Lezen

Reactie

Moreel is mijn inherentie voor de bedoeling van de taal welke zijn alle constructie van tijdelijke woorden bedoeld om ons hart te degenereren

Robijn Bodijn

0 0

Eren boven het leven

Lieve dochters, schattige kroost, Ik kan me als vader niet inbeelden, Ik kan mij nog minder inleven, Om een vader te zijn, Die zijn eer prevaleert, Boven uw eigen welzijn. Wat gaat er door mijn hoofd, Als ik u vanaf uw geboorte, U een gelukkig leven heb beloofd, En toch ervoor kies, Om vanaf uw tiener jaren, Uw leven volledig te bepalen. Laat ik een conflictueuze daad proberen, Om mij te laten meeslepen, In het hoofd van een vader’s eer zonder geweten: “Het is tijd dat jij een hoofddoek gaat dragen, Want hier in huis kan ik een hoer niet verdragen. En je hoeft ook niet meer alleen naar buiten, Waar elke ongelovige jongen jouw zou nafluiten, En wat zou de ganse familie niet zeggen, Dat mijn dochter zich gedraagt als een kechse. Je blijft maar elke dag binnen, Zoals alle vroomse gezinnen, Om je zonde te bezinnen. En een vrouw mag niet studeren, Want deze duivelse maatschappij, Wil jouw gedachten bekeren. Als je mij durf te vragen om naar een feestje te gaan, Dan verzeker ik jou dat ik je hardhandig zal slaan. Ge moet naar de huiselijk mannen luisteren, Uw vader, uw ooms en uw broer hebben de wijsheid, Om de vrouwen te laten gehoorzamen en te schikken, Kinderen baren en het eten klaarmaken is uw dagelijkse plechtigheid. Lieve dochter u bent nu dertien jaar, Er staat een oude man voor uw klaar, Het huwelijk is zonder uw toestemming voltrokken, Want papieren heeft hij nodig om naar Europa te komen. Mocht u toch nog kiezen voor uw eigen mening, En de eer van de familie schenden, Dan zal ik gewetenloos mij tot God wenden, Om u te doden met zijn goedkeuring.” Deze inleving was een zeer pijnlijke oefening, Om als vader zijn twee nazaten quasi te vervloeken, Uit eer, uit imago, bang wat de ander zou denken, En zich zo los te maken van ouderlijk liefdeszin. Zouden deze vaders niks hebben geleerd, Van hun moeders met hun natuurlijke genegenheid, Die hen met zoveel liefde hebben geëerd, Zij beseffen zich niet te onteren aan hun eigenheid. Silex Is gekant tegen eerwraak en zeker in naam van geloof en imago. Illustratie: Father love by Archana

Silex

0 1

Alle eer aan Ryan uit Joure

Ryan was aan iemand beloofd, Zij wilde zich verweren, Voor haar vader een eerroof, Zij kan nu niet meer verder leven. Zo heeft haar vader besloten, De eer van het gezin is gestolen, De smet op zijn familie naam, Heeft hem veel schade aangedaan. Daarom komt de eer voor zijn kroost, En moest zij het bekomen met de dood. Ryan had niemand iets aangedaan, Met haar ouders was er altijd liefde en veel gelag, Daarom kwam haar laatste genadeslag, Zo onwenselijk als onwerkelijk aan. In tegenstelling tot haar vader, De lafaard, die intieme verrader, Die gevlucht is naar zijn land, Om geëerd te worden voor zijn vaderlijke verstand. Silex Gekant tegen mannelijk erend verstand. Illustratie: Poppies in a field by Mondiart.

Silex

3 1

Klaarwakker

Met mijn slaperig gezicht door een spinnenweb. Klaarwakker!

Margaretha Juta

6 0

open

ik stelde me open toen vatte ik kou

saskia van laere

9 2

DALI OR NOT DALI TTQ

Koen Vlerick

16 0

Herfst komt

de kat bespiedt de kraaien die terug zijn eerste herfstbries

Margaretha Juta

5 0

RECYCLE ME 4 YOU 1

Koen Vlerick

11 0

Hart

gevangen vliegen in een prachtig spinnenweb ze vormen een hart

Margaretha Juta

12 0

Mea culpa

Wij zijn diegenen Fouten maken wij allemaal Geef ze toe Zonder veel omhaal Dat maakt ons een beter mens Ja, dat is wat ik voor jou en mij en alle mensen op de wereld wens

