Lezen

Zelfonderzoek

Eigen taalgebruik en schrijfgewoonten, p. 141 2., 5., 9. En 10. Andere: De schrijfstijl die we op de universiteit moesten hanteren, heeft mijn creatieve schrijfstijl aangetast. Ik gebruik soms “dure woorden” Ik heb soms moeite met vinden van evenwicht tussen volledigheid en beknoptheid.   Schrijversmotieven, p. 142 Informant Ervaringsdeskundige   Type schrijver, p. 144 A D C B B D D B C D

Kristelw
0 0

Billy Sønderland (slot)

  Vrijdag is het, 5 december.   Gisteren heb ik aan de Scheldedijk te Zwijndrecht, in het hoofdkantoor van DEME, mijn ontslagbrief afgegeven en daarna, in de namiddag, een eigen zodiac gekocht bij Marina Yachting te Oostende.   Deze ochtend ben ik bij het krieken en het kraaien van een kerkhaan, de haven van Oostende uitgevaren, naar Zonderland, het eiland bij de noordelijke top van de Noordhinder dat ik het mijne mag noemen.   De zee is rustig en een zon blakert op de golven. Ik zie uit de richting van Oostende de Vlaanderen XX dichterbij komen. Hij brengt me de containers, de reddingssloep en de kottermast. De zuigerhopper nadert en op het dek staat ze. Doesjka. Met haar jonge handen ondersteunt ze een zwangere buik. Ze laat de rechterhand los en zwaait naar me.   Een kraan laat de reddingssloep zakken. Daarna volgt de kottermast. Een koord en een boei zitten eraan bevestigd. De kottermast verdwijnt onder het wateroppervlak, de boei laat niet los en dobbert als een roze kop, ginds, op een boogscheut van mijn eiland. Ernaast drijft alsnog de reddingschuit.   Billy roept mij op door de VHF: “Die containers. Dat zal niet lukken. Ik kan niet dicht genoeg komen.” Hij zegt nog dat “hij vertrekken moet, met de Vlaanderen XX. Naar Qatar. Hij is verkocht.” Een halfuurtje later zie ik ze wegvaren, Billy en Doesjka, samen in de stuurhut van dat groene schip, in de richting van het Kanaal.     Het is Natasha die haar hand op mijn schouder legt. “Breng ik vóór ik sluit nog een Mort Subite? Je zat te weer te dromen.”   Er zit een natte plek op haar négligé. Mijn tranen zijn het niet en ik kijk door het raam, naar de roeste kotter die aan de overkant, aan de kade van de vismijn aangemeerd ligt.   “Neen, Natascha. Dank je. Ik ga zwemmen. In de Noordzee. De winterwind en het zout proeven,” en ik vraag of ik mijn gerief bij haar mag laten, een grote zak, met daarin een schriftje met op de kaft ‘Bagger’ en twee legodozen, nummer 4999 (Vestas Wind Turbine) en nummer 6270 (Forbidden Island). Wat jammer is: een wiek ontbreekt. Ook de kop. Van die ene piraat.         De laatste gueuze slot van het historische kortverhaal ‘Billy Sonderland’ uit de reeks ‘Waanhoop’

Bernd Vanderbilt
0 0

Wat voor type schrijver ben je?

 C C A B C B C B A D

Margot
0 0

Herschrijf de zinnen

arbeidsongeschiktheidsverzekeringsvoorwaarden: voorwaarden van de verzekering voor arbeidsongeschikheid   armoedebestrijdingscommissie: commissie tegen armoede    gemeentereinigingsroltrommelhuisvuilophaalvrachtwagensysteembegeleidingsdienst: dienst die gemeentereinigers begeleidt bij het systeem voor huisvuilvrachtwagens met een roltrommel   Het meenemen van een geldig paspoort is verplicht: Breng een geldig paspoort mee, het is verplicht.   We leven in een bontgekleurde samenleving. Om deze diversiteit een plaats te geven moeten gemeenten hun beleid aanpassen. Daarom zoeken ze naar een methode en naar een manier om minderheden te bereiken. Hoe organiseren we onze samenleving en hoe werkt een gemeente? Kunnen allochtonen hieraan deelnemen en hoe moet dat dan? Gemeentelijke diensten beantwoorden deze vragen door hun communicatie aan te passen.

Margot
0 0

Beeld 1: Rineke Dijkstra: Kolobrzeg, Polen, 26 juli 1992 (rood)

Dit is een rare foto. Het zou mijn buurmeisje kunnen zijn. Ze zeggen dat het beeld lijkt op de Geboorte van Venus van Botticelli. Maar dat is in Cyprus, daar is het warm en schijnt de zon. Venus is ook niet alleen. En zij heeft een gouden gloed. Een kind van veertien zo in de kou laten staan. Geef haar een handdoek en een kop chocolademelk.   In een klassieke contraposto sta je er ontspannen en natuurlijk bij. Met een gestrekt en een gebogen been. Ik zie hier een stuntelig veulen, een meid met te lange armen en benen. En echt gelukkig lijkt ze ook niet.   Fotografen die dit nodig hebben, daar kan je je vragen bij stellen. Dat kind is hier veel te jong voor. Zij hoort zandkastelen te bouwen met haar vrienden, overdag. Meisjes van die leeftijd horen ’s avonds niet op straat, net zoals mijn buurmeisje.

