vergeef mij
Vergeef mij, lieve heer voor al mijn zonden.
Vergeef mijwant ik weet wat genoeg is.ik weet niet of weten genoeg is.
Vergeef mijniet omdat ik niets doe,maar omdat wat ik doete weinig weegt.
Vergeef mij
omdat ik niet naar elke klimaatmars ga,geen geld geef aan goede doelenmaar wel aan Korean skincare.
Vergeef mij
Omdat ik geen vrijwilligerswerk doe,de geschiedenis van Soedan niet ken,en pas gisteren hoordevan het conflict in West-Papoea.
Vergeef mij
Omdat ik weet dat er oorlogen zijn,maar weet niet hoe ik moet kijken.
Ik staar naar beelden uit Palestina,ben even stil,om vervolgens verder te scrollen.
Vergeef mij, heer
Omdat ik post, niet protesteer.Omdat ik deel, niet deelneem.
Vergeef mij
Omdat ik naar de dakloze vrouw voor de supermarkt glimlachalsof mijn scheve schemering van empathie haar helpt.
Omdat ik de meldingen van VRT NWS en De Morgen uitschakel.Omdat ik liever lees over schoonheiddan over schuld.
Omdat ik mijn boodschappentas vul in de Lidl,mijn onderbroeken haal bij de H&M,
Vergeef mij
Omdat ik niet weet hoe het isom afgewezen te worden bij een grens
Omdat ik mijn vader niet altijd wijs op het feit dat hij racistisch is.
Vergeef mijomdat ik het vliegtuig nam.
Omdat vrouwen in Afghanistan niet mogen spreken en ik wel.
Vergeef mij
Omdat ik koffie drink uit landen zonder water.
Vergeef mij
omdat ik me schuldig voel, en dat als excuus gebruik.
Vergeef mij
Vergeef mij
Vergeef al mijn zonden.
Wat hebben we nodigin de toekomst?Ik antwoord:Hoop.Verbeelding.
Maar wat hebben insecten,
Plastic dat plakt,
Algoritmes vol ritmes,
aan verbeelding?
Kan hoop water zuiveren?
Huizen bouwen?
Harten herstellen?
Is dit niet een typisch antwoordvan een geprivilegieerde Vlaamse kunststudente?
Ik stel me soms voordat ik naast de vrouw voor de supermarkt zit,dat we samen sterren tellenop een bewolkte dag.
Dat ik met een kind dat de zee overstakhet lied van de vogels zing,terwijl de lucht nog niet weetdat het ochtend is.
Dat ik elke ochtendde plant water geefdie tussen de opengereten stenen groeit.
Dat iemand een schaduw groeten ik terugzwaai.
Misschien is dat verbeelding.Misschien is dat hoop.
Vergeef mij
Omdat ik “verbeelding” zegterwijl anderen “veiligheid” bedoelen.
Vergeef mij
Omdat ik studeer om mooie dingen te makenterwijl er mensen zijndie enkel proberen te overleven.
Vergeef mij
Omdat ik in kunst geloof,maar niet weet of kunst genoeg is.
Vergeef mij
Omdat ik denk dat woorden iets kunnen redden,maar ik weet niet wat.
Vergeef mij
omdat ik schrijf,in plaats van te handelen.
omdat ik weet dat weten niet genoeg is.
Ik heb gezondigd maar ik blijf mens. En misschien begint hoopdaar.