Elle Hart

16 0

Het printertje

Bent u een veeltevroeger, een netoptijder of een altijdtelater? Wij behoren meestal tot de eerste categorie. In het Gare du Nord van Parijs stonden we een uur voor het vertrekuur klaar. We hadden iedereen in het station, van toerist tot treinpersoneel, al drie keer ontmoet omdat ik van het stilstaan (er was geen vrijstaande stoel te bekennen) pijn in mijn rug kreeg. Met een kleine vertraging spoorden we eindelijk huiswaarts. Ik stelde voor om de verse chaussons aux pommes - gewoon appelflappen - meteen vrolijk te verorberen. Iets over de grens met België verdween die vrolijkheid. Net zoals toen ik in het derde middelbaar met Pasen mijn punten zag: een drama. De trein stond zo stil als de Zwitserse garde bij het Vaticaan. Geen beweging. Een bericht door de luidspreker over een technische storing voorspelde niet veel goeds. Twintig minuten later kwam er eindelijk beweging. De conducteur verzekerde ons dat we de aansluiting in Antwerpen, weliswaar een uurtje later, zouden halen. Om de ‘pijn wat te verzachten’ printte hij een bonnetje uit. Het printertje hing zowaar aan zijn broek. “Hiermee kan je in de bar iets drinken”, zei hij. Maar omdat we niet zover van Antwerpen waren en ik van dat drankje misschien naar het toilet zou moeten, zagen we daar van af. De Nederlanders van drie stoelen verder deden dat niet. Net toen we onze koffer van het bagagerek hadden gehaald, stonden zij in het midden van het gangpad recht. “Jij ook een biertje Frits?”, vroeg de ene. Het was misschien niet fatsoenlijk, maar ik heb de mannen lichtjes naar hun plaats geduwd om snel aan de uitgang te zijn. We sprintten als ervaren hordelopers over de roltrappen en haalden nog net de aansluitingstrein. Daar moest ik toch aan het biertje van Frits denken. Wat zou het nu hebben gesmaakt.

Rudi Lavreysen

9 1

Edelweiss

aan de voet van gestapelde bergstenen prachtrozenkransjes

Margaretha Juta

13 1

Blauwe plek

blauwe plek op bil - telkens ik zit, klim ik die berg weer op

Margaretha Juta

0 0

DE HERFST HUILT HAL IN UW HONDERLIJFJE EN UW HONDERBROEK VANWEGE TVLADIMIERTJE

Koen Vlerick

13 0

Intussen (2)

Intussen (2) Nog septembernog zomer nog plannen nog energie geen vaste keuzenoch een losse Een richtingdat wel -intussen denkend aan een andere vissersstoelmet visser -niet ver hoor noch vlakbij die richting niet de vissersstoel Zoals wolken massa’sof enkelingen in of uit elkaars gezelschap ‘s zondags slenterend tegen het hoge onschuldig schijnende blauw Het is nog September! AMK

Anemos

9 0

Intussen

Intussen Hoe snel het gaatde routinede gelatenheidde weer- en opstand,de duizenden dingente doen de interessante De - zelf opgelegde – verplichtingen deexcuses en echte redenende gedrevenheid en de goesting De dingen die er nog zijntoen ik ze achterlietde enkele veranderingennieuwe routines De niet-meer-zomerof nog een beetje treinreis de nog-niet-ingesleten dagordeof toch al een beetje De plannen met zoveel Alles aandacht mij Het is September! AMK

Anemos

3 0

Descartes écarté

Je pense donc je suis, Surtout grâce aux autres, Et tout ce qui s'ensuit, Ainsi que tous ceux qui m'entourent, Qui me touchent et qui m'inspirent. Silex De filodeeg rol.

Silex

6 1

Alle eer aan Rebecca

Het is helaas een realiteit, Die zo onbekend is voor mij, Dat mannen blijkbaar bepalen, Wanneer zij hun eer moeten wraken. Eer wordt als legitieme reden gekozen, Om iemand dierbaar te doden, Maar dit woord is een schijnreden, Voor de zwakken mannen, Die vrouwelijk succes niet accepteren. Silex Denkt aan Rebecca Cheptegei.

Silex

12 1

Borderline Liefde

Er was een kermis met concerten vlak bij mijn huis.Toen alles voorbij was, ging ik er nog even naartoe.Ik vroeg aan de enkelen die daar nog zatenof ik nog iets te drinken kon krijgen. Een dronken vrouw antwoordde dat ze haar kassa al had gesloten.Ik bedankte haar en wandelde terug naar huis. Zoals altijd deed ik onderweg "psst psst"voor de katten.En ik merkte dat Neusje, één van hen,me eigenlijk had gevolgd tot aan de kermis.Ze miauwde,omdat ze niet had geziendat ik al terug naar huis was gegaan. En toen zag ik het:ze liep me achterna,over de straat,waar dronken mensen met auto’s rijden. Ik kreeg angst.Enorm veel angst.Angst omdat ik van haar hou,omdat zij mij dier is. En dat is wat deze ervaring met mij deed:enorm veel angstvoor datgene waar ik het meest van hou. En zij..Zij zegt nooit eens“sorry.”

Kakofoon

15 0

Tovenaar

Ik ben geen ridder noch een koning, Geen nar noch een pacht. Ik ben slechts een nomade, maar zelfs mijn nieren dragen een hart.

Kakofoon

65 1