Lezen

Terreinbanden

Achter dat ene raam tussen de enorme hoeveelheid donkere ramen in de nieuwerwetse gebouwen rondom de binnenhaven, brandt die lamp, een kale peer, dag en nacht. Dat is het eerste dat 's morgens vroeg is te zien na het openschuiven van de glasgordijnen en de deur van de haak; de thermostaat staat op twintig, de kamer komt op temperatuur. In het licht van die lamp, een kale peer, gaan de pagina's van een prospectus van hand tot hand, bij het haperen wordt aan een wijsvinger gelikt, en zetten ogen alvast de route uit waar terreinbanden stof zullen opwerpen.

PP de Noorderman

0 0

Post Truth

het is geen tegenstelling in begrippen we hebben niet stilaan met z'n allen genoeg gehad / ik houd me schijnbaar in beraad zie geen kwaad behalve instilte stuk gaan na de heetste december na de heetste november in Raqqa, Dakota op tram 10 meekijken met iemands Snapchat in een poging het kwaad van me af te leggen / stel dat een inspecteurnaast me op het bankje komtzitten en vraagt of het kwaad bloed niet gestold is in het kwartier van deRing tot de LUSH zou ik me dan in stilteafvragen waarom de woede hiernog verborgen lijkt in onszelf?woede zit in stille ogenblikkenvan faalangst antoniemen van stil geweld in papierwerk van hetziekenfonds de intimidatie van dearbeidscontrole headlines die dedeconstructie normaliseren van watnormaal was: opkijken en een gedachtevoor onszelf houden / ik kan het niet meerafleren mijn waarheidte simuleren ik sluit mij op en ademstikstofdioxiden door het sleutelgat

Nils Geylen

33 1

De koning van het schaakspel.

De koning van het schaakspel. Zie hoe willoze pionnen in een schaakspel moeten bloeden, een in se onmachtig koning voor de val helpen behoeden. Of hoe trouwe brave knechten steeds weer dapper blijven lopen, en het strijden voor die koning met de ondergang bekopen. Zij die torens gaan beklimmen, zij die werken als een paard, zomaar zwoegen zonder vragen: is die koning het wel waard? En de koningin die schittert, spreidt de grootste kracht tentoon opdat haar gemaal, de koning, niet beroofd wordt van zijn troon. Want die koning is maar zwakjes, uit zichzelf heeft hij geen kracht; slechts door zij die voor hem werken rest hem nog een schijn van macht.

A. Rivesta

113 0

De hypochonder en de bakkersvrouw

De hypochonder en de bakkersvrouw De hypochonder had beschimmelde boterhammen gegeten en voelde dat hij doodging aan jeukende tenen, onderweg naar de apotheek bedacht hij zich dat die gesloten was en hoestte wat kruimels op om de weg naar huis niet te vergeten sms'te hij, zijn dochter die kende het nummer van de psychiater uit haar hoofd en zou een afspraak regelen in de late namiddag zo rond een uur of halfvijf, om de beestjes in zijn hoofd te verdoven was er meer nodig dan paracetamol en een wandeling door het park bij het vallen van de avond, onderweg naar huis vertelde de bakkersvrouw dat paddenstoelen op brood smeren hielp tegen stervende tenen, door ingebeelde straten zwaaiden er witte lichten naar papieren huizen waarachter wentelteefjes een man versuikerd in bed legden.

Sascha Beernaert

0 0

Velden

op jouw rustige, zachte velden van roze, flinterdunne huid strekken zich pittoreske landschappen met leeggelopen stroompjes uit ze vullen zich af en toe met tranen die vallen wanneer je plots begrijpt dat het leven een slavin is waar de tijd zich aan vergrijpt

Lore

0 0

Steenezelig.

Koppigheid wordt me wel eens verweten.... Ik kan er niet onderuit. Mezelf kan ik nauwelijks als rechtlijnig of consequent bestempen, integendeel. ik ben eerder nonchalant wispelturig. Onberekenbaar inconsequent. Soms neemt mijn onredelijke, eigengereidse tegendraadsheid zulke proporties aan dat zelfs ik me er ongemakkelijk bij voel. Meestal gaat er wel een tijdje over vooraleer ik die ongemakkelijkheid ervaar. Zoals bij het plotse bezef dat je bad koud geworden is. Bij anderen valt me stijhoofdigheid om een of andere reden meer op dan bij mezelf. Vaak zijn mensen die dicht bij mij staan mijn gemakkelijkste slachtoffer. In hun nabijheid wordt mijn onredelijkheid dan zeer illustratief en plots word ik een prototype van stringente star-en stijheid. Als ik mezelf al eens een kans geef gelijk te hebben wil ik dat gelijk nog krijgen ook. Beeldt je in! Deze onhebbenlijkheid steekt naar mate ik langer op deze kluit ronddool vaker de kop op dan me lief is. Onhandige bokkigheid maakt zich dan van mij meester en krijgt overhand op redelijke tollerantie. Ik metamorfeer in een onaangenaam, te mijden, niet nader te willen definiëren "iets". Ben ik nu moedwillig misverstaan of uitdagend geprovoceerd? Arrogant wijsneuzerig misleid? Werd mijn minzame hulpvaardigheid misbruikt? Of is het eerder dat zielige, miezerige zelfbeklag dat de kop opstak net omdat ik me zopas even beter, slimmer of handiger waande dan jij? Jij, met wie ik me normaal gesproken steeds op gelijke hoogte waan. Zeer goed beseffend dat dit gevoel meestal hoofdzakelijk gebaseerd is op zelfoverschatting. En dan daal ik langzaam een paar etages. Ik kom voorzichtig, verlegen van mijn troon! Neerdalen uit de verheven hovaardigheid. Heel stilletjes beseffend dat de arrogantie en de moedwilligheid die ik "hen" verweet precies de projectie was van hoe ik zelf naar het zaakje keek.

