Lezen

Carnivoor

Ontvlucht het genot van Zij die een warm bed vormen Heerlijk wegzinken in de waarden Van de onwetenden, niet vechten Voor zij die niet spreken kunnen Maar genieten van de smaak van leedvermaak   Gij zijt geen carnivoor Hoe hard gij dat hopen moogt Er is geen reden voor moord Leugens onderhouden de schoonheid van uw hart   Als doorns diep binnendringen In het vlees van zijn moordenaar Zo hoop ik ook dat de waarheid Mag binnendringen in uw geweten   Hoe pijnlijk het proces ook wezen mag Zeg ja tegen uw lijden opdat dat van een ander ophouden mag

Jonana
0 0

Ja

Hoeveel keer zeg jij ja? Ja tegen pijn, ja tegen lijden. Ja tegen winter in je hart, ja tegen zoeken naar wat je niet vinden kan. Ja tegen dwalen in de stormen van de leegte, ja tegen zeilen met een roeibootje en kapseizen, kapseizen, kapseizen. Ja tegen smachten naar de dood, ja tegen vluchten maar nooit bereiken, alsof je het einde van de regenboog najaagt. Hoeveel keer zeg jij ja? Een keer? Twee keer? Misschien wel nooit? Ik zeg ja.  Ja. Ja. Ja. Ja. Want een keuze heb ik niet.

Jonana
0 0

Belgisch Griffonneke

Het Belgisch Griffonneke blaft pas wanneer het te laat is   Wanneer de pijlen zijn versplinterd en onze handen twee negatief geladen magneten zijn die elkaar weigeren te raken   Wanneer de aster van al haar blaadjes is beroofd en het landschap van onze liefde niet meer is dan een verwaarloosde woestijn waar af en toe een zandstorm nog voorbij vlamt maar waar verder geen teken van leven galmt   Het beeldrijke bos dat wij zaaiden en oogstten Waar? Duw ons je hart uit sluit de deur zachtjes zodat ik niet weten kan vermoord alles wat ooit aan de zinsbechoocheling van vriendschap is ontsproten   De boeken die wij naderhielden letters die wij droegen als juwelen woorden warme dekens om onze lichamen gewikkeld en zinnen als de uiting van de ziel die   vanuit onze vingers  boven ons uitsteeg naar de hemel van werkelijke waarheid (welliswaar warrige waarden want we waren) jong vlees in de pan   Het Belgisch Griffonneke blaft pas  als de rozen zijn ondergesneeuwd de asters bevrozen en gebroken geen hoop voor handen die raken deze eeuw   Ben ik het dan niet  waard gewaarschuwd niet schuw maar wel beschouwd in deze hypocriete heisa, geordende chaos als mens en als medemens of is dit te weinig waarheid en te veel wens?   Als jij roept Halt! als zij roept ben ik al over de grens    

Jonana
0 0

Schemering

  slierten mist drijven over de velden mijn stap verstart in de ijle lucht   blindelings loop ik in de val balanceer op de valreep   bij het wisselen van seizoenen in mijn bloed stolt de zomer   dieper dalen durf ik niet

annemieke
0 0

Mijn dappere strijder

Dat je ging beginnen aan je reis ver van hier naar een andere wereld   wij niets meer konden doen dan slechts in onze armen je moegevochten, broze lijf koesterend te warmen   ik herinner mij mijn kleine, dappere strijder jouw laatste blik waarin een vragen om te mogen gaan en tussen ons alleen nog maar dat grenzeloos verstaan   ik herinner mij, mijn kleine, dappere strijder

