Over Marc Terreur

>> Beschikbaar voor auteurslezingen met 100 EUR Vlaamse subsidie via https://www.auteurslezingen.be/marc-terreur

“Een modern, middeleeuws sprookje, vol wijsheid en magie en zóóó heerlijk verteld! Marc Terreur neemt totale literaire vrijheid en geeft daar een sprankelende leeservaring voor terug.”
(Kristien De Wolf, auteur ‘Mooie Jo’ — longlist Boon en Libris 2025)
‘Veritée Vuurvlieg. De waarheid over Lagerwal’ (ISBN 9789493427204) is NU al te reserveren via alle platformen en boekhandels. Verschijnt begin maart 2026.
Gratis boekvoorstelling op 25 maart 2026 (De Foyer Sint-Niklaas, 20 tot 21.30 uur). Wel even reserveren via info@oneindigeverhaal.be.

Vluchtelingengedicht ‘fanfare’ wint de poëziewedstrijd van Vrij-Spraak, die dit jaar ‘Verzet’ als thema had (7 maart 2026, in Het Predikheren te Mechelen).

‘Vervreemdeling’ wordt geselecteerd voor de Versopolis Poetry Expo 2026. Versopolis is een Europees platform voor opkomende dichters, met steun van het Creative Europe Programma van de Europese Unie.

"Onder de indruk van je nieuwe verhaal. Overtuigend en eigen taalgebruik, direct en ondoorgrondelijk tegelijk, en een prachtonderwerp, met een fraai slot." (Elders Literair over kortverhaal Papa Para, mei 2025)

"Een dichter met een eigen stem (...) verrassende beelden (...) en een boeiende inhoud. ‘Sisselend plifplofschuim’ (...), ‘wiegen als wieren in de diepzeefluistering’, we ‘keken / door ongelapte ramen bij elkaar en onszelf / naar binnen.' Daar is poëzie voor bedoeld." (literair e-magazine Meander, januari 2025)

Asbestgedicht 'einde concessie' werd gekozen tot Klimaatgedicht van de maand (De Klimaatdichters, januari 2025).

"Bij het beste van wat Azertyfactor (...) heeft te bieden." (aldus schrijver en podiumbeest Gert Vanlerberghe)

'Nesten' wint de wedstrijd Erfgoeddag zoekt Thuisgedicht (april 2024).

“Een zeer sterk beeldend vermogen."
"Beelden en mysteries (...) die mijn hoofd doen knetteren. Ik beland in een soort vredige eenzaamheid, verlaten en klein in de geschiedenis."
"Alles in het gedicht (…) heeft een betekenis. Ik werd er oprecht stil van."
(‘Terugpijn’ werd in maart 2024 Tip van de week op Azertyfactor. Geselecteerd en besproken door auteur en podiumdichter Tom Driesen.)

Marc Terreur is een levenslang door taal begeesterd muzikant en tekstschrijver die langs een toevallig zijpad van kinderliedjes zijn bestemming vond in de literatuur: eerst als jeugdauteur, inmiddels als schrijver zonder beperkingen.
Op het voorlopig palmares staan o.a. een scenario voor een animatiefilm, heel veel poëzie, een Reynaertmonoloog en meerdere kinderverhalen; hij werkt intussen aan een roman. Zijn kortverhaal 'De laatste Avocardo' werd begin 2024 verspreid in de OKAN-klassen van alle Vlaamse scholen. In Nederland bereikte zijn kort proza zowel het tijdschrift Elders Literair als het International Literature Festival Utrecht (ILFU).
Daarnaast is hij ook graag gezien als poëzieperformer. Sinds 2022 brengt hij zijn teksten met vuur naar diverse podia. Hij was te beleven tijdens meerdere edities van de Nacht van de B(r)oze Dichters, in Don Vitalski’s Legendarische Dinsdagclub, de Sprekende Ezels, Ballonnenvrees, Grensverleggingen (Rotterdam), Barechoem en meer. Hij nam zowel in 2023 als 2024 deel aan Gedichtendag/Poëzieweek, waarbij lokaal ook teksten van zijn hand werden geadopteerd als Weesgedicht. Hij trad op tijdens ZuiderZinnen, edities 2023 en 2024.
Zijn gedichten werden gepubliceerd in diverse verzamelbundels, de Scheurkalender 2024 van De Sprekende Ezels, het online poëzietijdschrift Het Gezeefde Gedicht, op roer.me ('vrijhaven voor poëzie') en op de websites van Elders Literair en Meander (NL).
In januari 2024 verscheen zijn eigenbeheerdebuut, 'Ondersteboven'. Een van de gedichten daaruit, 'Schildpad', werd door organisator Utopia Aalst opgenomen in de basisselectie van de Weesgedichtenactie 2025 en was in 23 bibliotheken te adopteren.
Sinds september 2024 maakt Marc Terreur deel uit van de Klimaatdichters.

Uitgever Wablieft over ‘De laatste Avocardo’:
"Een sprookjesachtig en hoopvol verhaal over zielen en veerkracht. En over woorden die soms te kort schieten."
“Erg leuk en origineel. Hoe vaker ik het lees, hoe grotere fan ik word.”

Online poëzietijdschrift Het Gezeefde Gedicht over ‘Ontbijt met koffiedik’:
“Prettig spel met de tijdsbegrippen.”

Uit het juryrapport van de Visser-Neerlandiaprijs voor scenarioschrijvers 2020:
“Kleine Veritée Vuurvlieg is een sympathiek scenario overladen met prachtige stijlelementen, extravaganza en personages met mooie namen. Bijna leiden zij af van het verhaal wat met veel vaart en liefde wordt verteld. (...) Fijne sterke vrouwenrollen. Spannend, lief en grappig tegelijkertijd. Mooie verwijzingen naar het huidige tijdsgewricht. Vlotte dialoog die nooit verveelt.”

Opleiding

  • Woorden wakker schrijven (vierdaagse poëzieworkshop door Sara Eelen - november/december 2024)

  • Writing for Animation: The Ins and Outs (MASTERCLASS by Mark Burton during Anima Festival - 2019-03-06)

  • autodidact

Publicaties

Maart 2026. Bij Kabouterpers verschijnt mijn magisch-realistische novelle VERITÉE VUURVLIEG. DE WAARHEID OVER LAGERWAL.

