Lezen

Wintermuts

de boeddhabeelden hebben een muts gekregen - eerste sneeuwval

Margaretha Juta
9 0

begrip

Begrepen worden zonder uitlegDat is mijn natte droomDat ik je aankijk, niks zegEn jij, je knikt gewoon Je snapt mijn metaforenIk hoef niet met je te pratenJij hoeft me niet te horenEn het daarbij kunnen laten

Stelselmatig
28 2

stuk

Het stukje van mijDat jou gevonden heeftZoekt je nog steeds Als een passage uit een boekEen mantra, een gebedZo loop ik al jaren rond Met een last op mijn rugHet stukje dat als een splinterKnotst en knelt Het word tijd dat ikVervelJe achterlaat waar Jij me achterlietMaar mijn stukjeKan het niet 

Stelselmatig
18 0

Niet genoeg lucht kreeg ik

Het was als zwiepte de regen me grauw onder mijn kleed. Bakkebaarden stopten hun groei en zebrapaden rolden zich op.  Een Kabouter snelde me toe, maar weertrok zich. Een Elf fladderde voorbij. Kort Licht sloop me zigzaggend toe,maar stopte net vooraleer ik eronder duiken wilde.  Een stoet hemellichamen dreunde me recht en meer sterren doken onder. Hun stof overmeesterde mijn dunne laarzen en alsof ze droegen voor het eerst, lieten ze mijn hakken kletteren.  Modder spatte op mijn gezicht en Kousen keken verwonderd.Zakken wilden ook zij mee in mijn grond, herplaveienmijn straatstenen. Er kabels vinden voor weer licht. Maar net daar kreeg ik gedonder. Als in een ogenblik,als zwiepte de regen me grauw.  Net daar ging ik voorbij.Niet genoeg lucht kreeg ik.  

de jutte acrobate
10 0

Kerstreclames

Het is weer zover, december, de mooiste tijd van het jaar. Tenminste, als je de supermarktreclames mag geloven. Dit jaar zijn ze weer mooier en uitgebreider dan vorig jaar. Twee eenzame mannen die ruzie hebben, een meisje dat last heeft van prikkels. Gelukkig komt het wel allemaal goed en is niemand alleen met Kerst. Als je tenminste dan je inkopen maar doet bij de supermarkt in kwestie. En je hoeft niet te denken, ik ga naar een andere supermarkt, één die niet van die overdreven reclames maakt, want dat is niet mogelijk. Ze zijn allemaal hetzelfde. Ok, de Aldi, die zegt het geld liever uit te geven aan goede aanbiedingen. Nou, eigenlijk is dat nog niet zo’n slechte gedachte. Want ik kan me ook zo maar voorstellen dat er mensen zijn die naar die reclames kijken en denken, ‘dat kan ik helemaal niet betalen.’ Die mensen zouden ook graag zo’n rijk gevulde tafel willen hebben en Jan en alleman uitnodigen voor het Kerstdiner. Maar dat gaat niet want de voedselbank verzorgt wel eten maar niet op zo’n manier.  Nee, ik begrijp best dat deze tijd zich bijzonder goed leent om lekker bij elkaar te kruipen. Kaarsje aan, drankje, hapje, gezellig. Ik ga dat ook doen hoor. Ik kan alleen niet zo goed tegen het ophemelen en idealiseren van de feestdagen. Je moet met de hele familie aan het diner. Net of dat altijd goed gaat. Je zou de families niet de kost moeten geven waar ome Jan aan het eind van de avond bijna slaags raakt met ome Bert. Omdat ze allebei een borrel te veel op hebben en de familievete weer in alle hevigheid toeslaat. Eigenlijk vind ik dat wel grappig. En dat dan hun vrouwen proberen de boel te sussen. Je kunt mensen niet dwingen gezellige dagen te hebben. Maar goed, dat verkoopt natuurlijk niet. Dus daarom kijken we allemaal naar zoete gezinnen, in allerlei samenstellingen, met kadootjes onder de boom en de meest exotische gerechten op tafel. Ik ben niet alleen met Kerst. En ik ben ook niet zielig. Maar ik mis wel iemand met Kerst. En die stomme reclames drukken me steeds weer met mijn neus op de feiten. Ik zal blij zijn als het allemaal weer normaal is.      