jan pultau

0 0

Akkers

akkers zo wil ik worden weiland in een westenwind door leugens wordt de waarheid langzaam zichtbaar de vooruitgang is een illusie bedacht door blinden uit hoogmoed

Dimitri Hillewaert

6 0

voor alle zekerheid

je zou kunnen zeggen, giraf, dat ik voor jou m'n nek uitsteek nu je officieel met uitsterven bent bedreigd maar eigenlijk leg ik je gewoon in verzen vast: voor alle zekerheid

Ingemar Spelmans

0 0

Allemaal een beetje Hillary

Er bestond geen twijfel over: ze zou winnen. Ik ging dus met een gerust gemoed slapen op dinsdag acht november. Hillary Clinton zou samen met haar Bill weer naar het Witte Huis trekken. De ochtend nadien werd ik wakker in een andere wereld. Ik die dacht dat ik in het breeddenkende Westen leefde, werd ineens geconfronteerd met het feit dat mijn buurman daar wel eens anders over zou durven denken. Aan de reacties op Trumps overwinning op sociale media te zien, was ik niet de enige die een wake up call van jewelste kreeg. De in mij langzaam ingedommelde voor ruimdenkendheid strevende mens, schoot bruusk wakker. Eerlijk is eerlijk, als blanke hetero heb ik relatief weinig last van discriminatie. Wat ik dan wél weer ben, is een vrouw. Erger nog: ik ben een zelfstandige vrouw. Zo eentje die opkomt voor haarzelf. Grab me by the pussy and your balls will be just a good memory. Jawel dames en heren, ik behoor tot de feministen van mijn tijd. Een groep waar Trump en, helaas zo blijkt, heel wat andere mannen het nog steeds moeilijk mee hebben. Soms zijn ze er erg openlijk over, maar nog vaker zit hun seksisme onderhuids. Zo gebeurt het vaak dat een vrouw die zichzelf in eerste instantie niet als feministe beschouwde, er uiteindelijk toch één wordt. Ik ben best een kritische ziel. Als vrouw in deze maatschappij, is dat niet altijd een pluspunt. Begin jaren tachtig werd ik geboren. In die tijd leerde Madonna meisjes ‘to express yourself’. Madge was meteen mijn idool. De impact van de pracht en praal van tutu’s en schitterende oorbellen op de kleine Ans waren groot. Bijgevolg stond ik op als kind in een veel te groot onderhemdje met de paternoster van mijn tante nonneke van ‘Like a prayer’ te doen. De toon was gezet. In de jaren ’90 werd werd er nog een schep bovenop gedaan. De muziekwereld vuurde een fenomeen genaamd ‘The Spice Girls’ op ons meisjes af. Dit was ook meteen het startschot van de ‘Girlpower’. Na het rebelse feminisme dat ik al van Madonna had meegekregen, werd nu de boodschap van onafhankelijkheid voor de tweede keer door mijn puberale strot geramd. Slikken deed ik het maar al te graag. Ik kleurde mijn haar rood zoals Ginger Spice en liep rond in kledij waar Gwen Stefani alleen maar met een goedkeurende blik naar had gekeken mocht ze mij ooit in het echte leven zijn tegengekomen.Dat ik op mijn achttiende met een scriptie over ‘feminisme’ afstudeerde aan het middelbaar, is dan ook geen al te grote verrassing. Maar wat is dat nu net, dat feminisme? Wel eigenlijk is het heel simpel: “Feminism is the radical notion that women are people” (red. Cheris Kramarae – Paula Treichler)Vrouwen zijn dus mensen, net zoals ook mannen dat zijn. Natuurlijk zijn er verschillen en heeft deze soort mens haar sterke en zwakke punten. Dat hoeft niet per se te betekenen dat het ene geslacht de meerdere is van het andere. En dan ben je een dertiger en staat de grootste staat ter wereld op het punt een vrouw aan het hoofd te krijgen. Eindelijk.Toch gebeurt het dan nét niet en word je wakker in een maatschappij waar het glazen plafond van gewapend glas blijkt te zijn. Het wordt je ineens duidelijk dat het niet voor iedereen normaal is dat Peter en Rik gaan trouwen. Je beseft dat Sumaya elke dag met de vraag worstelt of ze nu wel of niet een hoofddoek mag of in andere gevallen moet dragen. Je komt tot de constatatie dat niet iedereen denkt zoals jij denkt en dat die ‘iedereen’ dichter bij je staat dan dan je had gedacht.Laat ons dus alsjeblief niet op onze lauweren rusten en denken dat de strijd voor verdraagzaamheid reeds gestreden is. Het recht voor iedereen om gewoon te mogen ‘zijn’ moet je blijven verdedigen, elke dag opnieuw.