Februari 2026. Versopolis, Europees platform voor opkomende dichters, neemt VERVREEMDELING op in zijn Review en in de Poetry Expo 2026.

Januari 2026. Meander, 'literair e-magazine voor Nederlandstalige poëzie', publiceert vier van mijn gedichten op zijn website: KAMERMUZIEK, WATERDRAGER, ALCHEMIST, DANA.

November 2025. Met KLEERMAKERSZIT opgenomen op Lezenswaard, de website van Z.A.J. De Meester. Deze moderne monnik verzamelde inmiddels meer dan 1.300 lezenswaardige dichters.

Oktober 2025. In de bundel bij de 30'ste Poëzieprijs Boontje staat ZOEK.

Oktober 2025. Literair e-zine De Schaal van Digther plaatst achtereenvolgens BUITENWERKELIJK en WONINGBRAND.

Oktober 2025. Het Gezeefde Gedicht publiceert CELSTRUCTUUR.

September 2025. Oikos, Denktank voor Sociaal-Ecologische Verandering, publiceert in #115 van zijn tijdschrift mijn asbestgedicht EINDE CONCESSIE.

September 2025. HARSMAN is opgenomen in de bundel bij de jaarlijkse Poemtata-Poëziewedstrijd.

Eind mei 2025. WINTERVOORRAAD staat in Grensverleggingen. Vlaamse en Nederlandse dichters gebundeld, met steun van Literatuur Vlaanderen en het Algemeen-Nederlands Verbond.

Op 11 mei 2025 ziet in Den Haag het vijfde nummer van ELDERS Literair het licht. Daarin ook PAPA PARA: 'De redactie is onder de indruk van je nieuwe verhaal. Overtuigend en eigen taalgebruik, direct en ondoorgrondelijk tegelijk, en een prachtonderwerp, met een fraai slot (met o.a. een sterk geschreven gedicht).'

Maart 2025. Tijdens een herdenking van de asbestdoden van Sint-Niklaas brengt de auteur voor het eerst de gedichtencyclus ADEM. Op hetzelfde moment wordt die cyclus toegevoegd aan de app Public Poetry Publishers, een gratis toepassing die gedichten (tekst en audio) koppelt aan relevante geolocaties in de publieke ruimte. In dit geval: de Zwarte Moerbei in het Brouwershof te Sint-Niklaas, door het stadsbestuur erkend als levend monument voor de asbestslachtoffers.

Februari 2025. DRIVE-IN belandt in de Zeef van de maand van tijdschrift Het Gezeefde Gedicht.

Januari 2025. Meander, 'literair e-magazine voor Nederlandstalige poëzie', publiceert vier van mijn gedichten op zijn website: DOMPELDRANG, VERVALDATUM, TAKEAWAY.COM, EINDE CONCESSIE.

Januari 2025. De Klimaatdichters kiezen EINDE CONCESSIE, een gedicht voor en over asbestslachtoffers, als Klimaatgedicht van de maand. Gepubliceerd op Facebook en Instagram.

December 2024. Elders Literair uit Den Haag publiceert SATERDAG, een korte prozatekst over muziek die je doet reizen door tijd en ruimte.

Begin december 2024: MAALKAMER komt in Ik ben er voor jou, samengesteld door dichter Gerard Roozeboom uit Groningen. De bundel wil mensen met een psychische kwetsbaarheid een hart onder de riem steken en bevat niet minder dan 162 toepasselijke gedichten.

Eind november 2024 verschijnt de Ikjes Scheurkalender 2025, een publicatie van het ILFU (International Literature Festival Utrecht). AFSPREKEN luistert een van de 365 dagen van 2025 op.

November 2024. Tijdens de boekenbeurs Books and Bites in Dendermonde (16/17-11-2024) wordt het allereerste wie-goedgezinde-woorden-zaait-inspiratieschrift voorgesteld, met daarin mijn gedicht OVERROEPEN.

November 2024. Op roer.me, vrijhaven voor poëzie, lichten ze voor het eerst een gedicht van mij uit de golven. MAALKAMER schreef ik over een (bestaande) slapeloze dichteres.

Oktober 2024. MRI prijkt in de bundel, uitgegeven door Zinspiratie en Het Boekenhuis, n.a.v. de 29'ste Poëzieprijs Boontje.

Augustus 2024. Naar aanleiding van de Poemtata poëziewedstrijd 2024 wordt POST-MRI opgenomen in de dichtbundel Schuilen in de schaduw van de regen.
Dank aan organisator Paul Vergauwe en ook aan Poëziecentrum vzw, dat poëziepakketten schonk aan alle deelnemers. De jury bestond uit Dorien De Vylder, Ann Slabbinck en Christophe Vekeman.

Het tijdschrift Elders Literair uit Den Haag waakt als een klokhen over de redactionele eieren, maar TERUGPIJN passeerde in juli '24 de test.

Juli 2024. CONTACTVERBOD haalt de Zeef van de Maand van online poëzietijdschrift Het Gezeefde Gedicht: www.hetgezeefdegedicht.be/2024-07-08.php.

NESTEN. Een bladwijzer op 2.500 exemplaren, voor het winnend gedicht van de Erfgoeddag zoekt Thuisgedicht-wedstrijd. Verspreid via De Groene Waterman en de Antwerpse bibliotheken.

ONDERSTEBOVEN. Mijn eerste poëziebundel. Voorgesteld tijdens Gedichtendag 2024, in de Foyer van de Stadsschouwburg van Sint-Niklaas. Verkrijgbaar via mijn webshop: https://marcterreur.myshopify.com.

DE LAATSTE AVOCARDO. Kortverhaal in aangepaste versie voor OKAN-jongeren (Onthaalklas voor anderstalige nieuwkomers). Verschenen op 1 december 2023 als deel van de bundel Waar is de hond, uitgegeven door vzw VOCVO/Wablieft. Verdeeld in alle Vlaamse scholen, niet in de boekhandel verkrijgbaar. Als pdf hier gratis te downloaden.