Ingrid E. Noppen
0 0

ver en lang van huis

ik ben op mijn mooist als ik alleen ben mijn hongerhuid afgestroopt een oude pijn die in mijn aderen klopt onder mijn getaande borsten schuilt heimwee naar een plek waar ik nooit eerder ben geweest waar ik geen vreemde ben in eigen bloed naar de stad waar ik mijn goden ben ontgroeid waar mensen niet denken dat ik ongelukkig ben ik houd gewoon van stilte in een wereld die nooit stopt met praten ben ik op mijn mooist als ik ver en lang van huis zonder koffer vol vergeten

annagriet diesman
26 0

De kwetsbaarheid van wat verboden is

Zij was als een verboden vrucht. Eten deed je in je dromen want proeven was al genoeg.  Zo zacht, zo heerlijk zoet. Je kon haar huid pellen als een rijpe schil. Maar vanbinnen was ze helemaal niet oud en had ze meer dan een sterke wil. Haar huidschil glansde als kristalglas in de zon. De geur van de hitte en het graan. Ze weet nog haar jeugdjaren, waar alles begon. Rennen door geparfumeerde velden vol riet. Ze heette nu op zomerdagen als ze zachte parfum droeg juffrouw Aroma, ook al was ze van karakter zo hard als graniet. Je kruiste dan jouw vingers tussen de haren en sloot ze om haar heen. Knokkels om knokkels. Die van haar waren vel over been. Zij was de schoonheid, maar zo kwetsbaar. De botten de ze had waren ze breekbaar als kristalglas. En al haar gebreken kon jou niet schelen, hoe gebroken ze ook was.   Beeld: Masao Yamamoto

Andrea Derese
0 0

six word story

Laura is Te zorro zei ze    

Manuel Van den Fonteyne
21 0

beloftes

  beloftes   als je dood wordt word je achteraf je woont dan aan de achterkant van het leven met de deur op een kier   uitgepuurd van deze tot gene zijde de terugkeer met een miljard lichtjaar   de schriele hoop ligt op zijn keerzijde het zicht benepen tot tussenruimte als een gespleten atoom de gestaltes    ternauwernood als krassen in het licht de ogen genepen in het tegenlicht met het neon van alle onkleuren   je kan alleen niet meer de deur uitgaan tot iemand het leven wendt en de deur dicht doet   elk uitzicht verstoken van nagedachtenis hoe dat zo komt is een overbodige vraag dat is gewoon omdat we niets anders gewoon zijn    

Manuel Van den Fonteyne
2 0

steekspel

  Uit elke vrouw wordt een man gebaard met week vlees en bloed in de mond gespeend met melk en zorgen bezwaard schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond   En wanneer het ebben komt na de vloed liggen ze op een hoop benen en bekkens gewis komt de koude wind tussen 't wasgoed het venijn met vuur de adem in de kwintessens   Waarna veel napraat de naijver d' oude koeien met vele vijven en zessen de mutsaard dirigeert haar hals blootte leggend het hoofd laat vloeien het afneemt met mime en de bloem over hem regeert    

Manuel Van den Fonteyne
0 0

Beginners

Ze zeggen dat alles slijt en alles went,dat je op den duur regelmaat als bondgenoot erkent.Dat tijd alle wonden heelten routine de verrassing steelt. Ze zeggen dat met het ouder wordendagen korten en nachten lengenen je aan vertrouwdheid van handelingenbeginners van oude rotten kan herkennen. Ze zeggen zoveel maar niet alles slijt, niet alles heelt,soms is één dag er één te veelen is vertrouwdheid evenveel waardals een traan op een hete plaat. Als we het allemaal maar voor het kiezen haddenmaar ach, we zijn al blij dat we hier vandaaggeen beginners meer zijn.

Elfi Vandenabeele
33 1

Misverstand omtrent het recept ‘Konijn met pruimen, bananen en gebakken peren’