Margot
0 0

Billy Sønderland (9)

Het is de natte droom van elke Vanderbilt - ikzelf ben wat rest van dat Wulpse geslacht - om weer op een eiland voor de Vlaamsche kust te wonen, met enkel een meisje en uitzicht op de zee, om op zondag de Sincfal weer over te zwemmen, om daar aan de overkant in een duinpaviljoen bier te drinken en dan die wrede mensheid weer te verlaten, terug te keren naar de bedkast, naar een zwangere Doesjka.   Het is ook de droom van elke De Cloedt om voor de Vlaamse kust een eiland op te spuiten, maar dan om er geld uit te slaan, of een schiereiland met lagune voor de kust van Heist en Knokke, met nog meer beton, windmolens, appartementen. Nog meer winst voor de bedrijven DEME, De Cloedt, Durco, Versluys en co.   Of een afvaleiland. Ik las het in artikels van 1981 en 1999 waarin de baggerbazen Van De Cloedt lieten optekenen dat “de creatie van een stort in de Noordzee onontbeerlijk is om de stijgende berg industrieel afval en baggerslib te kunnen bergen.”     Eén jaar lang werk ik nu al voor Offshore & Wind Assistance. Van Doesjka geen spoor meer. Op nog zo’n quade saterdach werd ik wakker. Alles was verdwenen: de zwarte opblaaskroon, haar zotte kleertjes, glimlach en die bruisende gedachten.   Ik blijf de molens nazien en toekijken hoe meer en meer slib op de Noordhinder gespoten wordt. De zuigerhoppers van DEME en De Cloedt Dredging komen er hun baggerspecie dumpen en stilaan verrijst er een eiland, vijftien mijl ten noorden van de Thorntonbank, net buiten de Belgische territoriale wateren.   “Hij zal straks wel weten waar naartoe met zijn veertig polopaarden en drie ezels,” zeg ik op een dag tegen Billy. “Polopaarden, ezels, van wie?”, vraagt Billy. “Van Gery De Cloedt. Zijn Hedwigepolder wordt binnenkort onder water gezet,” want hij moet er weg met zijn ganse hebben en houden. Hij zou er een postbus kunnen plaatsen, op dit nieuwe eiland, offshore leven op zijn eigen belastingsparadijs.   Hetgeen mij op een idee brengt en op 30 november 2017 neem ik het vliegtuig naar New York en begeef me op die koude dinsdagochtend van 1 december naar 760 United Nations Plaza. Aan de ingang van het hoofdkantoor van de Verenigde Naties word ik gefouilleerd en moet ik door een metaaldetector.   Op de zevende etage is het loket ‘Micronaties : registratie en erkenning’. Het lijkt wel een oudere zus van Doesjka. Ze zit achter een glazen wand met luistergaatjes en draagt een trui met memorabele strepen: paars, oranje, rood. Ze vraagt wat ze voor me kan doen    “Ik kom voor de registratie van mijn eiland,” zeg ik haar en ze neemt een formulier. “Naam?” “Billy Sønderland, neen, Jan Zonder Land”, antwoord ik. "Geeft U mij Uw identiteitskaart a.u.b.," zegt ze en ze noteert : Bernd Vanderbilt. “Naam van het eiland?” “Zonderland.” “Vlag?” “Paars, oranje, rood, horizontale strepen,” en ik overhandig haar een recente satellietfoto, ook een schets met daarop de exacte coördinaten. Dan moet ik enkel nog het formulier ondertekenen.   “Dat was het,” zegt ze en ze steekt mijn formulier, netjes alfabetisch in een kaft met daarin alle andere microstaten. Helemaal achteraan zit nu Zonderland, achter Zimlandia. "U kunt dit eiland nu de facto als het Uwe beschouwen," hoor ik haar nog zeggen, "U was de eerste om het op te eisen. Op een erkenning hoeft U verder niet te wachten."   Terwijl ik naar Zaventem terugvlieg, maak ik alvast concrete plannen. Wat ik van mijn vader erfde, zal goed besteed worden, aan de bouw van een stevige sokkel met daarop een cilindervormige woonst (met een diameter van zes meter) en een kegelvormig dak, zonnepanelen voor de LED-verlichting en stroom voor een koelkast, een aanlegsteiger voor radioschepen, een speelduin en een lichtmast met een kraaiennest.   Daags nadien, in The Old Steamer, trakteer ik een fles champagne. Maar nog steeds geen Doesjka, niet tegen mijn dij, noch aan de horizon. Nergens een teken van frivool leven.   Van Natascha krijg ik drie dikke zoenen en Billy zegt dat hij alvast twee zeecontainers naar mijn eiland kan brengen. “De Baelskaai in Oostende moet opgeruimd worden. Er ligt ook nog een achtergelaten reddingssloep. En de mast van kotter. Die kan ook mee.”       Zonderland deel 9 van het historische kortverhaal 'Billy Sønderland' uit de reeks  'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt
0 1

