Lezen

Pourquoi être Belge et Républicain

Je parle rarement délibérément de mes positions politiques/idéologiques. Sauf quand il s’agit de mes convictions républicaines. On me demande souvent pourquoi je suis un républicain convaincu en Belgique. ♠️ Kevin Meyvaert https://www.lesoir.be/526556/article/2023-07-20/barometre-de-la-monarchie-lenvie-dune-republique-belge-progresse-la-monarchie Voici mes arguments personnels :  1. Les coûts :  La monarchie belge dans sa totalité coûte aujourd’hui aux alentours des 42 millions EUR par an. Cela revient à 3,62 EUR par Belge.  Dans ce budget :  -          Les dotations pour la famille royale ;  -          Les coûts de fonctions du roi ; -          Entretien des bâtiments ;  -          Sécurité.  A titre de comparaison : la Présidence de la République française ne coûte environ que 1,60 EUR par Français. Et ici aussi, plusieurs coûts sont discutables. https://www.20minutes.fr/politique/2650335-20191113-hausse-budget-elysee-2020-fait-remous L'installation d'une République belge permettra de revoir à la loupe les dépenses du chef de l'Etat. Dans un sondage IPSOS, 41 % des Belges sondés indiquaient trouver le budget royal trop élevé. https://www.lesoir.be/526557/article/2023-07-20/barometre-de-la-monarchie-les-belges-ne-condamnent-pas-majoritairement-le-cout De plus, les dotations sont toutes indexées. En 2022, cela signifiait + 3 millions EUR de plus. Vu les sommes, on peut se demander si ce budget doit réellement suivre l'indexation sur toute la ligne. https://www.levif.be/belgique/politique/crise-ou-pas-les-dotations-royales-sont-indexees/ Petite anecdote :  Après avoir abdiqué, le roi Albert II estimait que sa petite dotation de 923.000 EUR bruts n’était pas suffisante pour vivre. Ceci avait mis un grand froid entre lui et son fils Philippe I (le roi actuel) et le Premier Ministre à ce moment-là : Elio Di Rupo (PS). Dur dur la vie de roi retraité ! https://www.rtbf.be/article/dotation-d-albert-ii-le-gouvernement-ne-compte-pas-y-changer-une-virgule-8130278    2.  Appropriation démesurée de l’espace national : Je vais me limiter à l’exemple le plus frappant. Le parc royal de Laeken – 186 hectares, pas loin de la superficie de Monaco – est totalement fermé au public. Ce jardin est uniquement utilisé par la petite famille royale. Plusieurs demandes d’ouverture au public ont été rejetées par le palais. Une appropriation totalement illégitime à mon humble avis. https://www.levif.be/belgique/une-demande-conjointe-des-partis-pour-ouvrir-au-public-le-domaine-royal-de-laeken/  Pour symboliser cela en image, la photo au tout début de cet article d'opinion pour illustrer la déconnection totale avec la réalité d’une majorité des Belges durant la pandémie. On était enfermé dans nos petits appartements, mais ça a fait un bien fou de voir la famille royale nous souhaiter un bon courage depuis leur petite demeure modeste. Encore un grand merci à eux !    3. Religion  Etant un laïque convaincu, je ne peux m’identifier à une famille royale qui maintient une relation beaucoup trop étroite avec l’Eglise. La neutralité du chef d'Etat est bien trop importante. https://www.laicite.be/magazine-article/la-religion-des-rois-des-belges/   4. Règne héréditaire dépassé  Le principe d’un règne héréditaire n’a à mes yeux plus aucune légitimité dans une démocratie parlementaire. Il s’agit ici d’un symbole qui va à l’encontre de toutes nos valeurs politiques et sociétales. Si on critique ou se pose des questions sur les dynasties politiques, il n’y a pas de raison de l’accepter au niveau monarchique.  https://www.courrierinternational.com/article/2011/04/14/la-monarchie-cette-sympathique-absurdite https://www.moustique.be/actu/2020/10/01/en-belgique-la-politique-de-pere-en-fils-185315   5. La Question Royale a laissé des traces  Mon grand-père, soldat circonscrit durant la 2nd Guerre Mondiale, n’a jamais digéré le comportement du roi Leopold III durant cette période. Cela a indéniablement eu un impact sur ma vision de la monarchie belge.  Le roi qui d’abord ne respecte pas le contreseing ministériel pour capituler lâchement devant l’ennemi alors que le Gouvernement était prêt à continuer la résistance en France et en Grande-Bretagne et qui ensuite décide de vivre une vie paisible en captivité dans laquelle il décide même de se marier, a été ressenti par mon grand-père comme une haute trahison à la nation. La famille royale ne s’est jamais excusée pour le comportement de Leopold III…  Personnellement, j’estime que cela était le moment pour la famille royale de mettre un pas de côté et de tourner une page de l’Histoire belge pour définitivement lancer la Belgique dans une structure étatique moderne.     

