Lezen

ff L. anders

ik lees niet, ik lees nooit, ik ben analfabeet.  Daarom ken ik letters en woorden, die jij niet weet. 

Kakofoon
26 0

de liefde onbeslapen

je drinkt me de liefde en serveert je gedachten als sneetjes  verloren brood in het bed  waar wij de liefde aten vind ik kruimels van jou en mij terug je naaktheid subtiel gedragen    de liefde onbeslapen

M@rl1
54 1

Geparkeerd - keert het park?

Op een goede zondag liep ik door een park dat geen park was Een park dat een parking leek niet als parking gebruikt   Schemerzone aan vis noch vlees, noch plantaardig, noch menswaardig   Leeg testdorp wel Corona-aardig Want! We pakken dit allemaal samen aan redden van zieke zielen   Enkel, sommige zielen niet gekend overzeese landloper genoemd laten we hupsakee in de koude staan Neen, neen, wij geen zijn geen systeem van metaal de verwachting is slechts een huid van staal   We zijn een warme wereld vader der burgers en parken meester van steedse steen incluis in een marmeren kluis paleizenhuis   Aan de rand van dit staaltje prachtig park op de helling de dalende dingen dezer dagen   Niet in de curve vervat zat een man   Zwervende ziel zegt hoge heer geflankeerd door twee rechthoekige tassen met geordende inhoud orde op zaken in dit stedelijk fort geen stort   Orde van de dag om de man een laken van koude wind in zijn handen een syllabus rond het studieboek verkleumde vingers ogen op lagen letters focus op woorden in Engelse taal   Het kader zoent hem niet echter van de winter krijgt hij een kus warme ogen lezen rustig   Beste leerling van de klas netjes in de hoek zonder vieruurtjes-koek   Leeg park betonnen vlakte Aan de rand wijs bloed Talent geparkeerd vergeten niet geheten Keurig in de berm gezeten

Gwen van Arnhem
44 0

Komma

Wat het bericht betreft dat ik mij voornamom te schrijven als antwoord op het jouwe, ik geraak momenteel niet verderdan de komma na je naam. Zoals die komma daar staat:enigszins in zichzelf gekeerd onwennig wachtend terwijl zeintussen iets tevoorschijn graaft dat dieper is dan wat ik je ooitonder woorden zal kunnen brengen.   uit: Luidstreels

Andreas Raven
589 3

ONTMOETINGSIMPRESSIE

Ranke warmtezoekers op expeditieTastend in de spelonken van bezielingSamen- en toevoegingen in de voortgang Mijn aarzelende voetsporen in de rijke grond.Er zal wel van alles blijven kleven. Of doodgaan.Begin mij, voor uw eigen goed, nu al maar te vergeven. Een voorliefde om op te lossen in stijgend waterBehaaglijk geankerdDromen over verder wadenLangzaam dwalen Een gifstaart betekent nietsZorgzame navelstrengpaniekStiltes die alles zacht verpakken Er liggen levenslessen braak in de tuinEn beschouwingen voor tweeDe woekerende achterbouw schuift klapperend in elkaarAdemruimte om met regelmaat in het kader te staan wensen Ik nip van kussendiep ingegraven poelen in het ongedekte winterlandschap De smaak van perpetuum vooruitzicht

KarolienDeman
13 1

Als ik in de vrieskou

Als ik in de vrieskou uit mijn auto stap, blijft slechts mijn adem achter, warm en vochtig. In de damp op de voorruit schrijft de nacht een subtiel verhaal van kristallen schoonheid. Morgen, in de zon, verdwijnt ook dat.

Lieve Fimmers
27 5

Uitdaging

Uitdaging   De argeloze almacht, de verrukking van een kind: Mama, zullen we nog eens vechten met de wind!

Lieve Fimmers
33 2

Te druk

Te druk, te moe, te bang, op reis, te ziek, te laat ofwel gewoon vergeten. Het feestje is niet doorgegaan. Ik heb alleen gegeten.   Alleen de leegte belde aan. Die is toen blijven slapen. Ze houdt me vaak gezelschap nu. We doen haast alles samen.   Ze woont bij mij in huis. Ze heeft haar eigen sleutel. Op de bel staan nu twee namen.  

