Lezen

Senna

1 mei 1994 was een zondag. Ook een feestdag maar dat voordeel viel dus weg. Op zondag was iedereen sowieso vrij. Ik speelde buiten, een beetje doelloos. De tuin stond pril in bloei. De kleur van de dennen viel mij toen nog niet zo op, later zou dat veranderen. Verderop joeg iemand vuur in z’n barbecue, kool en kruid mengde zich tot een smakelijke geheel. Wij hadden thuis geen talent voor gezelligheid dus wij barbecueden nooit. Wel aten we friet, altijd op zondag, het is vrij aannemelijk dat we die zondag ook frieten aten. Omdat het een feestdag was waarschijnlijk met vol au vent. Ik hield en houd nog steeds van vol au vent. Mijn moeder, geen keukenprinses nochtans, verstond de kunst om net te veel te maken. Ik weet niet of we “Renni“ hadden, dat hielp ‘snel en effectief’ deed de sterreclame ons geloven. De vrouw van de reclame was een stewardess, wij vlogen nooit. Ik droomde vaak over vliegen maar we hielden het bij varen, dat was nog heldhaftiger. Op en af naar Canterburry…Londen als onbereikbaar bastion iets verderop. Op 1 mei 1994 speelde de radio. Het geluid kraakte de keuken uit en had tot halfweg de tuin een fijn bereik. Wie verder zat moest af en toe naar binnen om te luisteren. Om de zoveel tijd werden we bijgepraat door een, wat saaie, radiostem met updates over diverse sportmanifestaties. Er zal wel ergens een koers geweest zijn, een eindeseizoenswedstrijd. Ik hoorde verhakkelde consternatie. Liep dichter naar de radio toe. Ik wist niet goed wat of hoe maar er was een ongeluk gebeurd. Senna was van de baan geraakt. Ik gaf en geef nog steeds niks om formule 1. Wel had ik posters op mijn kamer van Thierry Boutsen en van Ayrton Senna. Die hingen daar al altijd. Misschien waren ze van mijn pa of heeft iemand die daar gehangen omdat ik een jongen was en vond dat dit moest. Ik herinner me vaag dat er op de poster bij Boutsen ook reclame stond voor ton ton tapis. Op de poster van Senna herinner ik mij de Marlboro bolide. Dat zag er goed uit, die man zelf ook. Een poster met ergens een verwijzing naar Marlboro zou nu waarschijnlijk niet meer opgehangen worden in een kamer van een kind. Ik had ook een foto van een rallywagen (uit het Rijk der vrouw) met Camel op. Die vond ik nog gaver. Ik heb altijd meer Camel dan Marlboro gerookt. Roken was nog net in toen ik er aan begon. Wij moesten soms sigaretten halen voor onze ouders in de krantenwinkel. Mijn vader kwam ook luisteren, we stamelden wat. Later kwam het nieuws toch als een schok: Senna was dood. Icoon uit mijn jeugd, omdat zijn foto aan mijn muur hing. Krullenbol net als ik. Nu dertig jaar later leer ik pas wat de impact van zijn overlijden is geweest. Een natie in rouw. Een land op de rand van een depressie. 1 mei 1994, een dag die geen geschiedenis verdiendemaar zich toch in ons geheugen wist te griffen.

Thomas De Mulder
13 0

Moederdag

Voor wie de feesthoed vandaag heeft opgezet Voor wie de feesthoed al lang in de vitrinekast heeft gezet Voor wie nooit een feesthoed wil krijgen toegedeeld Voor wie niet de juiste kaarten van Vrouwe Fortuna kreeg bedeeld Voor wie ze wel kreeg en brutaal weer af moest geven Voor wie een plus voor zijn naam heeft en een hoedje van crêpepapier krijgt voor even Voor wie een echte feesthoed lijkt alsof je iets aan een andere feesthoed tekort zou doen Voor wie moet wachten tot de schopjes in de buik verwelkomd worden met een zoen Voor wie in dubio blijft of een feesthoed niet te veel het feest uit het jonge leven haalt Voor wie tussen bloemen en pralines nog steeds schrik heeft dat ze faalt Voor wie een mama in zich heeft in gelijk welke vorm of op elke mogelijke manier Voor jou is er een plek, en deze plek is hier.