Kevmey
10 0

herinneringen

herinneringen   niet wou hij wat ik wou, al was er een band niet toewijzen konden we die, ongrijpbare onder woorden zetten, kon hij niet, zei hij hij bedoelde, twijfel, kreeg het niet gezegd mijn handen pakte hij, me zoenen wou hij als ik dan niets betekende, waarom was hij   vriendschap dan? hoorde ik, ik in een kramp schoot terug, hoe konden we vrienden zijn?  ongrijpbare was, met vrienden, zoen ik niet mijn hoogste muur zet ik steeds, hen bekend gezien ongrijpbare, geen stenen zou ik vinden jij vrij, ik beknot, wie werd ik dan ineens?   en, verder neem ik geen contact meer met je duidelijk genoeg sloeg ik, hij tot verstomming herinneringen, probeerde hij, een laatste haal dus verwerkte je die nog niet, repliceerde ik hij, zweeg en reed weg, niet keek hij nog om ook aldus kon eindigen, wat nergens begon  

de jutte acrobate
0 0

Een jointje..

  Niet verslavendEerder.. uit nieuwsgierigheidA way to socialize with the localsand to have a laugh and good talkZo heb ik het graag Even trekkenInhalerenI'm not highHet smaakt naar een tweede trekjeIt's time to be chill for real.That’s the way of life in MadagascarMora, mora    

Guy Van Damme
18 0

Vrij

Handen omhoog De highs and lows dragende Evenwicht vinden in de wolken Fantasie wordt parodie door de geest Springlevend leven Drukte voelt geen druk 5 vingers, 5 vrienden Geen lastige last Vrij

Nielsie2001_x
14 1

Stress

Stress betekent dat je beseftDat er rust isDie je nog moet vinden

Deejay
11 2

Druppels

Druppels als kansen uit de lucht Vervlogen grijze tijd langs het raam Absorberend en weer gaan Tot de regenval ontspoord Geschemerd in de spiegel van mijn gelaat Wat is geluk? Dorstig naar meer Stromen als een vloed

Nielsie2001_x
10 1

House warming

De deur sloeg nu dichtIk doofde alle lichtenHet feest was voorbij

Deejay
8 1

De kortjan

De 25-jarige dochter van Rachel O. uit Lommel heeft hommeles. Dat leert de publieke omroep ons met de foto van een romantisch bevloeiingskanaal.  Aan de Grote Fossé stond de wandelaarster oog in oog met een Grote Fusee. Een man met een zwarte hoodie die linksaf sloeg terwijl zij rechtdoor ging. Zodat hij zijn kortjan kon opdiepen en zij de tijd had om haar smartphone boven te halen. Om te filmen, niet om te bellen natuurlijk. Toen zij de bocht omging zat hij op een bankje verderop met zijn broek naar beneden. Zo omschrijft de zender van algemeen nut het met een alliteratie voor blozen en bloot. Zij kwam hier elke dag en wist wat de bocht te bieden had, ook al ging ze eerst rechtdoor. Niet echt een bevredigende uitleg. De dochter van Rachel O. stond er samen met haar Rottweiler en pitbull op te kijken. Toch godgeklaagd van die watjes die met wat training mensen in stukken rijten. Iedereen was in shock maar de 25-jarige dochter van Rachel O. bleef koelbloedig. Momenten met eeuwigheidswaarde worden stevig verankerd. Iedere wandelaar aan een plas weet dat zijn mobieltje na 19 uur een intieme vriend is. En het moet niet altijd een hoofdgerecht in een chic café zijn. Een roomtoetje doet je later ook watertanden. Ondanks haar paniek kon de dochter van Rachel O. de man kort filmen. Zo verklaart de staatsomroep nader onder het irrigatiekanaal. Met de woorden van moeder Rachel O. Zonder de beelden van haar dochter X die van ver genomen en onherkenbaar zijn. Nog een geluk dat de wandelende tak niet trilde als een espenblad. Anders had niemand kunnen zien wat de man deed. Want hij deed het, daar kan u van op aan. Hier, maar ook in de Lommelse Sahara en aan het plaatselijke Parelstrand. Natuurgebieden met exotische namen, koortsige aanbiedingen en veel korte jannen. Waar zelfs politiemensen in burger de knijf niet kunnen klissen. Met of zonder Rottweiler, pitbull of getrimde poedel. De roedel met het geschoren gezicht van rond de dertig (sic) zit steevast met zijn blote bips op de bank. De mountainbike naast hem in rust, de grijns onder zijn zwarte hoodie in de aanslag. Driftig zet hij door, in de hoop dat een wandelaar een deftig filmpje van hem schiet. En hem niet opnieuw met wazige beelden bij het politiekorps bespot en op sociale media floept. Hoed af voor het nationale relaas dat leest als een nachtspiegel. Het Warmste Plekje van Vlaanderen heeft zijn naam niet gestolen. Nu is niemand in het asielcentrum Parelstrand nog homeless.  