Ans DB

0 0

Zeezucht

nooit wil ik verdwalen van jouw oneindige oever de meeuwen moeten blijven als krijt krijsen voor mij ongeacht mijn richting en ondanks het zachte zwerven van dit lichaam laf en landinwaarts tegen beter weten in

Dimitri Hillewaert

13 1

Quinoa – Paleo of niet?

Regelmatig krijg ik vragen over quinoa. Over wat quinoa eigenlijk is en wat er zo goed aan is? En dat als het een superfood is het dan zeker wel Paleo is? Tijd om quinoa eens van wat dichterbij te bekijken. Goed. We starten met de vraag wat quinoa eigenlijk is. Je moet weten dat de Inca’s al meer dan 6000 jaar geleden quinoa kweekten. In hun taal betekent het ‘moeder van alle granen’. Ze bekeken het als goud en gaven het aan krijgers om hun uithoudingsvermogen te vergroten. Het is dus afkomstig uit Zuid-Amerika. Meer bepaald uit Peru, Ecuador en Bolivia. Door kruisingen is het gewas ondertussen sterk genoeg zodat het ook in Europa kan groeien. Quinoa is geen graan. Net zoals amarant en boekweit, is het een pseudograan. Dit zijn grassen die erg lijken op granen. Maar biologisch klopt dit niet. Het is zelfs zo dat quinoa meer verwant is aan spinazie en biet dan aan granen. Sinds enkele jaren zit de verkoop in de lift. Omdat er geen gluten in zitten, is het erg populair bij mensen met glutenintolerantie en coeliakie. Wat zijn de voordelen? Als het over superfoods gaat, staat quinoa steevast in de lijst. Allerlei spectaculaire verbeteringen worden toegeschreven aan superfoods. Je levenskracht en energie verhogen, je seksleven verbetert. Zelf ben ik er geen fan van het woord superfoods. Gewoon gezond eten is het beste dat je kunt doen. Het hippe zaad bevat veel belangrijke voedingsstoffen. Rijk aan vezels en boordevol eiwitten en mineralen zoals ijzer en magnesium. En verder ook veel antioxidanten die het verouderingsproces schijnen tegen gaan. Dat klinkt allemaal veelbelovend maar is dat ook echt zo? Wat zijn de nadelen? Over granen heb ik het al eerder gehad. Dat lees je hier. (invoegen link naar ‘Granen: wat is het probleem?’) Quinoa lijkt op een graan en gedraagt zich ook zo. De negatieve eigenschappen moet je er dus bijnemen. En die zijn niet gering. In quinoa zitten, net zoals in granen, anti-nutriënten. Zowel granen als pseudogranen bevatten stoffen die een ingrijpend effect kunnen hebben op je spijsverteringsstelsel en je immuunsysteem. Zo zijn er fytaten. Die stof zit in quinoa en verbindt zich met andere mineralen in je voeding. Het menselijk lichaam is niet in staat om fytaten te verteren. Hierdoor kan je dus ook de goede mineralen niet opnemen. Hoe gezond het voedsel ook lijkt, door de fytaten neemt je lichaam niks op. Daarnaast is er ook lectine, een proteïne aangemaakt door planten om zichzelf te beschermen. Het is giftig en verstoort je spijsvertering. Lectines sijpelen door je darmwand in je bloedsomloop. Met ontstekingen tot gevolg en op termijn een mogelijke reactie van je auto-immuunsysteem. En dan is er nog saponine. Ook deze stof beschermt planten tegen insecten. Opgelost in water veroorzaakt saponine een zeepachtig schuim. Dit maakt de darmwand doorlaatbaar met ontstekingen en het lekkende darmsyndroom tot gevolg. Veel voedingsmiddelen bevatten saponine. De dosis bij pseudogranen is zo hoog dat je lichaam overbelast wordt. Voor de krijger van de Maya’s was quinoa een primaire voedselbron, voor ons niet. Groenten, vlees, vis, fruit, noten en zaden. Wij hebben verschillende mogelijkheden om een gezond voedingspatroon te onderhouden. Zonder quinoa. Het is een pseudograan, een gras dat zich gedraagt als een graan. Geroemd als superfood vol vezels, eiwitten en mineralen maar met de negatieve eigenschappen van graan. De anti-nutriënten hebben een grote impact op spijsvertering en immuunsysteem. Mag je het dan nooit eten? Na jarenlang geraffineerde granen, gepasteuriseerde zuivel, giftige zadenolie en tonnen suiker te eten, heb ik die behoefte niet. Als je Paleo eet volgens de 80/20 regel dan kan quinoa best weleens op het menu. Al zou ik mijn 20% aan iets anders besteden. Bronnen: Waarom ik geen havermout eet. (en ook geen quinoa, rijst, boekweit of spelt), Less bad but not good: pseudograins and non-gluten grains, Alles over superfood, 11 bewezen gezondheidsvoordelen van quinoa, Is Quinoa Paleo?, Is Quinoa Paleo? A Deep Dive, How Do Grains, Legumes and Dairy Cause a Leaky Gut? Part 2: Saponins and Protease Inhibitors