Veilig gedrag: bestraffen of belonen? Enkele praktische handvaten

Veilig gedrag: bestraffen of belonen? Enkele praktische handvaten (ZWART)   Het is jammer genoeg een vaak voorkomende vraag: moet een werkgever opteren voor het belonen of het bestraffen van gedragingen om tot veilig gedrag te komen? Volgens de laatste psychologische inzichten is het beter om niet te kiezen voor straffen. In dit artikel worden enkele praktische voorbeeldtoepassingen meegegeven voor werkgevers, preventieadviseurs, etc. om onveilig gedrag te ontmoedigen.   Straffen werkt, maar minder goed dan belonen   Het is moeilijk om een beeld te kunnen schetsen van de impact van straffen en belonen. Hiervoor moeten we teruggrijpen naar de complexe theorie van operante/instrumentele conditionering. Het uitgangspunt van deze ingewikkelde theorie is dat de gedragingen enkel en alleen veranderen wanneer de gevolgen zwaar genoeg doorwegen. Gedragingen die een ontevredenheid als gevolg teweegbrengen zullen minder vaak uitgevoerd worden. Een straf kan ervoor zorgen dat een werknemer op de vingers getikt wordt, waardoor hij of zij het gedrag in de toekomst vermoedelijk niet meer zal vertonen. Helaas heeft een straf ook een onverwachts neveneffect op de leidinggevende. Deze zal namelijk leren dat straffen zeer effectief is en dus treedt bij de leidinggevende ook conditionering op. Ook in andere situaties waar straffen ongepast is, is er een gevaar dat de leidinggevende dit opnieuw gaat doen. In tegenstelling tot belonen, dwing je met negatieve sancties de mensen, om op te houden met een bepaald gedrag. Hierbij reik je hen echter geen nieuw, noch veilig, gedrag aan.   Een effectieve straf   Een straf moet tevens aan vier verschillende voorwaarden voldoen om toch te werken. Ten eerste moet de straf intensief genoeg zijn. Toch mag de straf ook niet te zwaar zijn om te voorkomen dat het leermechanisme door emotionele inferenties wordt geblokkeerd. Daarnaast is het belangrijk om de straf snel te geven, zodat de link tussen het ongewenste gedrag en de straf wordt gelegd. Ten derde is de consistente van belang. De straf moet elke keer toegepast worden wanneer het ongewenste gedrag zich voordoet. Tot slot moet bovenop de straf het gewenste gedrag getoond worden. Al deze voorwaarden maken het werken met bestraffen zeer moeilijk.   Praktische voorbeeldtoepassingen   Om te vermijden dat er slecht werk wordt geleverd, wordt er aangeraden om te focussen op positieve bekrachtiging. Een leidinggevende heeft de taak om eventuele waardering te uiten wanneer een werknemer zijn werk doet. Daarnaast kan het effectief zijn om een veiligheidssuggestie-box te plaatsen in de onderneming. In deze doos kunnen werknemers zelf suggesties doen om de veiligheid in het bedrijf te verhogen. Of dit zal werken, dat is de vraag.

erikavanhelmont
0 0

Stijloefening: De pennen van Di Bono. Schrijven met de zwarte pen. (tekst Marthy)

In de woelige periode die de jaren ’90 inluidden, verloren fotografen en beeldende kunstenaars zich in het onbekende. Ze beelden de anonimiteit van de gewone mens af in hun werken. De bijzondere persoonlijkheden vergaten ze. De kunstenaars zoomden in die periode pijnlijk hard in op details van individuen. Zo ontstonden reeksen met bijna dezelfde werken die het karakter van een onbekend persoon blootlegden.   In 1992 creëerde Rineke Dijkstra het portret van een eenzaam en kwetsbaar meisje. Het meisje ziet er onzeker uit. Dijkstra legde dit beeld vast met een overdreven grote camera, vlakbij de branding. Ze maakte gebruik van de verouderde techniek waarbij ze haar hoofd onder een zwart doek verstopte. Daarmee verloor ze uren tijd. Wellicht een vreemd beeld op zich. Ondanks alle moeite brengt dit beeld geen vernieuwing. De foto doet namelijk sterk denken aan “De geboorte van Venus” van Sandro Boticelli, een werk uit 1628.   8 jaar later maakte Sergey Bratkov de reeks “Kids”, met treurige kinderportretten. Een van de werken uit deze reeks, is Sasha. Het meisje ziet er allesbehalve kwetsbaar uit. Onverschillig rookt ze een sigaret, hoewel ze er niet ouder dan 10 uitziet. Met deze reeks tracht Bratkov de schrijnende realiteit in beeld te brengen van Russische ouders die hun kinderen naar een modellenbureau brengen. Daar moeten de kinderen de verwachtingen van hun veeleisende ouders inlossen.

Kristelw
0 0

Een woning kopen: aan de slag!

Een woning kopen: aan de slag!   Ben jij op zoek naar een woning? Er zijn verschillende manieren mogelijk om je zoektocht te starten. Zoek op het internet via de gekende websites zoals immoweb en zimmo,  of blader in de kranten. Maak een afspraak met de eigenaars en ga op bezoek. Let wel op dat je toekomstig huis niet naast een vuilnisbelt is gelegen. Dit kan voor veel geurhinder en lawaaihinder zorgen. Door de vele machines wordt je voor de wekker of voor het kraaien van de haan, wakker. Inspecteer op voorhand de buurt en maak kennis met je toekomstige buren. Hier leer je veel uit.   Vocht?   Indien de woning in overstromingsgevoelig gebied ligt, moet je opletten voor vochtschade in de woning. Ga op onderzoek uit en spoor vochtproblemen op. Komt het behang los of zie je schimmel? Laat dan best een vochtexpert langskomen om alles te onderzoeken. Heb je vocht in het plafond of onder het dak vastgesteld? Dan heb je grote kans dat het dak hersteld moet worden.   Ondertekenen van documenten   Informeer je goed op voorhand voor je documenten ondertekent. Neem contact op met de dienst stedenbouw van de gemeente om al jouw vragen te stellen. Vraag zeker of de woning in overstromingsgevoelig gebied ligt, en of de woning vergund is. Indien niet alles vergund is levert dit later gegarandeerd problemen op.