Lieve Fimmers
33 4

kweeksmart

een punt zetten of het-hebben-van-geslachtsgemeenschap schijnt een poging te zijn tot vleselijke vreugde hoe zij (misschien ooit wij) het doen - dat copuleren om-zich-te-amuseren   men schijnt met twee te moeten zijn hoewel meer of minder mag (zoals bij ik willens én onwillens)       VAST EN ZEKER IS:   "1" dat het plaatsvindt maar geen bestemming kent;   "2" dat er mensen uit voortkomen gekropen ach ook geslagen en vermoord;   "3" dat ook jij en ik komen uit "2" klaargekomenen met wat geluk;   "4" dat de man altijd raak schiet wat "3" betreft;   "5" dat mocht ik het eens presteren met een groter aantal dan mezelf - man toch stel je voor - het niet meer of minder zou zijn dan bij al de rest;   "6" dat het nu eenmaal (vast en zeker eenmaal) hoort bij de mens (anders schiet noch ontvangt men niet);   “7” DAT NIETS VAST EN ZEKER IS.

F&D
19 0

mijn hart

Ooit woonde je in mij een plaatsje onder mijn hart ik hield mijn armen nog vrij één wezen maar toch apart liefde, die gaf jij tijdens je leven jouw heengaan doet me pijn de herinnering zal ik steeds herbeleven je zal steeds in mijn hart zijn

Rosie DW
13 1

Wie schaakt Beth Harmon?

Midden in de voorlaatste aflevering kan ik mezelf niet langer bedwingen, ik moet weten of het verhaal van schaakwonder Elisabeth Harmon waargebeurd was. Mijn ontgoocheling is groot wanneer ik ontdek dat het een fictief verhaal is, gebaseerd op een novelle van Walt Tevis. Elisabeth groeit op als een Roald Dahliaans personage in een weeshuis en leert daar haar schaaktalent ontwikkelen onder het toeziend oog van Mr. Shaibel. Waar hij initieel zijn norsheid inzet om haar af te schrikken (‘girls do not play chess’), ontwikkelt hij zich gaandeweg tot haar afstandelijke, maar liefdevolle mentor. Hij verliest zich niet in pushen of dwepen. Hij neemt haar onder zijn vleugels en zegt met een mengeling van verwondering en bewondering: ‘you have so much anger in you’. In het weeshuis ontwikkelt Beth een pillenverslaving. Mijn verontwaardiging was groot, omdat ik toen nog overtuigd was dat het verhaal waargebeurd was. Op volwassen leeftijd komt daar nog een alcoholverslaving bij. Ze slaat aan het comazuipen toen de term nog niet bestond. Het destructieve karakter van genieën wordt meestal opgevoerd als een noodzakelijke voorwaarde voor het ontwikkelen van hun genialiteit. Hier zien we Beth echter keer op keer schaakkampioen worden ondanks, en niet dankzij haar verslavingen. Genieën moeten demonen bedwingen en zoeken hiervoor hun toevlucht in verdoving of hallucinaties. Hun heldenstatus wordt onterecht geënt op de foute assumptie dat hun verslaving wonderlijke bijwerkingen heeft. Genieën zijn einzelgängers, zo laten veel verhalen en biografieën van genieën zich lezen. Dit versterkt hun heldenstatus, maar gaat voorbij aan de realiteit. De meest succesvolle genieën spenderen veel tijd alleen, maar ze laten zich ook omringen door motiverende en inspirerende gelijkgestemden. Beth heeft het geluk zich te kunnen omringen met een aantal ambitieuze, niet-jaloerse, Amerikaanse mannen die haar de titel van winnaar keer op keer gunnen. In de jaren ’60 en ’70 bestonden er blijkbaar geen glazen plafonds of plakkerige vloeren. Ze krijgt de kans om te blijven groeien en wordt geen strobreed in de weg gelegd, tenzij van zichzelf. Het ultieme schaakspel van de reeks, tegen de wereldkampioen Vasily Borgov, gaat door in de voormalige Sovjet-Unie. Beth gaat alleen naar Moskou, maar krijgt al snel telefonisch advies van haar Amerikaanse schaakvrienden. Beth Harmon is een vernieuwend vrouwelijk personage. Ze combineert haar vrouw-zijn feilloos met haar status als genie. Ze is een vrouw in een mannenwereld, maar verliest haar eigenheid niet. Ze laat zich niet intimideren door zelfingenomen tegenstanders: ‘I would say that it’s much easier to play chess without the burden of an Adam’s apple’. Het zou gratuit zijn om haar op te voeren als een emotioneel, hoogmoedig en destructief genie dat ten prooi valt aan roem, foute mannen en haar jeugdtrauma’s. In plaats daarvan schrijdt ze na elk gewonnen spel met een extra portie zelfzekerheid, maar ook met een uitgebalanceerde sereniteit naar het volgende schaakbord. Dat doet the Queen’s Gambit: het laat zien dat vrouwelijkheid en genialiteit op stijlvolle wijze kunnen samengaan. Het Wes Anderson interieur krijgt u er gratis bij. Geen wonder dat deze serie de meest bekeken Netflix serie ooit is. Ik keek ernaar en dacht: in die wereld wil ik ook leven. En ik kan niet eens schaken. Dochter: De queen is echt indrukwekkend. Moeder: Oh, kijk je naar The Crown? Dochter: Nee, The Queen’s Gambit.