Margot

6 0

cadans*

of dromen tot mijn repertoire behoren geen vraag waarop de cello het antwoord niet kent tussen opmaat en finale vind ik de juiste cadans * Naar Igor Stravinsky, Suite Italienne

Ingemar Spelmans

54 0

Weymouth

We woonden in de Lebonstraat, naast de brandweerkazerne. Elke eerste donderdag van de maand loeiden de sirenes, heel luid. Ik herinner me de sirenes niet, maar volgens mijn moeder maakten ze me erg bang, iedere keer opnieuw. De donkere trap naar boven, die herinner ik me nog wel. En beer. Beer mocht mee naar boven. Ik herinner me ook de sneeuwman, in de tuin. De sneeuwman droeg een hoedje. Mijn moeder en ik waren vaak alleen in het huis van de Lebonstraat. Mijn vader ging naar het nieuwe huis, dat nog niet af was. Op een dag zijn we naar het nieuwe huis verhuisd. Beer mocht mee, maar de sneeuwman moest blijven. Mijn moeder is er niet meer. Ze gaf heel veel bloed over en toen was ze dood. Wat later, op vaderdag, kreeg mijn vader een herseninfarct. Hij zit sindsdien in de keuken en kijkt naar de tuin. Er woont een haas in de tuin. De haas heeft een leger, onder de weymouthden. Tekst bij mijn afstudeerwerk in de kunstacademie/specialisatiegraad fotokunst. De beelden zijn collages van foto’s uit mijn kindertijd (de donkere trap, beer, sneeuwman, de tuin van het nieuwe huis in opbouw), foto’s van de weymouthden in de verwaarloosde tuin van mijn vader en foto’s van mijn model met een hazenmasker. De beelden zijn zwartwit en donker. Het zijn collages zoals die van Hideyuki Ishibashi: de collages zijn in de donkere kamer zo bewerkt dat je niet meer kunt zien dat het samengestelde beelden zijn.

Elisabeth Leysen

0 0

Hortus conclosus

Kom bij mij in mijn gedachten wonen en steel de overjaarse vruchten die ik vroeger verlangens noemde. Speel met mijn wortels alsof er iets te winnen valt en dank het wanbeheer van mijn geloof af, bet mij met liefde, steeds weer, alsof je niets van wat ik zeg begrijpt. Doe zachtjes alsof je mijn moeder bent en ik het vergetene van alles dat aan jou voorafging. Valavond, verlatenheid, noem het zoals je wilt, maar kom bij mij in mijn gedachten wonen. Ik heb mijn tuin ommuurd voor jou.

Dimitri Hillewaert

15 0

Mens versus machine: wie wint?