Machteld
7 1

Groei

onze groeicurve op de eiken keukendeur; inkervingen  

Margaretha Juta
13 0

Aan de man

‘Het is een man alleen.’ Tjeerd zit een sudoku te maken als zijn vrouw Akkie naast hem op de bank ploft. Hij legt vermoeid zijn pen neer. ‘Waar heb je het over, Akkie?’ ‘Het is een weduwnaar die in het huis van de familie Knipgraag is komen wonen.’ Tjeerd fronst zijn wenkbrauwen. ‘En waarom moet ik dat weten?’ ‘Ik zat eens even na te denken. Misschien is het iets voor je zus Mia. Alleen is maar alleen.’ ‘Hou nou toch eens een keer op, Akkie. Hoe vaak moet ik het je nog zeggen. Mia heeft geen man nodig. Bovendien is ze helemaal niet alleen. Ze woont sinds vorige week samen met haar vriendin Trude.’ ‘Wat? Dat meen je niet. Is Mia lesbisch?’ ‘Ik word soms heel erg moe van jou, Akkie.’  

Elle Hart
24 0

Een vibrerende zaterdagnamiddag

Van de ene winkelrij loop ik in de andere Op zoek naar de dingen die op mijn snel neergepende lijstje staan Andere winkelkarren vermijdend  Mondmasker in de aanslag Snel ik naar de afdeling vol troost Het laatste op de lijst Tony’s Ik snel naar de kassa en zie plots iets dat mijn aandacht trekt De winkel heeft ook magazines Een stemmetje in mijn hoofd schreeuwt het uit Jaaaaaaaa!!! Hier kan ik hem dus ook kopen Wat een opluchting Ik huppel de magazine afdeling door en doe alsof ik doelloos aan het rondkijken ben Dan valt mijn oog op een grote roze boodschap ‘magazine in de kijker’ Daar is ie dan Verbazing Er zit geen cadeautje bij het boekje verpakt Paniek Dus ik moet vragen aan de kassa of ik het pakketje er kan bijkopen Nog meer paniek Zet je schaamte opzij, moest niemand dit durven zouden er niet nog maar 4 boekjes op de plank staan Met deze woorden praat ik mezelf moed in Met de winkelkar aan de hand en het boekje tussen de chocoladerepen rep ik me naar de kassa Alles op de band laden en het boekje er ergens tussen gemoffeld De zakken inladen hophophop De juffrouw achter de kassa heeft het boekje al aangerekend maar heeft me niets gevraagd over het pakketje Euh Stamel, stamel Excuseer mevrouw maar normaal zit er een pakketje bij het boekje kan ik dat hier dan kopen? “Ik weet van niets, wat voor pakje is dat dan?" Ik schraap mijn keel en antwoord haar met krakende stem: er zit normaal een mini-vibrator bij Ze klampt haar collega aan met de vraag of zij hierover meer weet Nope helaas nada Ik kijk even om me heen om te checken of de vreemde man achter me  de conversatie had opgevangen Ik doe alsof er niets gebeurd is en zeg dan tegen de juffrouw  dat ik het boekje niet meer hoef En ja, ik spaar zegeltjes  

Paloma Rossa
25 0

De menselijke sigaret, mijn vader

Wat verlang ik naar liefde en aandacht van hem en hem alleen. Ik zoek zijn rook in elke man die ik ontmoet. Mijn grootste angst is dat ik niets zal voelen wanneer hij uitdooft. Hij maakt de vloeistoffen in mijn hersenen zwart en zwaar. Hij kijkt me aan met de dood achter zijn ogen. Hij was een man van grootheid. Hij was niet groots, maar hij verwachtte het graag van anderen.

Bonensoep
17 2

De Ginkgo in de regen

de stoep onzichtbaar  onder een nat, geel tapijt - oh, kale Ginkgo   

Margaretha Juta
20 0

scheppingsverhaal

dear God  this man  so perfectly crafted by you for me I accept him fully  every sharp edge  though it might cut me  his soft words  and actions  will mend the wounds 

Heida Bouz
7 0

boxes

i made a list  and when you spoke i checked it off  every single one of them you had no idea  but i knew  and with time  you will know too

Heida Bouz
11 0

Leve Reve

Vannacht trof ik, onder de frisgewassen lakens, de dood bij mij in bed. Een warme gloed maakte zich van me meester en in de schaduw van de maanberoerde zij mijn liefdesfakkelals een speelse maagd. Ze zoog de levenslust uit mijn vege lijfen na de laatste druppelwas nog haar honger niet gestild. Hoe hard zij ook probeerde te nemen waar zij meende recht op te hebbener hielp geen lievemoederen aan. Het werd later, de nacht verdween dus kwam de dorst. We dronken samen rode wijn. Toen ze besloot te gaansloeg ik de hand aan mezelfmet de beeltenis van die andere maagd op mijn netvlies gebrand. Wat een heerlijke treurnisnog aan toebedacht ik toen de bekladde zakdoek in mijn nachtkast verdween.