RAYN DA'FOXX.  Het programma Drie snoodaerds en een wolvin bracht najaar 2023 vier eigenzinnige Reynaert-monologen door Ilyo Hansen, Jef Staes, Johan de Vos en ondergetekende. Ik kroop in de huid van Rayn da'Foxx, een hedendaagse rockster-versie van Reynaert.
De vier monologen waren in december 2023 gebundeld verkrijgbaar, als uitgave ten voordele van Dierencentrum Haasdonk.

November 2023. Mijn gedicht ONTBIJT MET KOFFIEDIK zit in de Zeef van de Maand van online poëzietijdschrift Het Gezeefde Gedicht: www.hetgezeefdegedicht.be/2023-11.php.

DE SPREKENDE EZELS SCHEURKALENDER 2024 (oktober 2023). Met zeven gedichten opgenomen in dit magistraal vormgegeven pretpareltje.

Oktober 2023. DROOG staat in de bundel die bij de 28'ste editie van POËZIEPRIJS BOONTJE hoort.

September 2023. In de marge van ZuiderZinnen komt vzw Creatief Schrijven voor het eerst naar buiten met literaire (tijdelijke) tattoo's. Artiesten Bert Lezy en Katja Stonewood tooien bereidwillige lichaamsdelen.
Aan dit initiatief ging een wedstrijd vooraf. De leukste inzendingen hebben ze gebundeld in het boekje WOORDSCULPTUREN. Ik ben erg vereerd daar twee keer in te staan.
Een van mijn zinnetjes was Ergens zonder weg: geïnspireerd door De Mens en een metafoor voor het leven zelf — want je weet nooit wat er op je pad komt. Elke roadmap is illusie.

Februari 2023. Nu ook als hardback: HAAS HALFWEG EN HET BOEK VAN ALLES (7 tot 10 jaar). Verkrijgbaar via de auteurswebshop.

April 2022. FLOORTJE NACHTEGAAL. HET MEISJE IN DE KLOK (e-boek, 7 tot 12 jaar). Te koop via de gebruikelijke kanalen.

Januari 2022. HAAS HALFWEG EN HET BOEK VAN ALLES (e-boek, 7 tot 10 jaar). Te koop via de gebruikelijke kanalen.

NESTEN (2021). Gedicht, integraal opgenomen in de gelijknamige publicatie n.a.v. het participatief stadsgedicht dat Mauro Pauwels, kinderstadsdichter van Sint-Niklaas, bouwde met inzendingen van diverse inwoners. Coverontwerp: Esther Bleyenberg.
Zie https://sint-niklaas.bibliotheek.be/nesten-een-participatief-stadsgedicht (p. 19).

November 2016. DE WONDERE WERELD VAN TUCKER ZIMMERMAN. 22 kinderliedjes die vrolijk stuiteren tussen glim- en schaterlach. Ontroerend mooi, ontwapenend fris, rijk van taal, soms gedurfd absurd en altijd verrassend intelligent. In de pers vergeleken met werk van Jan De Wilde en Kris De Bruyne.

Prijzen

  • 7 maart 2026, bib Het Predikeren in Mechelen: fanfare wint de poëzieprijs van Vrij-Spraak, een jaarlijks terugkerend vrijzinnig evenement, met sofagesprekken, livemuziek en -poëzie.

  • April 2024. Nesten wint de Erfgoeddag zoekt Thuisgedicht-prijs. Een organisatie van Creatief Schrijven i.s.m. boekhandel De Groene Waterman en bibliotheek Permeke (Antwerpen).

Varia

  • 07-03-2026: fanfare krijgt in Het Predikheren te Mechelen de poëzieprijs van Vrij-Spraak, een jaarlijks terugkerend vrijzinnig evenement, met sofagesprekken, livemuziek en -poëzie.

  • 19-02-2026: ‘Vervreemdeling’ wordt geselecteerd voor de Versopolis Poetry Expo 2026. Versopolis is een Europees platform voor opkomende dichters, met steun van het Creative Europe Programma van de Europese Unie.

  • 07 tot 21-02-2026: twee raamgedichten tijdens LIEFDEGEM.

  • 30-01-2026: twee auteurslezingen in de Sint-Jozefschool in Geel.

  • 01-2026: marathonzwemmer is Weesgedicht in Sint-Niklaas.

  • 15-01-2026: deelnemend dichter aan de finissage van 50 JAAR POËZIE OP ZONDAGMORGEN in de bib van Sint-Niklaas. Eigen werk en hommages.

  • 21-09-2025: twee optredens op ZUIDERZINNEN (in Café Chatleroi en in de Foyer van Play Zuid).

  • 18-09-2025: toegevoegd op Auteurslezingen. Vanaf nu dus te boeken met 100 EUR Vlaamse subsidie.

  • 13-09-2025: twee gedichten op muziek van The Velvet Underground, tijdens de NOOIT NOOIT SHOW op Radio Centraal 106.7 FM.

  • 23-08-2025: openingsact van CULTUURCAFÉ DOEL.

  • 10-07-2025: release van DROMEN ZIJN VERVLOGEN, een compilatie-dubbelalbum (vinyl of cd) met daarop HAAL HET GELD WAAR HET ZIT, single van Frontaal uit 1981 (band waar de auteur destijds kortstondig lid van was — hij schreef de muziek van deze song). Terug te vinden op alle streamingdiensten.

  • 22-06-2025: optreden tijdens BARECHOEM, met o.a. onafhankelijk Antwerps stadsdichter Cleo Klapholz.

  • 14-06-2025: deelnemer aan GRENSVERLEGGINGEN (org. Heilige Huisjes Rotterdam/vzw Ter Leering ende Vermaeck — met steun van Literatuur Vlaanderen), evenement met Vlaamse en Nederlandse dichters in de marge van het 55th Poetry International Festival Rotterdam.

  • 09-03-2025: op DICHTERS VAN DE ZWARTE MOERBEI, de eerste editie van een evenement ter herdenking van de asbestslachtoffers in Sint-Niklaas en elders.

  • 02-03-2025: te gast in Don Vitalski's SALON OP ZONDAG (kelder van De Groene Waterman, Antwerpen).