Gaat er nog een plaats zijn voor mensen in deze veranderende wereld? Hoe zal de technologie ons leven beïnvloeden? En zullen wij over twintig jaar überhaupt nog moeten werken, of doen robots dan alles voor ons? Deze vragen stelt Steven Van Belleghem zich in zijn boek 'When digital becomes human'. Steven is een grote fan van robots. Eén van zijn favoriete exemplaren werkt in een doe-het-zelf zaak. De robot herkent er mensen, helpt hen om net dat vijsje of die boorkop te vinden die ze zoeken. En hij bestaat echt, in de Verenigde Staten weliswaar. De meest populaire robot bij de familie van Belleghem in Vlaanderen is de stofzuigrobot. “Ik kan iedereen met kinderen onder de acht jaar zo'n stofzuigrobot aanraden. Hij werkt briljant. Ik druk op de clean-knop en dan komt er een geluid: toe-doem! Daarop zegt mijn oudste zoon: 'papa, je laat de robot toch niet los?' Ik antwoord bevestigend en ze weten dat ze dan nog precies dertig seconden hebben om hun Legoblokjes op te ruimen. Mijn vrouw en ik laaiend enthousiast, tot we plots beseften dat onze kinderen beter luisterden naar een machine dan naar ons, hun ouders. Dat was een moeilijk moment. Maar na veel overleg hebben we de knoop doorgehakt. We voeden voortaan onze kinderen op met z'n drieën: mijn vrouw, ikzelf en onze robot.” En zo’n samenwerking tussen mens en machine is precies wat zich in sneltempo en op grote schaal voltrekt in de wereld. 2016 is een kantelpunt. “Iedereen heeft nu een smartphone en gebruikt de sociale media. Tien jaar geleden had iedereen een Nokia, waarvan de batterij zeven dagen mee ging. Het spannendste wat er gebeurde was dat je een sms kreeg. Nu staan duizenden mensen voor de mogelijk toekomstige president van de Verenigde Staten en wat doen ze? Ze draaien met hun rug naar haar toe, steken een plat toestelletje de lucht in en maken een selfie die ze nadien op sociale media delen. Tien jaar geleden was de iPhone nog niet aangekondigd en had Facebook 10.000 gebruikers. Als ik dit toen had voorspeld, had niemand mij geloofd.” Apparaten komen tot leven In de huidige fase van digitalisering komen apparaten tot leven. Steven werkt samen met een bedrijf dat slimme verwarmingsketels maakt. “Nu kom je na je werk thuis en je stelt vast dat je verwarmingsketel het laat afweten. Je moet beginnen telefoneren en hopen dat er snel een hersteller langs kan komen. Geen fijn einde van de dag. De slimme verwarmingsketel doet het anders. Die stuurt zijn eigenaar een sms een week voor hij stuk zal gaan. Hij kondigt de fout aan en geeft meteen ook de optie om de dag nadien een hersteller te sturen. Dit is geen science fiction. Die technologie bestaat en wordt in nieuwe verwarmingsketels ingebouwd.” In het voorjaar van dit jaar won de computer Google Deepmind enkele spelletjes Go. Dat lijkt misschien niet zo bijzonder, maar het is het wel. In tegenstelling tot schaken heeft Go zoveel mogelijke zetten dat het onhaalbaar is om deze allemaal in een computer in te geven. Toen Deepmind dus vier van de vijf spelletjes won van de wereldkampioen Go, kon hij dat omdat hij het zelf had geleerd. “Zelflerende machines waren eigenlijk pas voorzien voor 2025. We lopen tien jaar voor.” Beslissen dankzij algoritmes “In de toekomst zullen wij nog meer beslissingen nemen gebaseerd op algoritmes. Het bekendste voorbeeld uit de medische wereld is filmster Angelina Jolie. Zij liet haar borsten wegnemen omdat ze een grote kans had om een erfelijke vorm van borstkanker te krijgen. Dat is een ingrijpende, persoonlijke beslissing die zij maakte op basis van een wetenschappelijk algoritme.” Ook in andere sectoren nemen de machines een steeds belangrijker plaats in. “Het bedrijf Planet Labs heeft een hele reeks kleine satellieten in twee banen om de aarde gebracht. Die scannen elke centimeter van het aardoppervlak en fotograferen onze planeet dagelijks met gespecialiseerde apparatuur. De grootste klant van Planet Labs is het Amerikaanse ministerie van Defensie. De op een na grootste is de agrarische sector. De satellietbeelden geven bijvoorbeeld gewasschade weer. In combinatie met sensoren in de grond zullen we in de toekomst het land bewerken via zelfrijdende, automatisch aangestuurde machines. Dankzij algoritmen zullen die op precies het juiste moment uitrijden om een taak te doen.” Empathie, passie en creativiteit De ervaring en het buikgevoel van de boer vervangen door sensoren. Hebben we dan geen mensen meer nodig? Worden we overbodig? Steven beantwoordt die vraag met een wet die de agrarische sector maar al te goed kent. De wet van de schaarste. Wanneer een goed schaars is, verhoogt het in waarde. “Bedrijven zullen in de toekomst moeten zorgen dat ze technologisch mee zijn om aan concurrentiële prijzen te produceren. Daarnaast moeten ze zich ook op menselijk vlak onderscheiden. Want daar kan je het verschil maken. Wij mensen moeten vooral goed zijn in datgene wat computers niet hebben: empathie, passie en creativiteit. In de toekomst zullen machines zo perfect geprogrammeerd zijn dat ze vlekkeloos werk leveren. Maar dan wel enkel met gestandaardiseerde oplossingen in gestandaardiseerde situaties. Computers voorspellen, mensen verrassen.” “We worden tegenwoordig nog amper verrast. Gaan we uit eten, hebben we op internet al gekeken wat er op het menu staat. Staan we op reis bij een monument, kunnen we alleen maar beamen dat het eruit ziet zoals op Google. Maar wanneer ben jij voor het laatst echt fan geworden van een bedrijf? De kans is groot dat dat gebeurd is op een moment dat jijzelf een fout maakte, en een medewerker het heeft opgelost. Een hoogtechnologische firma zoals Amazon of Booking.com zal perfect werk leveren... volgens het boekje. Die keer dat ik in een pretpark stond met mijn hysterische zoon nadat bleek dat hij twee centimeter te klein was om op een attractie te mogen die ik hem had beloofd... toen was ik heel blij dat de medewerker ons langs de VIP-ingang naar een andere attractie bracht en daardoor hielp om dit kleine drama te vergeten. De computer meet mijn kind, excuseert zich en verbiedt hem de toegang. De mens gaat zijn boekje te buiten om mijn zoon toch een fijne dag te gunnen. Empathie, passie, creativiteit. Dat is onze kracht.”

