Kerstmis
Kerstmis
Kerstmisis de damp boven plastic bekers,zoet en muf stinkend,kruidnagelschaamlapvoor wat rot is geworden.
De zon is al lang geen argument meer,het licht een marketingclaim,hoop een seizoensartikeldat na Driekoningen in de uitverkoop gaat.
We eten, vreten,alsof schuld beter verteert met saus,we drinken cognacom het knappen van morele bottenniet te hoeven horen.Buiten vriest iemand doodtegen een raam dat van binnenuitfeestelijk beslagen is.
Naastenliefdeis afgeschaft wegens inefficiëntie.Empathie past niet in de balans,solidariteit rendeert slechtop de lange termijn van het eigen gelijk.Wij zijn start-ups met een hartslag,ondernemers van onze eigen consumptie,breekbare, kitcherige kerstballenfailliet verklaard bij de eerste traan.
Er hangt nog een klein iets in de lucht,naast die weeë walm van warme glühwein,iets ouds, iets dat weigert te sterven.De eisdat het gezellig moet zijn.Dat ruzies worden ingepaktin cadeaupapier met rendieren.Dat familie een morele plicht isen vrede een avondvullend programma.
Dit is geen feest,het is een hinderlaag.
Terug naar symbolen ?Terug naar hoop ?
De zon keert terug, ja,maar de zee stijgt sneller.De lente komt,maar niet voor iedereen.Wie nu nog jubelt om het lichtheeft niets begrepenof te veel gedronken.
Er was zogezegd ooit een kind,geboren in kou en angst,vluchteling nog voor het kon spreken.We noemen dat een verhaal van liefdeen herhalen hetterwijl we de grenzen sluiten.
In Brussel twisten ze intussenover de kerststal:te modern, te inclusief,te weinig ezel, te veel menste veel ezel, te weinig mens,Autoritaire neoliberaleneisen traditiezoals ze eigendom opeisen.
Ze bewaken de kribbealsof het een grenspost is,en noemen dat waarden,terwijl ze met dezelfde handhet kind terug de kou in duwen.
Laat ons Kerstmis niet vieren.Laat ons het laten verdampenzoals glühwein die te lang warm bleef:stinkend, plakkerig, beschamend,onmiskenbaar aanwezig.
Maak er een stille dag van.Van kaarsen uit het noodpakket.Van lege handen.Van denken, eindelijk denken,over wat we verbruiken,wie we vergeten,en waarom warmtealtijd van binnen moet komen.
Manfred - 30 december 2025
Kerstmisis de damp boven plastic bekers,zoet en muf stinkend,kruidnagelschaamlapvoor wat rot is geworden.
De zon is al lang geen argument meer,het licht een marketingclaim,hoop een seizoensartikeldat na Driekoningen in de uitverkoop gaat.
We eten, vreten,alsof schuld beter verteert met saus,we drinken vodka en cognacom het knakken van morele bottenniet te moeten horen.Buiten vriest iemand doodtegen een raam dat van binnenuitfeestelijk beslagen is.
Naastenliefdeis afgeschaft wegens inefficiëntie.Empathie past niet in de balans,solidariteit rendeert slechtop de lange termijn van het eigen gelijk.Wij zijn start-ups met een hartslag,ondernemers van onze eigen consumptie,breekbare, kitcherige kerstballenfailliet verklaard bij de eerste traan.
Er hangt nog een klein iets in de lucht,naast die weeë walm van warme glühwein,iets ouds, iets dat weigert te sterven.De eisdat het gezellig moet zijn.Dat ruzies worden ingepaktin cadeaupapier met rendieren.Dat familie een morele plicht isen vrede een avondvullend programma.
Dit is geen feest,het is een hinderlaag.
Terug naar symbolen ?Terug naar hoop ?
De zon keert terug, ja,maar de zee stijgt sneller.De lente komt,maar niet voor iedereen.Wie nu nog jubelt om het lichtheeft het niet begrepenof te veel gedronken.
Er was zogezegd ooit een kind,geboren in kou en angst,vluchteling nog voor het kon spreken.We noemen dat een verhaal van liefdeen herhalen hetterwijl we de grenzen sluiten.
In Brussel twisten ze intussenover de kerststal:te modern, te inclusief,te weinig ezel, te veel menste veel ezel, te weinig mens,Autoritaire neoliberaleneisen traditiezoals ze eigendom opeisen.
Ze bewaken de kribbemet een Coca-Cola truck,alsof het een grenspost is,en noemen dat waarden,terwijl ze met dezelfde handhet kind terug de kou in duwen.
Laat ons Kerstmis niet vieren.Laat ons het laten verdampenzoals glühwein die te lang warm bleef:stinkend, plakkerig, beschamend,onmiskenbaar aanwezig.
Tekst : Manfred - 30 december 2025(met dank aan het interview met Ilja Leonard Pfeijffer, voor de inspiratie)