Geachte Mevrouw De Kringwinkelverantwoordelijke,   Enkele dagen geleden heb ik, Dimitri Je-Weet-Wel, U één van mijn konijnen gestuurd met een zak peren. Ik moet wel toegeven dat ik het domste van al mijn konijnen naar U zond en dat was misschien geen verstandige beslissing. Ik had het konijn tijdig wakker gemaakt en gezegd dat hij zich goed moest wassen, omdat hij nu eenmaal naar de echte wereld ging en men daar de geur van zijn lijf allicht niet gewend was. Gelukkig is het een braaf en naïef konijn dat alles doet wat ik zeg, maar het is ook een beetje een raar konijn, dat saladehoop heeft en bang is van karotten. Nu, het beestje stond klaar om te vertrekken en ik zei : 'Pas maar op in die groentenwinkel want daar staat een heksenketel!' 'Wat?” vroeg het naïve beest, “Een heksenwinkel met een groentenketel?' 'Gij dompie', antwoordde ik. 'Het was maar een grapje.' Achteraf vertelde het konijn me alles, dat hij de weg gemakkelijk gevonden had en dat hij daar stond met zijn zak peren. Aan de eerste de beste die hij tegenkwam, vroeg hij : 'Is het hier?'. 'Wat zoek je?' vroeg de vreemde. 'Een groentenwinkel', zei het konijn. 'Hahaha… ja ‘t is hier', antwoordde de vriendelijke vreemde. Toen hij binnenkwam, zag hij eerst enkel bananen en pruimen rondlopen. 'Oei, dacht het konijn. Ik ben verkeerd', maar wat verder stonden enkele bakken witloof en salade. 'Komt goed uit', dacht het konijn dat leed aan die rare saladehoopziekte. 'Wat heb jij meegebracht?' vroeg één van de rondlopende pruimen. 'Een zak peren,' antwoordde het konijn. 'Peren? Wa is da?', vroeg de pruim. 'Steek ze maar in een locker.' De zak was echter vrij groot en mijn konijn stak de peren dan maar in een bananendoos. 'Peren in een bananendoos?' prevelde het konijn en hij kon aanvankelijk nog lachen bij zo’n banale gedachte, maar toen hij wat verder kwam, zag hij de heksenketel en toen werd mijn konijn stil. 'Wat is dat voor iets?' vroeg hij aan één van de bananen. 'Een gigantische jacuzzi,' zei de banaan, 'en tijdens de pauze kruipen alle pruimen en alle bananen daar in. Het is echt supergezellig.' 'Zal wel', sprak mijn konijn, 'die het zaakje niet helemaal vertrouwde', en hij begon wat rond te neuzen. Hij zag de pruimen en bananen druk doen en bezig zijn. Ze zongen allemaal verschillende liedjes, haalden allerhande voorwerpen uit de bananendozen. De oorsprong van al die wereldse marchandise was hem een raadsel en in de verte hoorde hij hoe de heksenketel stilaan op stoom kwam. Het was een bizar toestel, met een deksel, daarop allerhande stoomfluitjes. Het ding begon te pruttelen en de fluitjes schoten in gang. Het klonk als een hels kerkorgel en echt waar : mijn konijn vertrouwde het boeltje niet meer. Hij werd er helemaal tureluurs van en het deed pijn aan zijn oren. 'Straks, dan splijt mijn kop nog… verwachten ze dat ik ook in die mega-jacuzzi kruip.' Mijn konijn heeft toen voorzichtig zijn zak peren uit die bananendoos getilt en heeft het hazenpad gekozen. Tot overmaat van ramp hield een haas hem tegen, maar het langoorbeest glimlachte en mijn konijn kon weer op adem komen. De haas wilde enkel weten wat mijn konijn op zijn pad deed. 'Weglopen,' zei mijn konijn. 'Dan is het goed', zei de haas, 'maar ben je wel zeker dat je in de juiste richting loopt?' 'Jaja', antwoordde mijn konijn, 'de weg naar mijn veilig hol, dat ken ik als de beste.' Toen mijn konijn weer thuis was, vroeg ik waarom hij de peren terug meegebracht had, want we hadden niet eens een pan om ze te bakken. 'Tant pis!' -Frans, niet uit te spreken als ‘tandpis’ - zei ik en ik stak die schone peren weer in de frigo. Om het konijn weer volledig kalm te krijgen, heb ik het dier naast mij gezet, in bed. Het beestje heeft zich deze morgen toch deftig gewassen, zo dacht ik. Daarna nam ik het fameuze boekje van mijn grootvader. Het is een boekje van het jaar stilletjes. Ik heb het ooit meegenomen uit zijn naar sigarenrook riekende bureau en het nooit meer teruggegeven. Dat kon na vele jaren ook niet meer, omdat men hem onder de zoden had gestoken. U kent het boekje ongetwijfeld ook, 'Les Fables de la Fontaine' en achterin steken intussen al vele kleine papiertjes met daarop zelfverzonnen verhaaltjes, maar mijn konijn wil alleen the real stuff horen en ik sloeg het boekje open op een willekeurige bladzijde. Het was iets met een wolf, een uil en een ezel. Ik begon te lezen en keek opzij. Het konijn lag al te slapen, was allicht doodmoe.   Met vriendelijke groet,     Dimitri Je-Weet-Wel                                         Bachten De Kupe , 23 november 2015     uit de reeks  'Duim voor Dimitri'

Bernd Vanderbilt
0 0

Bomma

Kleinzoon tilt bomma zes etages hoger.