Liesbetje

0 0

Smakelijk!

“Ik zie graag dieren!” krijg ik vaak als reactie als ik mensen vertel dat ik fulltime vegetariër en parttime veganist ben. “Ik vind het milieu en ecologisch leven belangrijk! Ik ga zo veel mogelijk met de fiets.” Als ik vertel dat ik niet enkel omwille van het dierenleed ervoor kies om geen dieren te eten. Of hun producten te gebruiken. Wist je dat de grootste oorzaak van de opwarming van de aarde, de veeteelt is, en niet het verkeer (land, zee, lucht)? Ik respecteer de keuze van eenieder om wel nog vlees te eten. Leer te dragen. Met bont heb ik het moeilijker. En met (agora)wol ook. Of foie gras. Dit zijn pure luxeproducten, totaal overbodig maar wel een enorme bron van totaal nutteloos dierenleed. Niet dat er nuttig dierenleed bestaat. “Diervriendelijk vlees bestaat niet,” las ik eens op een sticker die ergens verloren op een lantaarnpaal plakte. Ik veroordeel je niet als je ervoor kiest deze producten te gebruiken. Ik vind alleen wel dat je dan ook het lef mag hebben om de waarheid hierover te kennen. De beelden te bekijken van konijnen die bij volle bewustzijn kaalgeplukt worden (het gekrijs van zo’n konijn al eens gehoord?). De beelden van bloedende schapen omdat het scheren zo’n bandwerk is dat er met het dier geen rekening gehouden wordt. De beelden van ganzen die volgestouwd worden omdat mensen graag zieke lever eten. En de beelden van volle visnetten die uit zee gehaald worden. Daar zitten geen roze zalmfilets in, maar vooral “bijvangst”. Schildpadden, haaien, dolfijnen,… Kijk niet weg. “In China eten ze hond!” zeggen (bijna-)alleseters met een gezicht vol afgrijzen. En “Ik eet geen lam, dat is veel te zielig, zo’n baby-dier!” Ik denk aan de varkenshouderij waar we jaren geleden stiekem de varkensstal zijn ingelopen. Wij logeerden in het vakantiehuisje dat de varkenshouders als bijverdienste verhuurden. “Landbouwtoerisme,” heet dat. We hadden een idyllische tuin waarin een pony en twee snoezige siervarkens vrolijk liepen te scharrelen, samen met wat luxe-kippen. Het was een hete zomerdag. In België. De deur van iets dat op een gigantische schuur leek, stond open. “Verboden toegang,” waarschuwde een bordje. Dan moest de deur maar niet openstaan, toch? Met een klein hartje slopen we naar binnen. Het was redelijk donker en onze ogen moesten even wennen. Ik hoopte dat ik zou mogen ontdekken dat het allemaal nog wel meeviel. Varkens. Varkens. En nog eens varkens. Op harde vloeren met gleuven om de mest af te voeren. De varkens waren vet. Zaten of lagen dicht op elkaar gepakt. Sommige lagen in hun eigen uitwerpselen, waren gewond geraakt, vertrappeld, konden niet meer recht. De blikken van de dieren die het dichtst bij de hekken stonden, kruisten meermaals de mijne en branden tot op de dag van vandaag nog op mijn netvliezen. Je moet dieren geen menselijke eigenschappen toe-eigenen. Maar lijden is universeel. Ik stak mijn hand uit en één van de dieren snuffelde er aan. Wist je dat varkens intelligenter zijn dan honden? Dat ze in staat zijn tot complexe emoties zoals empathie? Er leek geen einde te komen aan de gang en hoe verder we doorliepen, hoe donkerder en hoe erger het leed. De geluiden zijn gewoon niet te omschrijven met woorden. Ik voelde me machteloos. Maakte grootse plannen in mijn hoofd. Maar ook ik was te laf om echt iets te ondernemen. Ik kwam niet verder dan wat over-en-weer gemail met de varkenshouder. Vond het wel chique dat hij de moeite nam te reageren op mijn verzuchtingen. En ik begreep zijn verhaal ook. Ik zou schrijven. Mensen moesten lezen hoe het met deze varkens ging. Mijn toenmalige partner maakte foto’s. Die ging ik verspreiden. In de plaats daarvan troostte ik me met de gedachte dat ik geen vlees eet. Dat ik niet rechtstreeks deelneem aan het dierenleed. Honden zijn in China wat varkens voor de gemiddelde Belg zijn. Een dier is een dier. Een levend wezen. Wie zijn wij om te oordelen welk leven belangrijk is en welk leven niet? Een beetje meer respect en aandacht voor dierenwelzijn is geen overbodige luxe.