erikavanhelmont
0 0

Onzin bij de NMBS

“De trein naar Aarschot komt aan op spoor 5”, klinkt het in het station van Lier. Een twintigtal mensen stappen samen met mij in de langverwachte wagon. Na een drukke werkdag en een gemiste aansluiting kunnen we naar huis.   Ondanks de files, ben ik met mijn wagen een half uur sneller op het werk. De NMBS voorziet voor mijn traject helaas geen rechtstreekse verbinding. Enkel tijdens de spitsuren kan ik via een aanvaardbaar traject reizen tussen Mechelen en Heist-op-den-Berg. Buiten die uren zou ik heel de provincie Antwerpen moeten doorkruisen om Mechelen te kunnen bereiken. Toch kies ik voor de spoorwegen, want die jagen geen uitlaatgassen door onze kostbare lucht. Wie in dit land een milieuvriendelijk vervoermiddel kiest, krijgt daarvoor niet noodzakelijk de gemakkelijkste reis in de plaats.   De NMBS is als een haas met een gebroken poot. In gezonde toestand baant hij zich aan ongeziene snelheden een weg door elk onontgonnen terrein. De breuk waarmee hij kampt, maakt hem echter traag en onzeker. De haas kiest nu voor de bekende wegen. Nieuwe oplossingen ontdekken, dat is voor na het herstel.Hoe kan ik de kwaliteiten van de haas appreciëren als hij er geen gebruik van maakt?   Waanzinnige files van wagens teisteren en vervuilen ons land. Vertragingen, besparingen en een onvoldoende uitgewerkt spoornetweg teisteren de treinpendelaar. De overheid buigt zich over mobiliteitsdiscussies zoals de Oosterweelverbinding. Terwijl hinkt de kreupele haas NMBS verder en wens ik hem veel beterschap toe.

Kristelw
0 0

Opfrissing

Gebruik korte woorden uit de dagelijkse taal (pagina 16)   Arbeidsongeschiktheidsverzekerings-voorwaarden De voorwaarden van de verzekering bij arbeidsongeschiktheid. Armoedebestrijdingscommissie De commissie die de armoede bestrijdt. gemeentereinigingsroltrommelhuisvuilophaalvrachtwagensysteembegeleidingsdienst De dienst die instaat voor de begeleiding van de reiniging van de systemen van de roltrommel van de ophaalvrachtwagen.     Schrijf actieve zinnen (pagina 16)   Het meenemen van een geldig paspoort is verplicht Je bent verplicht om een geldig paspoort mee te nemen. In elke gemeente worden vandaag de dag etnisch-culturele minderheden geteld onder haar inwoners. Bijna elke gemeente wordt dan ook geconfronteerd met de uitdaging om deze diversiteit een plaats te geven in zijn beleid. Hoe schrijft men een beleid naar minderheden uit,  hoe bereikt men etnisch-culturele minderheden? Verder is het belangrijk dat er meer diversiteitmanagement komt in de dienstverlening, moeten er effectieve methodieken voor inspraak en participatie ontwikkeld worden, en hebben allochtonen nood aan meer en aangepaste info over de werking van de gemeente waar ze in verblijven. Elke gemeente telt meer en meer etnisch-culturele minderheden onder haar inwoners. De gemeenten proberen om deze diversiteit een plaats te geven in hun beleid. Hoe schrijf je een beleid naar minderheden uit, hoe bereik je etnisch-culturele minderheden? Het is belangrijk dat er meer diversiteitsmanagement komt in de dienstverlening. De ontwikkeling van effectieve methodieken voor inspraak en participatie staat mee bovenaan de lijst. Om deze top drie te vervolledigen hebben allochtonen nood aan meer en aangepaste info over werking van de gemeente waar ze in verblijven.     Gebruik vervoegde werkwoorden in plaats van naamwoordstijl (pagina 17)   Het inzien van het belang van het vermijden van naamwoordstijl en nominalisering kan een bijdrage leveren tot het leesbaarder schrijven. Heb jij inzicht in het vermijden van naamwoordstijl en nominalisering? Zo schrijf je meteen leesbare teksten. Houd bij elkaar wat bij elkaar hoort, en vermijd tangconstructies (pagina 17)   De verkeersborden die het college van burgemeester en schepenen mede op grond van de reacties van de bewoners en andere belanghebbenden plaatste om vrachtwagens boven een bepaalde maximumlengte te weren uit de straat maken het mogelijk om schade aan de nieuw ingerichte straat, veroorzaakt door vrachtwagens waarop de straat niet is berekend, te verhalen op de veroorzaker. Er worden nieuwe verkeersborden geplaatst in de straten van de gemeente. Dit werd beslist door het college van burgemeester en schepenen. Vrachtwagens boven een bepaalde maximumlengte zijn niet meer toegelaten in de nieuwe straat. De schade wordt zo beperkt aan het oppervlak van de weg.   De door u op 1 oktober aan het fietspad in de Abdijlaan uitgevoerde onderhoudswerkzaamheden voldoen niet aan de contractvoorwaarden. De uitgevoerde onderhoudswerkzaamheden aan het fietspad in de Abdijlaan voldoen niet aan de contractvoorwaarden.     Vervang voorzetseluitdrukkingen door een voorzetsel (pagina 19)   Pas deze tips ‘met betrekking tot’ een vlotte taal ‘ten aanzien van’ de lezer ‘met het oog op’ scoren nu maar eens toe. Pas deze tips omtrent een vlotte taal aangaande de lezer met als doel scoren nu maar eens toe.     Gebruik je toch een ontkenning, houd het dan bij één (pagina 28)   Het is niet waar ik niet in de eerste plaats voor kies Dit is waar ik in de eerste plaats voor kies. Het bestuur voelt er, tenminste niet op dit moment niets voor. Het bestuur is zeker geïnteresseerd. We doen er alles aan om te vermijden dat niet nog eens gebeurt. We zijn echter evenmin niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reclameboodschappen. We doen er alles aan om te zorgen dat alles perfect verloopt. Voor de inhoud van de reclameboodschappen zijn wij verantwoordelijk.    

