peter mmm Verreth

Gebruikersnaam peter mmm Verreth

Website https://vi.be/petermmmverrethnarvik

Proza Poëzie Toneelteksten Column Kinder- en jeugdliteratuur Text on stage Reisverhalen Liedteksten Kort verhaal

Over peter mmm Verreth

peter mmm verreth houdt van de aarde en al zijn levende wezens, is documentbeheerder voor een Australisch ingenieursbedrijf in Antwerpen, vindt dat een saaie job en daarom schrijft hij proza, liedjes en gedichten die hij dan heel graag brengt op een krakkemikkig podium in één of ander bruin café of twijfelachtig bordeel aan de rand de meesr slijkerige paddenpaadjes en verraderlijke ijspistes van ons land. 
De schrijver schrijft omdat hij ook eet, slaapt, de liefde bedrijft en door de wereld stapt en loopt opnieuw en opnieuw. Omdat een bos blauw is en geklop op buizen soms muziek kan zijn. Omdat het kan en omdat hij dan tot rust zou kunnen komen.

Opleiding

Speeddate op de Boekenbeurs met o.a. Peter Holvoet-Hanssen en Christophe Vekeman, Antwerpen, november 2016
SchrijversAcademie proza, Berchem, 2016 - 2018
Copywriter Syntra AB 2012
MasterClass Speech met Maja Jantar 2018

Publicaties

Max, Max Relax (Beefcake, Roman 2019)

Varia

Het Bloed in een plas Bloed (eenakter theater, fort vzan Edegem 2022)

Teksten

minotaurus

mange hebt een mangeschilderdkrijgt voeten en is leegen luister hoe hij bouwtwater op zijn voetkijk toch hoe hij bouwten weer omver duwtde putde afgrond wanneer niemand het venster openduwtzal de man nooit begrijpendat vensters de allures hebbenvan een wilde stierin een witte kamermet een zwerm tijgermuggenrond zijn massieve kop het is de mandie voor jouw voetenneervaltmet klotenals rode bieten

peter mmm Verreth

bak vol roest

niets is heel veel jouw baldadigheid en mijn liefde van geroep en geschater de krokusjes zo kwetsbaar in de voortuin tussen de fietswielen er is heel veel heel veel te zien er is veel zwarte roet en een bak vol roest gemorst op schoenen aan de oren van het opperhoofd hoor je groffe woorden en nog veel meer echt heel veel meer dan dat veel komt er nog in glazen over je zwarte haren je wacht in de hoek met veel ruimte tussen je benen we hebben veel kleren nette nieuwe veel en heel veel het zal hier altijd een overvloed zijn een verdronken tunnel een grasveld zonder sprietjes een nieuw driedelig pak gemorste cola in de draagzak wat wordt het weer veel vanavond laat niets over van heel veel er is veel huid over het lijf dat lijf van een oud wijf je kan roepen je kan bluffen je kan veel geven alles tegelijk zwemmen tot je kramp krijgt vallen van een vals plafond ik blijf even kijken naar de vele sterren de bak vol roest en oud porselein herstelde speelgoedpopjes en heel veel rimpels onder de voeten doet het pijn

peter mmm Verreth

zwijgplicht

van het begin al had je gelijkvuurrood branden je wangen je sprak tegen de vliegik kon het allemaal van je verdragen met ons vieren lagen we op de vuile vloerjij met je vriend ik met mijn vriendin voor mij was het vechtenvoor jou was het vrijen ik verklapte je een magistraal geheimjij had zwijgplicht dus geen gezeik van het begin al had je groot gelijkhoe kon je mij verdragen al die dagen van het prille begin gaf ik jou gelijkkieper me maar weer uit die kinderwagen

peter mmm Verreth

zo lang geleden

net voor ik ga kakkendenk ik aan een ander misschien wel nu al doodhet is zo lang geleden heb geen idee er ligt hier een bijbel dicht bij de handregenwormen door mijn wimpers zal ik eens even kijken naar de verte en de dieptemet trillende vingers vliegend in het zweet word ik wakker bij de geur van jonge uiendie ander met eeuwige pyjamabroek vastgekit met snelbinders aan haar dijenen dan weer verder vliegen met vredesduiven ik trek een vlag om me heenmet de kleuren van mijn hart net voor ik ga kakkenzet ik me voor een tijd apart