Mandy

0 0

Supplement vitamine D: Oké of niet oké?

Help! De winter staat voor de deur. De dagen worden kouder en korter. De zon schijnt minder en mensen blijven meer binnen. Weldra spreekt elke dokter de diagnose uit: “u hebt een vitamine D-tekort”. Supplementen slikken dan maar. Of beter niet? Zonnevitamine Steeds meer mensen nemen vitamine D-supplementen in. Vooral in de winter stijgt de verkoop van de supplementen. Ons lichaam maakt namelijk vitamine D aan wanneer de huid in contact komt met zonlicht. Helaas, tijdens een doorsnee Belgische winter stuurt de zon vaker haar kat dan dat ze zelf ten tonele verschijnt. Bovendien bestaat de winterse garderobe uit behoorlijk wat dikke lagen textiel, waardoor de schaarse zonnestralen enkel het gezicht kunnen bereiken. En zo krijgen we een tekort aan vitamine D. Geen zonnetje in huis? “Ain’t no sunshine when she’s gone”, die vitamine D. Want een tekort aan de zonnevitamine veroorzaakt: Lusteloosheid; Moeheid; een constant energietekort; een zwakker immuunsysteem; minder sterke botten, spieren en tandvlees; een verhoogde kans op hart- en vaatziekten; Recente onderzoeken doen zelfs vermoeden dat vitamine D kanker remmend werkt. Wie niet van plan is om van oktober tot maart een winsterslaap te houden, moet op een andere manier heelhuids de winter zien door te komen. Hoe komt ons lichaam aan vitamine D als de zon niet schijnen wil? D de dwarsligger Dirk Devroey van de afdeling huisartsgeneeskunde bij VUB, stelt dat gezonde volwassenen geen nood hebben aan een supplement vitamine D. Zij kunnen vitamine D halen uit boter, kaas, of vette vissoorten, zoals zalm of tonijn. D is echter het buitenbeetje in de “familie Vitamine”. Volgens Ann Vandebroeck, medisch oncoloog bij ZNA Middelheim, halen we slechts 10 % van het aanbevolen gehalte vitamine D uit voeding. Dagelijks een klont boter zo groot als een baksteen verorberen, komt de gezondheid evenmin ten goede. Daarom raadt Vandebroeck net wel aan om vitamine D supplementen in huis te halen tijdens de wintermaanden. Kies bij voorkeur voor een supplement met een vetlaag rond de capsule van de pil, want die zorgt voor een betere opname van vitamine D. Mag het wat meer zijn? Voordat u naar de apotheker snelt en uw dosis zonnestralen in de vorm van een pilletje koopt, nog even dit: té veel vitamine D innemen kan leiden tot een overdosis. Bij zo’n overdosis bereikt het menselijk lichaam een calciumpiek, wat vervolgens het risico verhoogt op hartritmestoornissen, mentale problemen en verwardheid. Wat een gezonde dosis van vitamine D-supplementen is, verschilt van mens tot mens. Uw individuele vitaminepeil kan de huisarts voor u onderzoeken. Met een bloedanalyse kan hij nagaan of u aan een vitamine D tekort lijdt en hoeveel supplement u kan nemen om het tekort weg te werken. Geen nieuws onder de zon Het klinkt als een goed lijstje met goede voornemens voor een zorgeloze winter: gezond eten, de dokter bezoeken voor een bloedanalyse en half uur per dag in de zon wandelen. Als ze schijnt, ten minste. Anders kan u een reis naar de zon boeken tijdens de kerstvakantie. Er is en blijft immers geen betere leverancier van vitamine D dan de zon. Bronnen: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/journaal/2.47747?video=1.2836104 http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/1.2296879 https://www.gezondheidsnet.nl/vitamines-en-mineralen/heb-ik-een-vitamine-d-tekort http://www.vitamine-info.nl/alle-vitamines-en-mineralen-op-een-rij/vitamine-d/ http://www.kanker.be/alles-over-kanker/mogelijk-risico/vitamine-d/heeft-vitamine-d-een-kankerremmend-effect Sessie Ann Vandebroeck, Voedings- en gezondheidscongres Brussel (18&19 november), Welke voedingssupplementen en voeding aanbevelen bij kanker? http://www.voedingscongres.be/

Kristelw

0 0

Naar Laken

in elk kind een film een hesje kleurt de borstvallingen zichtbaar ze zijn niet moe van stappen tellen kilometers in een lied zo maar zo maar op weg naar Laken met ruggen recht op het dalend asfalt spreekt ze snel als een vliegje haar handje wars van achterdocht uitgestoken als een tong een andere tong nabij

Ingrid Strobbe

32 0

punt

De grenzen van mijn woorden tast ik af. Zet vraagtekens bij wat ik voel. (Mezelf tussen haakjes). Drie puntjes achter mijn gedachten. En eentje op de i. Dat wel. Verwonderd hoe sommigen hun leven schrijven. In drukke hoofdletters. Vol van uitroeptekens. Zelden in vragen. Aan anderen. Bij zichzelf. Ik schrijf zoals ik leef. Ik leef zoals ik schrijf. Zonder antwoorden, zoekend naar zin.Punt.