erikavanhelmont
0 0

Opfrissing

Herschrijven van te lange woorden, p. 16 Er gelden voorwaarden rond de verzekering in geval van arbeidsongeschiktheid. De Commissie voor Armoedebestrijding De begeleidingsdienst haalt met de reinigingstrommel huisvuil op met hun vrachtwagen. Herschrijven van passieve zinnen, p. 16 U moet een geldig paspoort meenemen. Vandaag telt elke gemeente inwoners van etnisch-culturele minderheden. Bijna elke gemeente staat dan ook voor de uitdaging om rekening te houden met deze diversiteit in het beleid. Hoe schrijf je een beleid naar minderheden uit en hoe bereik je deze groep? Daarnaast stijgt het belang van diversiteitsmanagement in de dienstverlening. Gemeenten moeten effectieve methodes voor inspraak en participatie ontwikkelen. Allochtonen hebben immers nood aan info op maat over hun gemeente. De bijzintang, p. 18 De bewoners hebben klachten ingediend bij de gemeente over vrachtwagens die hun staat beschadigd hebben. Daarom plaatste het college van burgemeester en schepenen verkeersborden in de straten. Op die manier belemmert dit de toegang van vrachtwagens en kan de gemeente de schade verhalen op de chauffeurs. Op 1 oktober voerde u onderhoudswerken uit aan het fietspad in de abdijlaan die net aan de contractwaarden voldoen. Voorzetseluitdrukkingen vervangen door voorzetsel, p.19 Pas deze tips toe voor een vlotte taal. Zo verhoog je de kans op scoren bij de lezer. Vermijd ontkenningen, p. 28 Ik kies in de eerste plaats voor… OF het staat voor mij op de tweede plaats Het bestuur voelt er momenteel niets voor. OF Het bestuur verkiest momenteel… We doen er alles aan dat dit in de toekomst juist gebeurt. De inhoud van reclameboodschappen ligt echter buiten onze verantoordelijkheid.

Kristelw
0 0

Gele pen

Nu moet je echt komen kijken. We hebben portretfoto’s van kinderen en tieners die je niet kent, wedden? De fotografen hebben alles gedaan wat ze konden om er voor te zorgen dat de foto’s heel groot en heel scherp zijn. Ze hebben enorm grote camera’s gebruikt en een sterke flitslamp. Het kleinste sproetje kun je zien. De fotografen waren duidelijk ook niet bang van een beetje commentaar. Een meisje op de rand van een bad met een sigaret? Moet kunnen, vonden ze.

Elisabeth Leysen
0 0

Herfstvakantie

Herfstvakantie Het zou een gewone dag in de herfstvakantie worden. Een gewone dag met gewone discussies. Als u een omkleedkaart koopt, mevrouw, dan mag u mee naar de kleedkamers, anders niet. Nee, mevrouw, ik mag u niet zomaar even in de kleedkamers laten. Het systeem moet weten dat u binnen bent. Plots stonden ze daar. De gepantserde armen, met zwarte camera’s en holle microfoons. Het moeten er misschien wel driehonderd zijn geweest. De kassier had nog geprobeerd de automatische schuifdeur te vergrendelen, maar de camera’s wrongen zich met hun bionische vingers al een weg naar binnen. De mevrouw was de kleedkamers in gevlucht, zonder omkleedkaart. De gepantserde armen bestormden de kassa. Nog voor de kassier zijn cyanidepil had kunnen innemen, hadden de armen hem overmeesterd en zijn lichaam in een gruwelijke klem geplooid. De zwarte camera’s werden rood, de gepantserde armen scanden het brein van de kassier. Die avond onthulden de gepantserde armen op de schermen wat ze in het brein hadden gevonden: het was herfstvakantie en er waren 248 kinderen komen zwemmen.