Lizzie
7 0

De lente en het stiertje

De lente is bijna half zo ook het droeve leven  van het pasgeboren stierenkalf snel van mama weggerukt  al is hij geen wees mag hij nog even voortbestaan  voor de productie van zijn vlees Het kleine stiertje verveelt zich rot wat zou ook hij graag spelen maar in zijn veel te krappe kot kan hij haast niet bewegen hij schuurt zijn kopje tegen de kooi verlangend naar het frisse gras wilde hij dat hij nooit geboren was De lente en het stiertje ze leven even lang de lente jong en vrolijk het diertje alleen en bang de lente is er volgend jaar weer maar het kleine stiertje  is er dan al lang niet meer   Wat men niet weet over de melkindustrie is dat er duizenden stiertjes per jaar als bijproduct vermoord worden. Meer weten?

Woordenwalvis
27 3

Lunch buiten

een witte vlinder smult van een paardenbloem  ik van mijn lunch

Margaretha Juta
12 1

Aurora

Wat ze doet, heet passieEen vurige gloed, als een lopend vuur, dat het goed komt. Goedaardige GruzielementenZodat de ander eeuwig leven kan.Beminnelijke broodkruimelsOpdat men altijd vinden zal. Zij vuurt, met sprankel in haar ogen en glinsters in haar spil, komorebi uit haar zielkintsugi in mijn hartDe zonnestraal door mijn duisternis.De gouden verbinding uit haar pracht. Het Noorderlicht in haar naam bevestigt: Zij is mijn kompasNaar waar trauma ooit was.

Wout
6 0

Zomerse taferelen

Zoals elk seizoen   Kent ook de zomer zijn charme   Gezellige volle terrassen   Barbecue feestjes die weer eens uit de hand lopen   En nog meer fijne taferelen   Die elke zomer weer   Tot een zomer maakt om nooit meer te vergeten.

Creatieve held
8 1

Heksenkinderen

Waar het hart van vol is daar loopt het hart van over als je niet hard oppast ontstaat daarbij getover   Dan rollen de zotste woorden zomaar uit je pen sierlijke, blauwe krullen die schrijven hoe goed ik jou ken    Je gewoontes en maniertjes je passie en grootste dromen je unieke en kleine pleziertjes en waar niemand aan mag komen   Hokus! Pokus! Pilates! staat geschreven op mijn lijf maar zonder jullie tweetjes weet ik met mezelf geen blijf   Jullie zijn met me verweven vervlochten in elke cel waar het hart van vol is... dat herkennen jullie wel

Rosemarijntje
12 1

Gediskwalificeerd

Schrijvers die nepnieuws via Azertyfactor verspreiden.

Elle Hart
40 2

GROETEN UIT GENTBRUGGE VAN EEN OUDE MAN MET KROMME RUGGE

GROETEN UIT GENTBRUGGE VAN EEN OUDE MAN MET KROMME RUGGE

Koen Vlerick
17 0

Joods Klein

  Joods Klein gediskwalificeerd wegens bedreiging aan Palestijnse medewerkster van het Vredesfestival.     uit de reeks 'Het Voorlaatste Nieuws'

Bernd Vanderbilt
40 0

De wil

De wil  die zich een weg baantschroeiend doorheen twijfel, likkend langs tegenkanting zich onstilbaar waant de laaiende tong sprekend over een doelsluit in, omcirkelt jouals een dampende kraterverlangen waar gemaakt door gevoel grenzeloos ontgaat haar het landengewichtsloos en onthechtgeestdriftig de ruimte inwaar ze zal opbranden vurige scheppingsdrang verdrijver van eenzaamheid,gezwind en aanstekelijkheeft gezwegen over laternu steeds meer van zichzelf kwijt groeiende lust gaat over tot een vonkje herinnert alleen destructiede hongerige stookkracht in haar ogennooit de warmte die ze schonk

KarolienDeman
0 0

ARE YOU LEMMY

ARE YOU LEMMY

Koen Vlerick
15 0

EN TOEN ZONG MOTÖRHEAD ACE OF SPADES

EN TOEN ZONG MOTÖRHEAD ACE OF SPADES

Koen Vlerick
17 0

Lichteffecten

de zon schijnt door de paardenkastanjeboom - bladerendisco

Margaretha Juta
6 1

Ogen in het gras

mijn schaduw  heeft sprankelende ogen - grasmadeliefjes   

Margaretha Juta
13 1

Vrij

    Hij loopt met een vrij hart langs het strand Achter hem in het mulle zand liggen zijn nu al vergeten voetstappen   Meeuwen boven hem schreeuwen in koor Loop door Loop door  