Marlies

0 0

Schenenschopper

Schenenschopper Edouard Manets ‘Muziek in de tuilerieën’ Kijk je anno 2016 naar dit schilderij van Edouard Manet dan zie je een groep opgedofte mannen en vrouwen in een park. We kunnen ons moeilijk voorstellen dat dit doek de toeschouwers met stomheid sloeg toen het in 1862 voor het eerst getoond werd. Intussen staat het bovenaan de ranglijst als een van de eerste ‘moderne’ schilderijen uit de kunstgeschiedenis. Hoe wist het schilderij die plek te verdienen? Voorstelling Laten we beginnen bij de voorstelling: een groep mannen, vrouwen en kinderen in een park. Manet schilderde hier een wekelijkse activiteit van de Parijzenaren. Twee keer per week verzamelden ze zich in de tuinen voor het Louvre om te luisteren naar een klassiek concert. Zo ook Manet en zijn vrienden. De mannen staan, de vrouwen zitten. Manet benadrukte zo fijntjes de toenmalige rolverdeling tussen mannen en vrouwen. Manet schilderde geen willekeurige verzameling van personages. We kunnen namelijk enkele bekende inwoners uit het Parijs van die tijd identificeren. Zo zijn onder andere de dichter Charles Baudelaire en de componist Jacques Offenbach van de partij. Manet gaf zichzelf ook een plekje tussen zijn artistieke vrienden. Je ziet hem helemaal aan de linkerkant van het doek. Trucje Manet kijkt uit het doek en de man voor hem ook. Waar zouden ze naar kijken? Wellicht naar de muzikanten die zich op jouw plek bevinden. Want waar kunnen de muzikanten anders staan? Manet speelt hier een spelletje met je dat schilders al vele eeuwen spelen. Door dat trucje lijk je als toeschouwer deel van het schilderij te zijn, maar toch ook weer niet. Het is een tactiek die andere kunstenaars als Boticelli of Velazquez al toepasten. Wilde Manet opzettelijk verwijzen naar die grootmeesters uit de kunstgeschiedenis? Thema Manet schilderde hier dus een scène die uit het leven gegrepen was met bestaande personen als hoofdpersonages. Dat was absoluut ongezien en ongehoord! Met dit schilderij schopte Manet tegen de schenen van heel wat tijdgenoten. De schilderkunst werd in Manets tijd namelijk gedomineerd door religieuze, mythologische of historische scenes. Het was absoluut not done om het dagelijkse leven vast te leggen, zeker niet op een doek van dit formaat en het zo op hetzelfde niveau te tillen als bijvoorbeeld een Aanbidding der Koningen. Bovendien had hij dan ook nog eens het lef om het schilderij op een officiële tentoonstelling te tonen. Je kunt je voorstellen dat er heel wat moed nodig was om zo tegen de stroom in te gaan. Maar Manet liep niet graag in het gareel, dat bleek ook wel uit de doeken die hij later zou schilderen. Denk maar aan het choquerende Déjeuner sur l’Herbe met een naakte vrouw tussen twee (aangeklede) mannen, of Olympia, een naaktportret van een prostitué. In vergelijking met die doeken is de kunstenaar hier nog heel beschaafd! Schilderstijl Het thema is tot slot niet de enige reden waarom het doek zo’n hoge ogen gooide. Een tweede ‘modern’ aspect is de schilderstijl. Hiervoor moet je beseffen dat in Manets tijd vooral schilderijen in de smaak vielen die heel glad en realistisch geschilderd waren. Je moest de penseelstreek eigenlijk niet kunnen zien, dan pas was je een goede schilder. Dat is hier wel anders! Kijk je goed naar Manets doek, dan zie je al snel hoe hij zich ook in de schilderstijl niet naar de traditie voegt. Hij ging heel schetsmatig en spontaan om met de verf, en gebruikte kleuraccenten om ruwweg de vormen aan te geven. Kijk maar eens naar de manier waarop hij de twee kinderen vooraan op het doek heeft geschilderd of het loofwerk van de bomen. Voorloper Door de keuze voor het thema en de bijbehorende schilderstijl drukte Manet zijn onuitwisbare stempel op de kunstgeschiedenis. Hij maakte de weg vrij voor een nieuwe generatie schilders die zijn voorbeeld zou volgen. Stilaan zouden de goden en de heiligen voorgoed van het toneel verdwijnen. voor een afbeelding bij het artikel zie: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/94/MANET_-_Música_en_las_Tullerías_(National_Gallery,_Londres,_1862).jpg

Marthy

0 0

Laad meer ...