Elisabeth Leysen
0 0

Herschrijf de zinnen

Herschrijf de zinnen 16 Gebruik korte woorden uit de dagelijkse taal arbeidsongeschiktheidsverzekeringsvoorwaarden de voorwaarden waaraan je moet voldoen om een verzekering af te kunnen sluiten tegen arbeidsongeschiktheid armoedebestrijdingcommissie een commissie die armoede bestrijdt gemeentereinigingsroltrommelhuisvuilophaalvrachtwagensysteembegeleidingsdienst een dienst die het reinigen begeleidt van de vrachtwagens met roltrommel waarmee de gemeente het huisvuil ophaalt Schrijf actieve zinnen Het meenemen van een geldig paspoort is verplicht Neem een geldig paspoort mee 17 In elke gemeente worden vandaag de dag etnisch-culturele minderheden geteld onder haar inwoners. Bijna elke gemeente wordt dan ook geconfronteerd met de uitdaging om deze diversiteit een plaats te geven in zijn beleid. Hoe schrijft men een beleid naar minderheden uit, hoe bereikt men etnisch-culturele minderheden? Verder is het belangrijk dat er meer diversiteitmanagement komt in de dienstverlening, moeten er effectieve methodieken voor inspraak en participatie ontwikkeld worden, en hebben allochtonen nood aan meer en aangepaste info over de werking van de gemeente waar ze in verblijven. In elke gemeente wonen vandaag de dag mensen uit een etnisch-culturele minderheid. Deze diversiteit een plaats geven in het beleid, dat is de uitdaging voor bijna elke gemeente. Hoe schrijft de gemeente // Gebruik vervoegde werkwoorden in plaats van naamwoordstijl Het inzien van het belang van het vermijden van naamwoordstijl en nominialisering kan een bijdrage leveren tot het leesbaar schrijven. Als je inziet dat het belangrijk is dat je naamwoordstijl en nominalisering vermijdt, dan ga je daardoor misschien leesbaarder schrijven. Houd bij elkaar wat bij elkaar hoort, en vermijd tangconstructies 18 (naamwoordtang = woorden tussen lidwoord of voorzetsel en naamwoord) (bijzintang = een zin staat tussen het onderwerp en het werkwoord) De verkeersborden die het college van burgemeester en schepenen mede op grond van de reacties van de bewoners en andere belanghebbenden plaatste om vrachtwagens boven een bepaalde maximumlengte te weren uit de straat maken het mogelijk om schade aan de nieuw ingerichte straat, veroorzaakt door vrachtwagens waarop de straat niet is berekend, te verhalen op de veroorzaker. Het college van burgemeester en schepenen plaatste verkeersborden om vrachtwagens boven een bepaalde maximumlengte uit de straat te weren. Het college plaatste deze borden mede op grond van de reacties van de bewoners en andere belanghebbenden. De verkeersborden maken het mogelijk om schade aan de nieuw ingerichte straat te verhalen op de veroorzaker, als die schade is veroorzaakt door vrachtwagens waarop de straat niet is berekend. De door u op 1 oktober aan het fietspad in de Abdijlaan uitgevoerde onderhoudswerkzaamheden voldoen niet aan de contractvoorwaarden. U voerde op 1 oktober onderhoudswerkzaamheden aan het fietspad in de Abdijlaan. Deze werken voldoen niet aan de contractvoorwaarden. 19 Vervang voorzetseluitdrukkingen door een voorzetsel Pas deze tips ‘met betrekking tot’ een vlotte taal ‘ten aanzien van’ de lezer ‘met het oog op’ scoren nu maar eens toe. Pas deze tips om met een vlotte taal bij de lezer te scoren nu maar eens toe. (snelle opvolging) 29 Gebruik je toch een ontkenning, houd het dan bij één Het is niet waar ik niet in de eerste plaats voor kies. Hier kies ik in de eerste plaats niet voor. Het bestuur voelt er, tenminste niet op dit moment niets voor. Het bestuur voelt er op dit moment niets voor. We doen er alles aan om te vermijden dat niet nog eens gebeurt. We zijn echter evenmin niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reclameboodschappen. We doen er alles aan om te vermijden dat dit nog eens gebeurt. We zijn echter niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reclameboodschappen.

Elisabeth Leysen
0 0

Is er nog plaats voor liefde in mijn hart?

Begrijpt u mij niet verkeerd. Ik sta hier nu, voor u, ietwat nederig om niet te zeggen onderdanig, doch met licht arrogante ondertoon om in zekere zin respect af te dwingen en tegelijkertijd jullie volstrekte aandacht op te eisen zonder jullie ook maar het kleinste vermoeden te geven dat ik wel eens absoluut niet te zeggen zou kunnen hebben. Maar genoeg over mij. Mensen hebben het weerzinwekkend graag over zichzelf. Wie bent u, mens met het zwakke hart, wezen met het onvoorstelbare talent om door wie dan ook neergehaald te kunnen worden? "Wij", besluit ik. En de samenhorigheid is geboren.   Om de uit het niets opdoemende poëtische meligheid even drastisch aan de kant te schuiven en de eeuwige drang naar concreetheid te bevestigen, zal ik het begrip lanceren dat deze al dan niet onverklaarbare woede heeft opgeroepen. Vergeeft-u mij mijn onprofessionaliteit. Het gaat hier nl. over de liefde. Een tongstrelend woord - ik nodig ieder van jullie hartstochtelijk uit om het op een afschuwelijke manier uit te spreken, de wonderen zijn de wereld nog niet uit - dat harten doet fluisteren en mensen doet slaan. De warme, zoete liefde die uw leven sporadisch binnensijpelt en vervolgens net zo plots durft te verlaten maar ter compensatie een prachtig(e) kille leegte achterlaat. Een mens zou er bijna massochistisch van worden. Doet u dat ook? Genieten van die wrange smaak, die u er gratis en voor niets bijkrijgt, even gorgelen en toch niet wegspoelen?   Liefde bijt, snijdt, ijlt en toch blijft men er van houden. Of hoe de ironie des levens blijft verbazen. Laat ik er van uitgaan dat ieder van jullie zich wel eens heeft afgevraagd of hij/zij oprecht van iemand houdt of eerder van het gevoel dat laatsvernoemde u bezorgt. Objectiviteit is uit d'n boze maar de vraag houdt stand. En wat met naastenliefde? Solidariteit, geven, nemen, schenken voor het goede doel.. Om over eeuwige altruïstische kwesties nog maar te zwijgen. Waarom geven, zonder er baat bij te hebben? Indien dit laatste wel correct is, voor de hindoes en boedhisten onder ons die karma als waarheid zien.   Bestaat oprechte liefde überhaupt? De onvermijdelijke ego- vs altruïsmekwestie schreeuwt het uit: "Vangt een moeder de verloren alias verlossende kogel voor het kind op, puur uit liefde, wetend dat haar spruit nog een leven lang tegemoet gaat doch niet rekening houdend (of juist wel?) met het feit dat het moederziel alleen-e grut niet veel overlevingskans bezit of eerder uit voorbedachte rade, denkend aan de beschuldigende blikken van de dorpbewoners en beseffend dat een leven vol met spijt ook geen leven is? U gaat me nl. niet vertellen dat de dode meer last heeft van pijn dan de overlevende. Of struikelde de arme dame over een ongelukkig geplaatst houtblok en verdwijnt deze redenering in het ijle? Vrije interpretatie sluimert en schijnt, schokt en venijnt.   Alomvertegenwoordige teleurstelling is waar het om gaat. Te nemen of te laten. Een mens wordt alleen geboren en blaast z'n laatste adem wederom even verdomd alleen weer uit. De grootste waarheid die ik tot nog toe heb durven slikken.   Die o-zo symphatieke - u toegewenste gore, guitige, loze liefde zal knarsetandend uw oor afsabbelen, knagen alsof z'n leven ervan afhangt om u vervolgens tegen de muur te plakken en daar te laten hangen. Dagen, maanden, jaren. En pijn. Pijn zult u voelen.   Pijn. Scheurend. Wroetend in uw eigen onmacht, knagend, sluipend, huivering-, duivelop-, duizelingwekkend slopend. Huilend, druipend en snikkend doch droog. Kurk. Droog. Krakend en brekend en slijpend tot in de eeuwige schrapende groteske stilte der dwazen.   Luister. Hoort -die lachende, fluisterende pijn- opdoemend uit de nevelige, zwarte, schreeuwende leegte. Schater, bejubel, aanbid dit onderhuids, vretend, morbide metafoor voor de liefde en lach. Lach tot u niet meer bijkomt.   Maar, vreest-u niet. Sluit allen jullie ogen.   Sluit. En voel - voel je wimpers voel je ze voelen zo onherroepelijk s-zacht tegen je huid. Je adem fluistert, spreekt, sist. S-s-s-s-zwijg. Sluit je mond. Integendeel jouw hart. Open lijk nooit tevoren. Open en voel. Voel verder. Verder voelen en vlijen in de verste veilige plek van je zielige hart. Harteloze ziel. Jij. Laat je door de klanken bezweren en betoveren en meedrijven naar iets. Iets puur, iets prachtig, iets ongelooflijk, onwaarschijnlijk mooi. Kleuren in het ijle. Zij zingen, zweven, schijnen.   Geniet. Geniet. Geniet.   Is er nog plaats voor liefde in uw hart?