Fatiha Berrazi
48 1

gods

who worships you but gods of soil, who worship all above I am above   can you see me, stretch your neck, fold it back my pupils the stars, my thighs an entire galaxy, my mind nebulas what are you to me, all bold eye, big mouth is it wide enough to fit my hips, big boy? will the corners of your mouth not rip on the edges of my name you going to chew all these weary bones, all this eroded flesh? sharp enough to polish your teeth, boy I am housed within them, eat my home you going to swallow all the wrath, every decision in my skull bad or good alike, it all just tastes of ‘yes’ to you you going to eat me whole?  cut your tongue and bite your cheek? mouthful what are you to me, nostrils flaring, eyes too wide  eyebrows raised you going to breathe me in, big boy? put your nose to my power, it flowers I will blow your lungs clean inside your chest and sow wishes in your veins you going to watch me, boy? movement too square to fit your circle eyes spook easily, deer-like dear-like, you trying to soften me boy? call me darling again in the night and I’ll show you a smile that sinks cities and hands that are the waves love is destruction, I say you going to build it up, boy?

bgoof
0 0

Delilah

Samson, gelijk gij, kronkelt van mijn armen naar mijn bed, gevangen in dit vleeskatoenen net  het doet mij iets  iets aandoenlijk is het  niet dat ge mij iets aandoet buiten da ik u iets wil uit doen ma ziet u nu liggen hier uw haar van mijn schoot tot aan mijn schouder voor u een wapen voor mij een te warm gewassen kriebeltrui een beetje ruw maar ge houdt mij warm het is nog maar even voor ik u uit elkaar scheur, denk ik als ge begint te rafelen langs de kanten omdat ik aan uw ziel sleur vanuit mijn lakens  en gij dan, een hoopje wol, ongebreid en ongebreideld  dat aan mijn voeten ligt  hoe kunt gij, gij man der mannen, ooit een probleem zijn voor mij?   ge zegt dat ge god bent of door god gegeven zijt voor mij maakt dat al geen verschil god of mens, ge zijt een man verschalkt en schalks tussen mijn dijen zijn jullie allemaal gelijken het is nog maar even voor ik u kaal scheer en u reduceer van pauw naar kuiken ik vraag mij af of ik uw verbazing ga kunnen voelen door uw schedel door nu verdwalen mijn handen altijd in al dat haar van u verdomme dat is overal ik vind dat op de vloer en in de douche het is gelijk het mijne ’t mijn rood en t’ uwe zwart gelijk het vuur en het verbrand tegelijk het is schrijnend  maar ik ga genieten van uw kale kop u ontwapend en moe zien liggen  is wat mij goed doet dromen van goud doet dromen sssst, schat  het is niks, leg u neer morgen hangt er niks van die shit op uw schouders meer     

bgoof
0 0

Blowjob

how low are you willing to see me go are you willing to watch me, pain your eyes with me   when I cling to you with knees the colour of the gravel I drag them through for you will you be disgusted yet?   when full earth turns my golden hair to brown to soil, to grow and root within this earth will you be appalled yet?   my nails, broken, filled up with pieces of granite and obsidian now more resembling of talons than hands will you hold them still?   when I have dug for oil, and it is seeping from my eyes will you can it and sell it? when I finally sit among diamonds, will you think now she is low enough to stop complaining I never give her anything   will you tell me about the riches growing underground and send me down to mine for you to yours for you   until I finally can’t manage to crawl back into bed with you? I’ll keep myself warm on the marble floor  with your love letter words that wrote me into an inferno once with your love song tongue   is this all the love I get to have?   you’ll say yes yes, you’ll say this is all the love I have to spare   you’re a railing without stairs but I still tumble down for you take your hands and bruise them purple kisses on the wall love too frail to punch clear through   tangle my hair around all the broken promises that silently line the empty sides of your ring finger and see if my heart fits through the space between your legs   it doesn’t   you contemplate the paradox, but not for long   and I’ll say yes yes I’ll say this is all the love I get to have