Dorlan Slefficsroth
9 0

Grijze hemel

De lucht is donkerVlak voordat ik niets meer zieGaan de lantaarns aan

Deejay
10 1

de kunst van het negeren

je weet, het gaat regenen wolken hangen zwaar en grijs en in de verte zie je strepen vanboven naar beneden of omgekeerd regent valt ergens anders niet hier met de zon in je rug   je weet, het gaat regenen het houdt je niet tegen te vertrekken zonder jas de zon was er nog en zo snel kan het niet mag het niet gaan regen valt alleen met een jas aan

Lisa
0 0

slaapvlammetje

De nacht wacht je op met open armen  en jij toont wat overgave is.  Je lijfje lost de deining van de dag, zwaar en lam van moe.  Donkere wimpers tekenen de rand van je paarsroze oogleden. Ze trillen, vertellen me over de dromen die rondwaren in je hoofd.  Mijn hand streelt onze zorgen uit je haren. Ik snuif je geur, houd hem vast en daar in de stilte van de avond fluitsert mijn nachtzoen je meer dan slaap zacht.

Lisa
1 0

In stilte

In het verdriet van de bomen Het verval om ons heen Vervaagt de sluier Aant zicht ontrokken menselijkheid Wij blijven lijden in stilte   Waar de wereld koud en wreed is Ligt troost in de hardheid van iedere dag Waar onze wortels verankerd zijn  Blijven wij lijden ... in stilte    Als later nu is, en nu alweer voorbij Waar blijft de tijd, tikkend, sluipend Langzaam vervagend  Onuitwisbare vergankelijkheid

Tine Muys
11 0

Verval

Niet echt meer helemaal van mij Ik laat het los,  Geef me over aan het tij   Een nevel in mijn hoofd, Oorverdovende stilte, Langzaam uitgedoofd   Is dit dan de prijs Voor een leven zonder pijn Want deze ondraaglijkheid Is gewoon een ander venijn   Niemand zei me ooit Dat er dingen zijn  waaraan je nooit meer ontsnapt   Of van die dagen  waar het donker omhelst  vlak voor alle rede knapt    Verdriet kan als een mantel zijn Die je zachtjes omarmt Kleur aan je leven geeft   Elke gedachte,  Elke radeloze emotie  Is een teken dat alles In me leeft   Niets erger als leegheid Langzaam, etterend,  Stuiptrekkingen van een verloren ziel   Niets ontzienende, sluipende troosteloosheid Aldaar stroomt het water, doch hier draait geen wiel   Een pilletje erbij Want daarvan wordt je blij... 'K slik ze, wandel hun chemisch pad Helpt dat niet is er nog wel wat...              

Tine Muys
6 0

koffiegeluk

koffiegeluk   in ogen brandde licht, passie in helblauwe blik nauwgezet trof me, er open brak ik  naar bonen zachte branden, uitgevloerd werd ik, grijpen naar touw voor mijn klok luiden mijn hart in zijn hemel, wou ik   bonen wezen me weg, in zachte branden herkomst ingewikkeld, verwikkelde me als inpakte me, hij het cadeau, ik dat lint samensmelten boon en pot, koffiekunst verfijnde afdronk, verhaal brandde me   ogen als triangels, er klonken zijn bellen luidden mijn klok, hij meester in smaak helblauw werd mijn avond, zijn kunst in witte haverschuim een frivole vlecht zachte branden, enkel proeven wou ik

de jutte acrobate
3 1

risico

risico je leeft een angst, hoorde ikik beet op mijn lip en doorslikteandere gelijk, scherp het waaromal wou ik vergoelijken me niet die steek voor de vlamniet die olie op vuur, onnodigeverhaal, in vrede wou ik bestaanal verdiende waarheid waarheid ik knikte de gedachte bij me weghield beter stil, verdwalen wou iktussen welles en nietes hing ikaan touwen, wild hield ik vast uitnodiging sleepte me mee, danigalsof mijn schip er zinken zouleven door waarheid veranderdein de ogen keek ik gedachte bevloog me meermaals, liet niet losbeleven me, als dat grotere risicome niet langer verzetten, wou ikspreken mijn waarheid, mijn vrede maar in leven nam ook ik risicoal was het niet immer graagdie nagel sloeg je verkeerd, zei ikstilte werd waarheid, mijn risico