  • 23-01-2025: in de line-up van Ballonnenvrees (café Het Maanlicht) tijdens Maandrang, 'festival van het poëtische verlangen'.

  • 09-12-2024: SCHILDPAD is in 29 Vlaamse bibliotheken te selecteren als Weesgedicht. Kom ik ook op jouw ruit te staan?

  • November-december 2024: een zaterdagse poëziecursus resulteert in behoorlijk wat nieuw werk. 

  • 15-11-2024: lang geleden, maar ik doe nog eens mee aan Don Vitalski's Legendarische Dinsdagclub. Den Eglantier in Sint-Niklaas is ditmaal de place-to-be.

  • 10-10-2024: aftrap van een nieuw seizoen You On Stage, in de bib van Turnhout.

  • 22-09-2024: twee optredens op ZuiderZinnen.

  • 22-09-2024: Esohe Weyden brengt mijn Ikje TEGENPOLEN op de Boekenmarkt van het ILFU (International Literature Festival Utrecht).

  • 09-09-2024: toetreding tot de Klimaatdichters.

  • 21-04-2024: NESTEN wint de poëziewedstrijd Erfgoeddag zoekt Thuisgedicht.

  • 20-04-2024: deelname aan de Nacht van de B(r)oze Dichters in het Masereelhuis te Sint-Niklaas.

  • 21-03-2024: deelname aan de Mechelse editie van De Sprekende Ezels, in de Kuub.

  • 13-03-2024: TERUGPIJN wordt hier op Azertyfactor Tip van de week. Geselecteerd en bewierookt door podiumdichter Tom Driesen.

  • 29-02-2024: deelname aan Ballonnenvrees, in Het Maanlicht te Mechelen. 

  • Poëzieweek 2024: deelname aan het avondprogramma van Gedichtendag, met centrale gast Gaea Schoeters (De Foyer, Stadsschouwburg Sint-Niklaas, 25-01-2024).

  • Poëzieweek 2024: ERGENS ZONDER WEG wordt door de bib van Sint-Niklaas geselecteerd als Weesgedicht.

  • 9-12-2023: Drie snoodaerds en een wolvin, in het Masereelhuis te Sint-Niklaas.

  • 1-12-2023: auteurslezing LUISTER ALS IK NIETS ZEG! tijdens de studiedag voor OKAN-leerkrachten in het Herman Teirlinckgebouw in Brussel (organisatie: vzw Vocvo/Wablieft).

  • 19-11-2023: Drie snoodaerds en een wolvin, in café Hemelrijk te Sint-Niklaas. Een organisatie van het Vrouwencentrum.

  • 28-10-2023: deelname aan de Nacht van de B(r)oze Dichters in het Masereelhuis te Sint-Niklaas.

  • 14-10-2023: Drie snoodaerds en een wolvin, in het SteM te Sint-Niklaas. Gekaderd in de expo Burcht Malpertuus.

  • 06-10-2023: tijdens de eerste Sint-Niklase editie van Don Vitalski's Legendarische Dinsdagclub breng ik vijf minuten uit mijn Snoodaerds-monoloog Rayn da'Foxx.

  • 17-09-2023: dichter-podiumpresentator tijdens het nieuwe ZuiderZinnen, het Antwerpse Festival van het Woord.

  • 10-09-2023: première van Drie snoodaerds en een wolvin in de Roomanmolen te Sint-Pauwels. Geïnspireerd door het verhaal van Reynaert de Vos brengen Ilyo Hansen, Johan de Vos, Marc Terreur en Jef Staes vier eigenzinnige monologen.

  • 25-08-2023: seizoenseinde van de Brusselse editie van De Sprekende Ezels, in slow travel Camping 58 nabij het Atomium.

  • 18-07-2023: twee gedichten in Don Vitalski's Legendarische Dinsdagclub.

  • 31-05-2023: deelname aan de Brusselse editie van De Sprekende Ezels, in de Zennebar.

  • 16-05-2023: in Don Vitalski's Legendarische Dinsdagclub met een gedicht en een Nederlandstalige bewerking van Eclipse, naar aanleiding van 50 jaar The Dark Side of the Moon (Pink Floyd).

  • 25-04-2023: drie gedichten op het podium van Don Vitalski's Legendarische Dinsdagclub.

  • Poëzieweek 2023: NESTEN wordt door de bib van Sint-Niklaas geselecteerd als Weesgedicht.

  • Poëzieweek 2023: deelname aan het avondprogramma van Gedichtendag, samen met zeven andere poëten en een muzikant (Muziekcentrum 't Ey in Belsele, 26-01-2023).

  • 29-10-2022: deelname aan de Nacht van de B(r)oze Dichters in het Masereelhuis te Sint-Niklaas.