Lore Dewulf
42 1

‘Instuurmateriaal’ moet verdraagzaam zijn / Wat doet het vooruitzicht van de dood hier nog?

Nergens waar de buurman keek, leek zijn straat te beginnen. Logisch: ik kon me niet voorstellen wat het was dé buurman zelf te zijn.   Hier, waar alles logisch is, kijkt de kamer kaal naar je terug,  maar je leven zelf is de puinhoop waar aan begonnen zal worden.Eerst het individuele gezeik, daarna het (gezamenlijke) begin daarvan, as if by rule.   Het start met empathie van Deleuze en eindigt bij empathie tijdens Deleuze.  Wie verwacht dit gedicht eigenlijk in zijn inbox? Zo weinig mogelijk ‘en’, zo halsstarrig mogelijk ‘nee’ gebruiken, als het al gebruikt wordt. Hetgeen ik instuur, om gebruikt te worden, moet nagelaten om begrepen te worden.    En de paper van de terugblik begint met ‘Beste gelijkgezinden’;maar waarom is het latente media, waar ik het mee ga voor elkaar krijgen? De kans op publicatie, de kans om vast te modderen in self-awareness.   God zijn. Even maar. Waarom?  Omdat dat niet herhaald zal worden. Een anti-categorie, van a naar b, naar het anti. Daarna pas kan er gelachen worden om weelde.    Het is nog het soort beschikbaar zijn van middelen; te kunnen denken aan bepaalde ladingen financieel, die financieel kunnen worden gedekt.  Op hun beurt de bijdrages uitgeven, contractbreuk ‘naspelen’ met degene die van mijn tekst een prop maakte; één waarvan ik de kreuken blijf voelen en de zin in iemand verlies.    Wat ze doen met elkaar, is wat ze doen met dit soort bijdrages: ‘de’ poëzie, poëet ‘worden’. Stuiterend tegen elkaar conventies versterken.Stuiterend tegen elkaar bekend worden.  Maar dat belet de boodschap niet, want knowledge is -  nog voor zij op het snijpunt van rijk & wereldvreemd komt -  for free and for you, vooral dat.  De boodschap is gratis, de connectie ermee (= het kunnen associëren met de benoemde doelgroep) is vaak pijnlijk. Basiskennis zou de start moeten zijn van analyse.  Ik zwijg beter dan jou, dus ik lijk op jou. Ik haatte de recensent. Nu laat ik het steeds na, beter van hemzelf en zijn zoveelste misdraging te worden.