Pseudoniem
7 0

Ode aan mijn slaapzak.

Of hoe de koude ne mens kan doen hallucineren. Treinrit Servië - Bulgarije. 6 dagen lang heb ik je gedragen. 6 dagen lang heb ik je gehaat.   Wat zeg ik? Verafschuwd heb ik je. Walging, woede, degoût, you name it, álles heb ik voor je gevoeld. Lapje stof, hoopje vod, functieloos, onnuttig gezwel dat bleef groeien en nooit in z'n stulp bleef. Veel beloven, maar de daden bleven uit. Je sloeg m'n rug naar de kloten en was een blok aan m'n been. Wurgen wou ik je. Tevergeefs. Je wrong je tegen m'n wil m'n leven in en was er verdomme niet uit te krijgen.Je liet me anderen doen vallen en bande zowat al het noodzakelijke uit m'n leven énkel & alleen omdat jouw overheersende aanwezigheid zich moest en zou monopoliseren over mijn rugzak. Vuil stukske materie, KAPOT moest je, boeten, voor al wat je me had voorgelogen.Ingetogen, lag je daar, toen ik je vond, afgeleefd, onder het stof. Schreeuwend weergalmde jouw ter dood veroordeeld gefluister met afgeschilferde waarheden die steeds weer herleid kunnen worden tot grove leugens. Ik nam je mee. Alles heb ik geprobeerd. Verdrinkingsdood, verstikking, onderkoeling, vierendelen. Moest ik de kracht gehad hebben, ik zou je aan flarden gescheurd hebben, om je vervolgens traag maar gestaag in brand te steken. Reepje, per reepje. Niet omdat het praktischer zou zijn, God no! Omdat ik ervan zou genieten. Omdat sadisme heilig is en omdat het mijn lijden ietwat zou verlichten. Beograd-Sofia. De nacht dat alles anders was. De nacht die om 23 uur begon en om 8u eindigde. De nacht waar 5 paar sokken & 7 lagen truien niet meer voldoende was. De nacht waar de verwarming het besloot op te geven daar het niet opgewassen was tegen dergelijke temperaturen. De nacht dat de lichten op de trein uitmoesten om elektriciteit te sparen. De nacht dat het -26°C was en mogelijk nog kouder. De nacht waarop ik in de trein de eerste 'echte' (nuja; Montenegro) Serb ontmoette wiens VV (verdachte vriendelijkheid) me niet ontging. Och, call me a WP (wantrouwige pessimist) maar zijn overdadig ril & beefgedrag werkte aanstekelijk en hij was basically de reden waarom ik kou had. Vooral toen hij door de koude gebeten (see what I did there) rechtsprong, in een mum van tijd een muf deken fixte (hij 'kende' de conducteur), de zetels tot bedden omtoverde, - 18 uur op dergelijke treinen en dat nu pas ontdekken, way to go Alex- zich naast mij nestelde en mij begon in te stoppen.Nuja, instoppen. Een half uur heeft die man pogingen gedaan om mij in te stoppen/aan te raken. Toen hij éénmaal in slaap lag, had ik geen deken maar. Classic. Ieder voor zich, hebben we het ooit anders geweten? Ik was effectief op het randje van onderkoeling toen ik plots aan je dacht, jij. Een warm stukje hemel op de bodem van mijn trekzak, jij. Je hebt me gered. Mijn flesje water was een blok ijs geworden and so was I. Ik zal nooit vergeten hoe je rustig op me lag te wachten en de onbeschrijflijkheid van het gevoel dat een opgepropt stukje materie een mens kan geven. Met een sierlijke zwaai zal ik afscheid van je nemen & je zal wedereens in mijn gedachten zweven als de motten ten huize van Schoor zich tegoed doen aan jouw wezen. Want wraak is zoet en dat, mijn vriend, kan je me absoluut niet kwalijk nemen. Het ga je goed.