de jutte acrobate
0 0

nooit alleen

er was onderweg en iets dat me vergezelde vleugels zag ik niet, geen doorwinterde elftoch was ik niet alleen, wist ik wat ik wist schreeuw zocht me niet, gematigde lesteal bleef me rusten op schouder, die handwas er, lichte weerstand topte in vingers ik wou tegenaan, liever in andere bekkenneerdalen, overgave kon vergezellen, totiets tokkelde, overdenk, nooit ben je alleen

de jutte acrobate
2 0

bereik

bereik een hoeveelheid woorden wil bereiken me, enkel dewelke, kan ik niet horenin vangen sluwt kunst, somtijds ben ik onbedreven, waarom is me een raadsel uit slaap word ik gehouden, woordenwillen vinden, me op dat blad, hoopligt in papier, al besef ik, ik vang botgeen woorden tegemoet, waaien me ik draai mijn blad om, zet op scherpmijn pen mee, stille vangtocht ideaalde klok die voort tikt veracht ik, lijktuit te dagen, niet genoeg luisteren kan onder mijn hersenpan ruist, een teveeler maalt de waarom, niet vatten kan ikziel er naar woorden, te hongerige mijenkel in vredige zelf ontstaat een creatie ik zet me recht en tuur door het vensterstraks wordt al het licht, grijpt dageraadmijn blik, andere bereik, andere woordende donkere gingen vroeg slapen wellicht

de jutte acrobate
0 0

rek

rek geen rits was er die mezelf dichtbij hieldik spatte uiteen, waarlijk, dat andere beeldwilde ik wekken, geen tijd voor soelaasweinige lag er me voor de voeten, ongezienwas er een veelte, moeilijk kon ik duiden uiteen spatte ik, nam veelal ruimte, zei menverdiend had ik, me wegsprak elke soelaasniets zou ik ervan bakken, overdonderde meniet wetende wat en hoe, leven uitlachte megeen speld hoorde ik er vallen, als dacht men niet wij zijn het, gelukkig, zij sterk genoegniet zij is in nood, in haar net bengelen wijonweten droeg grove geschut, me trof diepik dichtklapte wroed, eigen vel veilige bakenmijn kluwen onsterk, lef uitdaagde in beeld weinige lag voor voeten, ongeziene veelteals dagen verkwikte, niet tijd werd mijn ritsrek opkwam en liet me ineens los, ruimteveelal, ik innam, uiteen spatte meer velspeld niet op grond, meer leven uitlachte me wij hebben geluk, jij aantrok leed, in bulteigen schuld, draag maar lang, wij tijd tekorten ik, werd meester, in verdragen het meestemeer ruimte, in ongeziene veelte creëerde ikrauwe beeld, er bengelen, welkome geschut

de jutte acrobate
0 0

Gegratineerde sint-jacobsvruchten

Op zolder zoek ik naar het kentekenbewijs van mijn wagen, terwijl de nieuwe eigenaar op mijn oprit probeert te wennen aan iets dat nog van mij is.  Gehurkt ga ik door een doos mappen met allerlei papieren die ooit belangrijk waren.  Vantussen mijn benen meldt zich een geur aan in mijn gezicht van gegratineerde sint-jacobsvruchten in roomsaus. Het doet me denken aan die keer dat mijn vriend zich te pletter zocht naar een T-shirt dat ik had gebruikt om een dood konijn mee op te pakken en er mee begraven had. Ooit zullen we er om lachen, wanneer de tijd rijp is om het hem te zeggen.  Tussen de belangrijke documenten zitten diploma’s die niet meer geldig zullen zijn. En foto’s van toen het tussen mijn benen nog gewoon naar vel rook.  Ook een oud schrift met vooraan in sierlijke traagheid mijn naam geschreven, helder en overtuigend, voor mocht ik het intussen vergeten zijn. Tussen het schrift ruikt het naar dwaze discipline, waardoor verder zoeken me dwaas lijkt. Ik daal de zoldertrap af zonder kentekenbewijs, maar met een goed idee voor het avondeten.  

Fanny Wildemeersch
43 4

Tekst tot tattoo

De tocht niet de bestemming Op verkenning in mezelf Gek gekker gekst

Melanie Huyghe
22 1
Laad meer ...