Elle Hart
10 0

Hard times

Maak ik je aan het huilen ben ik niet wie je dacht dat ik was trek een nummer schuif achter in de rij aan en wacht   ik dans op mijn sokken in de keuken drink wodka recht uit de fles gracieus hoor, dat wel   er zijn er zo veel en ik ben er vergeten de blonde god de zijdezachte bob het haar op de rug en de penis van een mug   darling wie ben jij wie ben ik en hoe kan het zijn?   Laat los wat los hoort te zijn   het doet pijn ook voor mij maar ik drink tot de onrust verdwijnt   en ik dans, ik dans.       

Dingen Die Fijn Zijn
21 2

2050. België houdt op te bestaan. a

  Laten we aannemen dat Europa, verscheurd door hevige stammentwisten, Brussel verlaat. In Straatsburg is het veel rustiger. Vlaanderen vervalt tot armoede en België houdt op te bestaan; we worden ingelijfd door Nederland. Koning Albert, Filip en de gehele koninklijke familie worden de deur uitgeschopt. Er wordt gefluisterd dat Fabiola in de meest armoedige omstandigheden moet overleven en dat ze haar volledige hoedencollectie heeft moeten afstaan aan de echtgenote van BDW.In de eens zo drukke straten heerst nu een doodse stilte, die slechts af en toe wordt doorbroken door een luide knal. De heer Bourgeois heeft zijn intrek genomen in het kleine wachthuisje van het Warandepark; het herinnert hem aan het platteland. Hij wijdt zijn dagen aan tuinieren. In het gebouw waar ooit het parlement zetelde, heeft een geitenboer zich gevestigd. Het toerisme is volledig stilgevallen en de monumenten staan te verkommeren. De gevangenissen zitten overvol.In Oost-Vlaanderen is de situatie evenmin rooskleurig. De haven van Antwerpen is zo sterk gegroeid dat het voormalige landbouwgebied tussen Antwerpen en Gent volledig is omgevormd tot havenzone. Na het vertrek van de Europese instellingen is de haven de enige resterende bron van inkomsten geworden — de laatste hoop voor een verpauperde bevolking.Religieuze sekten vieren hoogtij. Wanneer er ergens een heiligenbeeldje wordt herkend in de vorm van een beschimmeld brood, leidt dit tot een vlaag van religieuze hysterie. De daaropvolgende confrontaties met de oproerpolitie eisen dagelijks slachtoffers. In een wirwar van haastig opgetrokken torengebouwen worden de vele havenarbeiders gehuisvest.Het nieuwe Europa was de stammentwisten beu en greep met harde hand in. Er werden afspraken gemaakt met de 'heerser van de fermettes', BDW; hij mocht de baas spelen. Een andere groep opstandelingen, de racisten, werd levenslang opgesloten in Merksplas. Onder invloed van verstrekte drugs doofde hun beweging langzaam uit.Ondertussen worden er in de salons van Parijs en Berlijn weelderige bals georganiseerd. Heel Griekenland is opgekocht, waar de eeuwenoude Spelen in hun oorspronkelijke glorie worden hersteld. In de Parijse salons zijn de Vlaamse mannen bijzonder populair, vooral bij vrouwen die hun gespierde lichamen bewonderen. Als bestbetaalde groep 'lustmannen' danken zij hun fysiek aan jarenlange sportbeoefening. Zodra ze echter ouder worden, worden ze gedumpt in de fermettes van het noorden.Na het vertrek naar Straatsburg koos 'Le Tout-Europe' Parijs als hoofdbestemming. Dit plan was decennia geleden al in gang gezet, waarbij het centrum van Parijs systematisch werd gezuiverd van armoede. De basis hiervoor werd gelegd tijdens de Franse verkiezingen van jaren her: op een warme zomerdag bleef links massaal in de zon liggen in plaats van te stemmen. Jean-Marie Le Pen werd de tweede politicus van het land. In de tweede ronde was de keuze tussen Chirac of Le Pen, waardoor het conservatisme zegevierde. Sarkozy was daar het logische uitvloeisel van, allemaal dankzij die ene luie dag in de zon.Door torenhoge huren zorgden de conservatieven ervoor dat enkel de superrijken nog in Parijs konden wonen. De armen werden naar de banlieues verdreven. Straatsburg werd het nieuwe zwaartepunt tussen Berlijn en Parijs. Brussel werd in de hoofden van de twee machtigste landen gewist, alsof de stad nooit had bestaan.Van oudsher bleef Vlaanderen varkens leveren voor de Parijse tafels. De boerderijen in West-Vlaanderen dienen als kweekplaats; die regio is relatief welvarend gebleven.Tegen 2050 wordt Noord-België gedomineerd door de haven. De eens zo drassige meersen tussen Gent en de Schelde moeten de enorme bevolking opvangen die afhankelijk is van de havenindustrie. In datzelfde jaar dragen de babyboomers hun enorme fortuinen over aan hun nakomelingen. Dit creëert een nieuwe elite in het noorden die fortuin maakt in de bloeiende IT-sector. Zij worden bediend door de nazaten van degenen die de boot van kennis en fortuin hebben gemist. Deze arbeidersklasse wordt ondergebracht in gigantische wooncomplexen in het voormalige Waasland.Naast deze klasse zijn er de tijdelijke arbeiders met kortlopende contracten. Een enorme dienstensector voedt, kleedt en verzorgt deze megasteden: van fastfoodketens voor havenarbeiders tot koeriers voor de banken. De Schelde vormt de centrale ader die deze meanderende metropolen bevoorraadt.In de oude kernen van wat ooit Vlaanderen was, wordt het verleden kunstmatig in stand gehouden. Sommigen betreuren dat deze exclusieve historische gronden niet langer door de 'oorspronkelijke' Vlamingen worden bewoond. Men fluistert dat de bedienden van de nieuwe rijken de ware nazaten van de Vlamingen zijn. Zonder inspanningen om deze bevolking te betrekken bij de hedendaagse cultuur, grijpen de ontgoochelde bewoners van de megasteden terug naar de eeuwenoude woorden van religieuze vertroosting.In 2050 worden de historische steden echter definitief overspoeld door het stijgende water. Er is geen redden meer aan. De kustlijnen raken overbevolkt en de leefbare ruimte wordt schaars. In Brugge stort het ene huis na het andere in; de waterspiegel staat zo hoog dat het water tot aan Brussel reikt. Vlaanderen spoelt weg...In de Europese salons reageert men slechts met verbazing en gespeelde verontwaardiging op het bericht dat het eerste Europese handelshuis in Brugge door de golven is verzwolgen. De geschiedkundige dienst wordt op het matje geroepen en een commissie wordt opgericht, maar het plan om de zeespiegelstijging tegen te gaan, wordt al snel opgegeven. Er wordt slechts één gigantische brug gebouwd tussen Berlijn en Parijs — een zwevende stad waarop geleefd kan worden. Alles onder de brug wordt onherroepelijk aan het water prijsgegeven. foto verf ed +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed/ https://www.2dehands.be/q/verf+ed+rooie+flikkers+amsterdam%3a+montaigue+de+quercy%2c+frankrijk/ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++   Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig. http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
83 0