Teksten

Haas Halfweg en het Boek van Alles

Na lang rennen komt Henk aan bij het Spiegelmeer, aan het uiterste achtereind van het Schemeringse Beestenbos. Hier, onder de oude eik, ligt de ingang van het berenhol. Tok-tok-tok! Kriepende stoelenpoten. Dan slome, zware voetstappen. Het luik zwaait open, en een verblinde Boekie Beer vraagt: 'Wie is daar?' De oude schrijver heeft in geen jaren nog bezoek gehad. 'Henk, meneer,' zegt Henk. 'Henk de Haas.'   ◊   Terwijl Boekie voorgaat verkennen Henks ogen het hol vol prullen, vuile vaat en stoffige boeken. Boekie Beer is een sloddervos, denkt de haas. Beer zet twee glazen frambozensap op tafel. 'Vertel. En geen u of meneer hoor. Meneer woont hier niet.'   ◊   'Wel, Henk dus. Maar iedereen noemt me Haas Halfweg. Dat zit zo: het minste leidt me af. Dan vergeet ik wat ik van plan was, en kom niet verder dan halfweg. Heel vervelend. Ik ben al blij dat ik tot hier geraakt ben.' 'Oei,' zegt Beer. 'Maar wat kan ík daaraan doen?' 'Nou, jij hebt toch massa's boeken geschreven? Als iemand me kan leren hoe je iets afwerkt, dan jij wel.' 'Daar heb je een punt,' vindt Boekie. 'Mag ik hier ... een tijdje wonen en kijken hoe jij het doet? Ik kan voor je koken! Ik zal poetsen en jou nooit in de weg lopen.' De ouwe schrijver kijkt eens rond en ziet meteen de voordelen. Van achter zijn voorpoot fluistert hij: 'Zal ik je alvast een tip geven? Als ik afgeleid raak? Boekie Beer, zeg ik dan, hocus focus! Vaak gaat het daarna beter.' Plots veert Beer recht. 'We doen het!' juicht hij. 'We doen het!' juicht ook Haas. En ze beginnen samen een gek dansje.   ◊   De volgende dag. Aan de afwas staat Haas lang voor zich uit te staren. 'Hocus!' roept Beer. 'Focus!' roept Haas, en hij werkt verder. Stik, het water is koud.   ◊   Boekie Beer loopt op wolkjes. Hij heeft meer tijd dan ooit om te schrijven, het eten is lekker en hij hoeft niet langer tegen zichzelf te praten. En Haas? Die lacht zich rot met Boekies onuitputtelijke verhalen. Je zou ze stilaan beste vrienden kunnen noemen.   ◊   Op een avond liggen de beste vrienden sterren te kijken. Zonder een woord te zeggen wijst Haas de Grote Beer aan. Want samen lang zwijgen, ook dat kunnen ze prima. Luisteren naar de stilte. Wat een rust. En alleen iets zeggen als het belangrijk genoeg is. De rust verstoor je niet zomaar.   ◊   'Beer?' 'Hm.' 'Waarom heb jij eigenlijk geen succes meer? Ooit was je toch beroemd?' Boekie glimlacht. Hij wacht tot de woorden van Haas uit de lucht zijn verdwenen. 'Ach, roem. Herkend worden, op tournee gaan. Geen tijd om te schrijven en geen moment voor jezelf. Genoeg, zei ik. Ik stop.' 'Oehoe,' zegt een uil. 'Sindsdien werk ik aan mijn Boek van Alles. En slaap ik tenminste in mijn eigen bed.' 'Oehoe.' 'Ik zou best beroemd willen zijn,' fantaseert Halfweg.   ◊   Vandaag poetst Haas de boekenhoek. Plots stormt hij de schrijfkamer in, wapperend met schriftjes. 'Beer, Beer!' 'Je stoort!' 'Maar kijk wat ik net vind? Een hele stapel verhaaltjes ...' 'Och, die liggen er al zo l...' '... waar heb je me niets van hebt verteld? Mag ik er tekeningen bij verzinnen? Asjeblieft? Heb ik eindelijk iets om af te werken.' Boekie zucht diep. 'Ik wist niet dat jij kon tekenen?' 'Ja hoor,' antwoordt Haas. 'En dit lijkt me een uitstekende oefening in hocus focus.' 'Misschien heb je wel gelijk,' zegt Beer. 'Ach, waarom ook niet. Probeer maar. Kan ik tenminste verder werken.'   ◊   Boekie knabbelt op een stuk salami. Halfweg bladert in het eerste schriftje. 'Leuk verhaal,' zegt Haas terloops. 'Maar ... is je vos niet te perfect? Van mij zou hij gerust mogen stotteren of zo.' 'Nooit!' brult Beer, terwijl hij bam! met zijn klauw op het tafelblad slaat en een mondvol salamibrokken in het rond spuwt. 'Het zijn mijn verhalen en daar verander jij geen woord aan!' Haas davert. Zoiets moet ik nooit meer proberen, denkt hij.   ◊   Een mijlpaal! Nooit eerder heeft Halfweg iets afgewerkt. Beer is onder de indruk: met de prenten van Haas komt Vossie Snots Zoeke Zakdoek helemaal tot leven. 'Maken we er een boek van?' vraagt Haas, hoopvol. 'En weer succes hebben? Niets van.' 'Maar we zijn geweldig samen! Beer, je maakt een grapje?' 'Toch niet. En ik verander niet van gedacht.' 'Spelbreker,' mort Haas. Zijn stem klinkt naar ontgoocheling. Boos en triest tegelijk.   ◊   Na een slapeloze nacht zegt Beer: 'Hier, Haas. Delen een, twee en drie.' Echt? Halfweg mag het Boek van Alles lezen! Zo hoopt Beer zijn vriend terug op te vrolijken. In het zonnetje, achterovergeleund tegen een boom, verslindt Haas bladzij na bladzij. Hij maakt twee stapels: "gelezen", en "te gaan". Op beide legt hij een kei, stel je voor dat er plots wind opsteekt! Wauw, het Boek van Alles is beestig interessant. Al wat je maar kunt bedenken zit erin. Bijvoorbeeld: hoe je je veters kunt knopen met je poten in het verband. Of hoe de Gletsjerglijbaan wegsmolt, en er een modderstroom voor in de plaats kwam. Zelfs wat heel erg ingewikkeld is, weet Boekie met puik bedachte grapjes uit te leggen. Zodat iedereen het kan begrijpen. Zelfs die domme Erwin Ezel van de Oenenhoek.   ◊   Plets. Een regendruppel. Dan nog een. En nog een. Terwijl Haas Halfweg zich naar binnen rept, ziet hij nog net hoe de post uit de brievenbus puilt. Haastig dropt hij zijn twee stapels in een hoek en rent weer naar buiten, waar intussen een fikse bui plenst. Halfweg roefelt de post bij elkaar. Hij zoeft naar binnen ... oei, zo laat al? ... en legt haar ... hup! ... boven op de "gelezen"-hoop van het Boek van Alles. Haas dekt de tafel en begint aan het eten voor de avond.   ◊   De volgende ochtend. Na het ontbijt trekt Boekie de deur van zijn schrijfkamer dicht. Die zie ik voor vanavond niet meer terug, denkt Halfweg. Prima, kan ik lekker veel lezen. Och, die post ligt er nog. Maar ... diepe kraters? En al het papier kleeft aan elkaar? Wat een ramp, ook de "gelezen"-stapel zit vol gaten. Slakken! O nee, die zijn mee naar binnen geraakt. Verscholen tussen de post. De hele familie zit te smullen van het Boek van Alles. Hun slijm doet de vellen aan elkaar kleven. Wat nu?   ◊   Haas Halfweg gooit de slakken het bos in, zo ver als hij maar kan. Daarna gaat hij een poos besluiteloos naar de schade zitten kijken. Maar wacht, denkt de kleine haas plots. Ik heb dit gisteren pas gelezen, ik wed dat ik het kan herschrijven! Toch? En Halfweg gaat aan de slag.   ◊   Na een lange werkdag komt Beer boven water. 'Hebben we iets lekkers?' Ai. Leg het nu maar uit, Haas.   ◊   Beers honger is meteen verdwenen. Nee toch, al dat vele werk? Hij grist het dikke pak papier van tafel en bladert er jachtig doorheen. 'Ik heb alles zo goed mogelijk hersteld,' probeert Halfweg. 'Dacht ik niet!' snauwt Boekie. 'Er waren stukken die ik me niet kon herinneren,' jammert de kleine haas. 'Die kreeg ik niet helemaal goed.' 'Onzin!' vindt Beer. 'Bladzijde veertien? Een haas ziet dit natuurlijk heel anders ... en dan drie alinea's waarin je me tegenspreekt en tracht uit te leggen waarom wortelpuree wel lekker en gezond zou zijn!' 'Maar ... het is een Boek van Alles?' redeneert Haas. 'Dan moet het toch ook een Boek van Iedereen zijn? Enkel jouw mening is zeker niet Alles!' 'Voor mij wel,' zegt Beer. 'En het is mijn mening dat je kunt gaan. Nu. Meteen. Pak je spullen en vertrek.'   ◊   Wanneer Halfweg het bos in schuifelt, hoort hij achter zich nog één keer het luik kriepen. Omkijken doet hij niet, hij probeert alleen maar overeind te blijven onder de harde woorden die Boekie Beer hem achterna brult. 'En dan nog iets: je hebt het niet, Haas! Je hebt het niet, en je zult het nooit hebben. Zonder mij bak je er niets van, jij ... knaagdier!'   ◊   Wel twee maanden lang blijft Halfweg met verdriet in bed. Hij kan maar niet geloven dat zoiets stoms is kunnen gebeuren. Hij hield zo van Boekie, en hij mist zijn gezelschap. Mist Beer hém dan niet? En al die kwetsende woorden, waren die echt nodig? Halfwegs hart lijkt elke dag wat dieper weg te zinken. Tot het ergens achter zijn navel blijft steken.   ◊   Dan heeft Haas er genoeg van. Wie wil er nu een ton vol tranen zijn? In zijn hoofd draait hij een soort kraantje open, zodat het verdriet eindelijk weg kan. Maar kijk: hij vult de ton meteen weer op, met woede. Wat een nepvriend was die Boekie!   ◊   Haas Halfweg schrijft en schildert nu onophoudelijk. Zijn eerste verhaal gaat over een vos ... die stottert. Er volgt een tweede boek. En een derde. Elk boek heeft nog meer succes dan het vorige. Tijdens de tournee Haas Halfweg leert hij de knepen van het voorleesvak. Al snel voelt hij zich thuis op het podium. Nu zit ook de tweede toer erop. Halfweg en Verder duurde langer, de zalen waren groter, hij werd verwend als een koning en heeft landen gezien waarvan hij niet wist dat ze bestonden. Eindelijk staat Haas aan de top. Tijd om Boekie op te zoeken, denkt hij. Je zat er helemaal naast, maat. Zie je wel dat ik het kon.   ◊   Wanneer Haas aankomt bij het Spiegelmeer, aan het uiterste achtereind van het Schemeringse Beestenbos, ziet alles er nog precies hetzelfde uit. Net alsof hij hier nooit is weggeweest. Maar dat is hij natuurlijk wél. Vandaag staat hij opnieuw als een vreemde voor het luik. Dat doet zijn hazenbuik een beetje kriebelen. Tok-tok-tok! Kriepende stoelenpoten. Voetstappen, wat slomer en zwaarder dan toen. Het luik zwaait open, en net als die allereerste dag vraagt Boekie Beer, verblind en verrast: 'Wie is daar?' 'Ik ben het,' zegt Haas. 'Haas Halfweg.'   ◊   'Halfweg?' herhaalt Beer. 'Beste kerel, wat ben ik blij jou terug te zien! Waar bleef je zo lang?' Daar begrijpt Haas niets van. Ze hadden toch mega ruzie? 'Zo moet je niet beginnen,' zegt hij, met een klein bibbertje in zijn stem. Stom, nu lijkt hij minder stoer dan hij zou willen. 'Ik ben al jaren boos op jou ... é-é-én dat blijf ik ook. Denk nu niet dat ik plots ... ik kom gewoon bewijzen dat je het fout had.' 'Natuurlijk had ik het fout,' zegt Beer. 'Wacht, kom binnen, ik moet je wat uitleggen.'    ◊   Het schrijvershol ligt er weer net zo vuil bij als vroeger. Terwijl Boekie uitschenkt, opent Haas zijn rugzak en knalt met een boze frons zijn drie succesboeken op tafel. Frambozensap klotst uit de glazen. 