze keer           uit de reeks  'Alfred frietkabouter'

Bernd Vanderbilt
3 0

herinnering

Herinnering.   Ze was klein, fijn en teer, De laatste weken bijna doorzichtig, Ze was een compagnon, een goede kennis, Een vertrouwde vriendin.

g.a.she
0 0

Mooi compliment

Mooi compliment Hij was ooit een knappe, ranke en rijzige man. Ik was jong en naïef, hij noemde me vriendschap.

g.a.she
6 0

Overdonderend (Inzending Beeld Express juli 2015)

Bij plaatjes horen praatjes, foto van Vic Perri.      Overdonderend   Het raakt kant nog wal de wolken overdrijven komen over de brug met ongelofelijke verhalen ze mijmeren over schepen die gezonken zijn maar het water zwijgt wind heeft alles glad gestreken in de verte klaart het op niemand kan het navertellen   jeer  

jeer
2 0

Kudde

Daar komen de ooien Stampend door het dorp Snuivend naar de honden Lopen ze gekweld door   Geen gras geen melk Zegt de vrouw Die luid de kudde leidt Naar wilde haver en luzerne   Laat op de dag Vermoed ik het gulzige weerzien Van hongerige lammeren En vermoeide moeders   Nog ruik ik vertrapte munt Vette wol warme adem Hoor ik het krakende groen Het sabbelen het snokken   Hoe ik mijn kleren ook spoel Aan de wasdraad laat wapperen Het schaap waait naar binnen Legt zich neer in mijn bed

Christine Van den Hove
48 1

Le fabuleux destin

    Ongelogen dat de toekomst durft. Geen science fiction, video's. Ze liggen in de knoop. Bij valavond wordt de zon wat groter, krimpt mijn weerstand, zal ik stokjes klaarleggen bij de buigzaamheid van het verdriet. Iedereen herinnert zich het ongeremd gelach, niet enkel van de kinderen. Ik ben de saus vergeten, de heimwee en het zuur. Nog wat oud geluk, kolen op de barbecue. Er is geen prachtig vuur dat zomaar brandt, wel wat wijn met ogen. Ik denk aan Buck die alles had. Allure, présence, een Viper Starfighter, vragen, antwoorden maar ik weet van niets, laat mijn pas versneden hart beter niet veel spreken. Misschien is het onhebbelijk, brandt het vlees wat aan. Of in de pan, gehakt dan maar. Straks is er toch een film achter het licht gebogen glas. Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain, een eerste slok. Je kijkt. Je ziet. De kolen glunderen.         uit de reeks  'Kleinood'

Bernd Vanderbilt
0 0
Laad meer ...