Thomas De Mulder
73 1

Reflectie

‘t blad nog aan de tak op de bodem van de bak - waterreflectie   

Margaretha Juta
11 0

Onderweg

Mijn letters vormen woorden, volbracht tot een verhaal.   Wat ontstond diep in gedachten, uit zich in geschreven taal.   De liefde van een schrijver, geeft leven aan een boek.   Voor altijd onderweg, naar de lezer die ik zoek.

Heidi Geets
0 0

Realiteit

Realiteit   Het is niet omdat ik denk dat ik weet,  dat ik weet.  Mijn denken aanbakt wellicht,  overhelt zo nu en dan,  suddert wat in vreemde pan.  Of, wordt ondergesneeuwd,  door eigen vlokken.   En dan wil ik,  als die moor afkoelen zodat ik niet op hete blaren hoef. In eigen pan, crèmerie, roze wolk, gouden klok, stoomketel wil ik vrijheid in vlokken.  En kloek blijf ik.   Voltooien mag niet lang leven. Het is als een ontmoeting  tussen oerkrachten, een onafgebroken worstelen.  Ook hemellichamen volharden in hun baan.    In bestaan hoeft niets gedeeld.  Waarheid, noch realiteit.  Het is niet omdat ik denk dat ik weet,  dat ik weet.   Maar als vastgebonden aan een metalen remblok,  sleep ik me dan toch met kreupele voeten.  Vier kanten wil ik bestrijken kunnen,  splitsen en afsnijden.  Het soepele lijkt meegesleurd en vrijheid keert me de rug.  In meten wil ik weten, vinden mijn roze wolk.   En dan, weergalmt in eigen pan mijn klok.  Al werd ik stoomketel of cremerie, beter houd ik een afstand.  En onwankelbaar, blijf ik.  In overtuiging riskeer ik blind te worden,  voor realiteit. 

de jutte acrobate
3 1

Slecht oog

Een groene wandklok  in de bieb zonder wijzers? Oh, ‘t is een kerstkrans…

Margaretha Juta
23 0

mijn kink

Mijn kink Als naden niet feilloos aansluiten, komt mijn kink op de kabel. Ik wik, weeg, en weet niet wat te doen. Geef ik weg, of leg ik weg? Lang gelepelde spijs voor menige harten;fruitige bestaan. Daarom. Kijk me aan, snoodaard. Behap me niet langer.Geef me geen lap van je vlees.Je beeldspraak is me te rauw.Uit leven wil ik schoppen, meer drift en je tegelijk. Of, leg me neer in je donker en verhaal me je waarheiden laat niets nog onder je stof.Laat je heft me doen blinken.Mijn naden komen op tijd.Er is geen sprake van haast.

de jutte acrobate
12 0

Drenthe

De man kijkt uit over het veld Het tuitjesgras licht goud op in de avondzon   Hij stopt zijn pijp De poes strijkt met haar snorharen langs zijn kuit   Zijn vrouw komt aanlopen  met een kop dampende koffie in haar hand   Hij houdt het beeld vast terwijl hij zijn ogen sluit

Elle Hart
79 1

Hartslag

De eerste hartslag kwam onaangekondigd   Het moment voelde scherp Als koud wakker worden Voor de ochtenddrukte   De helse snelheid van de dingen Een tram die traag krijsend langsrijdt Maar net niet stilstaat   De mensenmassa die zich Lijkt te verplaatsen In één welbepaalde richting Zonder ooit helemaal te verdwijnen   Hij wacht met een zwarte tas Zij staat gesluierd Als een handgebaar Als vreemden vooral Als naasten naast elkaar   De tweede hartslag volgt Onherroepelijk   Ik sta stil en drijf af Langzaam tussen de plooien Van een lange zwarte jas Krijg ik het weer warm   Later wordt het vanzelf terug rustig Het geraas sterft verder weg Maar het moment blijft als een nasmaak Zoetje mompel ik nog net   Er schuilt een leven in mij   Als een volzin Tussen twee hartslagen in

WZHZL
12 2
Laad meer ...