'Niet slecht toch, voor een ... knaagdier? Ik reis de hele wereld rond. Iedereen kent me nu.' Beer maakt zich niet druk om het gemorste sap. 'Weet ik,' zegt hij, terwijl hij ... 'Hoezo, weet ik?' ... rustig naar de leeshoek stapt en daar net diezelfde Halfwegverhalen van het schap neemt. 'Ik heb jou op de voet gevolgd,' legt Boekie uit, en hij duwt zijn stukgelezen boeken in de slappe poten van de verbaasde Haas. 'Zullen we dan nu iets drinken?'   ◊   'Ik ben helemaal in de war,' zucht Halfweg. 'Proficiat,' zegt Beer. 'Echt, ik meen het. Je hebt het schitterend gedaan.' 'Maar je riep de vreselijkste dingen? Je hebt me eruit gegooid!' 'Dat was ... een duwtje in de rug.'   ◊   'Wel, jij durft!' windt Haas zich alweer op. 'Wacht nou even,' zegt Boekie, 'ik probeer het je net uit te leggen. Wij samen, dat was ... beestig. We waren goed in samen. Maar samen was niet goed voor ons. Of toch niet voor jou.' 'Hoezo dan?' vraagt Halfweg, met ergernis in zijn stem. 'Ik remde je af, Haas. Jij popelde om de top te bereiken, terwijl ik ... daar al was geweest. En jouw stotterende vos? Die had je zomaar aan mij verspild, als ik dat tenminste niet had verboden.'   ◊   Halfweg zit te luisteren met zijn lange oren vol ongeloof. 'Jij moest hier weg, kleine vriend. Maar hoe kreeg ik jou ooit zover?' 'Had dat toch gewoon uitgelegd,' mokt Haas, 'dan was ik wel uit mezelf vertrokken.' 'Geloof je dat echt?' zegt Beer. 'En had je dan iets bereikt? Oké, met hocus focus kom je een heel eind. Daar krijg je nog wel een boek mee klaar. Maar daarna? Er zijn wel hónderd beesten met een boek. Aan de top is geen plaats voor honderd, Haas. Om daar te geraken moet je willen, harder dan al die anderen, willen uit het diepste van je schrijversziel.' Boekie wijst naar de Halfwegverhalen op zijn tafel. 'Als ik je niet had weggejaagd, had je deze nooit geschreven.'   ◊   Haas Halfweg begint het te snappen. 'Ik moest eerst woest zijn ...' En Beer maar knikken. 'Dat ongelukje met de slakken was mijn kans. Dus ik deed wat nodig was, ook al brak ik zo je hart ... en het mijne.' '... en woest wás ik!' roept Haas, en hij springt boven op zijn stoel om stoom af te laten. 'Ik zou wel eens tonen wat ik kon! Slagen, helemaal alleen! Beroemd worden en jou, stomme Beer, je ongelijk bewijzen!' 'Een doel dat ík jou gegeven heb.' Haas trekt zijn snorharen recht en daalt opgelucht zijn stoel weer af. 'Dat is het,' zegt Beer. 'Willen, willen, willen, en dan hocus focus. De magische formule om niet op te geven halfweg.' Boekie en Halfweg geven elkaar een high five. 'Trouwens,' zegt Beer, 'die treurige spotnaam kun je nu wel laten vallen. Halfweg is verleden tijd, jij bent gewoon Henk. De beroemde Henk de Haas. En ik ben trots dat ik je vriend mag zijn.'   ◊   Toch is er iets wat haas Henk nog altijd niet begrijpt. 'Maar Boekie,' vraagt hij, 'waarom ben jij eigenlijk niet écht kwaad op mij? Ik heb je Boek van Alles toch vernield?' Beer glimlacht. Zo ziet hij er lief en vredig uit. Als iemand die intussen oud is en wijs, blij met hoe de dagen zich vullen als vanzelf. 'O, eerst was ik wel een beetje boos,' legt Boekie uit. 'Maar lang niet zo erg als je dacht! Wist jij veel dat ik mijn klad nog had.'   ◊   Henk de Haas tuimelt werkelijk van de ene verbazing in de andere. 'Dus ...' 'Juist,' zegt Beer. 'Het enige wat me te doen stond, was alles weer overschrijven in mooie, zwierige Boekie Beerletters. Vervelend, maar ook niet meer dan dat.'   ◊   'Maar toen gebeurde het. Al na een paar regels brak de punt van mijn ouwe schrijverspen. Alsof ze wou zeggen: Beer, waar zijn we nu eigenlijk al zo lang mee bezig? Elke dag gebeurt er in de wijde wereld meer dan jij in je hele leven op papier kunt krijgen.' Beer draait een paar rondjes met zijn laatste centimeter sap. 'Dat is helemaal waar, besefte ik ineens. Een Boek van Alles? Domste plan ooit, Alles is te veel. Tja, en toen ben ik dus gestopt.' Boekie slaat zijn sap achterover en zet het lege glas op tafel. 'Geloof het of niet: dat voelde aan alsof ik voor het eerst in jaren weer adem kreeg. Dus dank je, Henk de Haas, voor de slakken. Het ongelukje. Ik had me geen groter geluk kunnen wensen.'   ◊   Die avond, precies als vroeger, liggen Haas en Boekie in stilte sterren te kijken. Samen lang zwijgen. Nee, dat zijn ze niet verleerd. 'Je mag hier wel weer komen wonen,' denkt Beer. 'Doe ik,' denkt Henk terug. 'Henk Haas?' denkt Boekie, een beetje aarzelend. 'Sorry nog, voor al het verdriet.' Daar moet Haas een beetje van kreunen. 'Maar ik wist dat het goed kwam!' denkt Beer, heel overtuigd. 'Want je hebt het. Natuurlijk wel.'   ◊   Henk de Haas zwijgt nu nog stiller. Zijn oogjes blinken een beetje. Boven hem fonkelt de Grote Beer, heel even maar. Dat lijkt wel een knipoog. 'Bedankt, Boekie,' fluistert Haas in gedachten, zo warm en zacht dat zijn makker het zeker kan voelen. 'Sorry, dat ik aan jou heb getwijfeld. Je bent een echte, grote beer. En de beste vriend ter wereld.'     EINDE       Haas Halfweg en het Boek van Alles, met illustraties van Evelien Van Landeghem, is te koop via de webshop van de auteur. Aanbevolen voor lezers van 7 tot 10 jaar — en hun ouders.