peter mmm Verreth

mensenregen

als de wolken bruinen en de mensen regenen zal ik mijn vijanden een voor een zegenen ook zij die van andere planeten ver weg van hier diep ondergrond verdoofd door bier komen zweten vergeef hen vader vergeef hen want ze eten ongezond als de zon bliksemt en de mensen rouwen zal ik hun rommel ruimen al die ingestorte gebouwen ook bij bruggen en fabrieken met de vieze lucht waarvan kinderen stikken vergeef hen vader vergeef hen want wat ze doen is stom dat van die olie dat was dom en nu is uw planeet wel naar de bom met keien die glijden moordenaars strijden en onder de zeilen zodat niemand kan zien liggen papa en mama heerlijk te vrijen of je jan bent of mien of sien of armand pien en pas maar op of ik eet u op

peter mmm Verreth

venus of ode aan de prostituee of teloorgang van de inhoud van mijn portemonnee

is er een venus dan ben jij het is er een afrodite dan ben jij dat laat me nu eens in dit uur jouw hermes zijn en voor langere tijd zinken als een heremietkreeft naar de diepe zakjes van mijn portemonnee je scharen knippen strookjes van dollarbiljetten en samen dalen wij traag in de perfect groene zee van onmogelijkheid je tandafdrukken en nagelssporen van het gulzig liefhebben nog in mij ik kan je als ik wil als ik durf uit de cement trekken maar niemand kan de cement die in je zit uit jou halen

peter mmm Verreth

winteraura

zo met heel veel mensen opgepakt in een drukke straat draag met tegenzin twee truien een donkere winterjas dikke noorse sokken een sjaal en handschoenen in de zaken van mijn winterjas aai me zo dicht mogelijk aan haar ze blaast wolkjes naar me en lacht ze drinkt glühwijn en heeft een zoete adem vraag of ik haar tong mag proeven ze lacht me weg en gaat bij de andere vrouwen met dampende tasjes staan praten over maagverkleiningen en darmoverbruggingen en diëten die echt helpen onder hun dikke warme winterjassen zitten rubensiaanse winterlijven verstopt blank als de flanken van melkwitte merries riemen trekken striemen hun hun bleke vel zullen gaan rimpelen naar het komende decennium en overbodig flapperen als het laatste wc-papierblaadje dat blijft kleven aan het rolletje

peter mmm Verreth

galbultenverdelger

doelman wat is je doel man ja welk absurd doel is je doel man je staat daar maar te wachten in de kou te versmachten je spuugt in je handen spuug op iedereen je klappert met je tanden in 't gezicht van iedereen je trapt met je hakken op de paal en hoeveel doelpunten moeten er nog vallen voor je beseft dat het er veel te veel zijn geweest geef toch toe david dat je ster is gevallen nu weggeblazen is dat de berg geen berg meer is en het meer er ook al lang niet meer is en ik kom je nooit bezoeken daar diep donker in die sombere cel ik bezoek je niet nooit nergens want ik ga verder met mijn leven

peter mmm Verreth

grootmoeder

mijn oude grootmoeder was een dichteres ze droeg een ijzeren bol in haar buik en een koperen bol op haar kop ze vloekte niet ze duwde lood in mijn rug mijn grootmoeder gaf al het zink dat ze vond aan vreemde mensen haar haar zat slecht niet netjes soms wel met spelden mijn wijze grootmoeder en ik speelden met batterijen en fietswielen op de tafel en de rook uit de stoof was een jungle die met onweer kampt het paard dat steigert in mij de furie uitgeraasd verbaasd alleen nu op moeders kamer volg ik de vlucht van muggen lees ik de ruggen van weggeduwde boeken

peter mmm Verreth

novembervers 2911

feesten als deze bewijzen maar even hoe eenzaam ik ben mezelf krenken dat ik hier niemand ken wie aandacht schenken wanneer het feest is gedaan blijf nog even staan en raak aan de praat met een zotte engel die van godsdienstlessen leeft me halsknuffeltjes geeft en buiten in de nacht trilt en beeft is zij al ontwaakt of ligt ze nog naakt onder een hete sprei en is zij ook blij of is het wat wennen dat ze mij heeft leren kennen