bgoof
0 0

Kwee tut van de mol

    kwee tut van die klojo die verdwaalde mol zei dat het boven deze grond best grijs kan zijn de aardkorst helemaal om zeep geholpen wordt   hij noemde het zelfs naar de kloten en ik kweet hem zijn palaver ook de vuiligheid die toen hij weer terugkwam aan zijn poten kleven bleef die asfalt zei hij   godverdomme dat is mij een goedje zwart ik het zag het want zijn neus verloor het roos van blijde varkens   laisse-les faire ma chère amie la taupe zo sprak ik weet het maat het is finaal en ze proberen snel nog iets met glinsters bollen felle kleuren voor een kerstening   ik den Dimitri ik kruip er niet meer uit hier is mijn thuis kent hij zijn rang de brigadier van niemendal slaapt lekker dicht bij jou jij ziet zijn tranen niet je klauwt de ganse nacht   kijk nu al zijn briefpapier kapot er stond hallo ik ben het Dimitri dan nog iets chot vol teer hangen de letters smerig zijn ze en de afscheidssprookjes niet meer leesbaar voor de wormen kevers noch de dieven van mijn laatste lach       uit de reeks  'Duim voor Dimitri'  

Bernd Vanderbilt
36 0

Six word story

Neer viel de vogel zonder veerkracht.

Gitta VR
36 1

6 december

Sinterklaas wordt een leugentje om bestwil

Sascha Beernaert
28 0

FAF Kitona (slot)

                          To the boldly, go where no man has gone before…       Een kist hoort te blinken en vier Harvards staan keurig opgesteld op het vliegveld van Kitona, alle zijn ze shine and bright, de H-23, H-35, H-202 en de H-210. De piloten staan rond een vijfde kist, een kist van hout, gelakt, wit met een blauwe glans.   Twee dagen voordien hebben wij, dat zijn mama Roos en ik, Jim in de kist gelegd. Zijn pilotenoverall zit nog steeds als gegoten, en wie zijn vader, zijn grootvader eert, die schrikt er niet voor terug om hem zelf klaar te maken voor die laatste vlucht.   Met liefde hebben we Jim gewassen en gekleed. Tiptop is hij nu, al is dat nu niet meer te zien. De lijkkist is gesloten en het deksel zal geen vin meer van zijn plaats verroeren.   Jim vloog meestal met de H-23, het oudste toestel. De beide stoelen zijn nu uit deze Harvard T-6A verwijderd en één canopy section* is er afgehaald.   Foto’s worden levend en ik herken de vier mannen, één voor één, Baudouin Carpentier de Changy, Guy Depypere, Jo D’Hert en Wif De Brouwer. Het is juli 1960 en ze staan in correcte, serene houding. Stil. Zoals de tijd is blijven staan. De mannen tillen de kist op en hijsen mijn grootvader, Jim Kilroy, in de Harvard.   Etienne, de ancien van Wereldoorlog II vijst de canopy weer dicht en stapt van de vleugel, geeft eerst Baudouin een schouderklopje en schudt dan de hand van een zwarte gedaante.   Een te warme luchtstroom, een kleine wervelwind raast voorbij. Heel even zien we niets en wanneer het stof opklaart, zien we de zwarte schaduw, aan de controls van de H-23.   De vier mannen salueren. Etienne is naast mij komen staan. Wij groeten ook. De top van de rechter wijsvinger tegen de rechterslaap, terwijl Marie-Rose een zakdoek drenkt. In tranen. Intussen taxiet hij. Jim stijgt op en verdwijnt, naar oorden zonder angst.           *canopy section = deel van de glazen beschermkamp van de cockpit ____________________________________ Bronvermelding : Dit kortverhaal is gebaseerd op 'Dagboek van een FAF piloot', Wilfried De Brouwer, 2007 Foto's : belgian-wings.be  

Bernd Vanderbilt
38 0
Laad meer ...