Marc Terreur
17 1

Papa Para

Nog niet meteen. Niet op de dag die alles veranderde. Toen zat hij midden in de feiten, de knuisten om het stuur, zonder te beseffen dat hij al niets meer in de hand had. Terwijl de milliseconden hem om de oren knetterden, zoog hij het gewoel van koplampen en staal naar binnen, vond de gaatjes en dook erin, snelheidslimieten en kleursignalen negerend. Toen haar blik glaziger werd en ze niet meer op haar naam reageerde, wist hij al zijn slapende instincten en vergeten vermogens te wekken. Hij bereikte een focus die hij herkende van bij de commando’s, maar later nooit meer had ervaren.Neen, toen zeker nog niet. Ook niet toen hij de controle aan groene ziekenhuisschorten had afgegeven. Nog altijd bekeek hij de gebeurtenissen vanuit zijn eigen hoofd, door zijn ogen, van binnenuit, weliswaar met groeiende onmacht. En later, in de onomkeerbaarheid, toen het tijd was voor praktische regelingen, had hij die als een geslagen hond aan zijn zoon overgelaten, de ene die wel nog over de vloer kwam. Papa Para zat erbij en keek ernaar, zag alles gebeuren, zweeg en knikte ja. Het gebeurt later, in de weken na de begrafenis. Er is geen tijdlijn waarop hij een concreet moment kan pinnen; eerder lijkt het een crossfade, een geleidelijk verschuiven. Maar hij kijkt inmiddels anders, alsof ergens een regisseur een nieuw camerastandpunt heeft gekozen. Hij begint over het nu en het toen heen te zweven, als een drone. Registreren, shots maken. Bekijken en herbekijken, analyseren. Tot hij — battery low — een limiet overschrijdt van hoeveel gevoelloosheid een mens kan verdragen, en crasht. Dan laat hij zich dagenlang niet spotten. Maar net zo plots als hij van de radar verdwijnt, gaat hij opnieuw daarboven hangen. Hij toont zich, er valt met hem zo je wilt een soort gesprek te voeren, maar waar hij intussen werkelijk uithangt kom je niet te weten.Hij ziet de stoel waarin ze neerzijgt, hoort haar zeggen dat ze misselijk is. Opnieuw en opnieuw is hij er getuige van, hoe ze samen een hypo vermoeden. Hoe ze de vloer onderkotst. Hij ziet gebeuren dat er wordt aangebeld: een klant die ongelegen komt, die hij wegstuurt, onbedoeld onbeschoft. Verbijsterd schaduwt hij zijn evenbeeld, de man die eerst nog braaksel opruimt en bedrijfsramen en -deuren checkt, voor hij zijn wederhelft naar de auto helpt. Hij ziet het voertuig rechts afslaan, als in de dagelijkse rit naar huis, vandaag de kortste weg naar het ziekenhuis. Door de voorruit heen ziet hij een vrouw die afglijdt naar een zorgwekkende toestand, en een chauffeur die dan pas besluit plankgas te geven. De wagen schiet onder de drone door.Andere keren roept hij de film van de plechtigheid weer op. Een te klein bestelde zaal: elke stoel bezet en mensen staand langs de muren. In zijn verbeelding ziet hij twee lege plaatsen. Waar zijn eerstgeborene had moeten zitten, een door het leven beproefd, onredelijk kind dat intussen de vijftig nadert en jaren terug alle contact heeft verbroken, adres onbekend, vanwege ouderlijke fouten die werkelijk niemand anders hen aanwrijft — alleen hij, aldoor verdwaasd door god-weet-welke drugs hij dezer dagen nog aan zijn longen, maag of aderen voert. Daarnaast de ontbrekende broer, die aan de verkeerde kant ging staan van een oorlog, tweeduizend kilometer van hier. De broer waar hij pas weer mee zal praten als die toegeeft dat de Russen geen haar beter zijn dan de Amerikanen en dat My Lai klein bier was vergeleken met wat de monsters van Wagner in Oekraïne aanrichtten — zijn bloeddruk in het rood als hij er nog maar aan denkt. Intussen is het machinepark weer aan het gonzen gegaan. Vader en zijn jongste zwijgen veel, ze kennen het werk en elkaar. Als de dag voor de een erop zit, blijft de ander nog uren op post. Pa rommelt wat aan, veinst papierwerk. Als hij eindelijk naar huis vertrekt, neemt hij een andere route dan vroeger: aan het kruispunt linksaf. Het is een heel stuk verder zo, maar voor wie zou hij zich haasten, de kat redt zich wel. Zo gaat de tijd nu al maandenlang voorbij. En nog altijd voltrekken zijn dagen zich in een diepte waarop hij neerkijkt.Kijk, daar ligt de berg condoleances. Hij ziet zich erlangs lopen en op zijn stappen terugkeren, het moet er maar eens van komen. Hij kijkt toe terwijl zijn handen enveloppen scheuren, ziet kaartjes geleidelijk een nieuwe stapel vormen. Hij ziet de vluchtigheid waarmee die man daarbeneden te werk gaat, beseft dat niets echt tot hem doordringt. Tot hij aan dat ene kaartje komt. Het is groter dan de andere en bevat een gedicht dat door de afzender ‘Takeaway.com’ werd genoemd. Papa Para herkent het handschrift. De onverschrokken soldaat, harde ex-commando, de man die altijd in de wijdst mogelijke boog om poëzie heen was gelopen, leest deze tekst opnieuw en opnieuw.   Achter de zwijgende deur spitst het lege huis de oren.Verkeer gaat altijd door.Achter de zwijgende deur spitst het huis de oren en hoort. Bekend gespin benadert, bekreunt, bekruipt de treurende oprit.Het lege huis strekt zich uit en miauwt,krult zich om het ene paar binnenkomende benen. Waar bleef je zolang? En waarom ook vandaag weer alleen? Hoe legt hij het uit? Aan het huis, de kat, de honger?Hij zoekt dag en nacht.Ergens stonden blikken verse moed,iemand moet die hebben meegenomen. En buiten woedt de oorlog voort:broers begraven moeizaam hun geschillen. Vitrinekasten vol ego storten in als tweelingtorens —zal de verloren zoon het kompas nog kunnen vinden?   Terwijl hij leest en herleest, voelt hij zijn perspectief veranderen — alsof die verdomde regisseur eindelijk de drone wegstuurt. Voor het eerst kijkt hij opnieuw door eigen ogen. Hij weet dat er iets moet veranderen; het duurt al veel te lang en werkelijk niemand wordt er beter van. Hij pakt zijn Nokia en belt zijn broer. Later die avond rijdt Papa Para huiswaarts. Aan het kruispunt rechtsaf.  

Marc Terreur
60 2