peter mmm Verreth

novembervers 2811

het narrenschip vaart traag als een brancard langs slierten lianen en ander vuilnis over een rivier van pis lege blikjes red bull ontwaak de razernij van ratelende wieltjes afgebrokkeld in het sop het ras sterft langzaam uit niemand schreeuwt het uit

peter mmm Verreth

novembervers 2711

ge blijft staan aan de deur zonder sleutel zonder bel geen geklop geen geyel de buurman kijkt weg heeft zijn eigen leven eigen bestaan ge wacht misschien nog even een sigaret voor het weggaan

peter mmm Verreth

novembervers 2411

bloem werkt veels te hard uren dagen nachten star wars versmachten met uw superkrachten niet voor altijd dat zal blijken en daarachter moeten wij wijken echt eens afspreken want ik heb lef

peter mmm Verreth

novembervers 2311

alstublieft geef een beetje om mij laat mijn dag nu bloeien ik ben kilometers ver vandaan als een dief op mijn hoede in de nacht in een tunnel vloeken en stampij krijg ik weer een ochtendzoen als honderd in een rij laat ons stoeien net als toen op een boswegje in de auto omringd door nieuwsgierige koeien zo moeten wij dat doen

peter mmm Verreth

novembervers 2111

staat de auto juist geparkeerd liggen de messen en de vorken niet verkeerd steek over op het pad van de zebra want dat is gratis he ze staan kussend in elkaar voor de dossin kazerne en wil dat ik nu koude vingers in haar decolleté ga verbergen maar daar zijn blaffende honden verwaarloos me niet meer verleid me niet meer dit niet meer

peter mmm Verreth

novembervers 1811

zestig is het nieuwe dertig klasbak op het rotte tarmac klootzak met kapotte knieën en enkels gij zijt de echte want gij kunt vechten het clownenpad gesatineerd al neukend al vingerend en beffend alles gegeven voor mensenbrood maar lig hier nu schijndood in moedersschoot schuilend huilend onhoorbaar ouderwetse apocalyptische porno visserman uit de as in de pas links rechts links rechts klaarkomende gamers in achterkamertjes een miljard euro gegarandeerd gij zijt veel groter dan het leven gij verlost mensen van hun saaie ellendige bestaan gij laat ze springen lachen zingen in hun broek kakken van plezier ge moet alleen maar kijk eens hier

peter mmm Verreth

novembervers 1711

ijsbeerogen priemen korenvelden wuiven lange rijen schuiven tijdens het wachten vind ik een wimper op de grond misschien van een godin mijn koffiekopje heeft een barst waarin ik de wimper verberg en ineens besef ik dat ik de piyamavest nog aan heb maar dat is vandaag helemaal niet erg

peter mmm Verreth

novembervers 1611

wil wat meer tijd met je doorbrengen partituren wil jij dat ook om te huiveren wilde paarden wil wat geheimen aan je kwijt we kunnen samen zwemmen a-capellakoren crawl breaststroke om te zuiveren olieverfschilderijen en waar gaat het ons toe leiden baobabs naar dat beetje geluk niet te versmaden oude talen luister naar jouw raad die ergens diep zal snijden nieuwe talen nee er rest geen truuk om door de rivier te waden

peter mmm Verreth

novembervers 1511

sta op het dek van seks begraaf al mijn onderbroeken in de tuin van eden tatoeëer de stand van de voetbalcompetitie op mijn zij ben blij en tevreden zonder zorgen heb genoeg veel meer dan genoeg allemaal van mij hier in deze westerse wereld draai ik mijn rug naar de calamiteiten aan het einde van de zee heb ik toch niks mee

peter mmm Verreth

novembervers 1411

ge hebt alles wat ge wilt mijn kleine meid warmte van het zeildoek dat broeit voor de eeuwigheid lees ik u voor uit ons lievelingsboek van de zweedse schrijfster dat gij in mijn voeten stapt verberg een muizenval vol ijver eet de kaas die gij mij toehapt

peter mmm Verreth