Pseudoniem
18 0

Naïviteit is een schone deugd

Verslagen keek ze om zich heen. 'derde-persoonsgebruik om het eeuwige egocentrisme der mensen te verbergen,' zei de reiger om dan weer in het absurde te vallen en te goochelen met niet-bestaande personages alsook het ontkennen van veralgemeningen in je schrijven die komen en gaan komen zullen ze   streeft-u-niet ze lachen liegen is een kunst   en ik keek, en trachtte te zoeken naar het 'waarom', tastend als een blinde die beseft dat eeuwige afhankelijkheid en macht niet samengaan   fragiliteit doet walgen   Pijn. Welke idioot?

Pseudoniem
34 0

Witter kan

22 uur. Ze kwamen kijken of je er nog geen eind aan had gemaakt. Routine. Je zag het meisje met de lange haren naar je staren vanuit je ooghoeken, en als je niet oplette, kwam deze dichterbij, nam ze je over. Gelukkig had je jezelf getraind, opgeleid. Gelukkig had je jezelf aangeleerd dat wat je psyche zelf produceert, je eveneens zelf kan vernietigen. Je wist dat je manipulatieve geest even lachwekkend als het meisje in kwestie was, maar je mondhoeken gingen niet altijd mee. De angst voelde aan gelijk een spin die zich snel uit de voeten treedt, als het web wordt vernield. De wirwar aan uiteenvallende emotiedruppels, alsof je hart vloeibaar wordt, het uiteenspatten van gevoel, en je lichaam dat zodanig één wordt met de ruimte, is net wat je wilt mijden. Complotvorming over zij die je gevangenhouden is onvermijdelijk. Wanneer je je vuisten niet meer kunt ballen, en de kracht wegvloeit, blijft het sponzige over, de nutteloze materie. De essentie, de moedige wilskracht, het kernachtige vuur is dan dat wat je overeind dient te houden. Zolang de vlam brandt, kan het sudderen zijn gang gaan. Als het donker wordt, kan je wild naar adem happen, daar waar de lucht je ontnomen wordt, of je wentelen in haar assen, en leren zwemmen zonder vinnen, vliegen zonder vleugels en sterven zonder pijn. Als de brandstof op is, en de winkels der logica gesloten, volg dan het maanlicht. Zij zal je naar de zon leiden, op je lijdensweg der ziellozen, opdat het doelloze weer zin kan krijgen. Brand, mijn kind, het zal je goed doen.

Pseudoniem
0 0

Als het even kon, zou het mogen.

If the greatest thing (we’ll ever 'learn') is to love, and to be loved (in return), there must be a space, a platform, a medium, a dimension where ‘love’ and ‘the greatest thing’ can be defined and take place, independently from the lover or the loved one, in order to avoid a conflict of interest. Evenwicht is dan (“dus”) niet ‘het geluk’, evenwicht is het middel, de tool, het werktuig, de methode.. Als er dan toch een ‘moeten’ aan te pas moet komen, MOET (i) het individu (psychologie, emotie) vrij zijn om lief te hebben (recht) en (ii) onvoorwaardelijk – kansen tot - liefde krijgen ('plicht') van de maatschappij (constructie, ratio) waarin ze opgroeit. (iii) De wisselwerking tussen beide partijen, de ruimte (planeet, mensheid, spirit) waarin deze wisselwerking kan plaatsvinden, moet inclusief zijn, of ze kan (‘zal’) niet zijn. Als al wat ons wordt aangeleerd (taal, geschiedenis, etiquette, leven, denken) (a) anders had kunnen zijn, (b) alomvattend, specifiek en ‘waar’ of ‘legaal’ als ze is, of ‘legitiem’ als ze bevonden wordt, en (c) categoriek dreigt te zijn en een gespecialiseerde vorm aanneemt, dan is het compromis, wordt het conformeren aan "het" grijze (of "het" specifieke) des te moeilijker. Als dit compromis plaatsvindt in (‘door’) de maatschappij, dan komt het individu bedrogen uit, en omgekeerd. Waar zowel de één als de ander zich kan vinden in het statische, het onbeweeglijke, de status quo, het gekende, ligt het risico eveneens in het zodanig beweeglijk zijn dat beiden zich kunnen vergissen of zich verliezen in het vicieuze, het abstracte, het oneindige. Één zijn in onze verschillen is niet verschillen in ("onze") eenheid. Belangrijker nog dan het “zijn” (en de fundamentele elementen die haar kenmerken en bepalen) van soit het individu, soit het collectief, lijkt me die ruimte van interactie, die hersteld dient te worden opdat de geest open kan zijn, het collectief regeneratief, en weerom vice versa. De sleutel tot communicatie, de voorwaarde tot “safe” spaces, de noodzaak van zelfkritiek, en de roep om “vrijheid” in de breedste zin of interpretatie van het woord […] vragen om een ‘concept’ dat (in al haar coherentie en verbondenheid) zowel los van mij als van de rest staat. Investeren in een plaats (abstract en concreet) waar permanente invraagstelling (toegelaten) kan (worden) - zonder ‘schade’ te berokkenen aan het geheel en het ‘zelf’ - is dan ook cruciaal.

Pseudoniem
0 0
Laad meer ...