10 May 2024

Paper lanterns in her honour, am I haunted by her ghost because of our resemblance? Drowning in fatigue from being mindless, I could walk until my feet bleed, guilt seeping into my pores with the sun. I am scared of hearing my thoughts on what I have become.  I'm not sure what is missing and what will be complete if an unspoken promise may be fulfilled. I think I will always have to deal with the aftermath of being unwanted, it is insidious and has trickled like poison into my psyche.   I never found that I was worthy of the chances given to me, nothing resonated with the lack of esteem I hold of myself. It is dangerous to live without a purpose, let alone the feeling of worthiness for being alive. This year different, I look to the future as a possibility, albeit daunting, rather than a punishment for having lived until now.   

elsiepelsie
8 1

10 May 2002

I can barely believe when I say I am writing this, a year from when I remember last writing and feeling the way that I did before I turned a year younger than I am now. The issues were similar, at a different level of gravity, and they manifested in a way unlike they do this year. I'm still riding upwards waves, and I'm still trying to drown myself in things which make me neglect myself. I repeat the same things over and over again, here and elsewhere.  Recently I fell sick and celebrated the consequences. I now mourn recovery in a forever search for meaning. My insides are melting for a void to settle. No more than an empty music box, an image bound to fade with time.  Nonetheless, I wish you a happy birthday and for you to remember this day only being an example of the many days that have been and the many days to come.

elsiepelsie
0 0
Laad meer ...