Dries Verhaegen
29 1

Isolement

De muren Mijn nieuwe buren   Dialoog gevoerd Discussie verankerd   Plafond Mijn nieuwe geliefde   Deur geopend Bewonend sleur  

Gal van de wal
12 0

Omdat ik dit voor jou doe

Iets lijkt voor je op te doemen, beweegt met je mee, imiteert je.En nu, omdat iets ook zo teneergeslagen is zoals jij dat bent, moet het leven je wel op sleeptouw mee nemen, niet? De dingen die niet meer zomaar te vertrouwen zijn, wijken uit voor de dingendie uitgeschreven zijn.Omdat ik dit voor jou schrijf, is het op zijn minst al ergens verloren gegaan.  Niet willen verder denken dan wat je vasthoudt,niet iets 'niet meer doen', maar het verbeteren:dat is wat jijmet mij doet.  Toch houd ik zelf de vordering vast. Ik doe ook maar iets als daar nood aan is,en net dat maakt het niet teleurstellend.

Dries Verhaegen
23 0

polyfone splinterbom

een mens splijt open tot aan de heupen   en, als wanhoopsdaad, nog even lopen gaat   tengevolge splitst het bekken   de vier helften storten neder   kussen aarde strelen aarde krabben aarde   vergaan elk hunner weg   nu het hoofd als hol gelaat in ’t centrum van vier delen staat

F&D
12 1

altoos is de eunuch

een belaste eunuch sleept zich gekneveld voort rollende ogen van afgelaste eega’s baden in een onbevreesde arena van angst bespieden hem de meest onknappe de minst gevreesde   hij waakt rond en rond dient verraad   en zij zij vertrouwen op glazen woorden en gebroken daden hier heerst afgunst tot aan verouderde schoonheid zij zijn vervangbaar zij zijn gedwongen   enkel de eunuch blijft

F&D
7 0

Please

Misschien kan ik, zonder onszelf pijn te doen, momentjes schenken waarop je lang kan teren.Met voorzichtige tenen tussen onze brokstukken.Vingers binnen de lijnen.Genoeg gevend, maar niet helemaal. Toenadering zoekend in het achteruit deinen. Ik kweek liever groenten dan gewoonten. Verwachtingen zijn dus uit den boze.Heb mededogen als ik jou voorbij loop.Zwalpend van de ene naar de andere steen die op liefde lijkt.Blind verlangen met een beeld voor ogen.Een stip in de verte, ondertussen doe ik het maar met alles dat daarvan afwijkt.

KarolienDeman
36 0

school

Roodwas het brullende bakkesrakend vanop afstandtabasco van padat ’t schone verminktBruinwaren de murenachter fladderende werkjesde chocomond van Bosmakkend op Amy’s truiGroenwas het gras heel evenbuigend naar de herfstde sparren schonken levenhars joeg ons wegBlauwwas mijn brooddoosdraadjes in mijn hoofdde wagen die steeds als laatstede parking bevloogWitwaren de wolkjes van onze ademverdwenen in de luchtof hoe pa mijn huiswerk steevast besloot met een diepe, diepe zucht   (geïnspireerd door Steven Herrick)

de amechtige specht
15 1

EEN ENGEL MET TATTOOS - 7 SECONDEN

- 6/7 -    1 seconde 1 bloedmooie baan om de aarde   Boven vogels en zoogdieren Boven insecten en volbloedpaarden                 Met uw kloppende hart vooraan in uw lichaam Met uw neus aan het venster van de lente   Hoort u een brede diepe stilte om uw hoofd als Hoort u de brede diepe stilte van de Grand Canyon in Arizona   Dan fluistert zij uw naam Dan drenkt zij de kompressen in het bloed van        haar hemelse                                                                                                            schoot   Koen Vlerick De Pinte  

Koen Vlerick
9 0

Zekerheden koesteren

  Uit angst schuilen we onder de    zekerheden van een ander. Die van ons zijn onaangeraakt, te kwetsbaar, om onder geschuild te worden.

Violet Schuddinck
9 0
Laad meer ...